सम्पाताहुतिनासिच्य पवित्राण्यधिवासयेत । नृसिंहमन्त्रजप्तानि गुप्तान्यस्त्रेण तानि तु ।।

sampātāhutināsicya pavitrāṇyadhivāsayet | nṛsiṃhamantrajaptāni guptānyastreṇa tāni tu ||

वस्त्रसंवेष्टितान्येव पात्रस्थान्यभिमन्त्रयेत । विल्वाद्यद्भिः प्रोक्षितानि मन्त्रेण चैकधा द्विधा ।।

vastrasaṃveṣṭitānyeva pātrasthānyabhimantrayet | vilvādyadbhiḥ prokṣitāni mantreṇa caikadhā dvidhā ||

कुम्भपार्श्वे तु संस्थाप्य रक्षां विज्ञाप्य देशिकः । दन्तकाष्ठञ्चामरकं पूर्वे सङ्कर्षणेन तु ।।

kumbhapārśve tu saṃsthāpya rakṣāṃ vijñāpya deśikaḥ | dantakāṣṭhañcāmarakaṃ pūrve saṅkarṣaṇena tu ||

प्रद्युम्नेन भस्मतिलान दक्षे गोमयमृत्तिकां । वारुणेन चानिरुद्धेन सौम्ये नारायणेन च ।।

pradyumnena bhasmatilān dakṣe gomayamṛttikāṃ | vāruṇena cāniruddhena saumye nārāyaṇena ca ||

दर्भोदकञ्चाथ हृदा अग्नौ कुङ्कुमरोचनं । ऐशान्यां शिरसा धूपं शिखया नैरृतेप्यथ ।।

darbhodakañcātha hṛdā agnau kuṅkumarocanaṃ | aiśānyāṃ śirasā dhūpaṃ śikhayā nairṛtepyatha ||

मूलपुष्पाणि दिव्यानि कवचेनाथ वायवे । चन्दनाम्ब्वक्षतदधिदूर्वाश च पुटिकास्थिताः ।।

mūlapuṣpāṇi divyāni kavacenātha vāyave | candanāmbvakṣatadadhidūrvāś ca puṭikāsthitāḥ ||

गृहं त्रिसूत्रेणावेष्ट्य पुनः सिद्धार्थकान क्षिपेत । दद्यात्पूजाक्रमेणाथ स्वैः स्वैर गन्धपवित्रकं ।।

gṛhaṃ trisūtreṇāveṣṭya punaḥ siddhārthakān kṣipet | dadyātpūjākrameṇātha svaiḥ svair gandhapavitrakaṃ ||

मन्त्रैर वै द्वारपादिभ्यो विष्णुकुम्भे त्वनेन च । विष्णुतेजोभवं रम्यं सर्वपातकनाशनं ।।

mantrair vai dvārapādibhyo viṣṇukumbhe tvanena ca | viṣṇutejobhavaṃ ramyaṃ sarvapātakanāśanaṃ ||

सर्वकामप्रदं देवं तवाङ्गे धारयाम्यहं । सम्पूज्य धूपदीपाद्यैर व्रजेद्द्वारसमीपतः ।।

sarvakāmapradaṃ devaṃ tavāṅge dhārayāmyahaṃ | sampūjya dhūpadīpādyair vrajeddvārasamīpataḥ ||

गन्धपुष्पाक्षतोपेतं पवित्रञ्चाखिलेर्पयेत । पवित्रं वैष्णवं तेजो महापातकनाशनं ।।

gandhapuṣpākṣatopetaṃ pavitrañcākhilerpayet | pavitraṃ vaiṣṇavaṃ tejo mahāpātakanāśanaṃ ||

धर्मकामार्थसिद्ध्यर्थं स्वकेङ्गे धारयाम्यहं । आसने परिवारादौ गुरौ दद्यात पवित्रकं ।।

dharmakāmārthasiddhyarthaṃ svakeṅge dhārayāmyahaṃ | āsane parivārādau gurau dadyāt pavitrakaṃ ||

गन्धादिभिः समभ्यर्च्य गन्धपुष्पाक्षतादिमत । विष्णुतेजोभवेत्यादिमूलेन हरयेर्पयेत ।।

gandhādibhiḥ samabhyarcya gandhapuṣpākṣatādimat | viṣṇutejobhavetyādimūlena harayerpayet ||

वह्निस्थाय ततो दत्वा देवं सम्प्रार्थयेत्ततः । क्षीरोदधिमहानागशय्यावस्थितविग्रहः ।।

vahnisthāya tato datvā devaṃ samprārthayettataḥ | kṣīrodadhimahānāgaśayyāvasthitavigrahaḥ ||

प्रातस्त्वां पूजयिष्यामि सन्निधौ भव केशव । इन्द्रादिभस्ततो दत्वा विष्णुपार्षदके बलिं ।।

prātastvāṃ pūjayiṣyāmi sannidhau bhava keśava | indrādibhastato datvā viṣṇupārṣadake baliṃ ||

ततो देवाग्रतः कुम्भं वासोयुगसमन्वितं । रोचनाचन्द्रकाश्मीरगन्धाद्युदकसंयुतं ।।

tato devāgrataḥ kumbhaṃ vāsoyugasamanvitaṃ | rocanācandrakāśmīragandhādyudakasaṃyutaṃ ||

गन्धपुष्पादिनाभूष्य मूलमन्त्रेण पूजयेत । मण्डपाद्वहिरागत्य विलिप्ते मण्डलत्रये ।।

gandhapuṣpādinābhūṣya mūlamantreṇa pūjayet | maṇḍapādvahirāgatya vilipte maṇḍalatraye ||

पञ्चगव्यञ्चरुन्दन्तकाष्ठञ्चैव क्रमाद्भवेत । पुराणश्रवणं स्तोत्रं पठन जागरणं निशि ।।

pañcagavyañcarundantakāṣṭhañcaiva kramādbhavet | purāṇaśravaṇaṃ stotraṃ paṭhan jāgaraṇaṃ niśi ||

परप्रेषकबालानां स्त्रीणां भोगभुजां तथा । सद्योधिवासनं कुर्याद्विना गन्धपवित्रकं ।।

parapreṣakabālānāṃ strīṇāṃ bhogabhujāṃ tathā | sadyodhivāsanaṃ kuryādvinā gandhapavitrakaṃ ||