प्रासादे देवताः स्थाप्या वक्ष्ये ब्रह्मन शृणुष्व मे । पञ्चायतमध्ये तु वासुदेवं निवेशयेत ।।

prāsāde devatāḥ sthāpyā vakṣye brahman śṛṇuṣva me | pañcāyatamadhye tu vāsudevaṃ niveśayet ||

वामनं नृहरिञ्चाश्वशीर्षं तद्वञ्च शूकरं । आग्नेये नैरृते चैव वायव्ये चेशगोचरे ।।

vāmanaṃ nṛhariñcāśvaśīrṣaṃ tadvañca śūkaraṃ | āgneye nairṛte caiva vāyavye ceśagocare ||

अथ नारायणं मध्ये आग्नेय्यामम्बिकां न्यसेत । नैरृत्यां भास्करं वायौ ब्रह्माणं लिङ्गमीशके ।।

atha nārāyaṇaṃ madhye āgneyyāmambikāṃ nyaset | nairṛtyāṃ bhāskaraṃ vāyau brahmāṇaṃ liṅgamīśake ||

अथवा रुद्ररूपन्तु अथवा नवधामसु । वासुदेवं न्यसेन्मध्ये पूर्वादौ वामवामकान ।।

athavā rudrarūpantu athavā navadhāmasu | vāsudevaṃ nyasenmadhye pūrvādau vāmavāmakān ||

इन्द्रादीन लोकपालांश च अथवा नवधामसु । पञ्चायतनकं कुर्यात मध्ये तु पुरुषोत्तमं ।।

indrādīn lokapālāṃś ca athavā navadhāmasu | pañcāyatanakaṃ kuryāt madhye tu puruṣottamaṃ ||

लक्ष्मीवैश्रवणौ पूर्वं दक्षे मातृगणं न्यसेत । स्कन्दं गणेशमीशानं सूर्यादीन पश्चिमे ग्रहान ।।

lakṣmīvaiśravaṇau pūrvaṃ dakṣe mātṛgaṇaṃ nyaset | skandaṃ gaṇeśamīśānaṃ sūryādīn paścime grahān ||

उत्तरे दश मत्स्यादीनाग्नेय्यां चण्डिकां तथा । नैरृत्यामम्बिकां स्थाप्य वायव्ये तु सरस्वतीं ।।

uttare daśa matsyādīnāgneyyāṃ caṇḍikāṃ tathā | nairṛtyāmambikāṃ sthāpya vāyavye tu sarasvatīṃ ||

पद्मामैशे वासुदेवं मध्ये नारायणञ्च वा । त्रयोदशालये मध्ये विश्वरूपं न्यसेद्धरिं ।।

padmāmaiśe vāsudevaṃ madhye nārāyaṇañca vā | trayodaśālaye madhye viśvarūpaṃ nyaseddhariṃ ||

पूर्वादौ केशवादीन वा अन्यधामस्वयं हरिं । मृण्मयी दारुघटिता लोहजा रत्नजा तथा ।।

pūrvādau keśavādīn vā anyadhāmasvayaṃ hariṃ | mṛṇmayī dārughaṭitā lohajā ratnajā tathā ||

शैलजा गन्धजा चैव कौसुमी सप्तधा स्मृता । कौसुमी गन्धजा चैव मृण्मयी प्रतिमा तथा ।।

śailajā gandhajā caiva kausumī saptadhā smṛtā | kausumī gandhajā caiva mṛṇmayī pratimā tathā ||

तत्कालपूजिताश चैताः सर्वकामफलप्रदाः । अथ शैलमयीं वक्ष्ये शिला यत्र च गृह्यते ।।

tatkālapūjitāś caitāḥ sarvakāmaphalapradāḥ | atha śailamayīṃ vakṣye śilā yatra ca gṛhyate ||

पर्वतानामभावे च गृह्णीयाद्भूगतां शिलां । पाण्डरा ह्य अरुणा पीता कृष्णा शस्ता तु वैर्णिनां ।।

parvatānāmabhāve ca gṛhṇīyādbhūgatāṃ śilāṃ | pāṇḍarā hy aruṇā pītā kṛṣṇā śastā tu vairṇināṃ ||

न यदा लभ्यते सम्यग वर्णिनां वर्णतः शिला । वर्णाद्यापादानं तत्र जुह्यात सिंहविद्यया ।।

na yadā labhyate samyag varṇināṃ varṇataḥ śilā | varṇādyāpādānaṃ tatra juhyāt siṃhavidyayā ||

शिलायां शुक्लरेखाग्र्या कृष्णाग्र्या सिंहहोमतः । कांस्यघण्टानिनादा स्यात पुंलिङ्गा विस्फुलिङ्गिका ।।

śilāyāṃ śuklarekhāgryā kṛṣṇāgryā siṃhahomataḥ | kāṃsyaghaṇṭāninādā syāt puṃliṅgā visphuliṅgikā ||

