जीर्णादीनाञ्च लिङ्गानामुद्धारं विधिना वदे । लक्ष्मोज्झितञ्च भग्नञ्च स्थूलं वज्रहतं तथा ।।

jīrṇādīnāñca liṅgānāmuddhāraṃ vidhinā vade | lakṣmojjhitañca bhagnañca sthūlaṃ vajrahataṃ tathā ||

संपुटं स्फुटितं व्यङ्गं लिङ्गमित्येवमादिकं । इत्यादिदुष्टलिङ्गानां योज्या पिण्डी तथा वृषः ।।

saṃpuṭaṃ sphuṭitaṃ vyaṅgaṃ liṅgamityevamādikaṃ | ityādiduṣṭaliṅgānāṃ yojyā piṇḍī tathā vṛṣaḥ ||

चालितञ्चलितं लिङ्गमत्यर्थं विषमस्थितं । दिड्मूढं पातितं लिङ्गं मध्यस्थं पतितं तथा ।।

cālitañcalitaṃ liṅgamatyarthaṃ viṣamasthitaṃ | diḍmūḍhaṃ pātitaṃ liṅgaṃ madhyasthaṃ patitaṃ tathā ||

एवंविधञ्च संस्थाप्य निर्ब्रणञ्च भवेद्यदि । नद्यादिकप्रवाहेन तदपाक्रियते यदि ।।

evaṃvidhañca saṃsthāpya nirbraṇañca bhavedyadi | nadyādikapravāhena tadapākriyate yadi ||

ततो ऽन्यत्रापि संस्थाप्य विधिदृष्टेन कर्मणा । सुस्थितं दुस्थितं वापि शिवलिङ्गं न चालयेत ।।

tato 'nyatrāpi saṃsthāpya vidhidṛṣṭena karmaṇā | susthitaṃ dusthitaṃ vāpi śivaliṅgaṃ na cālayet ||

शतेन स्थापनं कुर्यात सहस्रेण तु चालनं । पूजादिभिश च संयुक्तं जीर्णाद्यमपि सुस्थितं ।।

śatena sthāpanaṃ kuryāt sahasreṇa tu cālanaṃ | pūjādibhiś ca saṃyuktaṃ jīrṇādyamapi susthitaṃ ||

याम्ये मण्डपमीशे वा प्रत्यग्द्वारैकतोरणं । विधाय द्वारपूजादि स्थण्डिले मन्त्रपूजनं ।।

yāmye maṇḍapamīśe vā pratyagdvāraikatoraṇaṃ | vidhāya dvārapūjādi sthaṇḍile mantrapūjanaṃ ||

मन्त्रान सन्तर्प्य सम्पूज्य वास्तुदेवातुं पूर्ववत । दिग्बलिं च वहिर्दत्वा समाचम्य स्वयं गुरुः ।।

mantrān santarpya sampūjya vāstudevātuṃ pūrvavat | digbaliṃ ca vahirdatvā samācamya svayaṃ guruḥ ||

ब्राह्मणान भोजयित्वा तु शम्भुं विज्ञापयेत्ततः । दुष्टलिङ्गमिदं शंभोः शान्तिरुद्धारणस्य चेत ।।

brāhmaṇān bhojayitvā tu śambhuṃ vijñāpayettataḥ | duṣṭaliṅgamidaṃ śaṃbhoḥ śāntiruddhāraṇasya cet ||

रुसिस्तवादिविधिना अधितिष्ठस्व मां शिव । एवं विज्ञाप्य देवेशं शान्तिहोमं समाचरेत ।।

rusistavādividhinā adhitiṣṭhasva māṃ śiva | evaṃ vijñāpya deveśaṃ śāntihomaṃ samācaret ||

मध्वाज्यक्षीरदूर्वाभिर्मूलेनाष्टाधिकं शतं । ततो लिङ्गं च संस्थाप्य पूजयेत स्थिण्डिले तथा ।।

madhvājyakṣīradūrvābhirmūlenāṣṭādhikaṃ śataṃ | tato liṅgaṃ ca saṃsthāpya pūjayet sthiṇḍile tathā ||

