उद्यतश्चेद्गयां यातुं श्राद्धं कृत्वा विधानतः । विधाय कार्पटीवेशं ग्रामस्यापि प्रदक्षिणं ।।

udyataścedgayāṃ yātuṃ śrāddhaṃ kṛtvā vidhānataḥ | vidhāya kārpaṭīveśaṃ grāmasyāpi pradakṣiṇaṃ ||

कृत्वा प्रतिदिनङ्गच्छेत संयतश्चाप्रतिग्रही । गृहाच्चलितमात्रस्य गयया गमनं प्रति ।।

kṛtvā pratidinaṅgacchet saṃyataścāpratigrahī | gṛhāccalitamātrasya gayayā gamanaṃ prati ||

स्वर्गारोहणसोपानं पितॄणान्तु पदे पदे । ब्रह्मज्ञानेन किं कार्यं गोगृहे मरणेन किं ।।

svargārohaṇasopānaṃ pitṝṇāntu pade pade | brahmajñānena kiṃ kāryaṃ gogṛhe maraṇena kiṃ ||

किं कुरुक्षेत्रवासेन यदा पुत्रो गयां व्रजेत । गयाप्राप्तं सुतं दृष्ट्वा पितॄणामुत्सवो भवेत ।।

kiṃ kurukṣetravāsena yadā putro gayāṃ vrajet | gayāprāptaṃ sutaṃ dṛṣṭvā pitṝṇāmutsavo bhavet ||

पद्भ्यामपि जलं स्पृष्ट्वा अस्मभ्यं किन्न दास्यति । ब्रह्मज्ञानं गयाश्राद्धं गोगृहे मरणं तथा ।।

padbhyāmapi jalaṃ spṛṣṭvā asmabhyaṃ kinna dāsyati | brahmajñānaṃ gayāśrāddhaṃ gogṛhe maraṇaṃ tathā ||

वासः पुंसां कुरुक्षेत्रे मुक्तिरेषा चतुर्विधा । काङ्क्षन्ति पितरः पुत्रं नरकाद्भयभीरवः ।।

vāsaḥ puṃsāṃ kurukṣetre muktireṣā caturvidhā | kāṅkṣanti pitaraḥ putraṃ narakādbhayabhīravaḥ ||

गयां यास्यति यः पुत्रः स नस्त्राता भविष्यति । मुण्डनञ्चोपवासश च सर्वतीर्थेष्वयं विधिः ।।

gayāṃ yāsyati yaḥ putraḥ sa nastrātā bhaviṣyati | muṇḍanañcopavāsaś ca sarvatīrtheṣvayaṃ vidhiḥ ||

न कालादिर्गयातीर्थे दद्यात पिण्डांश च नित्यशः । पक्षत्रयनिवासी च पुनात्यासप्ततमं कुलं ।।

na kālādirgayātīrthe dadyāt piṇḍāṃś ca nityaśaḥ | pakṣatrayanivāsī ca punātyāsaptatamaṃ kulaṃ ||

अष्टकासु च वृद्धौच गयायां मृतवासरे । अत्र मातुः पृथक श्राद्धमन्यत्र पतिना सह ।।

aṣṭakāsu ca vṛddhauca gayāyāṃ mṛtavāsare | atra mātuḥ pṛthak śrāddhamanyatra patinā saha ||

पित्रादिनवदैत्यं तथा द्वादशदैवतं । प्रथमे दिवसे स्नायात्तीर्थे ह्य उत्तरमानसे ।।

pitrādinavadaityaṃ tathā dvādaśadaivataṃ | prathame divase snāyāttīrthe hy uttaramānase ||

उत्तरे मानसे पुण्ये आयुरारोग्यवृद्धये । सर्वाघौघविधानाय स्नानं कुर्याद विमुक्तये ।।

uttare mānase puṇye āyurārogyavṛddhaye | sarvāghaughavidhānāya snānaṃ kuryād vimuktaye ||

सन्तर्प्य देवपित्रादीन श्राद्धकृत पिण्डदो भवेत । दिव्यान्तरीक्षभौमस्थान देवान सन्तर्पयाम्यहं ।।

santarpya devapitrādīn śrāddhakṛt piṇḍado bhavet | divyāntarīkṣabhaumasthān devān santarpayāmyahaṃ ||

