तत्त्वयोरथ सन्धानं कुर्याच्छुद्धविशुद्धयोः । ह्रस्वदीर्घप्रयोगेण नादनादान्तसङ्गिना ।।

tattvayoratha sandhānaṃ kuryācchuddhaviśuddhayoḥ | hrasvadīrghaprayogeṇa nādanādāntasaṅginā ||

अप्तेजो वायुराकाशं तन्मात्रेन्द्रियबुद्धयः । गुणत्रयमहङ्कारश चतुर्विंशः पुमानिति ।।

aptejo vāyurākāśaṃ tanmātrendriyabuddhayaḥ | guṇatrayamahaṅkāraś caturviṃśaḥ pumāniti ||

प्रतिष्ठायां निविष्ठानि तत्त्वान्येतानि भावयेत । पञ्चविंशतिसङ्ख्यानि खादियान्ताक्षराणि च ।।

pratiṣṭhāyāṃ niviṣṭhāni tattvānyetāni bhāvayet | pañcaviṃśatisaṅkhyāni khādiyāntākṣarāṇi ca ||

पञ्चाशदधिका षष्टिर्भुवनैस्तुल्यसञ्ज्ञिताः । तावन्त एव रुद्राश च विज्ञेयास्तत्र तद्यथा ।।

pañcāśadadhikā ṣaṣṭirbhuvanaistulyasañjñitāḥ | tāvanta eva rudrāś ca vijñeyāstatra tadyathā ||

अमरेशः प्रभावश च नेमिषः पुष्करो ऽपि च । तथा पादिश च दण्डिश च भावभूतिरथाष्टमः ।।

amareśaḥ prabhāvaś ca nemiṣaḥ puṣkaro 'pi ca | tathā pādiś ca daṇḍiś ca bhāvabhūtirathāṣṭamaḥ ||

नकुलीशो हरिश चन्द्रः श्रीशैलो दशमः स्मृतः । अन्वीशो ऽस्रातिकेशश च महाकालो ऽथ मध्यमः ।।

nakulīśo hariś candraḥ śrīśailo daśamaḥ smṛtaḥ | anvīśo 'srātikeśaś ca mahākālo 'tha madhyamaḥ ||

केदारो भैरवश चैव द्वितीयाष्टकमीरितं । ततो गयाकुरुक्षेत्रखलानादिकनादिके ।।

kedāro bhairavaś caiva dvitīyāṣṭakamīritaṃ | tato gayākurukṣetrakhalānādikanādike ||

विमलश्चाट्टहासश च महेन्द्रो भाम एव च । वस्वापदं रुद्रकोटिरवियुक्तो महावन्तः ।।

vimalaścāṭṭahāsaś ca mahendro bhāma eva ca | vasvāpadaṃ rudrakoṭiraviyukto mahāvantaḥ ||

गोकर्णो भद्रकर्णश च स्वर्णाक्षः स्थाणुरेव च । अजेशश चैव सर्वज्ञो भास्वरः सूदनान्तरः ।।

gokarṇo bhadrakarṇaś ca svarṇākṣaḥ sthāṇureva ca | ajeśaś caiva sarvajño bhāsvaraḥ sūdanāntaraḥ ||

सुबाहुर्मत्तरूपी च विशालो जटिलस तथा । रौद्रो ऽथ पिङ्गलाक्षश च कालदंष्ट्री भवेत्ततः ।।

subāhurmattarūpī ca viśālo jaṭilas tathā | raudro 'tha piṅgalākṣaś ca kāladaṃṣṭrī bhavettataḥ ||

विदुरश चैव घोरश च प्राजापत्यो हुताशनः । कामरूपी तथा कालः कर्णो ऽप्यथ भयानकः ।।

viduraś caiva ghoraś ca prājāpatyo hutāśanaḥ | kāmarūpī tathā kālaḥ karṇo 'pyatha bhayānakaḥ ||

मतङ्गः पिङ्गलश चैव हरो वै धातृसज्ञकः । शङ्कुकर्णो विधानश च श्रीकण्ठश चन्द्रशेखरः ।।

mataṅgaḥ piṅgalaś caiva haro vai dhātṛsajñakaḥ | śaṅkukarṇo vidhānaś ca śrīkaṇṭhaś candraśekharaḥ ||

सहैतेन च पर्यन्ताः कथ्यन्ते ऽथ पदान्यपि । वीजभावे त्रयो मन्त्रा वामदेवः शिवः शिखा ।।

sahaitena ca paryantāḥ kathyante 'tha padānyapi | vījabhāve trayo mantrā vāmadevaḥ śivaḥ śikhā ||

गान्धारी च सुषुम्णा च नाड्यौ द्वौ मारुतौ तथा । समानोदाननामानौ रसनापायुरिन्द्रिये ।।

gāndhārī ca suṣumṇā ca nāḍyau dvau mārutau tathā | samānodānanāmānau rasanāpāyurindriye ||

रसस्तु विषयो रूपशब्दस्पर्शरसा गुणाः । मण्डलं वर्तुलं तच्च पुण्डरीकाङ्कितं सितं ।।

rasastu viṣayo rūpaśabdasparśarasā guṇāḥ | maṇḍalaṃ vartulaṃ tacca puṇḍarīkāṅkitaṃ sitaṃ ||

स्वप्नावस्थाप्रतिष्ठायां कारणं गरुडध्वजं । प्रतिष्ठान्तकृतं सर्वं सञ्चिन्त्य भुवनादिकं ।।

svapnāvasthāpratiṣṭhāyāṃ kāraṇaṃ garuḍadhvajaṃ | pratiṣṭhāntakṛtaṃ sarvaṃ sañcintya bhuvanādikaṃ ||

