ऐशान्यां जनयेत कुण्डं गुरुर्वह्निञ्च वैष्णवं । गायत्र्यष्टशतं हुत्वा सम्पातविधिना घटान ।।

aiśānyāṃ janayet kuṇḍaṃ gururvahniñca vaiṣṇavaṃ | gāyatryaṣṭaśataṃ hutvā sampātavidhinā ghaṭān ||

प्रोक्षयेत कारुशालायां शिल्पिभिर्मूर्तिपैर व्रजेत । तूर्यशब्दैः कौतुकञ्च बन्धयेद्दक्षिणे करे ।।

prokṣayet kāruśālāyāṃ śilpibhirmūrtipair vrajet | tūryaśabdaiḥ kautukañca bandhayeddakṣiṇe kare ||

विष्णवे शिपिविष्टेति ऊर्णासूत्रेण सर्षपैः । पट्टवस्त्रेण कर्तव्यं देशिकस्यापि कौतुकं ।।

viṣṇave śipiviṣṭeti ūrṇāsūtreṇa sarṣapaiḥ | paṭṭavastreṇa kartavyaṃ deśikasyāpi kautukaṃ ||

मण्डपे प्रतिमां स्थाप्य सवस्त्रां पूजितान स्तुवन । नमस्तेर्च्ये सुरेशानि प्रणीते विश्वकर्मणा ।।

maṇḍape pratimāṃ sthāpya savastrāṃ pūjitān stuvan | namastercye sureśāni praṇīte viśvakarmaṇā ||

प्रभाविताशेषजगद्धात्रि तुभ्यं नमो नमः । त्वयि सम्पूजयामीशे नारायणमनामयं ।।

prabhāvitāśeṣajagaddhātri tubhyaṃ namo namaḥ | tvayi sampūjayāmīśe nārāyaṇamanāmayaṃ ||

रहिता शिल्पिदोषैस्त्वमृद्धियुक्ता सदा भव । एवं विज्ञाप्य प्रतिमां नयेत्तां स्नानमण्डपं ।।

rahitā śilpidoṣaistvamṛddhiyuktā sadā bhava | evaṃ vijñāpya pratimāṃ nayettāṃ snānamaṇḍapaṃ ||

शिल्पिनन्तोषयेद्द्रव्यैर गुरवे गां प्रदापयेत । चित्रं देवेति मन्त्रेण नेत्रे चोन्मीलयेत्ततः ।।

śilpinantoṣayeddravyair gurave gāṃ pradāpayet | citraṃ deveti mantreṇa netre conmīlayettataḥ ||

अग्निर्ज्योतीति दृष्टिञ्च दद्याद्वै भद्रपीठके । ततः शुक्लानि पुष्पाणि घृतं सिद्धार्थकं तथा ।।

agnirjyotīti dṛṣṭiñca dadyādvai bhadrapīṭhake | tataḥ śuklāni puṣpāṇi ghṛtaṃ siddhārthakaṃ tathā ||

दूर्वां कुशाग्रं देवस्य दद्याच्छिरसि देशिकः । मधुवातेति मन्त्रेण नेत्रे चाभ्यञ्जयेद्गुरुः ।।

dūrvāṃ kuśāgraṃ devasya dadyācchirasi deśikaḥ | madhuvāteti mantreṇa netre cābhyañjayedguruḥ ||

हिरण्यगर्भमन्त्रेण इमं मेति च कीर्तयेत । घृतेनाभ्यञ्जयेत पश्चात पठन घृतवतीं पुनः ।।

hiraṇyagarbhamantreṇa imaṃ meti ca kīrtayet | ghṛtenābhyañjayet paścāt paṭhan ghṛtavatīṃ punaḥ ||

मसूरपिष्टे नोद्वर्त्य अतो देवेति कीर्तयन । क्षालयेदुष्णतोयेन सप्त ते ऽग्रेति देशिकः ।।

masūrapiṣṭe nodvartya ato deveti kīrtayan | kṣālayeduṣṇatoyena sapta te 'greti deśikaḥ ||