दिव्यान्तरीक्षभौमादि पितृमात्रादि तर्पयेत । पिता पितामहश चैव तथैव प्रपितामहः ।।

divyāntarīkṣabhaumādi pitṛmātrādi tarpayet | pitā pitāmahaś caiva tathaiva prapitāmahaḥ ||

माता पितामही चैव तथैव प्रपितामही । मातामहः प्रमातामहो वृद्धप्रमातामहः ।।

mātā pitāmahī caiva tathaiva prapitāmahī | mātāmahaḥ pramātāmaho vṛddhapramātāmahaḥ ||

तेभ्यो.न्येभ्य इमान पिण्डानुद्धाराय ददाम्यहं । ओं नमः सूर्यदेवाय सोमभौमज्ञरूपिणे ।।

tebhyo.nyebhya imān piṇḍānuddhārāya dadāmyahaṃ | oṃ namaḥ sūryadevāya somabhaumajñarūpiṇe ||

जीवशुक्रशनैश्चारिराहुकेतुस्वरूपिणे । उत्तरे मानसे स्नाता उद्धरेत्सकलं कुलं ।।

jīvaśukraśanaiścārirāhuketusvarūpiṇe | uttare mānase snātā uddharetsakalaṃ kulaṃ ||

सूर्यं नत्वा व्रजेन्मौनी नरो दक्षिणमानसं । दक्षिणे मानसे स्नानं करोमि पितृतृप्तये ।।

sūryaṃ natvā vrajenmaunī naro dakṣiṇamānasaṃ | dakṣiṇe mānase snānaṃ karomi pitṛtṛptaye ||

गयायामागतः स्वर्गं यान्तु मे पितरो ऽखिलाः । श्राद्धं पिण्डन्ततः कृत्वा सूर्यं नत्वा वदेदिदं ।।

gayāyāmāgataḥ svargaṃ yāntu me pitaro 'khilāḥ | śrāddhaṃ piṇḍantataḥ kṛtvā sūryaṃ natvā vadedidaṃ ||

ओं नमो भानवे भर्त्रे भवाय भव मे विभो । भुक्तिमुक्तिप्रदः सर्वपितॄणां भवभावितः ।।

oṃ namo bhānave bhartre bhavāya bhava me vibho | bhuktimuktipradaḥ sarvapitṝṇāṃ bhavabhāvitaḥ ||

कव्यवालानलः सोमो यमश चैवार्यमा तथा । अग्निष्वात्ता वर्हिषद आज्यपाः पितृदेवताः ।।

kavyavālānalaḥ somo yamaś caivāryamā tathā | agniṣvāttā varhiṣada ājyapāḥ pitṛdevatāḥ ||

आगच्छन्तु महाभागा युष्माभी रक्षितास्त्विह । मदीयाः पितरो ये च मातृमातामहादयः ।।

āgacchantu mahābhāgā yuṣmābhī rakṣitāstviha | madīyāḥ pitaro ye ca mātṛmātāmahādayaḥ ||

तेषां पिण्डप्रदाताहमागतो ऽस्मि गयामिमां । उदीच्यां मुण्डपृष्ठस्य देवर्षिगणपूजितं ।।

teṣāṃ piṇḍapradātāhamāgato 'smi gayāmimāṃ | udīcyāṃ muṇḍapṛṣṭhasya devarṣigaṇapūjitaṃ ||

नाम्ना कनखलं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतं । सिद्धानां प्रीतिजननैः पापानाञ्च भयङ्करैः ।।

nāmnā kanakhalaṃ tīrthaṃ triṣu lokeṣu viśrutaṃ | siddhānāṃ prītijananaiḥ pāpānāñca bhayaṅkaraiḥ ||

लेलिहानैर महानागै रक्ष्यते चैव नित्यशः । तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति क्रीडन्ते भुवि मानवाः ।।

lelihānair mahānāgai rakṣyate caiva nityaśaḥ | tatra snātvā divaṃ yānti krīḍante bhuvi mānavāḥ ||

फल्गुतीर्थं ततो गच्छेन्महानद्यां स्थितं परं । नागाज्जनार्दनात कूपाद्वटाच्चोत्तरमानसात ।।

phalgutīrthaṃ tato gacchenmahānadyāṃ sthitaṃ paraṃ | nāgājjanārdanāt kūpādvaṭāccottaramānasāt ||

