ततः शिवान्तिकङ्गत्वा पूजाहोमादिकं मम । गृहाण भगवन पुण्यफलमित्यभिधाय च ।।

tataḥ śivāntikaṅgatvā pūjāhomādikaṃ mama | gṛhāṇa bhagavan puṇyaphalamityabhidhāya ca ||

अर्घ्योदकेन देवाय मुद्रयोद्भवसञ्ज्ञया । हृद्वीजपूर्वमूलेन स्थिरचित्तो निवेदयेत ।।

arghyodakena devāya mudrayodbhavasañjñayā | hṛdvījapūrvamūlena sthiracitto nivedayet ||

ततः पूर्ववदभ्यर्च्य स्तुत्वा स्तोत्रैः प्रणम्य च । अर्घ्यं पराङ्मुखं दत्वा क्षमस्वेत्यभिधाय च ।।

tataḥ pūrvavadabhyarcya stutvā stotraiḥ praṇamya ca | arghyaṃ parāṅmukhaṃ datvā kṣamasvetyabhidhāya ca ||

नाराचमुद्रयास्त्रेण फडन्तेनात्मसञ्चयं । संहृत्य दिव्यया लिङ्गं मूर्तिमन्त्रेण योजयेत ।।

nārācamudrayāstreṇa phaḍantenātmasañcayaṃ | saṃhṛtya divyayā liṅgaṃ mūrtimantreṇa yojayet ||

स्थण्डिले त्वर्चिते देवे मन्त्रसङ्घातमात्मनि । नियोज्य विधिनोक्तेन विदध्याच्चण्डपूजनं ।।

sthaṇḍile tvarcite deve mantrasaṅghātamātmani | niyojya vidhinoktena vidadhyāccaṇḍapūjanaṃ ||

ओं चण्डेशानाय नमो मध्यतश चण्डमूर्तये । ओं धूलिचण्डेश्वराय हूं फट स्वाहा तमाह्णयेत ।।

oṃ caṇḍeśānāya namo madhyataś caṇḍamūrtaye | oṃ dhūlicaṇḍeśvarāya hūṃ phaṭ svāhā tamāhṇayet ||

चण्डहृदयाय हूं फट ओं चण्डशिरसे तथा । ओं चण्डशिखायै हूं फट चण्डायुः कवचाय च ।।

caṇḍahṛdayāya hūṃ phaṭ oṃ caṇḍaśirase tathā | oṃ caṇḍaśikhāyai hūṃ phaṭ caṇḍāyuḥ kavacāya ca ||

चण्डस्त्राय तथा हूं फट चण्डं रुद्राग्निजं स्मरेत । शूलटङ्कधरं कृष्णं साक्षसूत्रकण्डलुं ।।

caṇḍastrāya tathā hūṃ phaṭ caṇḍaṃ rudrāgnijaṃ smaret | śūlaṭaṅkadharaṃ kṛṣṇaṃ sākṣasūtrakaṇḍaluṃ ||

टङ्काकरे ऽर्धचन्द्रे वा चतुर्वक्त्रं प्रपूजयेत । यथाशक्ति जपं कुर्यादङ्गानान्तु दशांशतः ।।

ṭaṅkākare 'rdhacandre vā caturvaktraṃ prapūjayet | yathāśakti japaṃ kuryādaṅgānāntu daśāṃśataḥ ||

गोभूहिरण्यवस्त्रादिमणिहेमादिभूषणं । विहाय शेसनिर्माल्यं चण्डेशाय निवेदयेत ।।

gobhūhiraṇyavastrādimaṇihemādibhūṣaṇaṃ | vihāya śesanirmālyaṃ caṇḍeśāya nivedayet ||

लेह्यचोष्याद्यनुवरं ताम्बूलं स्रग्विलेपनं । निर्माल्यं भोजनं तुभ्यं प्रदत्तन्तु शिवाज्ञया ।।

lehyacoṣyādyanuvaraṃ tāmbūlaṃ sragvilepanaṃ | nirmālyaṃ bhojanaṃ tubhyaṃ pradattantu śivājñayā ||

सर्वमेतत क्रियाकाण्डं मया चण्ड तवाज्ञया । न्यूनाधिकं कृतं मोहात परिपूर्णं सदास्तु मे ।।

sarvametat kriyākāṇḍaṃ mayā caṇḍa tavājñayā | nyūnādhikaṃ kṛtaṃ mohāt paripūrṇaṃ sadāstu me ||

इति विज्ञाप्य देवेशं दत्वार्घ्यं तस्य संस्मरन । संहारमूर्तिमन्त्रेण शनैः संहारमुद्रया ।।

iti vijñāpya deveśaṃ datvārghyaṃ tasya saṃsmaran | saṃhāramūrtimantreṇa śanaiḥ saṃhāramudrayā ||

पूरकान्वितमूलेन मन्त्रानात्मनि योजयेत । निर्माल्यापनयस्थानं लिम्पेद्गोमयवारिणा । प्रोक्ष्यार्घ्यादि विसृज्याथ आचान्तो ऽन्यत्समाचरेत ।।

pūrakānvitamūlena mantrānātmani yojayet | nirmālyāpanayasthānaṃ limpedgomayavāriṇā | prokṣyārghyādi visṛjyātha ācānto 'nyatsamācaret ||