शिवपूजां प्रवक्ष्यामि आचम्य प्रणवार्घ्यवान । द्वारमस्त्राम्बुना प्रोक्ष्य होमादिद्वारपान्यजेत ।।

śivapūjāṃ pravakṣyāmi ācamya praṇavārghyavān | dvāramastrāmbunā prokṣya homādidvārapānyajet ||

गणं सरस्वतीं लक्ष्मीमूर्ध्वोदुम्बरके यजेत । नन्दिगङ्गे दक्षिणे ऽथ स्थिते वामगते यजेत ।।

gaṇaṃ sarasvatīṃ lakṣmīmūrdhvodumbarake yajet | nandigaṅge dakṣiṇe 'tha sthite vāmagate yajet ||

महाकालं च यमुनां दिव्यदृष्टिनिपातितः । उत्सार्य दिव्यान विघ्नांश च पुष्पाक्षेपान्तरिक्षगान ।।

mahākālaṃ ca yamunāṃ divyadṛṣṭinipātitaḥ | utsārya divyān vighnāṃś ca puṣpākṣepāntarikṣagān ||

दक्षपार्ष्णित्रिभिर्घातैभूमिष्ठान्यागमन्दिरं । देहलीं लङ्घयेद्वामशाखामाश्रित्य वै विशेत ।।

dakṣapārṣṇitribhirghātaibhūmiṣṭhānyāgamandiraṃ | dehalīṃ laṅghayedvāmaśākhāmāśritya vai viśet ||

प्रविश्य दक्षपादेन विन्यस्यास्त्रमुदुम्बरे । ओं हां वास्त्वधिपतये ब्रह्मणे मध्यतो यजेत ।।

praviśya dakṣapādena vinyasyāstramudumbare | oṃ hāṃ vāstvadhipataye brahmaṇe madhyato yajet ||

निरीक्षणादिभिः शस्त्रैः शुद्धानादाय गड्डुकान । लब्धानुज्ञः शिवान्मौनी गङ्गादिकमनुव्रजेत ।।

nirīkṣaṇādibhiḥ śastraiḥ śuddhānādāya gaḍḍukān | labdhānujñaḥ śivānmaunī gaṅgādikamanuvrajet ||

पवित्राङ्गः प्रजप्तेन वस्त्रपूतेन वारिणा । पूरयेदम्बुधौ तांस्तान गयत्र्या हृदयेन वा ।।

pavitrāṅgaḥ prajaptena vastrapūtena vāriṇā | pūrayedambudhau tāṃstān gayatryā hṛdayena vā ||

गन्धकाक्षत पुष्पादिसर्वद्रव्यसमुच्चयं । सन्निधीकृत्य पूजार्थं भूतशुद्धादि कारयेत ।।

gandhakākṣata puṣpādisarvadravyasamuccayaṃ | sannidhīkṛtya pūjārthaṃ bhūtaśuddhādi kārayet ||

देवदक्षे ततो न्यस्य सौम्यास्यश च शरीरतः । संहारमुद्रयादाय मूर्ध्नि मन्त्रेण धारयेत ।।

devadakṣe tato nyasya saumyāsyaś ca śarīrataḥ | saṃhāramudrayādāya mūrdhni mantreṇa dhārayet ||

भोग्यकर्मोपभोगार्थं पाणिकच्छपिकाख्यया । हृदम्बुजे निजात्मानं द्वादशान्तपदे ऽथवा ।।

bhogyakarmopabhogārthaṃ pāṇikacchapikākhyayā | hṛdambuje nijātmānaṃ dvādaśāntapade 'thavā ||

शोधयेत पञ्चभूतानि सञ्चिन्त्य शुषिरन्तनौ । चरणाङ्गुष्ठयोर्युग्मान शुषिरान्तर्वहिः स्मरेत ।।

śodhayet pañcabhūtāni sañcintya śuṣirantanau | caraṇāṅguṣṭhayoryugmān śuṣirāntarvahiḥ smaret ||

शक्तिं हृद्व्यापिनीं पश्चाद्धूङ्कारे पावकप्रभे । रन्ध्रमध्यस्थिते कृत्वा प्राणरोधं हि चिन्तकः ।।

śaktiṃ hṛdvyāpinīṃ paścāddhūṅkāre pāvakaprabhe | randhramadhyasthite kṛtvā prāṇarodhaṃ hi cintakaḥ ||

