वक्ष्ये विधिं चोत्सवस्य स्थापिते तु सुरे चरेत । तस्मिन्नब्दे चैकरात्रं त्रिरात्रञ्चाष्टरात्रकं ।।

vakṣye vidhiṃ cotsavasya sthāpite tu sure caret | tasminnabde caikarātraṃ trirātrañcāṣṭarātrakaṃ ||

उत्सवेन विना यस्मात स्थापनं निष्फलं भवेत । अयने विषुवे चापि शयनोपवने गृहे ।।

utsavena vinā yasmāt sthāpanaṃ niṣphalaṃ bhavet | ayane viṣuve cāpi śayanopavane gṛhe ||

कारकस्यानुकूले वा यात्रान्देवस्य कारयेत । मङ्गलाङ्कुररोपैस्तु गीतनृत्यादिवाद्यकैः ।।

kārakasyānukūle vā yātrāndevasya kārayet | maṅgalāṅkuraropaistu gītanṛtyādivādyakaiḥ ||

शरावघटिकापालीस्त्वङ्कुरारोहणे हिताः । यवाञ्छालींस्तिलान मुद्गान गोधूमान सितसर्षपान ।।

śarāvaghaṭikāpālīstvaṅkurārohaṇe hitāḥ | yavāñchālīṃstilān mudgān godhūmān sitasarṣapān ||

कुलत्थमाषनिष्पावान क्षालयित्वा तु वापयेत । पूर्वादौ च बलिं दद्यात भ्रमन दीपैः पुरं निशि ।।

kulatthamāṣaniṣpāvān kṣālayitvā tu vāpayet | pūrvādau ca baliṃ dadyāt bhraman dīpaiḥ puraṃ niśi ||

इन्द्रादेः कुमुदादेश च सर्वभूतेभ्य एव च । अनुगच्छन्ति ते तत्र प्रतिरूपधराः पुनः ।।

indrādeḥ kumudādeś ca sarvabhūtebhya eva ca | anugacchanti te tatra pratirūpadharāḥ punaḥ ||

पदे पदे ऽश्वमेधस्य फलं तेषां न संशयः । आगत्य देवतागारं देवं विज्ञापयेद गुरुः ।।

pade pade 'śvamedhasya phalaṃ teṣāṃ na saṃśayaḥ | āgatya devatāgāraṃ devaṃ vijñāpayed guruḥ ||

तीर्थयात्रा तु या देव श्वः कर्तव्या सुरोत्तम । तस्यारम्भमनुज्ञातुमर्हसे देव सर्वथा ।।

tīrthayātrā tu yā deva śvaḥ kartavyā surottama | tasyārambhamanujñātumarhase deva sarvathā ||

देवमेवन्तु विज्ञाप्य ततः कर्म समारभेत । प्ररोहघटिकाभ्यान्तु वेदिकां भूषितां व्रजेत ।।

devamevantu vijñāpya tataḥ karma samārabhet | prarohaghaṭikābhyāntu vedikāṃ bhūṣitāṃ vrajet ||

चतुःस्तम्भान्तु तन्मध्ये स्वस्तिके प्रतिमां न्यसेत । काम्यार्थां लेख्यचित्रेषु स्थाप्य तत्राधिवासयेत ।।

catuḥstambhāntu tanmadhye svastike pratimāṃ nyaset | kāmyārthāṃ lekhyacitreṣu sthāpya tatrādhivāsayet ||

वैष्णवैः सह कुर्वीत घृताभ्यङ्गन्तु मूलतः । घृतधाराभिषेकं वा सकलां शर्वरीं बुधः ।।

vaiṣṇavaiḥ saha kurvīta ghṛtābhyaṅgantu mūlataḥ | ghṛtadhārābhiṣekaṃ vā sakalāṃ śarvarīṃ budhaḥ ||

दर्पणं दर्श्य नीराजं गीतवाद्यैश च मङ्गलं । व्यजनं पूजनं दीपं गन्धपुष्पादिभिर्यजेत ।।

darpaṇaṃ darśya nīrājaṃ gītavādyaiś ca maṅgalaṃ | vyajanaṃ pūjanaṃ dīpaṃ gandhapuṣpādibhiryajet ||

हरिद्रामुद्गकाश्मीरशुक्लचूर्णादि मूर्ध्नि । प्रतिमायाश च भक्तानां सर्वतीर्थफलं धृते ।।

haridrāmudgakāśmīraśuklacūrṇādi mūrdhni | pratimāyāś ca bhaktānāṃ sarvatīrthaphalaṃ dhṛte ||

स्नापयित्वा समभ्यर्च्य यात्राविम्बं रथे स्थितं । नयेद्गुरुर नदीर्नादैश्छत्राद्यै राष्ट्रपालिकाः ।।

snāpayitvā samabhyarcya yātrāvimbaṃ rathe sthitaṃ | nayedgurur nadīrnādaiśchatrādyai rāṣṭrapālikāḥ ||

निम्नगायोजनादर्वाक तत्र वेदीन्तु कारयेत । वाहनादवतार्यैनं तस्यां वेद्यान्निवेशयेत ।।

nimnagāyojanādarvāk tatra vedīntu kārayet | vāhanādavatāryainaṃ tasyāṃ vedyānniveśayet ||

चरुं वै श्रपयेत तत्र पायसं होमयेत्ततः । अब्लिङ्गैः वैदिकैर मन्त्रैस्तीर्थानावाहयेत्ततः ।।

caruṃ vai śrapayet tatra pāyasaṃ homayettataḥ | abliṅgaiḥ vaidikair mantraistīrthānāvāhayettataḥ ||

आपो हिष्ठोपनिषदैः पूजयेदर्घ्यमुख्यकैः । पुनर्देवं समादाय तोये कृत्वाघमर्षणं ।।

āpo hiṣṭhopaniṣadaiḥ pūjayedarghyamukhyakaiḥ | punardevaṃ samādāya toye kṛtvāghamarṣaṇaṃ ||

स्नायान्महाजनैर विप्रैर वेद्यामुत्तार्य तं न्यसेत । पूजयित्वा तदह्ना च प्रासादं तु नयेत्ततः । पूजयेत पावकस्थन्तु गुरुः स्याद्भुक्तिमुक्तिकृत ।।

snāyānmahājanair viprair vedyāmuttārya taṃ nyaset | pūjayitvā tadahnā ca prāsādaṃ tu nayettataḥ | pūjayet pāvakasthantu guruḥ syādbhuktimuktikṛt ||