वाराणसी परं तीर्थं गौर्यै प्राह महेश्वरः । भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं वसतां गृणतां हरिं ।।

vārāṇasī paraṃ tīrthaṃ gauryai prāha maheśvaraḥ | bhuktimuktipradaṃ puṇyaṃ vasatāṃ gṛṇatāṃ hariṃ ||

गौरीक्षेत्रं न मुक्तं वै अविमुक्तं ततः स्मृतं । जप्तं तप्तं दत्तममविमुक्ते विलाक्षयं ।।

gaurīkṣetraṃ na muktaṃ vai avimuktaṃ tataḥ smṛtaṃ | japtaṃ taptaṃ dattamamavimukte vilākṣayaṃ ||

अश्मना चरणौ हत्वा वसेत्काशीन्न हि त्यजेत । हरिश चन्द्रं परं गुह्यं गुह्यमाम्नातकेश्वरं ।।

aśmanā caraṇau hatvā vasetkāśīnna hi tyajet | hariś candraṃ paraṃ guhyaṃ guhyamāmnātakeśvaraṃ ||

जप्येश्वरं परं गुह्यं गुह्यं श्रीपर्वतं तथा । महालयं परं गुह्यं भृगुश चण्डेश्वरं तथा ।।

japyeśvaraṃ paraṃ guhyaṃ guhyaṃ śrīparvataṃ tathā | mahālayaṃ paraṃ guhyaṃ bhṛguś caṇḍeśvaraṃ tathā ||

केदारं परमं गुह्यमष्टौ सन्त्यविमुक्तके । गुह्यानां परमं गुह्यमविमुक्तं परं मम ।।

kedāraṃ paramaṃ guhyamaṣṭau santyavimuktake | guhyānāṃ paramaṃ guhyamavimuktaṃ paraṃ mama ||

द्वियोजनन्तु पूर्वं स्याद योजनार्धं तदन्यथा । वरणा च नदी चासीत तयोर्मध्ये वाराणसी ।।

dviyojanantu pūrvaṃ syād yojanārdhaṃ tadanyathā | varaṇā ca nadī cāsīt tayormadhye vārāṇasī ||

अत्र स्नानं जपो होमो मरणं देवपूजनं । श्राद्धं दानं निवासश च यद्यत स्याद्भुक्तिमुक्तिदं ।।

atra snānaṃ japo homo maraṇaṃ devapūjanaṃ | śrāddhaṃ dānaṃ nivāsaś ca yadyat syādbhuktimuktidaṃ ||