एतद गयाशिरः प्रोक्तं फल्गुतीर्थं तदुच्यते । मुण्डपृष्ठनागाद्याश च सारात सारमथान्तरं ।।

etad gayāśiraḥ proktaṃ phalgutīrthaṃ taducyate | muṇḍapṛṣṭhanāgādyāś ca sārāt sāramathāntaraṃ ||

यस्मिन फलति श्रीर्गौर्वा कामधेनुर्जलं मही । दृष्टिरम्यादिकं यस्मात फल्गुतीर्थं न फल्गुवत ।।

yasmin phalati śrīrgaurvā kāmadhenurjalaṃ mahī | dṛṣṭiramyādikaṃ yasmāt phalgutīrthaṃ na phalguvat ||

फल्गुतीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा देवं गदाधरं । एतेन किं न पर्याप्तं नृणां सुकृटकारिणां ।।

phalgutīrthe naraḥ snātvā dṛṣṭvā devaṃ gadādharaṃ | etena kiṃ na paryāptaṃ nṛṇāṃ sukṛṭakāriṇāṃ ||

पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रात्सरांसि च । फल्गुतीर्थं गमिष्यन्ति वारमेकं दिने दिने ।।

pṛthivyāṃ yāni tīrthāni āsamudrātsarāṃsi ca | phalgutīrthaṃ gamiṣyanti vāramekaṃ dine dine ||

फल्गुतीर्थे तीर्थराजे करोति स्नानमादृतः । पितॄणां ब्रह्मलोकाप्त्यै आत्मनो भुक्तिमुक्तये ।।

phalgutīrthe tīrtharāje karoti snānamādṛtaḥ | pitṝṇāṃ brahmalokāptyai ātmano bhuktimuktaye ||

स्नात्वा श्राद्धी पिण्डदो ऽथ नमेद्देवं पितामहं । कलौ माहेश्वरा लोका अत्र देवी गदाधरः ।।

snātvā śrāddhī piṇḍado 'tha nameddevaṃ pitāmahaṃ | kalau māheśvarā lokā atra devī gadādharaḥ ||

पितामहो लिङ्गरूपी तन्नमामि महेश्वरं । गदाधरं बलं काममनिरुद्धं नरायणं ।।

pitāmaho liṅgarūpī tannamāmi maheśvaraṃ | gadādharaṃ balaṃ kāmamaniruddhaṃ narāyaṇaṃ ||

ब्रह्मविष्णुनृसिंहाख्यं वराहादिं नमाम्यहं । ततो गदाधरं दृष्ट्वा कुलानां शतमुद्धरेत ।।

brahmaviṣṇunṛsiṃhākhyaṃ varāhādiṃ namāmyahaṃ | tato gadādharaṃ dṛṣṭvā kulānāṃ śatamuddharet ||

धर्मारण्यं द्वितीये ऽह्नि मतङ्गस्याश्रमे वरे । मतङ्गवाप्यां संस्नाय श्राद्धकृत पिण्डदो भवेत ।।

dharmāraṇyaṃ dvitīye 'hni mataṅgasyāśrame vare | mataṅgavāpyāṃ saṃsnāya śrāddhakṛt piṇḍado bhavet ||

मतङ्गेशं सुद्धेशं नत्वा चेदमुदीरयेत । प्रमाणं देवताः सन्तु लोकपालाश च साक्षिणः ।।

mataṅgeśaṃ suddheśaṃ natvā cedamudīrayet | pramāṇaṃ devatāḥ santu lokapālāś ca sākṣiṇaḥ ||

मयागत्य मतङ्गे ऽस्मिन पितॄणां निष्कृतिः कृता । स्नानतर्पणश्राद्धादिर्ब्रह्मतीर्थे ऽथ कूपके ।।

mayāgatya mataṅge 'smin pitṝṇāṃ niṣkṛtiḥ kṛtā | snānatarpaṇaśrāddhādirbrahmatīrthe 'tha kūpake ||

तत्कूर्पयूपयोर्मध्ये श्राद्धं कुलशतोद्धृतौ । महाबोधतुरुं नत्वा धर्मवान स्वर्गलोकभाक ।।

tatkūrpayūpayormadhye śrāddhaṃ kulaśatoddhṛtau | mahābodhaturuṃ natvā dharmavān svargalokabhāk ||