द्रुपदादिवेत्यनुलिम्पेदापो हि ष्ठेति सेचयेत । नदीजैस्तीर्थजैः स्नानं पावमानीति रत्नजैः ।।

drupadādivetyanulimpedāpo hi ṣṭheti secayet | nadījaistīrthajaiḥ snānaṃ pāvamānīti ratnajaiḥ ||

समुद्रं गच्छ चन्दनैस्तीर्थमृत्कलशेन च । शन्नो देवीः स्नापयेच्च गायत्र्याप्युष्णवारिणा ।।

samudraṃ gaccha candanaistīrthamṛtkalaśena ca | śanno devīḥ snāpayecca gāyatryāpyuṣṇavāriṇā ||

पञ्चमृद्धिर्हिरण्येति स्नापयेत्परमेश्वरं । सिकताद्भिरिर्मं मेति वल्मीकोदघटेन च ।।

pañcamṛddhirhiraṇyeti snāpayetparameśvaraṃ | sikatādbhirirmaṃ meti valmīkodaghaṭena ca ||

तद्विष्णोरिति ओषध्यद्भिर्या ओषधीति मन्त्रतः । यज्ञायज्ञेति काषायैः पञ्चभिर्गव्यकैस्ततः ।।

tadviṣṇoriti oṣadhyadbhiryā oṣadhīti mantrataḥ | yajñāyajñeti kāṣāyaiḥ pañcabhirgavyakaistataḥ ||

पयः पृथिव्यां मन्त्रेण याः फलिनी फलाम्बुभिः । विश्वतश चक्षुः सौम्येन पूर्वेण कलसेन च ।।

payaḥ pṛthivyāṃ mantreṇa yāḥ phalinī phalāmbubhiḥ | viśvataś cakṣuḥ saumyena pūrveṇa kalasena ca ||

सोमं राजानमित्येवं विष्णो रराटं दक्षतः । हंसः शुचिः पश्चिमेन कुर्यादुद्वर्तनं हरेः ।।

somaṃ rājānamityevaṃ viṣṇo rarāṭaṃ dakṣataḥ | haṃsaḥ śuciḥ paścimena kuryādudvartanaṃ hareḥ ||

मूर्धानन्दिवमन्त्रेण धात्रीं मांसीं च के ददेत । मानस्तोकेति मन्त्रेण गन्धद्वारेति गन्धकैः ।।

mūrdhānandivamantreṇa dhātrīṃ māṃsīṃ ca ke dadet | mānastoketi mantreṇa gandhadvāreti gandhakaiḥ ||

इदमापेति च घटैर एताशीतिपदस्थितैः । एह्येहि भगवन विष्णो लोकानुग्राहकारक ।।

idamāpeti ca ghaṭair etāśītipadasthitaiḥ | ehyehi bhagavan viṣṇo lokānugrāhakāraka ||

यज्ञभागं गृहाणेमं वासुदेव नमोस्तु ते । अनेनावाह्य देवेशं कुर्यात कौतुकमोचनं ।।

yajñabhāgaṃ gṛhāṇemaṃ vāsudeva namostu te | anenāvāhya deveśaṃ kuryāt kautukamocanaṃ ||

मुञ्चामि त्वेति सूक्तेन देशिकस्यापि मोचयेत । हिरण्मयेन पाद्यं दद्यादतो देवेति चार्घ्यकं ।।

muñcāmi tveti sūktena deśikasyāpi mocayet | hiraṇmayena pādyaṃ dadyādato deveti cārghyakaṃ ||

मधुवाता मधुपर्कं मयि गृह्णामि चाचमेत । अक्षन्नमीमदन्तेति किरेद्दर्वाक्षतं बुधः ।।

madhuvātā madhuparkaṃ mayi gṛhṇāmi cācamet | akṣannamīmadanteti kireddarvākṣataṃ budhaḥ ||

काण्डान्निर्मञ्छनं कुर्याद्गन्धं गन्धवतीति च । उन्नयामीति माल्यञ्च इदं विष्णुः पवित्रकं ।।

kāṇḍānnirmañchanaṃ kuryādgandhaṃ gandhavatīti ca | unnayāmīti mālyañca idaṃ viṣṇuḥ pavitrakaṃ ||

