साधकः साधयेन्मन्त्रं देवतायतनादिके । शुद्धभूमौ गृहे प्रार्च्य मण्डले हरिमीश्वरं । आग्नेयेब्जे च प्रकृतिं याम्येब्जे पुरुषं यजेत ।।

sādhakaḥ sādhayenmantraṃ devatāyatanādike | śuddhabhūmau gṛhe prārcya maṇḍale harimīśvaraṃ | āgneyebje ca prakṛtiṃ yāmyebje puruṣaṃ yajet ||

चतुरस्त्रीकृते क्षेत्रे मण्डलादीनि वै लिखेत । रसवाणाक्षिकोष्ठेषु सर्वतोभद्रमालिखेत । पुरुषाद्दक्षिणे च वह्निं नैरृते वारुणेनिलं । आदित्यमैन्दवे पद्मे ऋग्यजुश चैशपद्मके ।।

caturastrīkṛte kṣetre maṇḍalādīni vai likhet | rasavāṇākṣikoṣṭheṣu sarvatobhadramālikhet | puruṣāddakṣiṇe ca vahniṃ nairṛte vāruṇenilaṃ | ādityamaindave padme ṛgyajuś caiśapadmake ||

वहिर्भवेत । द्वाभ्यान्तु वीथिका तस्माद द्वाभ्यां द्वाराणि दिक्षु च । इन्द्रादींश च द्वितीयायां पद्मे षोडशके तथा । सामाथर्वाणमाकाशं वायुं तेजस तथा जलं ।।

vahirbhavet | dvābhyāntu vīthikā tasmād dvābhyāṃ dvārāṇi dikṣu ca | indrādīṃś ca dvitīyāyāṃ padme ṣoḍaśake tathā | sāmātharvāṇamākāśaṃ vāyuṃ tejas tathā jalaṃ ||

वर्तुलं भ्रामयित्वा तु पद्मक्षेत्रं पुरोदितम । पद्मार्धे भामयित्वा तु भागं द्वादशमं वहिः । पृठिवीञ्च मनश चैव श्रोत्रं त्वक चक्षुरर्चयेत । रसनाञ्च तथा घ्राणं भूर्भुवश चैव षोडशं ।।

vartulaṃ bhrāmayitvā tu padmakṣetraṃ puroditam | padmārdhe bhāmayitvā tu bhāgaṃ dvādaśamaṃ vahiḥ | pṛṭhivīñca manaś caiva śrotraṃ tvak cakṣurarcayet | rasanāñca tathā ghrāṇaṃ bhūrbhuvaś caiva ṣoḍaśaṃ ||

विभज्य भ्रामयेच्छेषं चतुःक्षेत्रन्तु वर्तुलं । प्रथमं कर्णिकाक्षेत्रं केशराणां द्वितीयकम । महर्जनस्तपः सत्यं तथाग्निष्टोममेव च । अत्यग्निष्टोमकं चोक्थं षोडशीं वाजपेयकं ।।

vibhajya bhrāmayeccheṣaṃ catuḥkṣetrantu vartulaṃ | prathamaṃ karṇikākṣetraṃ keśarāṇāṃ dvitīyakam | maharjanastapaḥ satyaṃ tathāgniṣṭomameva ca | atyagniṣṭomakaṃ cokthaṃ ṣoḍaśīṃ vājapeyakaṃ ||

तृतीयं दलसन्धीनां दलाग्राणां चतुर्थकम । प्रसार्य कोणसूत्राणि कोणदिङ्मध्यमन्ततः । अतिरात्रञ्च सम्पूज्य तथाप्तोर्याममर्चयेत । मनो बुद्धिमहङ्कारं शब्दं स्पर्शञ्च रूपकं ।।

tṛtīyaṃ dalasandhīnāṃ dalāgrāṇāṃ caturthakam | prasārya koṇasūtrāṇi koṇadiṅmadhyamantataḥ | atirātrañca sampūjya tathāptoryāmamarcayet | mano buddhimahaṅkāraṃ śabdaṃ sparśañca rūpakaṃ ||

