वासुदेवाद्यालयस्य कृतौ वक्ष्ये फलादिकं । चिकीर्षोर्देवधामादि सहस्रजनिपापनुत ।।

vāsudevādyālayasya kṛtau vakṣye phalādikaṃ | cikīrṣordevadhāmādi sahasrajanipāpanut ||

मनसा सद्मकर्तॄणां शतजन्माघनाशनं । येनुमोदन्ति कृष्णस्य क्रियमाणं नरा गृहं ।।

manasā sadmakartṝṇāṃ śatajanmāghanāśanaṃ | yenumodanti kṛṣṇasya kriyamāṇaṃ narā gṛhaṃ ||

तेपि पापैर विनिर्मुक्ताः प्रयान्त्यच्युतलोकतां । समतीतं भविष्यञ्च कुलानामयुतं नरः ।।

tepi pāpair vinirmuktāḥ prayāntyacyutalokatāṃ | samatītaṃ bhaviṣyañca kulānāmayutaṃ naraḥ ||

विष्णुलोकं नयत्याशु कारयित्वा हरेर्गृहं । वसन्ति पितरो दृष्ट्वा विष्णुलोके ह्य अलङ्कृताः ।।

viṣṇulokaṃ nayatyāśu kārayitvā harergṛhaṃ | vasanti pitaro dṛṣṭvā viṣṇuloke hy alaṅkṛtāḥ ||

विमुक्ता नारकैर दुःखैः कर्तुः कृष्णस्य मन्दिरं । ब्रह्महत्यादिपापौघघातकं देवतालयं ।।

vimuktā nārakair duḥkhaiḥ kartuḥ kṛṣṇasya mandiraṃ | brahmahatyādipāpaughaghātakaṃ devatālayaṃ ||

फलं यन्नाप्यते यज्ञैर धाम कृत्वा तदाप्यते । देवागारे कृते सर्वतीर्थस्नानफलं लभेत ।।

phalaṃ yannāpyate yajñair dhāma kṛtvā tadāpyate | devāgāre kṛte sarvatīrthasnānaphalaṃ labhet ||

देवाद्यर्थे हतानाञ्च रणे यत्तत्फलादिकं । शाठ्येन पांशुना वापि कृतं धाम च नाकदं ।।

devādyarthe hatānāñca raṇe yattatphalādikaṃ | śāṭhyena pāṃśunā vāpi kṛtaṃ dhāma ca nākadaṃ ||

एकायतनकृत स्वर्गी त्र्यगारी ब्रह्मलोकभाक । पञ्चागारी शम्भुलोकमष्टागाराद्धरौ स्थितिः ।।

ekāyatanakṛt svargī tryagārī brahmalokabhāk | pañcāgārī śambhulokamaṣṭāgārāddharau sthitiḥ ||

षोडशालयकारी तु भुक्तिमुक्तिमवाप्नुयात । कनिष्ठं मध्यमं श्रेष्ठं कारयित्वा हरेर्गृहं ।।

ṣoḍaśālayakārī tu bhuktimuktimavāpnuyāt | kaniṣṭhaṃ madhyamaṃ śreṣṭhaṃ kārayitvā harergṛhaṃ ||

स्वर्गं च वैष्णवं लोकं मोक्षमाप्नोति च क्रमात । श्रेष्ठमायतनं विष्णोः कृत्वा यद्धनवान लभेत ।।

svargaṃ ca vaiṣṇavaṃ lokaṃ mokṣamāpnoti ca kramāt | śreṣṭhamāyatanaṃ viṣṇoḥ kṛtvā yaddhanavān labhet ||

कनिष्ठेनैव तत पुण्यं प्राप्नोत्यधनवान्नरः । समुत्पाद्य धनं कृत्या स्वल्पेनापि सुरालयं ।।

kaniṣṭhenaiva tat puṇyaṃ prāpnotyadhanavānnaraḥ | samutpādya dhanaṃ kṛtyā svalpenāpi surālayaṃ ||

कारयित्वा हरेः पुण्यं सम्प्राप्नोत्यधिकं वरं । लक्षणाथ सहस्रेण शतेनार्धेन वा हरेः ।।

kārayitvā hareḥ puṇyaṃ samprāpnotyadhikaṃ varaṃ | lakṣaṇātha sahasreṇa śatenārdhena vā hareḥ ||