निवेशयेद्रेचकान्ते फडन्तेनाथ तेन च । हृत्कण्ठतालुभ्रूमध्यब्रह्मरन्ध्रे विभिद्य च ।।

niveśayedrecakānte phaḍantenātha tena ca | hṛtkaṇṭhatālubhrūmadhyabrahmarandhre vibhidya ca ||

ग्रन्थीन्निर्भिद्य हूङ्कारं मूर्ध्नि विन्यस्य जीवनं । सम्पुटं हृदयेनाथ पूरकाहितचेतनं ।।

granthīnnirbhidya hūṅkāraṃ mūrdhni vinyasya jīvanaṃ | sampuṭaṃ hṛdayenātha pūrakāhitacetanaṃ ||

हूं शिखोपरि विन्यस्य शुद्धं विन्द्वात्मकं स्मरेत । कृत्वाथ कुम्भकं शम्भौ एकोद्घातेन योजयेत ।।

hūṃ śikhopari vinyasya śuddhaṃ vindvātmakaṃ smaret | kṛtvātha kumbhakaṃ śambhau ekodghātena yojayet ||

रेचकेन वीजवृत्त्या शिवे लीनो ऽथ शोधयेत । प्रतिलोमं स्वदेहे तु विन्द्वन्तं तत्र विन्दुकं ।।

recakena vījavṛttyā śive līno 'tha śodhayet | pratilomaṃ svadehe tu vindvantaṃ tatra vindukaṃ ||

लयन्नीत्वा महीवातौ जलवह्नी परस्परं । द्वौ द्वौ साध्यौ तथाकाशमविरोधेन तच्छृणु ।।

layannītvā mahīvātau jalavahnī parasparaṃ | dvau dvau sādhyau tathākāśamavirodhena tacchṛṇu ||

पार्थिवं मण्डलं पीतं कठिनं वज्रलाञ्छितं । हौमित्यात्मीयवीजेन तन्निवृत्तिकलामयं ।।

pārthivaṃ maṇḍalaṃ pītaṃ kaṭhinaṃ vajralāñchitaṃ | haumityātmīyavījena tannivṛttikalāmayaṃ ||

पदादारभ्य मूर्धानं विचिन्त्य चतुरस्रकं । उद्घातपञ्चकेनैव वायुभूतं विचिन्तयेत ।।

padādārabhya mūrdhānaṃ vicintya caturasrakaṃ | udghātapañcakenaiva vāyubhūtaṃ vicintayet ||

अर्धचन्द्रं द्रवं सौम्यं शुभ्रसम्भोजलाञ्छितं । ह्रीमित्यनेन वीजेन प्रतिष्ठारूपतां गतं ।।

ardhacandraṃ dravaṃ saumyaṃ śubhrasambhojalāñchitaṃ | hrīmityanena vījena pratiṣṭhārūpatāṃ gataṃ ||

संयुक्तं राममन्त्रेण पुरुषान्तमकारणं । अर्घ्यञ्चतुर्भिरुद्घातैर वह्निभूतं विशोधयेत ।।

saṃyuktaṃ rāmamantreṇa puruṣāntamakāraṇaṃ | arghyañcaturbhirudghātair vahnibhūtaṃ viśodhayet ||

आग्नेयं मण्डलं त्र्यस्त्रं रक्तं स्वस्तिकलाञ्छितं । हूमित्यनेन वीजेन विद्यारूपं विभावयेत ।।

āgneyaṃ maṇḍalaṃ tryastraṃ raktaṃ svastikalāñchitaṃ | hūmityanena vījena vidyārūpaṃ vibhāvayet ||

घोराणुत्रिभिरुद्घातैर जलभूतं विशोधयेत । षडस्रं मण्डलं वायोर्विन्दुभिः षड्भिरङ्कितं ।।

ghorāṇutribhirudghātair jalabhūtaṃ viśodhayet | ṣaḍasraṃ maṇḍalaṃ vāyorvindubhiḥ ṣaḍbhiraṅkitaṃ ||

कृष्णं ह्रेमिति वीजेन जातं शान्तिकलामयं । सञ्चित्योद्घातयुग्मेन पृथ्वीभूतं विशोधयेत ।।

kṛṣṇaṃ hremiti vījena jātaṃ śāntikalāmayaṃ | sañcityodghātayugmena pṛthvībhūtaṃ viśodhayet ||

