ब्रह्मादिमातृयजनाज्जपेन मातृगणाष्टमीं । कृष्णमर्थभाक ।।

brahmādimātṛyajanājjapen mātṛgaṇāṣṭamīṃ | kṛṣṇamarthabhāk ||

कृष्णाष्टमीव्रतं वक्ष्ये मासे मार्गशिरे चरेत । नक्तं कृत्वा शुचिर्भूत्वा गोमूत्रं प्राशयेन्निशि ।।

kṛṣṇāṣṭamīvrataṃ vakṣye māse mārgaśire caret | naktaṃ kṛtvā śucirbhūtvā gomūtraṃ prāśayenniśi ||

भूमिशायी निशायाञ्च शङ्करं पुजयेद व्रती । महेश्वरम ।।

bhūmiśāyī niśāyāñca śaṅkaraṃ pujayed vratī | maheśvaram ||

महादेवं फाल्गुने च तिलाशी समुपोषितः । चैत्रे स्थाणुं यवाशी च वैशाखे ऽथ शिवं यजेत ।।

mahādevaṃ phālgune ca tilāśī samupoṣitaḥ | caitre sthāṇuṃ yavāśī ca vaiśākhe 'tha śivaṃ yajet ||

कुशोदशी पशुपतिं ज्यैष्ठे शृङ्गोदकाशनः । आषाढे गोमयाश्युग्रं श्रावणे सर्वमर्कभुक ।।

kuśodaśī paśupatiṃ jyaiṣṭhe śṛṅgodakāśanaḥ | āṣāḍhe gomayāśyugraṃ śrāvaṇe sarvamarkabhuk ||

त्र्यम्बकं च भाद्रपदे बिल्वपत्राशनो निशि । तण्डुलाशी चाश्वयुजे ईशं रुदन्तु कार्त्तिके ।।

tryambakaṃ ca bhādrapade bilvapatrāśano niśi | taṇḍulāśī cāśvayuje īśaṃ rudantu kārttike ||

दध्याशी होमकारी स्याद्वर्षान्ते मण्डले यजेत । गोवस्त्रहेम गुरवे दद्याद्विप्रेभ्य ईदृशं ।।

dadhyāśī homakārī syādvarṣānte maṇḍale yajet | govastrahema gurave dadyādviprebhya īdṛśaṃ ||

प्रार्थयित्वा द्विजान भोज्य भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । नक्ताशी त्वष्टमीषु स्याद वत्सरान्ते च धेनुदः ।।

prārthayitvā dvijān bhojya bhuktimuktimavāpnuyāt | naktāśī tvaṣṭamīṣu syād vatsarānte ca dhenudaḥ ||

पौरन्दरं पदं याति स्वर्गतिव्रतमुच्यते । अष्टमी बुधवारेण पक्षयोरुभयोर्यदा ।।

paurandaraṃ padaṃ yāti svargativratamucyate | aṣṭamī budhavāreṇa pakṣayorubhayoryadā ||

तदा व्रतं प्रकुर्वीत अथवा सगुडाशिता । तस्यां नियमकर्तारो न स्युः खण्डितसम्पदः ।।

tadā vrataṃ prakurvīta athavā saguḍāśitā | tasyāṃ niyamakartāro na syuḥ khaṇḍitasampadaḥ ||

तण्डुलस्याष्टमुष्टीनां वर्जयित्वाङ्गुलीद्वयं । भक्तं कृत्वा चाम्रपुटे सकुशे सकुलाम्बिकां ।।

taṇḍulasyāṣṭamuṣṭīnāṃ varjayitvāṅgulīdvayaṃ | bhaktaṃ kṛtvā cāmrapuṭe sakuśe sakulāmbikāṃ ||

सात्त्विकं पूजयित्वाङ्गं भुञ्जीत च कथाश्रवात । शक्तितो दक्षिणान्दद्यात कर्कटीन्तण्डुलान्वितां ।।

sāttvikaṃ pūjayitvāṅgaṃ bhuñjīta ca kathāśravāt | śaktito dakṣiṇāndadyāt karkaṭīntaṇḍulānvitāṃ ||

