पिण्डिकास्थापनार्थन्तु गर्भागारं तु सप्तधा । विभजेद ब्रह्मभागे तु प्रतिमां स्थापयेद बुधः ।।

piṇḍikāsthāpanārthantu garbhāgāraṃ tu saptadhā | vibhajed brahmabhāge tu pratimāṃ sthāpayed budhaḥ ||

देवमनुषपैशाचभागेषु न कदाचन । ब्रह्मभागं परित्यज्य किञ्चिदाश्रित्य चाण्डज ।।

devamanuṣapaiśācabhāgeṣu na kadācana | brahmabhāgaṃ parityajya kiñcidāśritya cāṇḍaja ||

देवमानुषभागाभ्यां स्थाप्या यत्नात्तु पिण्डिका । नपुंसककशिलायान्तु रत्नन्यासं समाचरेत ।।

devamānuṣabhāgābhyāṃ sthāpyā yatnāttu piṇḍikā | napuṃsakakaśilāyāntu ratnanyāsaṃ samācaret ||

नारसिंहेन हुत्वा रत्नन्यासं च तेन वै । व्रीहीन रत्नांस्त्रिधातूंश च लोहादींश चन्दनादिकान ।।

nārasiṃhena hutvā ratnanyāsaṃ ca tena vai | vrīhīn ratnāṃstridhātūṃś ca lohādīṃś candanādikān ||

पूर्वादिनवगर्तेषु न्यसेन मध्ये यथारुचि । अथ चेन्द्रादिमन्त्रैश च गर्तो गुग्गुलुनावृतः ।।

pūrvādinavagarteṣu nyasen madhye yathāruci | atha cendrādimantraiś ca garto guggulunāvṛtaḥ ||

रत्नन्यासविधिं कृत्वा प्रतिमामालभेद्गुरुः । सशलाकैर दर्भपुञ्जैश च सहदेवैः समन्वितैः ।।

ratnanyāsavidhiṃ kṛtvā pratimāmālabhedguruḥ | saśalākair darbhapuñjaiś ca sahadevaiḥ samanvitaiḥ ||

सवाह्यन्तैश च संस्कृत्य पञ्चगव्येन शोधयेत । प्रोक्षयेद्दर्भतोयेन नदीतीर्थोदकेन च ।।

savāhyantaiś ca saṃskṛtya pañcagavyena śodhayet | prokṣayeddarbhatoyena nadītīrthodakena ca ||

होमार्थे खण्डिलं कुर्यात सिकताभिः समन्ततः । सार्धहस्तप्रमाणं तु चतुरस्रं सुशोभनं ।।

homārthe khaṇḍilaṃ kuryāt sikatābhiḥ samantataḥ | sārdhahastapramāṇaṃ tu caturasraṃ suśobhanaṃ ||

अष्टदिक्षु यथान्यासं कलशानपि विन्यसेत । पूर्वाद्यानष्टवर्णेन अग्निमानीय संस्कृतं ।।

aṣṭadikṣu yathānyāsaṃ kalaśānapi vinyaset | pūrvādyānaṣṭavarṇena agnimānīya saṃskṛtaṃ ||

त्वमग्नेद्युभिरिति गायत्र्या समिधो हुनेत । अष्टार्णेनाष्टशतकं आज्यं पूर्णां प्रदापयेत ।।

tvamagnedyubhiriti gāyatryā samidho hunet | aṣṭārṇenāṣṭaśatakaṃ ājyaṃ pūrṇāṃ pradāpayet ||

शान्त्युदकं आम्रपत्रैः मूलेन शतमन्त्रितं । सिञ्चेद्देवस्य तन्मूर्ध्नि श्रीश च ते ह्य अनया ऋचा ।।

śāntyudakaṃ āmrapatraiḥ mūlena śatamantritaṃ | siñceddevasya tanmūrdhni śrīś ca te hy anayā ṛcā ||

ब्रह्मयानेन चोद्धृत्य उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते । तद्विष्णोरिति मन्त्रेण प्रासादाभिमुखं नयेत ।।

brahmayānena coddhṛtya uttiṣṭha brahmaṇaspate | tadviṣṇoriti mantreṇa prāsādābhimukhaṃ nayet ||