नभोविन्दुमयं वृत्तं विन्दुशक्तिविभूषितं । व्योमाकारं सुवृत्तञ्च शुद्धस्फटिकनिर्मलं ।।

nabhovindumayaṃ vṛttaṃ vinduśaktivibhūṣitaṃ | vyomākāraṃ suvṛttañca śuddhasphaṭikanirmalaṃ ||

हौङ्कारेण फडन्तेन शान्त्यतीतकलामयं । ध्यात्वैकोद्घातयोगेन सुविशुद्धं विभावयेत ।।

hauṅkāreṇa phaḍantena śāntyatītakalāmayaṃ | dhyātvaikodghātayogena suviśuddhaṃ vibhāvayet ||

आप्याययेत्ततः सर्वं मूलेनामृतवर्षिणा । आधाराख्यामनन्तञ्च धर्मज्ञानादिपङ्कजं ।।

āpyāyayettataḥ sarvaṃ mūlenāmṛtavarṣiṇā | ādhārākhyāmanantañca dharmajñānādipaṅkajaṃ ||

हृदासनमिदं ध्यात्वा मूर्तिमावाहयेत्ततः । सृष्ट्या शिवमयं तस्यामात्मानं द्वादशान्ततः ।।

hṛdāsanamidaṃ dhyātvā mūrtimāvāhayettataḥ | sṛṣṭyā śivamayaṃ tasyāmātmānaṃ dvādaśāntataḥ ||

अथ तां शक्तिमन्त्रेण वौषडन्तेन सर्वतः । दिव्यामृतेन सम्प्लाव्य कुर्वीत सकलीकृतं ।।

atha tāṃ śaktimantreṇa vauṣaḍantena sarvataḥ | divyāmṛtena samplāvya kurvīta sakalīkṛtaṃ ||

हृदयादिकरान्तेषु कनिष्ठाद्यङ्गुलीषु च । हृदादिमन्त्रविन्यासः सकलीकरणं मतं ।।

hṛdayādikarānteṣu kaniṣṭhādyaṅgulīṣu ca | hṛdādimantravinyāsaḥ sakalīkaraṇaṃ mataṃ ||

अस्त्रेण रक्ष्य प्राकारं तन्मन्त्रेणाथ तद्वहिः । शक्तिजालमधश्चोर्ध्वं महामुद्रां प्रदर्शयेत ।।

astreṇa rakṣya prākāraṃ tanmantreṇātha tadvahiḥ | śaktijālamadhaścordhvaṃ mahāmudrāṃ pradarśayet ||

आपदमस्तकं यावद भावपुष्पैः शिवं हृदि । पद्मे यजेत पूरकेण आकृष्टामृतसद्घृतैः ।।

āpadamastakaṃ yāvad bhāvapuṣpaiḥ śivaṃ hṛdi | padme yajet pūrakeṇa ākṛṣṭāmṛtasadghṛtaiḥ ||

शिवमन्त्रैर नाभिकुण्डे तर्पयेत शिवानलं । ललाटे विन्दुरूपञ्च चिन्तयेच्छुभविग्रहं ।।

śivamantrair nābhikuṇḍe tarpayeta śivānalaṃ | lalāṭe vindurūpañca cintayecchubhavigrahaṃ ||

एकं स्वर्णादिपात्राणां पात्रमस्त्राम्बुशोधितं । विन्दुप्रसूतपीयूषरूपतोयाक्षतादिना ।।

ekaṃ svarṇādipātrāṇāṃ pātramastrāmbuśodhitaṃ | vinduprasūtapīyūṣarūpatoyākṣatādinā ||

हृदापूर्य षडङ्गेन पूजयित्वाभिमन्त्रयेत । संरक्ष्य हेति मन्त्रेण कवचेन विगुण्ठयेत ।।

hṛdāpūrya ṣaḍaṅgena pūjayitvābhimantrayet | saṃrakṣya heti mantreṇa kavacena viguṇṭhayet ||

रचयित्वार्घ्यमष्टाङ्गं सेचयेद्धेनुमुद्रया । अभिषिञ्चेदथात्मानं मूर्ध्नि तत्तोयविन्दुना ।।

racayitvārghyamaṣṭāṅgaṃ secayeddhenumudrayā | abhiṣiñcedathātmānaṃ mūrdhni tattoyavindunā ||