निधाय केशराग्रे तु दलसन्धींस्तु लाञ्छयेत । पातयित्वाथ सूत्राणि तत्र पत्राष्टकं लिखेत । रसं गन्धञ्च पद्मेषु चतुर्विंशतिषु क्रमात । जीवं मनोधिपञ्चाहं प्रकृतिं शब्दमात्रकं ।।

nidhāya keśarāgre tu dalasandhīṃstu lāñchayet | pātayitvātha sūtrāṇi tatra patrāṣṭakaṃ likhet | rasaṃ gandhañca padmeṣu caturviṃśatiṣu kramāt | jīvaṃ manodhipañcāhaṃ prakṛtiṃ śabdamātrakaṃ ||

दलसन्ध्यन्तरालन्तु मानं मध्ये निधाय तु । दलाग्रं भ्रामयेत्तेन तदग्रं तदनन्तरं । वासुदेवादिमूर्तीञ्च तथा चैव दशत्मकं । मनः श्रोत्रं त्वचं प्रार्च्य चक्षुश च रसनं तथा ।।

dalasandhyantarālantu mānaṃ madhye nidhāya tu | dalāgraṃ bhrāmayettena tadagraṃ tadanantaraṃ | vāsudevādimūrtīñca tathā caiva daśatmakaṃ | manaḥ śrotraṃ tvacaṃ prārcya cakṣuś ca rasanaṃ tathā ||

तदन्तरालं तत्पार्श्वे कृत्वा वाह्यक्रमेण च । केशरे तु लिखेद्द्वौ द्वौ दलमध्ये ततः पुनः । घ्राणं वाक्पाणिपादञ्च द्वात्रिंशद्वारिजेष्विमान । चतुर्थावरणे पूज्याः साङ्गाः सपरिवारकाः ।।

tadantarālaṃ tatpārśve kṛtvā vāhyakrameṇa ca | keśare tu likheddvau dvau dalamadhye tataḥ punaḥ | ghrāṇaṃ vākpāṇipādañca dvātriṃśadvārijeṣvimān | caturthāvaraṇe pūjyāḥ sāṅgāḥ saparivārakāḥ ||

पद्मलक्ष्मैतत सामान्यं द्विषट्कदलमुच्यते । कर्णिकार्धेन मानेन प्राक्संस्थं भ्रामयेत क्रमात । पायूपस्थौ च सम्पूज्य मासानां द्वादशाधिपान । पुरुषोत्तमादिषड्विंशान वाह्यावरणके यजेत ।।

padmalakṣmaitat sāmānyaṃ dviṣaṭkadalamucyate | karṇikārdhena mānena prāksaṃsthaṃ bhrāmayet kramāt | pāyūpasthau ca sampūjya māsānāṃ dvādaśādhipān | puruṣottamādiṣaḍviṃśān vāhyāvaraṇake yajet ||

तत्पार्श्वे भ्रमयोगेन कुण्डल्यः षड भवन्ति हि । एवं द्वादश मत्स्याः स्युर्द्विषट्कदलकञ्च तैः । चक्राब्जे तेषु सम्पूज्या मासानां पतयः क्रमात । अष्टौ प्रकृतयः षड्वा पञ्चाथ चतुरो ऽपरे ।।

tatpārśve bhramayogena kuṇḍalyaḥ ṣaḍ bhavanti hi | evaṃ dvādaśa matsyāḥ syurdviṣaṭkadalakañca taiḥ | cakrābje teṣu sampūjyā māsānāṃ patayaḥ kramāt | aṣṭau prakṛtayaḥ ṣaḍvā pañcātha caturo 'pare ||

पञ्चपत्राभिसिद्ध्यर्थं मत्स्यं कृत्वैवमब्जकम । व्योमरेखावहिः पीठन्तत्र कोष्टानि मार्जयेत । रजः पातं ततः कुर्याल्लिखिते मण्डले शृणु । कर्णिका पीतवर्णा स्याद्रेखाः सर्वाः सिताः समाः ।।

pañcapatrābhisiddhyarthaṃ matsyaṃ kṛtvaivamabjakam | vyomarekhāvahiḥ pīṭhantatra koṣṭāni mārjayet | rajaḥ pātaṃ tataḥ kuryāllikhite maṇḍale śṛṇu | karṇikā pītavarṇā syādrekhāḥ sarvāḥ sitāḥ samāḥ ||