शिविकायां हरिं स्थाप्य भ्रामयीत पुरादिकं । गीतवेदादिशब्दैश च प्रासादद्वारि धारयेत ।।

śivikāyāṃ hariṃ sthāpya bhrāmayīta purādikaṃ | gītavedādiśabdaiś ca prāsādadvāri dhārayet ||

स्त्रीभिर्विप्रैर मङ्गलाष्टघटैः संस्नापयेद्धरिं । ततो गन्धादिनाभ्यर्च्य मूलमन्त्रेण देशिकः ।।

strībhirviprair maṅgalāṣṭaghaṭaiḥ saṃsnāpayeddhariṃ | tato gandhādinābhyarcya mūlamantreṇa deśikaḥ ||

अतो देवेति वस्त्राद्यमष्टाङ्गार्घ्यं निवेद्य च । स्थिरे लग्ने पिण्डिकायां देवस्य त्वेति धारयेत ।।

ato deveti vastrādyamaṣṭāṅgārghyaṃ nivedya ca | sthire lagne piṇḍikāyāṃ devasya tveti dhārayet ||

ओं त्रैलोक्यविक्रान्ताय नमस्तेस्तु त्रिविक्रम । संस्थ्याप्य पिण्डिकायान्तु स्थिरं कुर्याद्विचक्षणः ।।

oṃ trailokyavikrāntāya namastestu trivikrama | saṃsthyāpya piṇḍikāyāntu sthiraṃ kuryādvicakṣaṇaḥ ||

ध्रुवा द्यौरिति मन्त्रेण विश्वतश चक्षुरित्यपि । पञ्चगव्येन संस्नाप्य क्षाल्य गन्धदकेन च ।।

dhruvā dyauriti mantreṇa viśvataś cakṣurityapi | pañcagavyena saṃsnāpya kṣālya gandhadakena ca ||

पूजयेत सकलीकृत्य साङ्गं सावरणं हरिं । ध्यायेत स्वं तस्य मूर्तिन्तु पृथिवी तस्य पीठिका ।।

pūjayet sakalīkṛtya sāṅgaṃ sāvaraṇaṃ hariṃ | dhyāyet svaṃ tasya mūrtintu pṛthivī tasya pīṭhikā ||

कल्पयेद्विग्रहं तस्य तैजसैः परमाणुभिः । जीवमावाहयिष्यामि पञ्चविंशतितत्त्वगं ।।

kalpayedvigrahaṃ tasya taijasaiḥ paramāṇubhiḥ | jīvamāvāhayiṣyāmi pañcaviṃśatitattvagaṃ ||

चैतन्यं परमानन्दं जाग्रत्स्वप्नविवर्जितं । देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्कारवर्जितं ।।

caitanyaṃ paramānandaṃ jāgratsvapnavivarjitaṃ | dehendriyamanobuddhiprāṇāhaṅkāravarjitaṃ ||

ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं हृदयेषु व्यवस्थितं । हृदयात प्रतिमाविम्बे स्थिरो भव परेश्वर ।।

brahmādistambaparyantaṃ hṛdayeṣu vyavasthitaṃ | hṛdayāt pratimāvimbe sthiro bhava pareśvara ||

सजीवं कुरु बिम्बं त्वं सवाह्याभ्यन्तरस्थितः । अङ्गुष्ठमात्रः पुरुषो देहोपाधिषु संस्थितः ।।

sajīvaṃ kuru bimbaṃ tvaṃ savāhyābhyantarasthitaḥ | aṅguṣṭhamātraḥ puruṣo dehopādhiṣu saṃsthitaḥ ||

ज्योतिर्ज्ञानं परं ब्रह्म एकमेवाद्वितीयकं । सजीवीकरणं कृत्वा प्रणवेन निबोधयेत ।।

jyotirjñānaṃ paraṃ brahma ekamevādvitīyakaṃ | sajīvīkaraṇaṃ kṛtvā praṇavena nibodhayet ||

सान्निध्यकरणन्नाम हृदयं स्पृश्य वै जपेत । सूक्तन्तु पौरुषं ध्यायन इदं गुह्यमनुं जपेत ।।

sānnidhyakaraṇannāma hṛdayaṃ spṛśya vai japet | sūktantu pauruṣaṃ dhyāyan idaṃ guhyamanuṃ japet ||