तत्रस्थं यागसम्भारं प्रोक्षयेदस्त्रवारिणा । अभिमन्त्र्य हृदा पिण्डैस्तनुत्राणेन वेष्टयेत ।।

tatrasthaṃ yāgasambhāraṃ prokṣayedastravāriṇā | abhimantrya hṛdā piṇḍaistanutrāṇena veṣṭayet ||

दर्शयित्वामृतां मुद्रां पुष्पं दत्वा निजासने । विधाय तिलकं मूर्ध्नि पुष्पं मूलेन योजयेत ।।

darśayitvāmṛtāṃ mudrāṃ puṣpaṃ datvā nijāsane | vidhāya tilakaṃ mūrdhni puṣpaṃ mūlena yojayet ||

स्नाने देवार्चने होमे भोजने यागयोगयोः । आवश्यके जपे धीरः सदा वाचंयमो भवेत ।।

snāne devārcane home bhojane yāgayogayoḥ | āvaśyake jape dhīraḥ sadā vācaṃyamo bhavet ||

नादान्तोच्चारणान्मन्त्रं शोधयित्वा सुसंस्कृतं । पूजने ऽभ्यर्च्य गायत्र्या सामान्यार्घ्यमुपाहरेत ।।

nādāntoccāraṇānmantraṃ śodhayitvā susaṃskṛtaṃ | pūjane 'bhyarcya gāyatryā sāmānyārghyamupāharet ||

ब्रह्मपञ्चकमावर्त्य माल्यमादाय लिङ्गतः । ऐशान्यान्दिशि चण्डाय हृदयेन निवेदयेत ।।

brahmapañcakamāvartya mālyamādāya liṅgataḥ | aiśānyāndiśi caṇḍāya hṛdayena nivedayet ||

प्रक्षाल्य पिण्दिकालिङ्गे अस्त्रतोये ततो हृदा । अर्घ्यपात्राम्बुना सिञ्चेदिति लिङ्गविशोधनं ।।

prakṣālya piṇdikāliṅge astratoye tato hṛdā | arghyapātrāmbunā siñcediti liṅgaviśodhanaṃ ||

आतमद्रव्यमन्त्रलिङ्गशुद्धौ सर्वान सुरान्यजेत । वायव्ये गणपतये हां गुरुभ्यो ऽर्चयेच्छिवे ।।

ātamadravyamantraliṅgaśuddhau sarvān surānyajet | vāyavye gaṇapataye hāṃ gurubhyo 'rcayecchive ||

आधारशक्तिमङ्कुरनिभां कूर्मशिलास्थितां । यजेद ब्रह्मशिलारूढं शिवस्यानन्तमासनं ।।

ādhāraśaktimaṅkuranibhāṃ kūrmaśilāsthitāṃ | yajed brahmaśilārūḍhaṃ śivasyānantamāsanaṃ ||

विचित्रकेशप्रख्यानमन्योन्यं पृष्टदर्शिनः । कृतत्रेतादिरूपेण शिवस्यासनपादुकां ।।

vicitrakeśaprakhyānamanyonyaṃ pṛṣṭadarśinaḥ | kṛtatretādirūpeṇa śivasyāsanapādukāṃ ||

धर्मं ज्ञानञ्च वैराग्यमैश्वर्यञ्चाग्निदिङ्मुखान । कूर्पारकुङ्कुमस्वर्णकज्जलाभान यजेत क्रमात ।।

dharmaṃ jñānañca vairāgyamaiśvaryañcāgnidiṅmukhān | kūrpārakuṅkumasvarṇakajjalābhān yajet kramāt ||

पद्मञ्च कर्णिकामध्ये पूर्वादौ मध्यतो नव । वरदाभयहस्ताश च शक्तयो धृतचामराः ।।

padmañca karṇikāmadhye pūrvādau madhyato nava | varadābhayahastāś ca śaktayo dhṛtacāmarāḥ ||

वामा ज्येष्ठा च रौद्री च काली कलविकारिणी । बलविकरणी पूज्या बलप्रमथनी क्रमात ।।

vāmā jyeṣṭhā ca raudrī ca kālī kalavikāriṇī | balavikaraṇī pūjyā balapramathanī kramāt ||

हां सर्वभूतदमनी केशराग्रे मनोन्मनी । क्षित्त्यादि शुद्धविद्यान्तु तत्त्वव्यापकमासनं ।।

hāṃ sarvabhūtadamanī keśarāgre manonmanī | kṣittyādi śuddhavidyāntu tattvavyāpakamāsanaṃ ||