कारयन भवनं याति यत्रास्ते गरुडध्वजः । बाल्ये तु क्रीडमाणा ये पांशुभिर्भवनं हरेः ।।

kārayan bhavanaṃ yāti yatrāste garuḍadhvajaḥ | bālye tu krīḍamāṇā ye pāṃśubhirbhavanaṃ hareḥ ||

वासुदेवस्य कुर्वन्ति तेपि तल्लोकगामिनः । तीर्थे चायतने पुण्ये सद्धक्षेत्रे तथाष्टमे ।।

vāsudevasya kurvanti tepi tallokagāminaḥ | tīrthe cāyatane puṇye saddhakṣetre tathāṣṭame ||

कर्तुरायतनं विष्णोर्यथोक्तात्त्रिगुणं फलं । बन्धूकपुष्पविन्यासैः सुधापङ्केन वैष्णवं ।।

karturāyatanaṃ viṣṇoryathoktāttriguṇaṃ phalaṃ | bandhūkapuṣpavinyāsaiḥ sudhāpaṅkena vaiṣṇavaṃ ||

ये विलिम्पन्ति भवनं ते यान्ति भगवत्पुरं । पतितं पतमानन्तु तथार्धपतितं नरः ।।

ye vilimpanti bhavanaṃ te yānti bhagavatpuraṃ | patitaṃ patamānantu tathārdhapatitaṃ naraḥ ||

समुद्धृत्य हरेर्धाम प्राप्नोति द्विगुणं फलं । पतितस्य तु यः कर्ता पतितस्य च रक्षिता ।।

samuddhṛtya harerdhāma prāpnoti dviguṇaṃ phalaṃ | patitasya tu yaḥ kartā patitasya ca rakṣitā ||

विष्णोरायतनस्येह नरो विष्णुलोकभाक । इष्टकानिचयस्तिष्ठेद यावदायतने हरेः ।।

viṣṇorāyatanasyeha naro viṣṇulokabhāk | iṣṭakānicayastiṣṭhed yāvadāyatane hareḥ ||

सकुलस्तस्य वै कर्ता विष्णुलोके महीयते । स एव पुण्यवान पूज्य इह लोके परत्र च ।।

sakulastasya vai kartā viṣṇuloke mahīyate | sa eva puṇyavān pūjya iha loke paratra ca ||

कृष्णस्य वासुदेवस्य यः कारयति केतनं । जातः स एव सुकृती कुलन्तेनैव पावितं ।।

kṛṣṇasya vāsudevasya yaḥ kārayati ketanaṃ | jātaḥ sa eva sukṛtī kulantenaiva pāvitaṃ ||

विष्णुरुद्रार्कदेव्यादेर्गृहकर्ता स कीर्तिभाक । किं तस्य वित्तनिचयैर मूढस्य परिरक्षितः ।।

viṣṇurudrārkadevyādergṛhakartā sa kīrtibhāk | kiṃ tasya vittanicayair mūḍhasya parirakṣitaḥ ||

दुःखार्जितैर यः कृष्णस्य न कारयति केतनं । नोपभोग्यं धनं यस्य पितृविप्रदिवौकसां ।।

duḥkhārjitair yaḥ kṛṣṇasya na kārayati ketanaṃ | nopabhogyaṃ dhanaṃ yasya pitṛvipradivaukasāṃ ||

नोपभोगाय बन्धूनां व्यर्थस्तस्य धनागमः । यथा ध्रुवो नृणां मृत्युर्वित्तनाशस तथा ध्रुवः ।।

nopabhogāya bandhūnāṃ vyarthastasya dhanāgamaḥ | yathā dhruvo nṛṇāṃ mṛtyurvittanāśas tathā dhruvaḥ ||

मूढस्तत्रानुबध्नाति जीवितेथ चले घने । यदा वित्तं न दानाय नोपभोगाय देहिनां ।।

mūḍhastatrānubadhnāti jīvitetha cale ghane | yadā vittaṃ na dānāya nopabhogāya dehināṃ ||

नापि कीर्त्यै न धर्माथं तस्य स्वाम्येथ को गुणः । तस्माद्वित्तं समासाद्य दैवाद्वा पौरुषादथ ।।

nāpi kīrtyai na dharmāthaṃ tasya svāmyetha ko guṇaḥ | tasmādvittaṃ samāsādya daivādvā pauruṣādatha ||