तन्मन्दलक्षणा स्त्री स्याद्रूपाभावान्नपुंसका । दृश्यते मण्डलं यस्यां सगर्भां तां विवर्जयेत ।।

tanmandalakṣaṇā strī syādrūpābhāvānnapuṃsakā | dṛśyate maṇḍalaṃ yasyāṃ sagarbhāṃ tāṃ vivarjayet ||

प्रतिमार्थं वनं गत्वा व्रजयागं समाचरेत । तत्र खात्वोपलिप्याथ मण्डपे तु हरिं यजेत ।।

pratimārthaṃ vanaṃ gatvā vrajayāgaṃ samācaret | tatra khātvopalipyātha maṇḍape tu hariṃ yajet ||

बलिं दत्वा कर्मशस्त्रं टङ्कादिकमथार्चयेत । हुत्वाथ शालितोयेन अस्त्रेण प्रोक्षयेच्छिलां ।।

baliṃ datvā karmaśastraṃ ṭaṅkādikamathārcayet | hutvātha śālitoyena astreṇa prokṣayecchilāṃ ||

रक्षां कृत्वा नृसिंहेन मूलमन्त्रेण पूजयेत । हुत्वा पूर्णाहुतिं दद्यात्ततो भूतबलिं गुरुः ।।

rakṣāṃ kṛtvā nṛsiṃhena mūlamantreṇa pūjayet | hutvā pūrṇāhutiṃ dadyāttato bhūtabaliṃ guruḥ ||

अत्र ये संस्थिताः सत्त्वा यातुधानाश च गुह्यकाः । सिद्धादयो वा ये चान्ये तान सम्पूज्य क्षमापयेत ।।

atra ye saṃsthitāḥ sattvā yātudhānāś ca guhyakāḥ | siddhādayo vā ye cānye tān sampūjya kṣamāpayet ||

विष्णुबिम्बार्थमस्माकं यात्रैषा केशवाज्ञया । विष्ण्वर्थं यद्भवेत कार्यं युष्माकमपि तद्भवेत ।।

viṣṇubimbārthamasmākaṃ yātraiṣā keśavājñayā | viṣṇvarthaṃ yadbhavet kāryaṃ yuṣmākamapi tadbhavet ||

अनेन बलिदानेन प्रीता भवत सर्वथा ।।

anena balidānena prītā bhavata sarvathā ||

एवं प्रबोधिताः सत्त्वा यान्ति तृप्ता यथासुखं । शिल्पिभिश च चरुं प्राश्य स्वप्नमन्त्रं जपेन्निशि ।।

evaṃ prabodhitāḥ sattvā yānti tṛptā yathāsukhaṃ | śilpibhiś ca caruṃ prāśya svapnamantraṃ japenniśi ||

ओं नमः सकललोकाय विष्णवे प्रभविष्णवे । विश्वाय विश्वरूपाय स्वप्नाधिपतये नमः ।।

oṃ namaḥ sakalalokāya viṣṇave prabhaviṣṇave | viśvāya viśvarūpāya svapnādhipataye namaḥ ||

आचक्ष्व देवदेवेश प्रसुप्तोस्मि तवान्तिकं । स्वप्ने सर्वाणि कार्याणि हृदिस्थानि तु यानि मे ।।

ācakṣva devadeveśa prasuptosmi tavāntikaṃ | svapne sarvāṇi kāryāṇi hṛdisthāni tu yāni me ||

शुभे स्वप्ने शुभं सर्वं ह्य अशुभे सिंहहोमतः । प्रातरर्घ्यं शिलायां तु दत्वास्त्रेणास्त्रकं यजेत ।।

śubhe svapne śubhaṃ sarvaṃ hy aśubhe siṃhahomataḥ | prātararghyaṃ śilāyāṃ tu datvāstreṇāstrakaṃ yajet ||

कुद्दालटङ्कशस्त्राद्यं मध्वान्याक्तमुखञ्चरेत । आत्मानं चिन्तयेद्विष्णुं शिल्पिनं विश्वकर्मकं ।।

kuddālaṭaṅkaśastrādyaṃ madhvānyāktamukhañcaret | ātmānaṃ cintayedviṣṇuṃ śilpinaṃ viśvakarmakaṃ ||

शस्त्रं विष्ण्वात्मकं दद्यात मुखपृष्ठादि दर्शयेत । जितेन्द्रियः टङ्कहस्तः शिल्पी तु चतुरस्रकां ।।

śastraṃ viṣṇvātmakaṃ dadyāt mukhapṛṣṭhādi darśayet | jitendriyaḥ ṭaṅkahastaḥ śilpī tu caturasrakāṃ ||

शिलां कृत्वा पिण्डिकार्थं किञ्चिन्न्यूनान्तु कल्पयेत । रथे स्थाप्य समानीय सवस्त्रां कारुवेश्मनि । पूजयित्वाथ घटयेत प्रतिमां स तु कर्मकृत ।।

śilāṃ kṛtvā piṇḍikārthaṃ kiñcinnyūnāntu kalpayet | rathe sthāpya samānīya savastrāṃ kāruveśmani | pūjayitvātha ghaṭayet pratimāṃ sa tu karmakṛt ||