त्रीणि कोणेषु पादार्थं द्विद्विकान्यपराणि तु । चतुर्दिक्षु विलिप्तानि गात्रकाणि भवन्त्युत । द्विहस्ते ऽङ्गुष्टमात्राः स्युर्हस्ते चार्धसमाः सिताः । पद्मं शुक्लेन सन्धींस्तु कृष्णेन श्यामतोथवा ।।

trīṇi koṇeṣu pādārthaṃ dvidvikānyaparāṇi tu | caturdikṣu viliptāni gātrakāṇi bhavantyuta | dvihaste 'ṅguṣṭamātrāḥ syurhaste cārdhasamāḥ sitāḥ | padmaṃ śuklena sandhīṃstu kṛṣṇena śyāmatothavā ||

ततः पङ्क्तिद्वयं दिक्षु वीठ्यर्थन्तु विलोपयेत । द्वाराण्याशासु कुर्वीत चत्वारि चतसृष्वपि । केशरा रक्तपीताः स्युः कोणान रक्तेन पूरयेत । भूषयेद्योगपीठन्तु यथेष्टं सार्ववर्णिकैः ।।

tataḥ paṅktidvayaṃ dikṣu vīṭhyarthantu vilopayet | dvārāṇyāśāsu kurvīta catvāri catasṛṣvapi | keśarā raktapītāḥ syuḥ koṇān raktena pūrayet | bhūṣayedyogapīṭhantu yatheṣṭaṃ sārvavarṇikaiḥ ||

द्वाराणां पार्श्वतः शोभा अष्टौ कुर्याद्विचक्षणः । तत्पार्श्व उपशोभास्तु तावत्यः परिकीर्तिताः । लतावितानपत्राद्यैर वीथिकामुपशोभयेत । पीठद्वारे तु शुक्लेन शोभारक्तेन पीततः ।।

dvārāṇāṃ pārśvataḥ śobhā aṣṭau kuryādvicakṣaṇaḥ | tatpārśva upaśobhāstu tāvatyaḥ parikīrtitāḥ | latāvitānapatrādyair vīthikāmupaśobhayet | pīṭhadvāre tu śuklena śobhāraktena pītataḥ ||

समीप उपशोभानां कोणास्तु परिकीर्तिताः । चतुर्दिक्षु ततो द्वे द्वे चिन्तयेन्मध्यकोष्ठकैः । उपशोभाञ्च नीलेन कोणशङ्ख्यांश च वै सितान । भद्रके पूरणं प्रोक्तमेवमन्येषु पूरणं ।।

samīpa upaśobhānāṃ koṇāstu parikīrtitāḥ | caturdikṣu tato dve dve cintayenmadhyakoṣṭhakaiḥ | upaśobhāñca nīlena koṇaśaṅkhyāṃś ca vai sitān | bhadrake pūraṇaṃ proktamevamanyeṣu pūraṇaṃ ||

चत्वारि वाह्यतो मृज्यादेकैकं पार्श्वयोरपि । शोभार्थं पार्श्वयोस्त्रीणि त्रीणि लुम्पद्दलस्य तु । त्रिकोणं सितरक्तेन कृष्णेन च विभूषयेत । द्विकोणं रक्तपीताभ्यां नाभिं कृष्णेन चक्रके ।।

catvāri vāhyato mṛjyādekaikaṃ pārśvayorapi | śobhārthaṃ pārśvayostrīṇi trīṇi lumpaddalasya tu | trikoṇaṃ sitaraktena kṛṣṇena ca vibhūṣayet | dvikoṇaṃ raktapītābhyāṃ nābhiṃ kṛṣṇena cakrake ||

