प्रातः स्नानं कृत्वा द्वारपालान प्रपूज्य च । प्रविश्य गुप्ते देशे च समाकृष्याथ धारयेत ।।

prātaḥ snānaṃ kṛtvā dvārapālān prapūjya ca | praviśya gupte deśe ca samākṛṣyātha dhārayet ||

पूर्वाधिवासितं द्रव्यं वस्त्राभरणगन्धकं । निरस्य सर्वनिर्माल्यं देवं संस्थाप्य पूजयेत ।।

pūrvādhivāsitaṃ dravyaṃ vastrābharaṇagandhakaṃ | nirasya sarvanirmālyaṃ devaṃ saṃsthāpya pūjayet ||

पञ्चामृतैः कषायैश च शुद्धगन्धोदकैस्ततः । पूर्वाधिवासितं दद्याद्वस्त्रं गन्धं च पुष्पकं ।।

pañcāmṛtaiḥ kaṣāyaiś ca śuddhagandhodakaistataḥ | pūrvādhivāsitaṃ dadyādvastraṃ gandhaṃ ca puṣpakaṃ ||

अग्नौ हुत्वा नित्यवच्च देवं सम्प्रार्थयेन्नमेत । समर्प्य कर्म देवाय पूजां नैमित्तिकीं चरेत ।।

agnau hutvā nityavacca devaṃ samprārthayennamet | samarpya karma devāya pūjāṃ naimittikīṃ caret ||

द्वारपालविष्णुकुम्भवर्धनीः प्रार्थयेद्धरिं । अतो देवेति मन्त्रेण मूलमन्त्रेण कुम्भके ।।

dvārapālaviṣṇukumbhavardhanīḥ prārthayeddhariṃ | ato deveti mantreṇa mūlamantreṇa kumbhake ||

कृष्ण कृष्ण नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं । पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं ।।

kṛṣṇa kṛṣṇa namastubhyaṃ gṛhṇīṣvedaṃ pavitrakaṃ | pavitrīkaraṇārthāya varṣapūjāphalapradaṃ ||

पवित्रकं कुरुध्वाद्य यन्मया दुष्कृतं कृतं । शुद्धो भवाम्यहं देव त्वत्प्रसादात सुरेश्वर ।।

pavitrakaṃ kurudhvādya yanmayā duṣkṛtaṃ kṛtaṃ | śuddho bhavāmyahaṃ deva tvatprasādāt sureśvara ||

पवित्रञ्च हृदाद्यैस्तु आत्मानमभिषिच्य च । विष्णुकुम्भञ्च सम्प्रोक्ष्य व्रजेद्देवसमीपतः ।।

pavitrañca hṛdādyaistu ātmānamabhiṣicya ca | viṣṇukumbhañca samprokṣya vrajeddevasamīpataḥ ||

पवित्रमात्मने दद्याद्रक्षाबन्धं विसृज्य च । गृहाण ब्रह्मसूत्रञ्च यन्मया कल्पितं प्रभो ।।

pavitramātmane dadyādrakṣābandhaṃ visṛjya ca | gṛhāṇa brahmasūtrañca yanmayā kalpitaṃ prabho ||

कर्मणां पूरणार्थाय यथा दोषो न मे भवेत । द्वारपालासनगुरुमुख्यानाञ्च पवित्रकम ।।

karmaṇāṃ pūraṇārthāya yathā doṣo na me bhavet | dvārapālāsanagurumukhyānāñca pavitrakam ||

कनिष्टादि च देवाय वनमालाञ्च मूलतः । हृदादिविश्वक्सेनान्ते पवित्राणि समर्पयेत ।।

kaniṣṭādi ca devāya vanamālāñca mūlataḥ | hṛdādiviśvaksenānte pavitrāṇi samarpayet ||

वह्नौ हुत्वाग्निवर्तिभ्यो विष्ण्वादिभ्यः पवित्रकम । प्रार्च्य पूर्णाहुतिं दद्यात प्रायश्चित्ताय मूलतः ।।

vahnau hutvāgnivartibhyo viṣṇvādibhyaḥ pavitrakam | prārcya pūrṇāhutiṃ dadyāt prāyaścittāya mūlataḥ ||

अष्टोत्तरशतं वापि पञ्चोपनिषदैस्ततः । मणिविद्रुममालाभिर्मन्दारकुसुमादिभिः ।।

aṣṭottaraśataṃ vāpi pañcopaniṣadaistataḥ | maṇividrumamālābhirmandārakusumādibhiḥ ||

इयं सांवत्सरी पूजा तवास्तु गरुडध्वज । वनमाला यथा देव कौस्तुभं सततं हृदि ।।

iyaṃ sāṃvatsarī pūjā tavāstu garuḍadhvaja | vanamālā yathā deva kaustubhaṃ satataṃ hṛdi ||

तद्वत पवित्रतन्तूंश च पूजां च हृदये वह । कामतो ऽकामतो वापि यत्कृतं नियमार्चने ।।

tadvat pavitratantūṃś ca pūjāṃ ca hṛdaye vaha | kāmato 'kāmato vāpi yatkṛtaṃ niyamārcane ||

विधिना विघ्नलोपेन परिपूर्णं तदस्तु मे । प्रार्थ्य नत्वा क्षमाप्याथ पवित्रं मस्तके ऽर्पयेत ।।

vidhinā vighnalopena paripūrṇaṃ tadastu me | prārthya natvā kṣamāpyātha pavitraṃ mastake 'rpayet ||

दत्वा बलिं दक्षिणाभिर्वैष्णवन्तोषयेद्गुरुं । विप्रान भोजनवस्त्राद्यैर दिवसं पक्षमेव वा ।।

datvā baliṃ dakṣiṇābhirvaiṣṇavantoṣayedguruṃ | viprān bhojanavastrādyair divasaṃ pakṣameva vā ||

पवित्रं स्नानकाले च अवतार्य समर्पयेत । अनिवारितमन्नाद्यं दद्याद्भुङ्क्तेथ च स्वयं ।।

pavitraṃ snānakāle ca avatārya samarpayet | anivāritamannādyaṃ dadyādbhuṅktetha ca svayaṃ ||

विसर्जने ऽह्नि सम्पूज्य पवित्राणि विसर्जयेत । सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिवन्मम ।।

visarjane 'hni sampūjya pavitrāṇi visarjayet | sāṃvatsarīmimāṃ pūjāṃ sampādya vidhivanmama ||

व्रज पवित्रकेदानीं विष्णुलोकं विसर्जितः । मध्ये सोमेशयोः प्रार्च्य विष्वक्सेनं हि तस्य च ।।

vraja pavitrakedānīṃ viṣṇulokaṃ visarjitaḥ | madhye someśayoḥ prārcya viṣvaksenaṃ hi tasya ca ||

पवित्राणि समभ्यर्च्य ब्राह्मणाय समर्पयेत । यावन्तस्तन्तवस्तस्मिन पवित्रे परिकल्पिताः ।।

pavitrāṇi samabhyarcya brāhmaṇāya samarpayet | yāvantastantavastasmin pavitre parikalpitāḥ ||

तावद्युगसहस्राणि विष्णुलोके महीयते । कुलानां शतमुद्धृत्य दश पूर्वान दशापरान । विष्णुलोकं तु संस्थाप्य स्वयं मुक्तिमवाप्नुयात ।।

tāvadyugasahasrāṇi viṣṇuloke mahīyate | kulānāṃ śatamuddhṛtya daśa pūrvān daśāparān | viṣṇulokaṃ tu saṃsthāpya svayaṃ muktimavāpnuyāt ||