सूत्रं देहे स्वमन्त्रेण प्रविश्यैनां वियोजयेत । विष्णो तवाधिकारे ऽस्मिन मुमुक्षुं दीक्षयाम्यहं ।।

sūtraṃ dehe svamantreṇa praviśyaināṃ viyojayet | viṣṇo tavādhikāre 'smin mumukṣuṃ dīkṣayāmyahaṃ ||

भाव्यं त्वयानुकूलेन विष्णुं विज्ञापयेदिति । ततो वागीश्वरीं देवीं वागीशमपि पूर्ववत ।।

bhāvyaṃ tvayānukūlena viṣṇuṃ vijñāpayediti | tato vāgīśvarīṃ devīṃ vāgīśamapi pūrvavat ||

आवाह्याभ्यर्च्य सन्तर्प्य शिष्यं वक्षसि ताडयेत । प्रविशेदप्यनेनैव चैतन्यं विभजेत्ततः ।।

āvāhyābhyarcya santarpya śiṣyaṃ vakṣasi tāḍayet | praviśedapyanenaiva caitanyaṃ vibhajettataḥ ||

शस्त्रेण पाशसंयुक्तं ज्येष्टयाङ्कुशमुद्रया । स्वाहान्तेन हृदाकृष्य तेनैव पुटितात्मना ।।

śastreṇa pāśasaṃyuktaṃ jyeṣṭayāṅkuśamudrayā | svāhāntena hṛdākṛṣya tenaiva puṭitātmanā ||

गृहीत्वा तं नमोन्तेन निजात्मनि नियोजयेत । पूर्ववत पितृसंयोगं भावयित्वोद्भवाख्यया ।।

gṛhītvā taṃ namontena nijātmani niyojayet | pūrvavat pitṛsaṃyogaṃ bhāvayitvodbhavākhyayā ||

वामया तदनेनैव देवीगर्भे विनिक्षिपेत । देहोत्पत्तौ हृदा ह्य एवं शिरसा जन्मना तथा ।।

vāmayā tadanenaiva devīgarbhe vinikṣipet | dehotpattau hṛdā hy evaṃ śirasā janmanā tathā ||

शिखया वाधिकाराय भोगाय कवचाणुना । तत्त्वशुद्धौ हृदा ह्य एवं गर्भाधानाय पूर्ववत ।।

śikhayā vādhikārāya bhogāya kavacāṇunā | tattvaśuddhau hṛdā hy evaṃ garbhādhānāya pūrvavat ||

शिरसा पाशशैथिल्ये निष्कृत्यैवं शतं जपेत । एवं पाशवियोगे ऽपि ततः शास्त्रजप्तया ।।

śirasā pāśaśaithilye niṣkṛtyaivaṃ śataṃ japet | evaṃ pāśaviyoge 'pi tataḥ śāstrajaptayā ||

छिन्द्यादस्त्रेण कर्तर्या कलावीजवता यथा । विसृज्य वर्तुलीकृत्य पाशमन्त्रेण पूर्ववत ।।

chindyādastreṇa kartaryā kalāvījavatā yathā | visṛjya vartulīkṛtya pāśamantreṇa pūrvavat ||

घृतपूर्णे श्रवे दत्वा कलास्त्रेणैव होमयेत । अस्त्रेण जुहुयात पञ्च पाशाङ्कुरनिवृत्तये ।।

ghṛtapūrṇe śrave datvā kalāstreṇaiva homayet | astreṇa juhuyāt pañca pāśāṅkuranivṛttaye ||

प्रायश्चित्तनिषेधार्थं दद्यादष्टाहुतीस्ततः । हृदावाह्य हृषीकेशं कृत्वा पूजतर्पणे ।।

prāyaścittaniṣedhārthaṃ dadyādaṣṭāhutīstataḥ | hṛdāvāhya hṛṣīkeśaṃ kṛtvā pūjatarpaṇe ||

पूर्वोक्तविधिना कुर्यादधिकारसमर्पणं । निःशेषदग्धपाशस्य पशोरस्य हरे त्वया ।।

pūrvoktavidhinā kuryādadhikārasamarpaṇaṃ | niḥśeṣadagdhapāśasya paśorasya hare tvayā ||

न स्थेयं बन्धकत्वेन शिवाज्ञां श्रावयेदिति । ततो विसृज्य गोविन्दं विद्यात्मानं नियोज्य च ।।

na stheyaṃ bandhakatvena śivājñāṃ śrāvayediti | tato visṛjya govindaṃ vidyātmānaṃ niyojya ca ||

बाहुमुक्तार्धदृश्येन चन्द्रविम्बेन सन्निभं । संहारमुद्रया स्वस्थं विधायोद्भवमुद्रया ।।

bāhumuktārdhadṛśyena candravimbena sannibhaṃ | saṃhāramudrayā svasthaṃ vidhāyodbhavamudrayā ||

सूत्रे संयोज्य विन्यस्य तोयविन्दुं यथा पुरा । विसृज्य पितरौ वह्नेः पूजितौ कुसुमादिभिः । दद्यात पूर्णां विधानेन प्रतिष्ठापि विशोधिता ।।

sūtre saṃyojya vinyasya toyavinduṃ yathā purā | visṛjya pitarau vahneḥ pūjitau kusumādibhiḥ | dadyāt pūrṇāṃ vidhānena pratiṣṭhāpi viśodhitā ||