न्यसेत सिंहासने देवं शुक्लं पञ्चमुखं विभुं । दशबाहुं च खण्डेन्दुं दधानन्दक्षिणैः करैः ।।

nyaset siṃhāsane devaṃ śuklaṃ pañcamukhaṃ vibhuṃ | daśabāhuṃ ca khaṇḍenduṃ dadhānandakṣiṇaiḥ karaiḥ ||

शक्त्यृष्टिशूलखट्वाङ्गवरदं वामकैः करैः । डमरुं वीजपुरञ्च नीलाब्जं सूत्रकोत्पलं ।।

śaktyṛṣṭiśūlakhaṭvāṅgavaradaṃ vāmakaiḥ karaiḥ | ḍamaruṃ vījapurañca nīlābjaṃ sūtrakotpalaṃ ||

द्वात्रिंशल्लक्षणोपेतां शैवीं मूर्तिन्तु मध्यतः । हां हं हां शिवमूर्तये स्वप्रकाशं शिवं स्मरन ।।

dvātriṃśallakṣaṇopetāṃ śaivīṃ mūrtintu madhyataḥ | hāṃ haṃ hāṃ śivamūrtaye svaprakāśaṃ śivaṃ smaran ||

ब्रह्मादिकारणत्यागान्मन्त्रं नीत्वा शिवास्पदं । ततो ललातमध्यस्थं स्फुरत्तारापतिप्रभं ।।

brahmādikāraṇatyāgānmantraṃ nītvā śivāspadaṃ | tato lalātamadhyasthaṃ sphurattārāpatiprabhaṃ ||

षडङ्गेन समाकीर्णं विन्दुरूपं परं शिवं । पुष्पाञ्जलिगतं ध्यात्वा लक्ष्मीमूर्तौ निवेशयेत ।।

ṣaḍaṅgena samākīrṇaṃ vindurūpaṃ paraṃ śivaṃ | puṣpāñjaligataṃ dhyātvā lakṣmīmūrtau niveśayet ||

ओं हां हौं शिवाय नम आवाहन्या हृद्दा ततः । आवाह्य स्थाप्य स्थापन्या सन्निधायान्तिकं शिवं ।।

oṃ hāṃ hauṃ śivāya nama āvāhanyā hṛddā tataḥ | āvāhya sthāpya sthāpanyā sannidhāyāntikaṃ śivaṃ ||

निरोधयेन्निष्ठुरया कालकान्त्या फडन्ततः । विघ्नानुत्सार्य विष्ठ्याथ लिङ्गमुद्रां नमस्कृतिं ।।

nirodhayenniṣṭhurayā kālakāntyā phaḍantataḥ | vighnānutsārya viṣṭhyātha liṅgamudrāṃ namaskṛtiṃ ||

हृदावगुण्ठयेत पश्चादावाहः सम्मुखी ततः । निवेशनं स्थापनं स्यात्सन्निधानं तवास्मि भोः ।।

hṛdāvaguṇṭhayet paścādāvāhaḥ sammukhī tataḥ | niveśanaṃ sthāpanaṃ syātsannidhānaṃ tavāsmi bhoḥ ||

आकर्मकाण्डपर्यन्तं सन्नेधेयोपरिक्षयः । स्वभक्तेश च प्रकाशोयस्तद्भवेदवगुण्ठनं ।।

ākarmakāṇḍaparyantaṃ sannedheyoparikṣayaḥ | svabhakteś ca prakāśoyastadbhavedavaguṇṭhanaṃ ||

सकलीकरणं कृत्वा मन्त्रैः षड्भिरथैकतां । अङ्गानामङ्गिना सार्धं विदध्यादमृतीकृतं ।।

sakalīkaraṇaṃ kṛtvā mantraiḥ ṣaḍbhirathaikatāṃ | aṅgānāmaṅginā sārdhaṃ vidadhyādamṛtīkṛtaṃ ||

चिच्छक्तिहृदयं शम्भोः शिव ऐश्वर्यमष्टधा । शिखावशित्वं चाभेद्यं तेजः कवचमैश्वरं ।।

cicchaktihṛdayaṃ śambhoḥ śiva aiśvaryamaṣṭadhā | śikhāvaśitvaṃ cābhedyaṃ tejaḥ kavacamaiśvaraṃ ||