तृतीये ब्रह्मसरसि स्नानं कुर्याद्यतव्रतः । स्नानं ब्रह्मसरस्तीर्थे करोमि ब्रह्मभूतये ।।

tṛtīye brahmasarasi snānaṃ kuryādyatavrataḥ | snānaṃ brahmasarastīrthe karomi brahmabhūtaye ||

पितॄणां ब्रह्मलोकाय ब्रह्मर्षिगणसेविते । तर्पणं श्राद्धकृत पिण्डं प्रदद्यात्तु प्रसेचनं । कुर्याच्च वाजपेयार्थी ब्रह्मयूपप्रदक्षिणं ।।

pitṝṇāṃ brahmalokāya brahmarṣigaṇasevite | tarpaṇaṃ śrāddhakṛt piṇḍaṃ pradadyāttu prasecanaṃ | kuryācca vājapeyārthī brahmayūpapradakṣiṇaṃ ||

एको मुनिः कुम्भकुशाग्रहस्त आम्रस्य मूले सलिलन्ददाति । आम्नाय सिक्ताः पितरश च तृप्ता एका क्रिया द्व्यर्थकरी प्रसिद्धा ।।

eko muniḥ kumbhakuśāgrahasta āmrasya mūle salilandadāti | āmnāya siktāḥ pitaraś ca tṛptā ekā kriyā dvyarthakarī prasiddhā ||

ब्रह्माणञ्च नमस्कृत्य कुलानां शतमुद्धरेत । फल्गुतीर्थे चतुर्थे ऽह्नि स्नात्वा देवादितर्पणं ।।

brahmāṇañca namaskṛtya kulānāṃ śatamuddharet | phalgutīrthe caturthe 'hni snātvā devāditarpaṇaṃ ||

कृत्वा श्राद्धं सपिण्डञ्च गयाशिरसि कारयेत । पञ्चक्रोशं गयाक्षेत्रं क्रोशमेकं गयाशिरः ।।

kṛtvā śrāddhaṃ sapiṇḍañca gayāśirasi kārayet | pañcakrośaṃ gayākṣetraṃ krośamekaṃ gayāśiraḥ ||

तत्र पिण्डप्रदानेन कुलानां शतमुधरेत । मुण्डपृष्ठे पदं न्न्यास्तं महादेवेन धीमता ।।

tatra piṇḍapradānena kulānāṃ śatamudharet | muṇḍapṛṣṭhe padaṃ nnyāstaṃ mahādevena dhīmatā ||

मुण्डपृष्ठे शिरः साक्षाद गयाशिर उदाहृतं । साक्षाद गयाशिरस्तत्र फल्गुतीर्थाश्रमं कृतं ।।

muṇḍapṛṣṭhe śiraḥ sākṣād gayāśira udāhṛtaṃ | sākṣād gayāśirastatra phalgutīrthāśramaṃ kṛtaṃ ||

अमृतं तत्र वहति पितॄणान्दत्तमक्षयं । स्नात्वा दशाश्वमेधे तु दृष्ट्वा देवं पितामहं ।।

amṛtaṃ tatra vahati pitṝṇāndattamakṣayaṃ | snātvā daśāśvamedhe tu dṛṣṭvā devaṃ pitāmahaṃ ||

रुद्रपादं नरः स्पृष्ट्वा नेह भूयो ऽभिजायते । शमीपत्रप्रमाणेन पिण्डं दत्वा गयाशिरे ।।

rudrapādaṃ naraḥ spṛṣṭvā neha bhūyo 'bhijāyate | śamīpatrapramāṇena piṇḍaṃ datvā gayāśire ||

नरकस्था दिवं यान्ति स्वर्गस्था मोक्षमाप्नुयुः । पायसेनाथ पिष्टेन शक्तुना चरुणा तथा ।।

narakasthā divaṃ yānti svargasthā mokṣamāpnuyuḥ | pāyasenātha piṣṭena śaktunā caruṇā tathā ||

पिण्डदानं तण्डुलैश च गोधूमैस्तिलमिश्रितैः । पिण्डं दत्वा रुद्रपदे कुलानां शतमुद्धरेत ।।

piṇḍadānaṃ taṇḍulaiś ca godhūmaistilamiśritaiḥ | piṇḍaṃ datvā rudrapade kulānāṃ śatamuddharet ||

