प्रातर नित्पविधिं कृत्वा द्वारपालप्रपूजनं । प्रविश्य प्रग्विधानेन देहशुद्ध्यादिमाचरेत ।।

prātar nitpavidhiṃ kṛtvā dvārapālaprapūjanaṃ | praviśya pragvidhānena dehaśuddhyādimācaret ||

दिक्पतींश च समभ्यर्च्य शिवकुम्भञ्च वर्धनीं । अष्टमुष्टिकया लिङ्गं वह्निं सन्पर्प्य च क्रमात ।।

dikpatīṃś ca samabhyarcya śivakumbhañca vardhanīṃ | aṣṭamuṣṭikayā liṅgaṃ vahniṃ sanparpya ca kramāt ||

शिवाज्ञातस्ततो गच्छेत प्रासादं शस्त्रमुच्चरन । तद्गतान प्रक्षिपेद्विघ्नान हुम्फडन्तशराणुना ।।

śivājñātastato gacchet prāsādaṃ śastramuccaran | tadgatān prakṣipedvighnān humphaḍantaśarāṇunā ||

न मध्ये स्थापयेल्लिङ्गं बेधदोषविशङ्कया । तस्मान मध्यं परित्यज्य यवार्धेन यवेन वा ।।

na madhye sthāpayelliṅgaṃ bedhadoṣaviśaṅkayā | tasmān madhyaṃ parityajya yavārdhena yavena vā ||

किञ्चिदीशानमाश्रित्य शिलां मध्ये निवेशयेत । मूलेन तामनन्ताख्यां सर्वाधारस्वरूपिणीं ।।

kiñcidīśānamāśritya śilāṃ madhye niveśayet | mūlena tāmanantākhyāṃ sarvādhārasvarūpiṇīṃ ||

सर्वगां सृष्टियोगेन विन्यसेदचलां शिलां । अथवानेन मन्त्रेण शिवस्यासनरूपिणीं ।।

sarvagāṃ sṛṣṭiyogena vinyasedacalāṃ śilāṃ | athavānena mantreṇa śivasyāsanarūpiṇīṃ ||

ओं नमो व्यापिनि भगवति स्थिरे ऽचले ध्रुवे । त्वया शिवाज्ञया शक्ते स्थातव्यमिह सन्ततं ।।

oṃ namo vyāpini bhagavati sthire 'cale dhruve | tvayā śivājñayā śakte sthātavyamiha santataṃ ||

इत्युक्त्वा च समभ्यर्च्य निरुध्याद्रौद्रमुद्रया । वज्रादीनि च रत्नानि तथोशीरादिकौषधीः ।।

ityuktvā ca samabhyarcya nirudhyādraudramudrayā | vajrādīni ca ratnāni tathośīrādikauṣadhīḥ ||

लोहान हेमादिकांस्यन्तान हरितालादिकांस तथा । धान्यप्रभृतिशस्त्रांश च पूर्वमुक्ताननुक्रमात ।।

lohān hemādikāṃsyantān haritālādikāṃs tathā | dhānyaprabhṛtiśastrāṃś ca pūrvamuktānanukramāt ||

प्रभारागत्वदेहत्ववीर्यशक्तिमयानिमान । भावयेन्नेकचित्तस्तु लोकपालेशसंवरैः ।।

prabhārāgatvadehatvavīryaśaktimayānimān | bhāvayennekacittastu lokapāleśasaṃvaraiḥ ||

पूर्वादिषु च गर्तेषु न्यसेदेकैकशः क्रमात । हेमजं तारजं कूर्मं वृषं वा द्वारसम्मुखं ।।

pūrvādiṣu ca garteṣu nyasedekaikaśaḥ kramāt | hemajaṃ tārajaṃ kūrmaṃ vṛṣaṃ vā dvārasammukhaṃ ||

सरित्तटमृदा युक्तं पर्वताग्रमृदाथवा । प्रक्षिपेन्मध्यगर्तादौ यद्वा मेरुं सुवर्णजं ।।

sarittaṭamṛdā yuktaṃ parvatāgramṛdāthavā | prakṣipenmadhyagartādau yadvā meruṃ suvarṇajaṃ ||

मधूकाक्षतसंयुक्तमञ्जनेन समन्वितं । पृथिवीं राजतीं यद्वा यद्वा हेमसमुद्भवां ।।

madhūkākṣatasaṃyuktamañjanena samanvitaṃ | pṛthivīṃ rājatīṃ yadvā yadvā hemasamudbhavāṃ ||