तद्वद्विपर्यये कुर्यादुपशोभां ततः परम । कोणस्यान्तर्वहिस्त्रीणि चिन्तयेद्द्विर्विभेदतः । अरकान पीतरक्ताभिः श्यामान नेमिन्तु रक्ततः । सितश्यामारुणाः कृष्णाः पीता रेखास्तु वाह्यतः ।।

tadvadviparyaye kuryādupaśobhāṃ tataḥ param | koṇasyāntarvahistrīṇi cintayeddvirvibhedataḥ | arakān pītaraktābhiḥ śyāmān nemintu raktataḥ | sitaśyāmāruṇāḥ kṛṣṇāḥ pītā rekhāstu vāhyataḥ ||

एवं षोडशकोष्ठं स्यादेवमन्यत्तु मण्डलम । द्विषट्कभागे षट्त्रिंशत्पदं पद्मन्तु वीथिका । शालिपिष्टादि शुक्लं स्याद्रक्तं कौसुम्भकादिकम । हरिद्रया च हारिद्रं कृष्णं स्याद्दग्धधान्यतः ।।

evaṃ ṣoḍaśakoṣṭhaṃ syādevamanyattu maṇḍalam | dviṣaṭkabhāge ṣaṭtriṃśatpadaṃ padmantu vīthikā | śālipiṣṭādi śuklaṃ syādraktaṃ kausumbhakādikam | haridrayā ca hāridraṃ kṛṣṇaṃ syāddagdhadhānyataḥ ||

एका पङ्क्तिः प्राभ्यां तु द्वारशोभादि पूर्ववत । द्वादशाङ्गुलिभिः पद्ममेकहस्ते तु मण्डले । शमीपत्रादिकैः श्यामं वीजानां लक्षजाप्यतः । चतुर्लक्षैस्तु मन्त्राणां विद्यानां लक्षसाधनम ।।

ekā paṅktiḥ prābhyāṃ tu dvāraśobhādi pūrvavat | dvādaśāṅgulibhiḥ padmamekahaste tu maṇḍale | śamīpatrādikaiḥ śyāmaṃ vījānāṃ lakṣajāpyataḥ | caturlakṣaistu mantrāṇāṃ vidyānāṃ lakṣasādhanam ||

द्विहस्ते हस्तमात्रं स्याद्वृद्ध्या द्वारेण वाचरेत । अपीठञ्चतुरस्रं स्याद्विकरञ्चक्रपङ्कजम । अयुतं बुद्धिविद्यानां स्तोत्राणाञ्च सहस्रकम । पूर्वमेवाथ लक्षेण मन्त्रशुद्धिस तथात्मनः ।।

dvihaste hastamātraṃ syādvṛddhyā dvāreṇa vācaret | apīṭhañcaturasraṃ syādvikarañcakrapaṅkajam | ayutaṃ buddhividyānāṃ stotrāṇāñca sahasrakam | pūrvamevātha lakṣeṇa mantraśuddhis tathātmanaḥ ||

पद्मार्धं नवभिः प्रोक्तं नाभिस्तु तिसृभिः स्मृता । अष्टाभिर्द्वारकान कुर्यान्नेमिन्तु चतुरङ्गुलैः । तथापरेण लक्षेण मन्त्रः क्षेत्रीकृतो भवेत । पूर्वमेवासमो होमो वीजानां सम्प्रकीर्तितः ।।

padmārdhaṃ navabhiḥ proktaṃ nābhistu tisṛbhiḥ smṛtā | aṣṭābhirdvārakān kuryānnemintu caturaṅgulaiḥ | tathāpareṇa lakṣeṇa mantraḥ kṣetrīkṛto bhavet | pūrvamevāsamo homo vījānāṃ samprakīrtitaḥ ||

त्रिधा विभज्य च क्षेत्रमन्तर्द्वाभ्यामथाङ्कयेत । पञ्चान्तस्वरसिद्ध्यर्थं तेष्वस्फाल्य लिखेदरान । पूर्वसेवा दशांशेन मन्त्रादीनां प्रकीर्तिता । परश चर्ये तु मन्त्रे तु मासिकं व्रतमाचरेत ।।

tridhā vibhajya ca kṣetramantardvābhyāmathāṅkayet | pañcāntasvarasiddhyarthaṃ teṣvasphālya likhedarān | pūrvasevā daśāṃśena mantrādīnāṃ prakīrtitā | paraś carye tu mantre tu māsikaṃ vratamācaret ||

