समुदायेन देवादेः प्रतिष्ठां प्रवदामि ते । लक्ष्म्याः प्रतिष्ठा प्रथमं तथा देवीगणस्य च ।।

samudāyena devādeḥ pratiṣṭhāṃ pravadāmi te | lakṣmyāḥ pratiṣṭhā prathamaṃ tathā devīgaṇasya ca ||

पूर्ववत सकलं कुर्यान्मण्डपस्नपनादिकं । भद्रपीठे श्रियं न्यस्य स्थापयेदष्ट वै घटान ।।

pūrvavat sakalaṃ kuryānmaṇḍapasnapanādikaṃ | bhadrapīṭhe śriyaṃ nyasya sthāpayedaṣṭa vai ghaṭān ||

घृतेनाभ्यज्य मूलेन स्नपयेत पञ्चगव्यकैः । हिरण्यवर्णा हरिणी नेत्रे चोन्मीलयेच्छ्रियाः ।।

ghṛtenābhyajya mūlena snapayet pañcagavyakaiḥ | hiraṇyavarṇā hariṇī netre conmīlayecchriyāḥ ||

तन्म आवह इत्य एवं प्रदद्यान्मधुरत्रयम । अश्वपूर्वेति पूर्वेण तां कुम्भेनाभिषेचयेत ।।

tanma āvaha ity evaṃ pradadyānmadhuratrayam | aśvapūrveti pūrveṇa tāṃ kumbhenābhiṣecayet ||

कामोस्मितेति याम्येन पश्चिमेनाभिषेचयेत । चन्द्रं प्रभासामुच्चार्यादित्यवर्णेति चोत्तरात ।।

kāmosmiteti yāmyena paścimenābhiṣecayet | candraṃ prabhāsāmuccāryādityavarṇeti cottarāt ||

उपैतु मेति चाग्नेयात क्षुत्पिपासेति नैरृतात । गन्धद्वारेति वायव्यां मनसः काममाकृतिम ।।

upaitu meti cāgneyāt kṣutpipāseti nairṛtāt | gandhadvāreti vāyavyāṃ manasaḥ kāmamākṛtim ||

ईशानकलशेनैव शिरः सौवर्णकर्दमात । एकाशीतिघटैः स्नानं मन्त्रेणापः सृजन क्षितिम ।।

īśānakalaśenaiva śiraḥ sauvarṇakardamāt | ekāśītighaṭaiḥ snānaṃ mantreṇāpaḥ sṛjan kṣitim ||

आर्द्रां पुष्करिणीं गन्धैर आर्द्रामित्यादिपुष्पकैः । तन्मयावह मन्त्रेण य आनन्द ऋचाखिलं ।।

ārdrāṃ puṣkariṇīṃ gandhair ārdrāmityādipuṣpakaiḥ | tanmayāvaha mantreṇa ya ānanda ṛcākhilaṃ ||

शायन्तीयेन शय्यायां श्रीसूक्तेन च सन्निधिम । लक्ष्मीवीजेन चिच्छक्तिं विन्यस्याभ्यर्चयेत पुनः ।।

śāyantīyena śayyāyāṃ śrīsūktena ca sannidhim | lakṣmīvījena cicchaktiṃ vinyasyābhyarcayet punaḥ ||

श्रीसूक्तेन मण्डपेथ कुण्डेष्वब्जानि होमयेत । करवीराणि वा हुत्वा सहस्रं शतमेव वा ।।

śrīsūktena maṇḍapetha kuṇḍeṣvabjāni homayet | karavīrāṇi vā hutvā sahasraṃ śatameva vā ||

गृहोपकरणान्तादि श्रीसूक्तेनैव चार्पयेत । ततः प्रासादसंस्कारं सर्वं कृत्वा तु पूर्ववत ।।

gṛhopakaraṇāntādi śrīsūktenaiva cārpayet | tataḥ prāsādasaṃskāraṃ sarvaṃ kṛtvā tu pūrvavat ||

मन्त्रेण पिण्डिकां कृत्वा प्रतिष्ठानं ततः श्रियः । श्रीसूक्तेन च सान्निध्यं पूर्ववत प्रत्यृचं जपेत ।।

mantreṇa piṇḍikāṃ kṛtvā pratiṣṭhānaṃ tataḥ śriyaḥ | śrīsūktena ca sānnidhyaṃ pūrvavat pratyṛcaṃ japet ||

चिच्छक्तिं बोधयित्वा तु मालात सान्निध्यकं चरेत । भूस्वर्णवस्त्रगोन्नादि गुरवे ब्रह्मणेर्पयेत । एवं देव्यो ऽखिलाः स्थाप्यावाह्य स्वर्गादि भावयेत ।।

cicchaktiṃ bodhayitvā tu mālāt sānnidhyakaṃ caret | bhūsvarṇavastragonnādi gurave brahmaṇerpayet | evaṃ devyo 'khilāḥ sthāpyāvāhya svargādi bhāvayet ||