सर्ववीजसुवर्णाभ्यां समायुक्तां विनिक्षिपेत । स्वर्णजं राजतं वापि सर्वलोहसमुद्भवं ।।

sarvavījasuvarṇābhyāṃ samāyuktāṃ vinikṣipet | svarṇajaṃ rājataṃ vāpi sarvalohasamudbhavaṃ ||

सुवर्णं कृशरायुक्तं पद्मनालं ततो न्यसेत । देवदेवस्य शक्त्यादिमूर्तिपर्यन्तमासनं ।।

suvarṇaṃ kṛśarāyuktaṃ padmanālaṃ tato nyaset | devadevasya śaktyādimūrtiparyantamāsanaṃ ||

प्रकल्प्य पायसेनाथ लिप्त्वा गुग्गुलुनाथवा । श्वभ्रमाच्छाद्य वस्त्रेण तनुत्रेणास्त्ररक्षितं ।।

prakalpya pāyasenātha liptvā guggulunāthavā | śvabhramācchādya vastreṇa tanutreṇāstrarakṣitaṃ ||

दिक्पतिभ्यो बलिं दत्वा समाचान्तो ऽथ देशिकः । शेवेन वा शिलाश्वभ्रसङ्गदोषनिवृत्तये ।।

dikpatibhyo baliṃ datvā samācānto 'tha deśikaḥ | śevena vā śilāśvabhrasaṅgadoṣanivṛttaye ||

शस्त्रेण वा शतं सम्यग जुहुयात पूर्णया सह । एकैकाहुतिदानेन सन्तर्प्य वास्तुदेवताः ।।

śastreṇa vā śataṃ samyag juhuyāt pūrṇayā saha | ekaikāhutidānena santarpya vāstudevatāḥ ||

समुत्थाप्य हृदादेवमासनं मङ्गलादिभिः । गुरुर्देवाग्रतो गच्छेन्मूर्तिपैश च दिशि स्थितैः ।।

samutthāpya hṛdādevamāsanaṃ maṅgalādibhiḥ | gururdevāgrato gacchenmūrtipaiś ca diśi sthitaiḥ ||

चतुर्भिः सह कर्तव्या देवयज्ञस्य पृष्ठतः । प्रासादादि परिभ्रम्य भद्राख्यद्वारसम्मुखं ।।

caturbhiḥ saha kartavyā devayajñasya pṛṣṭhataḥ | prāsādādi paribhramya bhadrākhyadvārasammukhaṃ ||

लिङ्गं संस्थाप्य दत्वार्घ्यं प्रासादं सन्निवेशयेत । द्वारेण द्वारबन्धेन द्वारदेशेन तच्छिला ।।

liṅgaṃ saṃsthāpya datvārghyaṃ prāsādaṃ sanniveśayet | dvāreṇa dvārabandhena dvāradeśena tacchilā ||

द्वारबन्धे शिखाशून्ये तदर्धेनाथ तदृते । वर्जयन द्वारसंस्पर्शं द्वारेणैव महेश्वरं ।।

dvārabandhe śikhāśūnye tadardhenātha tadṛte | varjayan dvārasaṃsparśaṃ dvāreṇaiva maheśvaraṃ ||

देवगृहसमारम्भे कोणेनापि प्रवेशयेत । अयमेव विधिर्ज्ञेयो व्यक्तलिङ्गे ऽपि सर्वतः ।।

devagṛhasamārambhe koṇenāpi praveśayet | ayameva vidhirjñeyo vyaktaliṅge 'pi sarvataḥ ||

गृहे प्रवेशनं द्वारे लोकैर अपि समीरितं । अपद्वारप्रवेशेन विदुर्गोत्रक्षयं गृहं ।।

gṛhe praveśanaṃ dvāre lokair api samīritaṃ | apadvārapraveśena vidurgotrakṣayaṃ gṛhaṃ ||

अथ पीठे च संस्थाप्य लिङ्गं द्वारस्य सम्मुखं । तूर्यमङ्गलनिर्घेषैर दूर्वाक्षतसमन्वितं ।।

atha pīṭhe ca saṃsthāpya liṅgaṃ dvārasya sammukhaṃ | tūryamaṅgalanirgheṣair dūrvākṣatasamanvitaṃ ||