इन्दीवरदलाकारानथवा मातुलाङ्गवत । पद्मपत्रायतान्वापि लिखेदिच्छानुरूपतः । भुवि न्यसेद्वामपादं न गृह्णीयात प्रतिग्रहम । एवं द्वित्रिगुणेनैव मध्यमोत्तमसिद्धयः ।।

indīvaradalākārānathavā mātulāṅgavat | padmapatrāyatānvāpi likhedicchānurūpataḥ | bhuvi nyasedvāmapādaṃ na gṛhṇīyāt pratigraham | evaṃ dvitriguṇenaiva madhyamottamasiddhayaḥ ||

भ्रामयित्वा वहिर नेमावरसन्ध्यन्तरे स्थितः । भ्रामयेदरमूलन्तु सन्धिमध्ये व्यवस्थितः । मन्त्रध्यानं प्रवक्ष्यामि येन स्यान्मन्त्रजं फलम । स्थूलं शब्दमयं रूपं विग्रहं वाह्यमिष्यते ।।

bhrāmayitvā vahir nemāvarasandhyantare sthitaḥ | bhrāmayedaramūlantu sandhimadhye vyavasthitaḥ | mantradhyānaṃ pravakṣyāmi yena syānmantrajaṃ phalam | sthūlaṃ śabdamayaṃ rūpaṃ vigrahaṃ vāhyamiṣyate ||

अरमध्ये स्थितो मधमरणिं भ्रामयेत समम । एवं सिद्ध्यन्तराः सम्यक मातुलाङ्गनिभाः समाः । सुक्ष्मां ज्योतिर्मयं रूपं हार्दं चिन्तामयं भवेत । चिन्तया रहितं यत्तु तत परं प्रकीर्तितम ।।

aramadhye sthito madhamaraṇiṃ bhrāmayet samam | evaṃ siddhyantarāḥ samyak mātulāṅganibhāḥ samāḥ | sukṣmāṃ jyotirmayaṃ rūpaṃ hārdaṃ cintāmayaṃ bhavet | cintayā rahitaṃ yattu tat paraṃ prakīrtitam ||

विभज्य सप्तधा क्षेत्रं चतुर्दशकरं समम । द्विधा कृते शतं ह्य अत्र षण्नवत्यधिकानि तु । वराहसिंहशक्तीनां स्थूलरूपं प्रधानतः । चिन्तया रहितं रूपं वासुदेवस्य कीर्तितम ।।

vibhajya saptadhā kṣetraṃ caturdaśakaraṃ samam | dvidhā kṛte śataṃ hy atra ṣaṇnavatyadhikāni tu | varāhasiṃhaśaktīnāṃ sthūlarūpaṃ pradhānataḥ | cintayā rahitaṃ rūpaṃ vāsudevasya kīrtitam ||

कोष्टकानि चतुर्भिस्तैर मध्ये भद्रं समालिखेत । परितो विसृजेद्वीथ्यै तथा दिक्षु समालिखेत । इतरेषां स्मृतं रूपं हार्दं चिन्तामयं सदा । स्थूलं वैराजमाख्यातं सूक्ष्मं वै लिङ्गितं भवेत ।।

koṣṭakāni caturbhistair madhye bhadraṃ samālikhet | parito visṛjedvīthyai tathā dikṣu samālikhet | itareṣāṃ smṛtaṃ rūpaṃ hārdaṃ cintāmayaṃ sadā | sthūlaṃ vairājamākhyātaṃ sūkṣmaṃ vai liṅgitaṃ bhavet ||