प्रतापो दुःसहश्चास्त्रमन्तरायापहारकं । नमः स्वधा च स्वाहा च वौषट चेति यथाक्रमं ।।

pratāpo duḥsahaścāstramantarāyāpahārakaṃ | namaḥ svadhā ca svāhā ca vauṣaṭ ceti yathākramaṃ ||

हृत्पुरःसरमुच्चार्य पाद्यादीनि निवेदयेत । पाद्यं पादाम्बुजद्वन्द्वे वक्त्रेष्वाचमनीयकं ।।

hṛtpuraḥsaramuccārya pādyādīni nivedayet | pādyaṃ pādāmbujadvandve vaktreṣvācamanīyakaṃ ||

अर्घ्यं शिरसि देवस्य दूर्वापुष्पाक्षतानि च । एवं संस्कृत्य संस्कारैर दशभिः परमेश्वरं ।।

arghyaṃ śirasi devasya dūrvāpuṣpākṣatāni ca | evaṃ saṃskṛtya saṃskārair daśabhiḥ parameśvaraṃ ||

यजेत पञ्चोपचारेण विधिना कुसुमादिभिः । अभ्युक्ष्योद्धर्त्य निर्म्भञ्ज्य राजिकालवणादिभिः ।।

yajet pañcopacāreṇa vidhinā kusumādibhiḥ | abhyukṣyoddhartya nirmbhañjya rājikālavaṇādibhiḥ ||

अर्घ्योदविन्दुपुष्पाद्यैर गड्डूकैः स्नापयेच्छनैः । पयोदधिघृतक्षौद्रशर्कराद्यैर अनुक्रमात ।।

arghyodavindupuṣpādyair gaḍḍūkaiḥ snāpayecchanaiḥ | payodadhighṛtakṣaudraśarkarādyair anukramāt ||

ईशादिमन्त्रितर्द्रव्यैर अर्च्य तेषां विपर्ययः । तोयधूपान्तरैः सर्वैर मूलेन स्नपयेच्छिवं ।।

īśādimantritardravyair arcya teṣāṃ viparyayaḥ | toyadhūpāntaraiḥ sarvair mūlena snapayecchivaṃ ||

विरूक्ष्य यवचूर्णेन यथेष्टं शीतलैर जलैः । स्वशक्त्या गन्धतोयेन संस्नाप्य शुचिवाससा ।।

virūkṣya yavacūrṇena yatheṣṭaṃ śītalair jalaiḥ | svaśaktyā gandhatoyena saṃsnāpya śucivāsasā ||

निर्मार्ज्यार्घ्यं प्रदद्याच्च नोपरि भ्रामयेत करं । न शून्यमस्तकं लिङ्गं पुष्पैः कुर्यात्ततो ददेत ।।

nirmārjyārghyaṃ pradadyācca nopari bhrāmayet karaṃ | na śūnyamastakaṃ liṅgaṃ puṣpaiḥ kuryāttato dadet ||

चन्दनाद्यैः समालभ्य पुष्पैः प्रार्च्य शिवाणुना । धूपभाजनमस्त्रेण प्रोक्ष्याभ्यर्च्य शिवाणुना ।।

candanādyaiḥ samālabhya puṣpaiḥ prārcya śivāṇunā | dhūpabhājanamastreṇa prokṣyābhyarcya śivāṇunā ||

अस्त्रेण पूजितां घण्टां चादाय गुग्गुलं ददेत । दद्यादाचमनं पश्चात स्वधान्तं हृदयाणुना ।।

astreṇa pūjitāṃ ghaṇṭāṃ cādāya guggulaṃ dadet | dadyādācamanaṃ paścāt svadhāntaṃ hṛdayāṇunā ||

आरात्रिकं समुत्तार्य तथैवाचामयेत पुनः । प्रणम्यादाय देवाज्ञां भोगाङ्गानि प्रपूजयेत ।।

ārātrikaṃ samuttārya tathaivācāmayet punaḥ | praṇamyādāya devājñāṃ bhogāṅgāni prapūjayet ||

हृदग्नौ चन्द्रभं चैशे शिवं चामीकरप्रभं । शिखां रक्ताञ्च नैरृत्ये कृष्णं वर्म च वायवे ।।

hṛdagnau candrabhaṃ caiśe śivaṃ cāmīkaraprabhaṃ | śikhāṃ raktāñca nairṛtye kṛṣṇaṃ varma ca vāyave ||