समुत्तिष्ठं हृदेत्युक्त्वा महापाशुपतं पठेत । अपनीय घटं श्वभ्राद देशिको मूर्तिपैः सह ।।

samuttiṣṭhaṃ hṛdetyuktvā mahāpāśupataṃ paṭhet | apanīya ghaṭaṃ śvabhrād deśiko mūrtipaiḥ saha ||

मन्त्रं सन्धारयित्वा तु विलिप्तं कुङ्कुमादिभिः । शक्तिशक्तिमतोरैक्यं ध्यात्वा चैव तु रक्षितं ।।

mantraṃ sandhārayitvā tu viliptaṃ kuṅkumādibhiḥ | śaktiśaktimatoraikyaṃ dhyātvā caiva tu rakṣitaṃ ||

लयान्तं मूलमुच्चार्य स्पृष्ट्वा श्वभ्रे निवेशयेत । अंशेन ब्रह्मभागस्य यद्वा अंशद्वयेन च ।।

layāntaṃ mūlamuccārya spṛṣṭvā śvabhre niveśayet | aṃśena brahmabhāgasya yadvā aṃśadvayena ca ||

अर्धेन वाष्टमांशेन सर्वस्याथ प्रवेशनं । विधाय सीसकं नाभिदीर्घाभिः सुसमाहितः ।।

ardhena vāṣṭamāṃśena sarvasyātha praveśanaṃ | vidhāya sīsakaṃ nābhidīrghābhiḥ susamāhitaḥ ||

श्वभ्रं वालुकयापुर्य ब्रूयात स्थिरीभवेति च । ततो लिङ्गे स्थिरीभूते ध्यात्वा सकलरूपिणं ।।

śvabhraṃ vālukayāpurya brūyāt sthirībhaveti ca | tato liṅge sthirībhūte dhyātvā sakalarūpiṇaṃ ||

मूलमुच्चार्य शक्त्यन्तं सृष्ट्या च निष्कलं न्यसेत । स्थाप्यमानं यदा लिङ्गं याम्यां दिशमथाश्रयेत ।।

mūlamuccārya śaktyantaṃ sṛṣṭyā ca niṣkalaṃ nyaset | sthāpyamānaṃ yadā liṅgaṃ yāmyāṃ diśamathāśrayet ||

तत्तद्दिगीशमन्त्रेण पूर्णान्तं दक्षिणान्वितं । सव्ये स्थाने च वक्रे च चलिते स्फुटितेपि वा ।।

tattaddigīśamantreṇa pūrṇāntaṃ dakṣiṇānvitaṃ | savye sthāne ca vakre ca calite sphuṭitepi vā ||

जुहुयान मूलमन्त्रेण बहुरूपेण वा शतं । कुञ्चान्येष्वपि दोषेषु शिवशान्तिं समाश्रयेत ।।

juhuyān mūlamantreṇa bahurūpeṇa vā śataṃ | kuñcānyeṣvapi doṣeṣu śivaśāntiṃ samāśrayet ||

युक्तं न्यासादिभिर्लिङ्गं कुर्वन्नेवं न दोषभाक । पीठबन्धमतः कृत्वा लक्षणस्यांशलक्षणं ।।

yuktaṃ nyāsādibhirliṅgaṃ kurvannevaṃ na doṣabhāk | pīṭhabandhamataḥ kṛtvā lakṣaṇasyāṃśalakṣaṇaṃ ||

गौरीमन्त्रं लयं नीत्वा सृष्ट्या पिण्डीञ्च विन्यसेत । सम्पूर्य पार्श्वसंसिद्धिं वालुकावज्रलेपनं ।।

gaurīmantraṃ layaṃ nītvā sṛṣṭyā piṇḍīñca vinyaset | sampūrya pārśvasaṃsiddhiṃ vālukāvajralepanaṃ ||

ततो मूर्तिधरैः सार्धं गुरुः शान्तिं घटोर्ध्वतः । संस्थाप्य कलशैर अन्यैस्तद्वत पञ्चामृतादिभिः ।।

tato mūrtidharaiḥ sārdhaṃ guruḥ śāntiṃ ghaṭordhvataḥ | saṃsthāpya kalaśair anyaistadvat pañcāmṛtādibhiḥ ||

विलिप्य चन्दनाद्यैश च सम्पूज्य जगदीश्वरं । उमामहेशमन्त्राभ्यां तौ स्पृशेल्लिङ्गमुद्रया ।।

vilipya candanādyaiś ca sampūjya jagadīśvaraṃ | umāmaheśamantrābhyāṃ tau spṛśelliṅgamudrayā ||