नमस्तेस्तु सुरेशाय सन्तोषविभवात्मने । ज्ञानविज्ञानरूपाय ब्रह्मतेजोनुयायिने ।।

namastestu sureśāya santoṣavibhavātmane | jñānavijñānarūpāya brahmatejonuyāyine ||

गुणातिक्रान्तवेशाय पुरुषाय महात्मने । अक्षयाय पुराणाय विष्णो सन्निहितो भव ।।

guṇātikrāntaveśāya puruṣāya mahātmane | akṣayāya purāṇāya viṣṇo sannihito bhava ||

यच्च ते परमं तत्त्वं यच्च ज्ञानमयं वपुः । तत सर्वमेकतो लीनमस्मिन्देहे विबुध्यतां ।।

yacca te paramaṃ tattvaṃ yacca jñānamayaṃ vapuḥ | tat sarvamekato līnamasmindehe vibudhyatāṃ ||

आत्मानं सन्निधीकृत्य ब्रह्मादिपरिवारकान । स्वनाम्ना स्थापयेदन्यानायुधान स्वमुद्रया ।।

ātmānaṃ sannidhīkṛtya brahmādiparivārakān | svanāmnā sthāpayedanyānāyudhān svamudrayā ||

यात्रावर्षादिकं दृष्ट्वा ज्ञेयः सन्निहितो हरिः । नत्वा स्तुत्वा स्तवाद्यैश च जप्त्वा चाष्टाक्षरादिकं ।।

yātrāvarṣādikaṃ dṛṣṭvā jñeyaḥ sannihito hariḥ | natvā stutvā stavādyaiś ca japtvā cāṣṭākṣarādikaṃ ||

चण्डप्रचण्डौ द्वारस्थौ निर्गत्याभ्यर्चयेद्गुरुः । अग्निमण्डपमासाद्य गरुडं स्थाप्य पूजयेत ।।

caṇḍapracaṇḍau dvārasthau nirgatyābhyarcayedguruḥ | agnimaṇḍapamāsādya garuḍaṃ sthāpya pūjayet ||

दिगीशान दिशि देवांश च स्थाप्य सम्पूज्य देशिकः । विश्वक्सेनं तु संस्थाप्य शङ्खचक्रादि पूजयेत ।।

digīśān diśi devāṃś ca sthāpya sampūjya deśikaḥ | viśvaksenaṃ tu saṃsthāpya śaṅkhacakrādi pūjayet ||

सर्वपार्षदकेभ्यश च बलिं भूतेभ्य अर्चयेत । परमवस्त्रसुवर्णादि गुरवे दक्षिणां ददेत ।।

sarvapārṣadakebhyaś ca baliṃ bhūtebhya arcayet | paramavastrasuvarṇādi gurave dakṣiṇāṃ dadet ||

यागोपयोगिद्रव्याद्यमाचार्याय नरोर्पयेत । आचार्यदक्षिणार्धन्तु ऋत्विग्भ्यो दक्षिणां ददेत ।।

yāgopayogidravyādyamācāryāya narorpayet | ācāryadakṣiṇārdhantu ṛtvigbhyo dakṣiṇāṃ dadet ||

अन्येभ्यो दक्षिणां दद्याद्भोजयेद ब्राह्मणांस्ततः । अवारितान फलान दद्याद्यजमानाय वै गुरुः ।।

anyebhyo dakṣiṇāṃ dadyādbhojayed brāhmaṇāṃstataḥ | avāritān phalān dadyādyajamānāya vai guruḥ ||

विष्णुं नयेत प्रतिष्ठाता चात्मना सकलं कुलं । सर्वेषामेव देवानामेष साधारणो विधिः । मूलमन्त्राः पृथक्तेषां शेषं कार्यं समानकं ।।

viṣṇuṃ nayet pratiṣṭhātā cātmanā sakalaṃ kulaṃ | sarveṣāmeva devānāmeṣa sādhāraṇo vidhiḥ | mūlamantrāḥ pṛthakteṣāṃ śeṣaṃ kāryaṃ samānakaṃ ||