ओं व्यापकेश्वरायेति नाट्यन्तं शिववादिना । ततस्तत्राश्रितं तत्त्वं श्रावयेदस्त्रमस्ततः ।।

oṃ vyāpakeśvarāyeti nāṭyantaṃ śivavādinā | tatastatrāśritaṃ tattvaṃ śrāvayedastramastataḥ ||

सत्त्वः कोपीह यः कोपिलिङ्गमाश्रित्य तिष्ठति । लिङ्गन्त्यक्त्वा शिवाज्ञाभिर्यत्रेष्टं तत्र गच्छतु ।।

sattvaḥ kopīha yaḥ kopiliṅgamāśritya tiṣṭhati | liṅgantyaktvā śivājñābhiryatreṣṭaṃ tatra gacchatu ||

विद्याविद्येश्वरैर युक्तः स भवोत्र भविष्यति । सहस्रं प्रतिभागे च ततः पाशुपताणुना ।।

vidyāvidyeśvarair yuktaḥ sa bhavotra bhaviṣyati | sahasraṃ pratibhāge ca tataḥ pāśupatāṇunā ||

हुत्वा शान्त्यम्बुना प्रोक्ष्य स्पृष्ट्वा कुशैर जपेत्ततः । दत्वार्घं च विलोमेन तत्त्वतत्त्वाधिपांस तथा ।।

hutvā śāntyambunā prokṣya spṛṣṭvā kuśair japettataḥ | datvārghaṃ ca vilomena tattvatattvādhipāṃs tathā ||

अष्टमूर्तीश्वरान लिङ्ग पिण्डिकासंस्थितान गुरुः । विसृज्य स्वर्णपाशेन वृषस्कन्धस्थया तथा ।।

aṣṭamūrtīśvarān liṅga piṇḍikāsaṃsthitān guruḥ | visṛjya svarṇapāśena vṛṣaskandhasthayā tathā ||

रज्वा वध्वा तया नीत्वा शिवमन्तं गृणन जनैः । तज्जले निक्षिपेन मन्त्री पुष्ठ्यर्थं जुहुयाच्छतं ।।

rajvā vadhvā tayā nītvā śivamantaṃ gṛṇan janaiḥ | tajjale nikṣipen mantrī puṣṭhyarthaṃ juhuyācchataṃ ||

तृप्तये दिक्पतीनाञ्च वास्तुशुद्धौ शतं शतं । रक्षां विधाय तद्धाम्नि महापाशुपता ततः ।।

tṛptaye dikpatīnāñca vāstuśuddhau śataṃ śataṃ | rakṣāṃ vidhāya taddhāmni mahāpāśupatā tataḥ ||

लिङ्गमन्यत्ततस्तत्र विधिवत स्थापयेद गुरुः । असुरैर मुनिभिर्गोत्रस्तन्त्रविद्भिः प्रतिष्ठितं ।।

liṅgamanyattatastatra vidhivat sthāpayed guruḥ | asurair munibhirgotrastantravidbhiḥ pratiṣṭhitaṃ ||

जीर्णं वाप्यथवा भग्नं विधिनापि नचालयेत । एष एव विधिः कार्योजीर्णधामसमुद्धृतौ ।।

jīrṇaṃ vāpyathavā bhagnaṃ vidhināpi nacālayet | eṣa eva vidhiḥ kāryojīrṇadhāmasamuddhṛtau ||

खड्गे मन्त्रगणं न्यस्य कारयेत मन्दिरान्तरं । सङ्कोचे मरणं प्रोक्तं विस्तारो तु धनक्षयः ।।

khaḍge mantragaṇaṃ nyasya kārayet mandirāntaraṃ | saṅkoce maraṇaṃ proktaṃ vistāro tu dhanakṣayaḥ ||