ततस्त्रितत्त्वविन्यासं षडर्चादिपुरःसरं । कृत्वा मूर्तिं तदीशानामङ्गानां ब्रह्मणामथ ।।

tatastritattvavinyāsaṃ ṣaḍarcādipuraḥsaraṃ | kṛtvā mūrtiṃ tadīśānāmaṅgānāṃ brahmaṇāmatha ||

ज्ञानी लिङ्गे क्रियापीठे विनास्य स्नापयेत्ततः । गन्धैर विलिप्य सन्धूप्य व्यापित्वे शिवे न्यसेत ।।

jñānī liṅge kriyāpīṭhe vināsya snāpayettataḥ | gandhair vilipya sandhūpya vyāpitve śive nyaset ||

स्रग्धूपदीपनैवेद्यैर हृदयेन फलानि च । विनिवेद्य यथाशक्ति समाचम्य महेश्वरं ।।

sragdhūpadīpanaivedyair hṛdayena phalāni ca | vinivedya yathāśakti samācamya maheśvaraṃ ||

दत्वार्घं च जपं कृत्वा निवेद्य वरदे करे । चन्द्रार्कतारकं यावन मन्त्रेण शैवमूर्तिपैः ।।

datvārghaṃ ca japaṃ kṛtvā nivedya varade kare | candrārkatārakaṃ yāvan mantreṇa śaivamūrtipaiḥ ||

स्वेच्छयैव त्वया नाथ स्थातव्यमिह मन्दिरे । प्रणम्येव वहिर्गत्वा हृदा वा प्रणवेन वा ।।

svecchayaiva tvayā nātha sthātavyamiha mandire | praṇamyeva vahirgatvā hṛdā vā praṇavena vā ||

संस्थाप्य वृषभं पश्चात पूर्ववद्वलिमाचरेत । न्यूनादिदोषमोषाय ततो मृत्युजिता शतं ।।

saṃsthāpya vṛṣabhaṃ paścāt pūrvavadvalimācaret | nyūnādidoṣamoṣāya tato mṛtyujitā śataṃ ||

शिवेन सशिवो हुत्वा शान्त्यर्थं पायसेन च । ज्ञानाज्ञानकृतं यच्च तत पूरय महाविभो ।।

śivena saśivo hutvā śāntyarthaṃ pāyasena ca | jñānājñānakṛtaṃ yacca tat pūraya mahāvibho ||

हिरण्यपशुभूम्यादि गीतवाद्यादिहेतवे । अम्बिकेशाय तद भक्त्या शक्त्या सर्वं निवेदयेत ।।

hiraṇyapaśubhūmyādi gītavādyādihetave | ambikeśāya tad bhaktyā śaktyā sarvaṃ nivedayet ||

दानं महोत्सवं पश्चात कुर्याद्दिनचतुष्टयं । त्रिसन्ध्यं त्रिदिनं मन्त्री होमयेन मूर्तिपैः सह ।।

dānaṃ mahotsavaṃ paścāt kuryāddinacatuṣṭayaṃ | trisandhyaṃ tridinaṃ mantrī homayen mūrtipaiḥ saha ||

चतुर्थेहनि पूर्णाञ्च चरुकं बहुरूपिणा । निवेद्य सर्वकुण्डेषु सम्पाताहुतिसोधितम ।।

caturthehani pūrṇāñca carukaṃ bahurūpiṇā | nivedya sarvakuṇḍeṣu sampātāhutisodhitam ||

दिनचतुष्टयं यावत्तन्निर्माल्यन्तदूर्धतः । निर्माल्यापनयं कृत्वा स्नापयित्वा तु पूजयेत ।।

dinacatuṣṭayaṃ yāvattannirmālyantadūrdhataḥ | nirmālyāpanayaṃ kṛtvā snāpayitvā tu pūjayet ||

पूजा सामान्यलिङ्गेषु कार्या साधारणाणुभिः । विहाय लिङ्गचैतन्यं कुर्यात स्थाणुविसर्जनं ।।

pūjā sāmānyaliṅgeṣu kāryā sādhāraṇāṇubhiḥ | vihāya liṅgacaitanyaṃ kuryāt sthāṇuvisarjanaṃ ||