तथा विष्णुपदे श्राद्धपिण्डदो ह्य ऋणमुक्तिकृत । पित्रादीनां शतकुलं स्वात्मानं तारयेन्नरः ।।

tathā viṣṇupade śrāddhapiṇḍado hy ṛṇamuktikṛt | pitrādīnāṃ śatakulaṃ svātmānaṃ tārayennaraḥ ||

तथा ब्रह्मपदे श्राद्धी ब्रह्मलोकं नयेत्पितॄन । दक्षिणाग्निपदे तद्वद्गार्हपत्यपदे तथा ।।

tathā brahmapade śrāddhī brahmalokaṃ nayetpitṝn | dakṣiṇāgnipade tadvadgārhapatyapade tathā ||

पदे वाहवनीयस्य श्राद्धी यज्ञफलं लभेत । आवसथ्यस्य चन्द्रस्य सूर्यस्य च गणस्य च ।।

pade vāhavanīyasya śrāddhī yajñaphalaṃ labhet | āvasathyasya candrasya sūryasya ca gaṇasya ca ||

अगस्त्यकार्त्तिकेयस्य श्राद्धी तारयते कुलं । आदित्यस्य रथं नत्वा कर्णादित्यं नमीन्नरः ।।

agastyakārttikeyasya śrāddhī tārayate kulaṃ | ādityasya rathaṃ natvā karṇādityaṃ namīnnaraḥ ||

कनकेशपदं नत्वा गयाकेदारकं नमेत । सर्वपापविनिर्मुक्तः पितॄन ब्रह्मपुरं नयेत ।।

kanakeśapadaṃ natvā gayākedārakaṃ namet | sarvapāpavinirmuktaḥ pitṝn brahmapuraṃ nayet ||

विशालो ऽपि गयाशीर्षे पिण्डदो ऽभूच्च पुत्रवान । विशालायां विशालो ऽभूद्राजपुत्रो ऽब्रवीद द्विजान ।।

viśālo 'pi gayāśīrṣe piṇḍado 'bhūcca putravān | viśālāyāṃ viśālo 'bhūdrājaputro 'bravīd dvijān ||

कथं पुत्रादयः स्युर्मे द्विजा ऊचुर्विशालकं । गयायां पिण्डदानेन तव सर्वं भविष्यति ।।

kathaṃ putrādayaḥ syurme dvijā ūcurviśālakaṃ | gayāyāṃ piṇḍadānena tava sarvaṃ bhaviṣyati ||

विशालो ऽपि गयाशीर्षे पितृपिण्डान्ददौ ततः । पृष्टवान ।।

viśālo 'pi gayāśīrṣe pitṛpiṇḍāndadau tataḥ | pṛṣṭavān ||

के युयन्तेषु चैवैकः सितः प्रोचे विशालकं । अहं सितस्ते जनक इन्द्रलोकं गतः शुभान ।।

ke yuyanteṣu caivaikaḥ sitaḥ proce viśālakaṃ | ahaṃ sitaste janaka indralokaṃ gataḥ śubhān ||

मम रक्तः पिता पुत्र कृष्णश चैव पितामहः । अब्रवीत नरकं प्राप्ता त्वया मुक्तीकृता वयं ।।

mama raktaḥ pitā putra kṛṣṇaś caiva pitāmahaḥ | abravīt narakaṃ prāptā tvayā muktīkṛtā vayaṃ ||

पिण्डदानाद ब्रह्मलोकं ब्रजाम इति ते गताः । विशालः प्राप्तपुतादी राज्यं कृत्वा हरिं ययौ ।।

piṇḍadānād brahmalokaṃ brajāma iti te gatāḥ | viśālaḥ prāptaputādī rājyaṃ kṛtvā hariṃ yayau ||

प्रेतराजः स्वमुक्त्यै च वणिजञ्चेदमब्रवीत । प्रेतैः सर्वैः सहार्तः सन सुकृतं भुज्यते फलं ।।

pretarājaḥ svamuktyai ca vaṇijañcedamabravīt | pretaiḥ sarvaiḥ sahārtaḥ san sukṛtaṃ bhujyate phalaṃ ||

श्रवणद्वादशीयोगे कुम्भः सान्नश च सोदकः । दत्तः पुरा स मध्याह्ने जीवनायोपतिष्ठते ।।

śravaṇadvādaśīyoge kumbhaḥ sānnaś ca sodakaḥ | dattaḥ purā sa madhyāhne jīvanāyopatiṣṭhate ||

