वक्ष्ये सूर्यार्चनं स्कन्द कराङ्गन्यासपूर्वकं । अहं तेजोमयः सूर्य इति ध्यात्वार्घ्यमर्चयेत ।।

vakṣye sūryārcanaṃ skanda karāṅganyāsapūrvakaṃ | ahaṃ tejomayaḥ sūrya iti dhyātvārghyamarcayet ||

पूरयेद्रक्तवर्णेन ललाटाकृष्टविन्दुना । तं संपूज्य रवेरङ्गैः कृत्वा रक्षावगुण्ठनं ।।

pūrayedraktavarṇena lalāṭākṛṣṭavindunā | taṃ saṃpūjya raveraṅgaiḥ kṛtvā rakṣāvaguṇṭhanaṃ ||

सम्प्रोक्ष्य तज्जलैर द्रव्यं पूर्वास्यो भानुमर्चयेत । ओं अं हृद्वीजादि सर्वत्र पूजनं दण्डिपिङ्गलौ ।।

samprokṣya tajjalair dravyaṃ pūrvāsyo bhānumarcayet | oṃ aṃ hṛdvījādi sarvatra pūjanaṃ daṇḍipiṅgalau ||

द्वारि दक्षे वामपार्श्वे ईशाने अं गणाय च । अग्नौ गुरुं पीठमध्ये प्रभूतं चासनं यजेत ।।

dvāri dakṣe vāmapārśve īśāne aṃ gaṇāya ca | agnau guruṃ pīṭhamadhye prabhūtaṃ cāsanaṃ yajet ||

अग्न्यादौ विमलं सारमाराध्यं परमं सुखं । सितरक्तपीतनीलवर्णान सिंहनिभान यजेत ।।

agnyādau vimalaṃ sāramārādhyaṃ paramaṃ sukhaṃ | sitaraktapītanīlavarṇān siṃhanibhān yajet ||

क्रमात । रूं भद्रां रें विभूतीश च विमलां रैममोघया ।।

kramāt | rūṃ bhadrāṃ reṃ vibhūtīś ca vimalāṃ raimamoghayā ||

रों रौं विद्युता शक्तिं पूर्वाद्याः सर्वतोमुखाः । रं मध्ये अर्कासनं स्यात सूर्यमूर्तिं षडक्षरं ।।

roṃ rauṃ vidyutā śaktiṃ pūrvādyāḥ sarvatomukhāḥ | raṃ madhye arkāsanaṃ syāt sūryamūrtiṃ ṣaḍakṣaraṃ ||

ओं हं खं खोल्कयेति यजेदावाह्य भास्करं । ललाटाकृष्टमञ्जल्यां ध्यात्वा रक्तं न्यसेद्रविं ।।

oṃ haṃ khaṃ kholkayeti yajedāvāhya bhāskaraṃ | lalāṭākṛṣṭamañjalyāṃ dhyātvā raktaṃ nyasedraviṃ ||

ह्रां ह्रीं सः सूर्याय नमो मुद्रयावाहनादिकं । विधाय प्रीतये विम्बमुद्रां गन्धादिकं ददेत ।।

hrāṃ hrīṃ saḥ sūryāya namo mudrayāvāhanādikaṃ | vidhāya prītaye vimbamudrāṃ gandhādikaṃ dadet ||

पद्ममुद्रां बिल्वमुद्रां प्रदर्श्याग्नौ हृदीरितं । ओं आं हृदयाय नमः अर्काय शिरसे तथा ।।

padmamudrāṃ bilvamudrāṃ pradarśyāgnau hṛdīritaṃ | oṃ āṃ hṛdayāya namaḥ arkāya śirase tathā ||

भूर्भुवः स्वः सुरेशाय शिखायै नैरृते यजेत । हुं कवचाय वायव्ये हां नेत्रायेति मध्यतः ।।

bhūrbhuvaḥ svaḥ sureśāya śikhāyai nairṛte yajet | huṃ kavacāya vāyavye hāṃ netrāyeti madhyataḥ ||

वः अस्त्रायेति पूर्वादौ ततो मुद्राः प्रदर्शयेत । धेनुमुद्रा हृदादीनां गोविषाणा च नेत्रयोः ।।

vaḥ astrāyeti pūrvādau tato mudrāḥ pradarśayet | dhenumudrā hṛdādīnāṃ goviṣāṇā ca netrayoḥ ||

अस्त्रस्य त्रासनी योज्या ग्रहणां च नमस्क्रिया । सों सोमं बुं बुधं वृञ्च जीवं भं भार्गवं यजेत ।।

astrasya trāsanī yojyā grahaṇāṃ ca namaskriyā | soṃ somaṃ buṃ budhaṃ vṛñca jīvaṃ bhaṃ bhārgavaṃ yajet ||

दले पूर्वादिके ऽग्न्यादौ अं भौमं शं शनैश चरं । रं राहुं कें केतवे च गन्धाद्यैश च खखोल्कया ।।

dale pūrvādike 'gnyādau aṃ bhaumaṃ śaṃ śanaiś caraṃ | raṃ rāhuṃ keṃ ketave ca gandhādyaiś ca khakholkayā ||

मूलं जप्त्वार्घ्यपात्राम्बु दत्वा सूर्याय संस्तुतिः । नत्वा पराङ्मुखञ्चार्कं क्षमस्वेति ततो वदेत ।।

mūlaṃ japtvārghyapātrāmbu datvā sūryāya saṃstutiḥ | natvā parāṅmukhañcārkaṃ kṣamasveti tato vadet ||

शराणुना फडन्तेन समाहत्याणुसंहृतिं । हृत्पद्मे शिवसूर्येतिसंहारिण्योपसंस्कृतिं ।।

śarāṇunā phaḍantena samāhatyāṇusaṃhṛtiṃ | hṛtpadme śivasūryetisaṃhāriṇyopasaṃskṛtiṃ ||

योजयेत्तेजश चण्डाय रविनिर्माल्यमर्पयेत । अभ्यर्च्यैशे जपाद्ध्यानाद्धोमात्सर्वं रवेर्भवेत ।।

yojayettejaś caṇḍāya ravinirmālyamarpayet | abhyarcyaiśe japāddhyānāddhomātsarvaṃ raverbhavet ||