वृहस्पते वस्त्रयुग्मं वेदाहमित्युत्तरीयकं । महाव्रतेन सकलीपुष्पं चौषधयः क्षिपेत ।।

vṛhaspate vastrayugmaṃ vedāhamityuttarīyakaṃ | mahāvratena sakalīpuṣpaṃ cauṣadhayaḥ kṣipet ||

धूपं दद्याद्धूरसीति विभ्राट्सूक्तेन चाञ्जनं । युञ्जन्तीति च तिलकं दीर्घायुष्ट्वेति माल्यकं ।।

dhūpaṃ dadyāddhūrasīti vibhrāṭsūktena cāñjanaṃ | yuñjantīti ca tilakaṃ dīrghāyuṣṭveti mālyakaṃ ||

इन्द्रच्छत्रेति छत्रन्तु आदर्शन्तु विराजतः । चामरन्तु विकर्णेन भूषां रथन्तरेण च ।।

indracchatreti chatrantu ādarśantu virājataḥ | cāmarantu vikarṇena bhūṣāṃ rathantareṇa ca ||

व्यजनं वायुदैवत्यैर मुञ्चामि त्वेति पुष्पकं । वेदाद्यैः संस्तुतिं कुर्याद्धरेः पुरुषसूक्ततः ।।

vyajanaṃ vāyudaivatyair muñcāmi tveti puṣpakaṃ | vedādyaiḥ saṃstutiṃ kuryāddhareḥ puruṣasūktataḥ ||

सर्वमेतत्समं कुर्यात पिण्डिकादौ हरादिके । देवस्योत्थानसमये सौपर्णं सूक्तमुच्चरेत ।।

sarvametatsamaṃ kuryāt piṇḍikādau harādike | devasyotthānasamaye sauparṇaṃ sūktamuccaret ||

उत्तिष्ठेति समुत्थाप्य शय्याया मण्डपे नयेत । शाकुनेनैव सूक्तेन देवं ब्रह्मरथादिना ।।

uttiṣṭheti samutthāpya śayyāyā maṇḍape nayet | śākunenaiva sūktena devaṃ brahmarathādinā ||

अतो देवेति सूक्तेन प्रातिमां पिण्डिकां तथा । श्रीसूक्तेन च शय्यायां विष्णोस्तु शकलीकृतिः ।।

ato deveti sūktena prātimāṃ piṇḍikāṃ tathā | śrīsūktena ca śayyāyāṃ viṣṇostu śakalīkṛtiḥ ||

मृगराजं वृषं नागं व्यजनं कलशं तथा । वैजयन्तीं तथा भेरीं दीपमित्यष्टमङ्गलं ।।

mṛgarājaṃ vṛṣaṃ nāgaṃ vyajanaṃ kalaśaṃ tathā | vaijayantīṃ tathā bherīṃ dīpamityaṣṭamaṅgalaṃ ||

दर्शयेदश्वसूक्तेन पाददेशे त्रिपादिति । उखां पिधानकं पात्रमम्बिकां दर्विकां ददेत ।।

darśayedaśvasūktena pādadeśe tripāditi | ukhāṃ pidhānakaṃ pātramambikāṃ darvikāṃ dadet ||

मुषलोलूखलं दद्याच्छिलां सम्मार्जनीं तथा । तथा भोजनभाण्डानि गृहोपकारणानि च ।।

muṣalolūkhalaṃ dadyācchilāṃ sammārjanīṃ tathā | tathā bhojanabhāṇḍāni gṛhopakāraṇāni ca ||

शिरोदेशे च निद्राख्यं वस्त्ररत्नयुतं घटं । खण्डखाद्यैः पूरयित्वा स्नपनस्य विधिः स्मृतः ।।

śirodeśe ca nidrākhyaṃ vastraratnayutaṃ ghaṭaṃ | khaṇḍakhādyaiḥ pūrayitvā snapanasya vidhiḥ smṛtaḥ ||