चतुर्वक्त्रं चतुर्बाहुं दलस्थान पूजयेदिमान । दंष्ट्राकरालमप्यस्त्रं पूर्वादौ वज्रसन्निभं ।।

caturvaktraṃ caturbāhuṃ dalasthān pūjayedimān | daṃṣṭrākarālamapyastraṃ pūrvādau vajrasannibhaṃ ||

मूले हौं शिवाय नमः ओं हां हूं हीं हों शिरश च । हृं शिखायै हैं वर्म हश्चास्त्रं परिवारयुताय च ।।

mūle hauṃ śivāya namaḥ oṃ hāṃ hūṃ hīṃ hoṃ śiraś ca | hṛṃ śikhāyai haiṃ varma haścāstraṃ parivārayutāya ca ||

शिवाय दद्यात पाद्यञ्च आचामञ्चार्घ्यमेव च । गन्धं पुष्पं धूपदीपं नैवेद्याचमनीयकं ।।

śivāya dadyāt pādyañca ācāmañcārghyameva ca | gandhaṃ puṣpaṃ dhūpadīpaṃ naivedyācamanīyakaṃ ||

करोद्वर्तनताम्बूलं मुखवासञ्च दर्पणं । शिरस्यारोप्य देवस्य दूर्वाक्षतपवित्रकं ।।

karodvartanatāmbūlaṃ mukhavāsañca darpaṇaṃ | śirasyāropya devasya dūrvākṣatapavitrakaṃ ||

मूलमष्टशतं जप्त्वा हृदयेनाभिमन्त्रितं । चर्मणावेष्टितं खड्गं रक्षितं कुशपुष्पकैः ।।

mūlamaṣṭaśataṃ japtvā hṛdayenābhimantritaṃ | carmaṇāveṣṭitaṃ khaḍgaṃ rakṣitaṃ kuśapuṣpakaiḥ ||

अक्षतैर मुद्राया युक्तं शिवमुद्भवसञ्ज्ञया । गुह्यातिगुह्यगुप्त्यर्थं गृहाणास्मत्कृतं जपं ।।

akṣatair mudrāyā yuktaṃ śivamudbhavasañjñayā | guhyātiguhyaguptyarthaṃ gṛhāṇāsmatkṛtaṃ japaṃ ||

सिद्धिर्भवतु मे येन त्वत्प्रसादात्त्वयि स्थिते । भोगी श्लोकं पठित्वाद्यं दक्षहस्तेन शम्भवे ।।

siddhirbhavatu me yena tvatprasādāttvayi sthite | bhogī ślokaṃ paṭhitvādyaṃ dakṣahastena śambhave ||

मूलाणुनार्घ्यतोयेन वरहस्ते निवेदयेत । यत्किञ्चित कुर्महे देव सदा सुकृतदुस्कृतं ।।

mūlāṇunārghyatoyena varahaste nivedayet | yatkiñcit kurmahe deva sadā sukṛtaduskṛtaṃ ||

तन्मे शिवपदस्थस्य हूं क्षः क्षेपय शङ्कर । शिवो दाता शिवो भोक्ता शिवः सर्वमिदं जगत ।।

tanme śivapadasthasya hūṃ kṣaḥ kṣepaya śaṅkara | śivo dātā śivo bhoktā śivaḥ sarvamidaṃ jagat ||

शिवो जयति सर्वत्र यः शिवः सोहमेव च । श्लोकद्वयमधीत्यैवं जपं देवाय चार्पयेत ।।

śivo jayati sarvatra yaḥ śivaḥ sohameva ca | ślokadvayamadhītyaivaṃ japaṃ devāya cārpayet ||

शिवाङ्गानां दशांशञ्च दत्वार्घ्यं स्तुतिमाचरेत । प्रदक्षिणीकृत्य नमेच्चाष्टाङ्गञ्चाष्टमूर्तये । नत्वा ध्यानादिभिश चैव यजेच्चित्रे ऽनलादिषु ।।

śivāṅgānāṃ daśāṃśañca datvārghyaṃ stutimācaret | pradakṣiṇīkṛtya nameccāṣṭāṅgañcāṣṭamūrtaye | natvā dhyānādibhiś caiva yajeccitre 'nalādiṣu ||