दद्यात सम्यग द्विजाग्र्येभ्यः कीर्तनानि च कारयेत । दानेभ्यश्चाधिकं यस्मात कीर्तनेभ्यो वरं यतः ।।

dadyāt samyag dvijāgryebhyaḥ kīrtanāni ca kārayet | dānebhyaścādhikaṃ yasmāt kīrtanebhyo varaṃ yataḥ ||

अतस्तत्कारयेद्धीमान विष्ण्वादेर्मन्दिरादिकं । विनिवेश्य हरेर्धाम भक्तिमद्भिर नरोत्तमैः ।।

atastatkārayeddhīmān viṣṇvādermandirādikaṃ | viniveśya harerdhāma bhaktimadbhir narottamaiḥ ||

निवेशितं भवेत कृत्स्नं त्रैलोक्यं सचराचरं । भूतं भवयम भविष्यञ्च स्थूलं सूक्ष्मं तथेतरत ।।

niveśitaṃ bhavet kṛtsnaṃ trailokyaṃ sacarācaraṃ | bhūtaṃ bhavayam bhaviṣyañca sthūlaṃ sūkṣmaṃ tathetarat ||

आब्राह्मस्तम्बपर्यन्तं सर्वं विष्णोः समुद्भवं । तस्य देवादिदेवस्य सर्वगस्य महात्मनः ।।

ābrāhmastambaparyantaṃ sarvaṃ viṣṇoḥ samudbhavaṃ | tasya devādidevasya sarvagasya mahātmanaḥ ||

निवेश्य भवनं विष्णोर न भूयो भुवि जायते । यथा विष्णोर्धामकृतौ फलं तद्वद्दिवौकसां ।।

niveśya bhavanaṃ viṣṇor na bhūyo bhuvi jāyate | yathā viṣṇordhāmakṛtau phalaṃ tadvaddivaukasāṃ ||

शिवब्रह्मार्कविघ्नेशचण्डीलक्ष्म्यादिकात्मनां । देवालयकृतेः पुण्यं प्रतिमाकरणेधिकं ।।

śivabrahmārkavighneśacaṇḍīlakṣmyādikātmanāṃ | devālayakṛteḥ puṇyaṃ pratimākaraṇedhikaṃ ||

प्रतिमास्थापने यागे फलस्यान्तो न विद्यते । मृण्मयाद्दारुजे पुण्यं दारुजादिष्ट्काभवे ।।

pratimāsthāpane yāge phalasyānto na vidyate | mṛṇmayāddāruje puṇyaṃ dārujādiṣṭkābhave ||

इष्टकोत्थाच्छैलजे स्याद्धेमादेरधिकं फलं । सप्तजन्मकृतं पापं प्रारम्भादेव नश्यति ।।

iṣṭakotthācchailaje syāddhemāderadhikaṃ phalaṃ | saptajanmakṛtaṃ pāpaṃ prārambhādeva naśyati ||

देवालयस्य स्वर्गी स्यान्नरकं न स गच्छति । कुलानां शतमुद्धृत्य विष्णुलोकं नयेन्नरः ।।

devālayasya svargī syānnarakaṃ na sa gacchati | kulānāṃ śatamuddhṛtya viṣṇulokaṃ nayennaraḥ ||

यमो यमभटानाह देवमन्दिरकारिणः । प्रतिमापूजादिकृतो नानेया नरकं नराः ।।

yamo yamabhaṭānāha devamandirakāriṇaḥ | pratimāpūjādikṛto nāneyā narakaṃ narāḥ ||

देवालयाद्यकर्तार आनेयास्ते तु गोचरे । विसारध्वं यथान्यायन्नियोगो मम पाल्यतां ।।

devālayādyakartāra āneyāste tu gocare | visāradhvaṃ yathānyāyanniyogo mama pālyatāṃ ||

नाज्ञाभङ्गं करिष्यन्ति भवतां जन्तवः क्वचित । केवलं ते जगत्तातमनन्तं समुपाश्रिताः ।।

nājñābhaṅgaṃ kariṣyanti bhavatāṃ jantavaḥ kvacit | kevalaṃ te jagattātamanantaṃ samupāśritāḥ ||

भवद्भिः परिहर्तव्यास्तेषां नात्रास्ति संस्थितिः । ये च भगवता लोके तच्चित्तास्तत्परायणाः ।।

bhavadbhiḥ parihartavyāsteṣāṃ nātrāsti saṃsthitiḥ | ye ca bhagavatā loke taccittāstatparāyaṇāḥ ||