असाधारणलिङ्गेषु क्षमस्वेति विसर्जनं । आवाहनमभिव्यक्तिर्विसर्गः शक्तिरूपता ।।

asādhāraṇaliṅgeṣu kṣamasveti visarjanaṃ | āvāhanamabhivyaktirvisargaḥ śaktirūpatā ||

प्रतिष्ठान्ते क्वचित प्रोक्तं स्थिराद्याहुतिसप्तकं । स्थिरस तथाप्रमेयश्चानादिबोधस्तथैव च ।।

pratiṣṭhānte kvacit proktaṃ sthirādyāhutisaptakaṃ | sthiras tathāprameyaścānādibodhastathaiva ca ||

नित्योथ सर्वगश चैवाविनाशी दृष्ट एव च । एते गुणा महेशस्य सन्निधानाय कीर्तिताः ।।

nityotha sarvagaś caivāvināśī dṛṣṭa eva ca | ete guṇā maheśasya sannidhānāya kīrtitāḥ ||

ओं नमः शिवाय स्थिरो भवेत्याहुतीनां क्रमः । एवमेतञ्च सम्पाद्य विधाय शिवकुम्भवत ।।

oṃ namaḥ śivāya sthiro bhavetyāhutīnāṃ kramaḥ | evametañca sampādya vidhāya śivakumbhavat ||

कुम्भद्वयञ्च तन्मध्यादेककुम्भाम्भसा भवं । संस्नाप्य तद द्वितीयन्तु कर्तृस्नानाय धारयेत ।।

kumbhadvayañca tanmadhyādekakumbhāmbhasā bhavaṃ | saṃsnāpya tad dvitīyantu kartṛsnānāya dhārayet ||

दत्वा बलिं समाचम्य वहिर्गच्छेत शिवाज्ञया । जगतीवाह्यतश चण्डमैशान्यान्दिशि मन्दिरे ।।

datvā baliṃ samācamya vahirgacchet śivājñayā | jagatīvāhyataś caṇḍamaiśānyāndiśi mandire ||

धामगर्भप्रमाणे च सुपीठे कल्पितासने । पूर्ववन न्यासहोमादि विधाय ध्यानपूर्वकं ।।

dhāmagarbhapramāṇe ca supīṭhe kalpitāsane | pūrvavan nyāsahomādi vidhāya dhyānapūrvakaṃ ||

संस्थाप्य विधिवत्तत्र ब्रह्माङ्गैः पूजयेत्ततः । अङ्गानि पूर्वयुक्तानि ब्रह्माणी त्वर्चना यथा ।।

saṃsthāpya vidhivattatra brahmāṅgaiḥ pūjayettataḥ | aṅgāni pūrvayuktāni brahmāṇī tvarcanā yathā ||

जपं विवेद्य सन्तर्प्य विज्ञाप्य नतिपूर्वकं । देवः सन्निहितो यावत्तावत्त्वं सन्निधो भव ।।

japaṃ vivedya santarpya vijñāpya natipūrvakaṃ | devaḥ sannihito yāvattāvattvaṃ sannidho bhava ||

न्यूनाधिकञ्च यत्किञ्चित कृतमज्ञानतो मया । तवत्प्रसादेन चण्डेश तत सर्वं परिपूरय ।।

nyūnādhikañca yatkiñcit kṛtamajñānato mayā | tavatprasādena caṇḍeśa tat sarvaṃ paripūraya ||

वाणलिङ्गे वाणरोहे सिद्धलिङ्गे स्वयम्भुवि । प्रतिमासु च सर्वासु न चण्डो ऽधिकृतो भवेत ।।

vāṇaliṅge vāṇarohe siddhaliṅge svayambhuvi | pratimāsu ca sarvāsu na caṇḍo 'dhikṛto bhavet ||

अद्वैतभावनायुक्ते स्थण्डिलेशविधावपि । अभ्यर्च्य चण्डं ससुतं यजमानं हि भार्यया ।।

advaitabhāvanāyukte sthaṇḍileśavidhāvapi | abhyarcya caṇḍaṃ sasutaṃ yajamānaṃ hi bhāryayā ||

पूर्वस्थापितकुम्भे न स्नापयेत स्नापकः स्वयं । स्थापकं यजमानोपि सम्पूज्य च महेशवत ।।

pūrvasthāpitakumbhe na snāpayet snāpakaḥ svayaṃ | sthāpakaṃ yajamānopi sampūjya ca maheśavat ||