धनं गृहीत्वा मे गच्छ गयायां पिण्डदो भव । वणिग्धनं गृहीत्वा तु गयायां पिण्डदो ऽभवत ।।

dhanaṃ gṛhītvā me gaccha gayāyāṃ piṇḍado bhava | vaṇigdhanaṃ gṛhītvā tu gayāyāṃ piṇḍado 'bhavat ||

प्रेतराजः सह प्रेतैर मुक्तो नीतो हरेः पुरं । गयाशीर्षे पिण्डदानादात्मानं स्वपितॄंस तथा ।।

pretarājaḥ saha pretair mukto nīto hareḥ puraṃ | gayāśīrṣe piṇḍadānādātmānaṃ svapitṝṃs tathā ||

पितृवंशे सुता ये च मातृवंशे तथैव च । गुरुश्वशुरबन्धूनां ये चान्ये बान्धवा मृताः ।।

pitṛvaṃśe sutā ye ca mātṛvaṃśe tathaiva ca | guruśvaśurabandhūnāṃ ye cānye bāndhavā mṛtāḥ ||

ये मे कुले लुप्तपिण्डाः पुत्रदारविवर्जिताः । क्रियालोपगता ये च जात्यन्धाः पुङ्गवस तथा ।।

ye me kule luptapiṇḍāḥ putradāravivarjitāḥ | kriyālopagatā ye ca jātyandhāḥ puṅgavas tathā ||

विरूपा आमगर्भा ये ज्ञाताज्ञाताः कुले मम । तेषां पिण्डो मया दत्तो ह्य अक्षय्यमुपतिष्ठतां ।।

virūpā āmagarbhā ye jñātājñātāḥ kule mama | teṣāṃ piṇḍo mayā datto hy akṣayyamupatiṣṭhatāṃ ||

ये केचित प्रेतरूपेण तिष्ठन्ति पितरो मम । ते सर्वे तृप्तिमायान्तु पिण्डदानेन सर्वदा ।।

ye kecit pretarūpeṇa tiṣṭhanti pitaro mama | te sarve tṛptimāyāntu piṇḍadānena sarvadā ||

पिण्डो देयस्तु सर्वेभ्यः सर्वैर वै कुलतारकैः । आत्मनस्तु तथा देयो ह्य अक्षयं लोकमिच्छता ।।

piṇḍo deyastu sarvebhyaḥ sarvair vai kulatārakaiḥ | ātmanastu tathā deyo hy akṣayaṃ lokamicchatā ||

पञ्चमे ऽह्नि गदालोले स्नायान्मन्त्रेण बुद्धिमान । गदाप्रक्षालने तीर्थे गदालोले ऽतिपावने ।।

pañcame 'hni gadālole snāyānmantreṇa buddhimān | gadāprakṣālane tīrthe gadālole 'tipāvane ||

स्नानं करामि संसारगदशान्त्यै जनार्दन । नमो ऽक्षयवटायैव अक्षयस्वर्गदायिने ।।

snānaṃ karāmi saṃsāragadaśāntyai janārdana | namo 'kṣayavaṭāyaiva akṣayasvargadāyine ||

पित्रादीनामक्षयाय सर्वपापक्षयाय च । श्राद्धं वटतले कुर्याद ब्राह्मणानाञ्च भोजनं ।।

pitrādīnāmakṣayāya sarvapāpakṣayāya ca | śrāddhaṃ vaṭatale kuryād brāhmaṇānāñca bhojanaṃ ||

एकस्मिन भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । किम्पुनर्बहुभिर्भुक्तैः पितॄणां दत्तमक्षयं ।।

ekasmin bhojite vipre koṭirbhavati bhojitā | kimpunarbahubhirbhuktaiḥ pitṝṇāṃ dattamakṣayaṃ ||

गयायामन्नदाता यः पितरस्तेन पुत्रिणः । वटं वटेश्वरं नत्वा पूजयेत प्रपितामहं ।।

gayāyāmannadātā yaḥ pitarastena putriṇaḥ | vaṭaṃ vaṭeśvaraṃ natvā pūjayet prapitāmahaṃ ||

अक्षयांल्लभते लोकान कुलानां शतमुद्धरेत । क्रमतो ऽक्रमतो वापि गयायत्रा महाफला ।।

akṣayāṃllabhate lokān kulānāṃ śatamuddharet | kramato 'kramato vāpi gayāyatrā mahāphalā ||