धीरो द्विजो ऽस्य भार्यास्ति रम्भा पुत्रस्तु कैशिकः । दुहिता विजया तस्य धीरस्य धनदो वृषः ।।

dhīro dvijo 'sya bhāryāsti rambhā putrastu kaiśikaḥ | duhitā vijayā tasya dhīrasya dhanado vṛṣaḥ ||

कौशिकस्तं गृहीत्वा तु गोपालैश्चारयन वृषं । गङ्गायां स्नानकृत्ये ऽथ नीतश चौरैर वृषस्तदा ।।

kauśikastaṃ gṛhītvā tu gopālaiścārayan vṛṣaṃ | gaṅgāyāṃ snānakṛtye 'tha nītaś caurair vṛṣastadā ||

स्नात्वा वृषमपश्यन स वृषं मार्गितुमागतः । विजयाभगिनीयुक्तो ददर्श स सरोवरे ।।

snātvā vṛṣamapaśyan sa vṛṣaṃ mārgitumāgataḥ | vijayābhaginīyukto dadarśa sa sarovare ||

दिव्यस्त्रीयोषितां वृन्दमव्रवीद्देहि भोजनं । स्त्रीवृन्दमूचे व्रतकृद भुङ्क्ष्व त्वमतिथिर्यतः ।।

divyastrīyoṣitāṃ vṛndamavravīddehi bhojanaṃ | strīvṛndamūce vratakṛd bhuṅkṣva tvamatithiryataḥ ||

व्रतं कृत्वा स बुभुजे प्राप्तवान वनपालकं । गतो धीरः सवृषभो विजयासहितस्तदा ।।

vrataṃ kṛtvā sa bubhuje prāptavān vanapālakaṃ | gato dhīraḥ savṛṣabho vijayāsahitastadā ||

धीरेण विजया दत्ता यमायान्तरितः पिता । व्रतभावात कौशिको ऽपि ह्य अयोध्यायां नृपो ऽभवत ।।

dhīreṇa vijayā dattā yamāyāntaritaḥ pitā | vratabhāvāt kauśiko 'pi hy ayodhyāyāṃ nṛpo 'bhavat ||

पित्रोस्तु नरके दृष्ट्वा विजयार्तिं यमे गता । मृगयामागतं प्रोचे मुच्यते नरकात कथं ।।

pitrostu narake dṛṣṭvā vijayārtiṃ yame gatā | mṛgayāmāgataṃ proce mucyate narakāt kathaṃ ||

व्रतद्वयाद्यमः प्रोचे प्राप्य तत कैशिको ददौ । बुधाष्टमीद्वयफलं स्वर्गतौ पितरौ ततः ।।

vratadvayādyamaḥ proce prāpya tat kaiśiko dadau | budhāṣṭamīdvayaphalaṃ svargatau pitarau tataḥ ||

विजया हर्षिता चक्रे व्रतं भुक्त्यादिसिद्धये । अशोककलिकाश्चाष्तौ ये पिवन्ति पुनर्वसौ ।।

vijayā harṣitā cakre vrataṃ bhuktyādisiddhaye | aśokakalikāścāṣtau ye pivanti punarvasau ||

चैत्रे मासि सिताष्टम्यां न ते शोकमवाप्नुयुः । त्वामशोकहराभीष्ट मधुमाससमुड्गव ।।

caitre māsi sitāṣṭamyāṃ na te śokamavāpnuyuḥ | tvāmaśokaharābhīṣṭa madhumāsasamuḍgava ||

पिवामि शोकसन्तप्तो मामशोकं सदा कुरु । चैत्रादौ मातृपूजाकृदष्टम्यां जयते रिपून ।।

pivāmi śokasantapto māmaśokaṃ sadā kuru | caitrādau mātṛpūjākṛdaṣṭamyāṃ jayate ripūn ||