वित्तशाठ्यं विना दद्याद भूहिरण्यादि दक्षिणां । मूर्तिमान विधिवत पश्चात जापकान ब्राह्मणांस तथा ।।

vittaśāṭhyaṃ vinā dadyād bhūhiraṇyādi dakṣiṇāṃ | mūrtimān vidhivat paścāt jāpakān brāhmaṇāṃs tathā ||

देवज्ञं शिल्पिनं प्रार्च्य दीनानाथादि भोजयेत । यदत्र सम्मुखीभावे स्वेदितो भगवन्मया ।।

devajñaṃ śilpinaṃ prārcya dīnānāthādi bhojayet | yadatra sammukhībhāve svedito bhagavanmayā ||

क्षमस्व नाथ तत सर्वं कारुण्याम्बुनिधं मम । इति विज्ञप्तियुक्ताय यजमानाय सद्गुरुः ।।

kṣamasva nātha tat sarvaṃ kāruṇyāmbunidhaṃ mama | iti vijñaptiyuktāya yajamānāya sadguruḥ ||

प्रतिष्ठापुण्यसद्भावं स्फुरत्तारकसप्रभं । कुशपुष्पाक्षतोपेतं स्वकरेण समर्पयेत ।।

pratiṣṭhāpuṇyasadbhāvaṃ sphurattārakasaprabhaṃ | kuśapuṣpākṣatopetaṃ svakareṇa samarpayet ||

ततः पाशपतोपेतं प्रणम्य परमेश्वरं । ततो ऽपि बलिभिर्भूतान सन्निधाय निबोधयेत ।।

tataḥ pāśapatopetaṃ praṇamya parameśvaraṃ | tato 'pi balibhirbhūtān sannidhāya nibodhayet ||

स्थातव्यं भवता तावद यावत सन्निहितो हरः । गुरुर्वस्त्रादिसंयुक्तं गृह्णीयाद्यागमण्डपं ।।

sthātavyaṃ bhavatā tāvad yāvat sannihito haraḥ | gururvastrādisaṃyuktaṃ gṛhṇīyādyāgamaṇḍapaṃ ||

सर्वोपकरणं शिल्पी तथा स्नापनमण्डपं । अन्ये देवादयः स्थाप्या मन्त्रैर आगमसम्भवैः ।।

sarvopakaraṇaṃ śilpī tathā snāpanamaṇḍapaṃ | anye devādayaḥ sthāpyā mantrair āgamasambhavaiḥ ||

आदिवर्णस्य भेदाद्वा सुतत्त्वव्याप्तिभाविताः । साध्य प्रमुखदेवाश च सरिदोषधयस तथा ।।

ādivarṇasya bhedādvā sutattvavyāptibhāvitāḥ | sādhya pramukhadevāś ca saridoṣadhayas tathā ||

क्षेत्रपाः किन्नराद्याश च पृथिवीतत्त्वमाश्रिताः । स्नानं सरस्वतीलक्ष्मीनदीनामम्भसि क्वचित ।।

kṣetrapāḥ kinnarādyāś ca pṛthivītattvamāśritāḥ | snānaṃ sarasvatīlakṣmīnadīnāmambhasi kvacit ||

भुवनाधिपतीनाञ्च स्थानं यत्र व्यवस्थितिः । अण्डवृद्धिप्रधानान्तं त्रितत्त्वं ब्रह्मणः पदं ।।

bhuvanādhipatīnāñca sthānaṃ yatra vyavasthitiḥ | aṇḍavṛddhipradhānāntaṃ tritattvaṃ brahmaṇaḥ padaṃ ||

तन्मात्रादिप्रधानान्तं पदमेतत त्रिकं हरेः । नाट्येशगणमातॄणां यक्षेशशरजन्मनां ।।

tanmātrādipradhānāntaṃ padametat trikaṃ hareḥ | nāṭyeśagaṇamātṝṇāṃ yakṣeśaśarajanmanāṃ ||

अण्डजाः शुद्धविद्यान्तं पदं गणपतेस तथा । मायांशदेशशक्त्यनतं शिवा शिवोप्तरोचिषां ।।

aṇḍajāḥ śuddhavidyāntaṃ padaṃ gaṇapates tathā | māyāṃśadeśaśaktyanataṃ śivā śivoptarociṣāṃ ||