पूजयन्ति सदा विष्णुं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः । यस्तिष्ठन प्रस्वपन गच्छन्नुत्तिष्ठन स्खलिते स्थिते ।।

pūjayanti sadā viṣṇuṃ te vastyājyāḥ sudūrataḥ | yastiṣṭhan prasvapan gacchannuttiṣṭhan skhalite sthite ||

सङ्कीर्तयन्ति गोविन्दं ते वस्त्याज्याः सुदूरतः । नित्यनैमित्तिकैर देवं ये यजन्ति जनार्दनम ।।

saṅkīrtayanti govindaṃ te vastyājyāḥ sudūrataḥ | nityanaimittikair devaṃ ye yajanti janārdanam ||

नावलोक्या भवद्भिस्ते तद्गता यान्ति तद्गतिम । ये पुष्पधूपवासोभिर्भूषणैश्चातिवल्लभैः ।।

nāvalokyā bhavadbhiste tadgatā yānti tadgatim | ye puṣpadhūpavāsobhirbhūṣaṇaiścātivallabhaiḥ ||

अर्चयन्ति न ते ग्राह्या नराः कृष्णालये गताः । उपलेपनकर्तारः सम्मार्जनपराश च ये ।।

arcayanti na te grāhyā narāḥ kṛṣṇālaye gatāḥ | upalepanakartāraḥ sammārjanaparāś ca ye ||

कृष्णालये परित्यज्यास्तेषां पुत्रास तथा कुलम । येन चायतनं विष्णोः कारितं तत्कुलोद्भवम ।।

kṛṣṇālaye parityajyāsteṣāṃ putrās tathā kulam | yena cāyatanaṃ viṣṇoḥ kāritaṃ tatkulodbhavam ||

पुंसां शतं नावलोक्यं भवद्भिर्दुष्टचेतसा । यस्तु देवालयं विष्णोर्दारुशैलमयं तथा ।।

puṃsāṃ śataṃ nāvalokyaṃ bhavadbhirduṣṭacetasā | yastu devālayaṃ viṣṇordāruśailamayaṃ tathā ||

कारयेन मृण्मयं वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते । अहन्यहनि यज्ञेन यजतो यन महाफलम ।।

kārayen mṛṇmayaṃ vāpi sarvapāpaiḥ pramucyate | ahanyahani yajñena yajato yan mahāphalam ||

प्राप्नोति तत फलं विष्णोर्यः कारयति केतनं । कुलानां शतमागामि समतीतं तथा शतं ।।

prāpnoti tat phalaṃ viṣṇoryaḥ kārayati ketanaṃ | kulānāṃ śatamāgāmi samatītaṃ tathā śataṃ ||

कारयन भगवद्धाम नयत्यच्युतलोकतां । सप्तलोकमयो विष्णुस्तस्य यः कुरुते गृहं ।।

kārayan bhagavaddhāma nayatyacyutalokatāṃ | saptalokamayo viṣṇustasya yaḥ kurute gṛhaṃ ||

तारयत्यक्षयांल्लोकानक्षयान प्रतिपद्यते । इष्टकाचयविन्यासो यावन्त्यब्दानि तिष्ठति ।।

tārayatyakṣayāṃllokānakṣayān pratipadyate | iṣṭakācayavinyāso yāvantyabdāni tiṣṭhati ||

तावद्वर्षसहस्राणि तत्कर्तुर्दिवि संस्थितिः । प्रतिमाकृद्विष्णुलोकं स्थापको लीयते हरौ । देवसद्मप्रतिकृतिप्रतिष्ठाकृत्तु गोचरे ।।

tāvadvarṣasahasrāṇi tatkarturdivi saṃsthitiḥ | pratimākṛdviṣṇulokaṃ sthāpako līyate harau | devasadmapratikṛtipratiṣṭhākṛttu gocare ||

यमोक्ता नानयंस्तेथ प्रतिष्ठादिकृतं हरेः । हयशीर्षः प्रतिष्ठार्थं देवानां ब्रह्मणे ऽब्रवीत ।।

yamoktā nānayaṃstetha pratiṣṭhādikṛtaṃ hareḥ | hayaśīrṣaḥ pratiṣṭhārthaṃ devānāṃ brahmaṇe 'bravīt ||