पदमीश्वरपर्यन्तं व्यक्तार्चासु च कीर्तितं । कूर्माद्यं कीर्तितं यच्च यच्च रत्नादिपञ्चकं ।।

padamīśvaraparyantaṃ vyaktārcāsu ca kīrtitaṃ | kūrmādyaṃ kīrtitaṃ yacca yacca ratnādipañcakaṃ ||

प्रतिक्षिपेत पीठगर्ते च पञ्चब्रह्मशिलां विना । षड्भिर्विभाजिते गर्ते त्यक्त्वा भावञ्च पृष्ठतः ।।

pratikṣipet pīṭhagarte ca pañcabrahmaśilāṃ vinā | ṣaḍbhirvibhājite garte tyaktvā bhāvañca pṛṣṭhataḥ ||

स्थापनं पञ्चमांशे च यदि वा वसुभाजिते । स्थापनं सप्तमे भागे प्रतिमासु सुखावहं ।।

sthāpanaṃ pañcamāṃśe ca yadi vā vasubhājite | sthāpanaṃ saptame bhāge pratimāsu sukhāvahaṃ ||

धारणाभिर्विशुद्धिः स्यात स्थापने लेपचित्रयोः । स्नानादि मानसन्तत्र शिलारत्नादिवेशनं ।।

dhāraṇābhirviśuddhiḥ syāt sthāpane lepacitrayoḥ | snānādi mānasantatra śilāratnādiveśanaṃ ||

नेत्रोद्घाटनमन्त्रेष्टमासनादिप्रकल्पनं । पूजा निरम्बुभिः पुष्पैर यथा चित्रं न दुष्यति ।।

netrodghāṭanamantreṣṭamāsanādiprakalpanaṃ | pūjā nirambubhiḥ puṣpair yathā citraṃ na duṣyati ||

विधिस्तु चललिङ्गेषु सम्प्रत्येव निगद्यते । पञ्चभिर्वा त्रिभिर्वापि पृथक कुर्याद विभाजिते ।।

vidhistu calaliṅgeṣu sampratyeva nigadyate | pañcabhirvā tribhirvāpi pṛthak kuryād vibhājite ||

भगत्रयेण भागांशो भवेद्भागद्वयेन वा । स्वपीठेष्वपि तद्वत स्याल्लिङ्गेषु तत्त्वभेदतः ।।

bhagatrayeṇa bhāgāṃśo bhavedbhāgadvayena vā | svapīṭheṣvapi tadvat syālliṅgeṣu tattvabhedataḥ ||

सृष्टिमन्त्रेण संस्कारो विधिवत स्फाटिकादिषु । किञ्च ब्रह्मशिलारत्नप्रभूतेश्चानिवेदनं ।।

sṛṣṭimantreṇa saṃskāro vidhivat sphāṭikādiṣu | kiñca brahmaśilāratnaprabhūteścānivedanaṃ ||

योजनं पिण्डिकायाश च मनसा परिकल्पयेत । स्वयम्भूवाणलिङ्गादौ संस्कृतौ नियमो न हि ।।

yojanaṃ piṇḍikāyāś ca manasā parikalpayet | svayambhūvāṇaliṅgādau saṃskṛtau niyamo na hi ||

स्नापनं संहितामन्त्रैर न्यासं होमञ्च कारयेत । नदीसमुद्ररोहाणां स्थापनं पूर्ववन मतं ।।

snāpanaṃ saṃhitāmantrair nyāsaṃ homañca kārayet | nadīsamudrarohāṇāṃ sthāpanaṃ pūrvavan mataṃ ||

ऐहिकम मृण्मयं लिङ्गं पिष्टकादि च तक्षणात । कृत्वा सम्पूजयेच्छुद्धं सीक्षणादिविधानतः ।।

aihikam mṛṇmayaṃ liṅgaṃ piṣṭakādi ca takṣaṇāt | kṛtvā sampūjayecchuddhaṃ sīkṣaṇādividhānataḥ ||

समादाय ततो मन्त्रानात्मानं सन्निधाय च । तज्जले प्रक्षिपेल्लिङ्गं वत्सरात कामदं भवेत ।।

samādāya tato mantrānātmānaṃ sannidhāya ca | tajjale prakṣipelliṅgaṃ vatsarāt kāmadaṃ bhavet ||

विष्ण्वादिस्थापनं चैव पृयङ्मन्त्रैः समाचरेत ।।

viṣṇvādisthāpanaṃ caiva pṛyaṅmantraiḥ samācaret ||