कमलानि पुनर्वीथ्यै परितः परिमृज्य तु । द्वे द्वे मध्यमकोष्ठे तु ग्रीवार्थं दिक्षु लोपयेत । चिन्तया रहितं रूपमैश्वरं परिकीर्तितम । हृत्पुण्डरीकनिलयञ्चैतन्यं ज्योतिरव्ययम ।।

kamalāni punarvīthyai paritaḥ parimṛjya tu | dve dve madhyamakoṣṭhe tu grīvārthaṃ dikṣu lopayet | cintayā rahitaṃ rūpamaiśvaraṃ parikīrtitam | hṛtpuṇḍarīkanilayañcaitanyaṃ jyotiravyayam ||

चत्वारि वाह्यतः पश्चात्त्रीणि त्रीणि तु लोपयेत । ग्रीवापार्श्वे वहिस्त्वेका शोभा सा परिकीर्तिता । वीजं वीजात्मकं ध्यायेत कदम्बकुसुमाकृतिं । कुम्भान्तरगतो दीपो निरुद्धप्रसवो यथा ।।

catvāri vāhyataḥ paścāttrīṇi trīṇi tu lopayet | grīvāpārśve vahistvekā śobhā sā parikīrtitā | vījaṃ vījātmakaṃ dhyāyet kadambakusumākṛtiṃ | kumbhāntaragato dīpo niruddhaprasavo yathā ||

विमृज्य वाह्यकोणेषु सप्तान्तस्त्रीणि मार्जयेत । मण्डलं नवभागं स्यान्नवव्यूहं हरिं यजेत । संहतः केवलस्तिष्ठेदेवं मन्त्रेश्वरो हृदि । अनेकशुषिरे कुम्भे तावन्मात्रा गभस्तयः ।।

vimṛjya vāhyakoṇeṣu saptāntastrīṇi mārjayet | maṇḍalaṃ navabhāgaṃ syānnavavyūhaṃ hariṃ yajet | saṃhataḥ kevalastiṣṭhedevaṃ mantreśvaro hṛdi | anekaśuṣire kumbhe tāvanmātrā gabhastayaḥ ||

पञ्चविंशतिकव्यूहं मण्डलं विश्वरूपगं । द्वात्रिंशद्धस्तकं क्षेत्रं भक्तं द्वात्रिंशता समं । प्रसरन्ति वहिस्तद्वन्नाडीभिर्वीजरश्मयः । अथावभासतो दैवीमात्मीकृत्य तनुं स्थिताः ।।

pañcaviṃśatikavyūhaṃ maṇḍalaṃ viśvarūpagaṃ | dvātriṃśaddhastakaṃ kṣetraṃ bhaktaṃ dvātriṃśatā samaṃ | prasaranti vahistadvannāḍībhirvījaraśmayaḥ | athāvabhāsato daivīmātmīkṛtya tanuṃ sthitāḥ ||

एवं कृते चतुर्विंशत्यधिकन्तु सहस्रकं । कोष्ठकानां समुद्दिष्टं मध्ये शोडशकोष्ठकैः । हृदयात प्रस्थिता नाड्यो दर्शनेन्द्रियगोचराः । अग्नीषोमात्मके तासां नाड्यौ नासाग्रसंस्थिते ।।

evaṃ kṛte caturviṃśatyadhikantu sahasrakaṃ | koṣṭhakānāṃ samuddiṣṭaṃ madhye śoḍaśakoṣṭhakaiḥ | hṛdayāt prasthitā nāḍyo darśanendriyagocarāḥ | agnīṣomātmake tāsāṃ nāḍyau nāsāgrasaṃsthite ||

भद्रकं परिलिख्याथ पार्श्वे पङ्क्तिं विमृज्य तु । ततः षोडशभिः कोष्टैर दिक्षु भद्राष्टकं लिखेत । सम्यग्गुह्येन योगेन जित्वा देहसमीरणम । जपध्यानरतो मन्त्री मन्त्रलक्षणमश्नुते ।।

bhadrakaṃ parilikhyātha pārśve paṅktiṃ vimṛjya tu | tataḥ ṣoḍaśabhiḥ koṣṭair dikṣu bhadrāṣṭakaṃ likhet | samyagguhyena yogena jitvā dehasamīraṇam | japadhyānarato mantrī mantralakṣaṇamaśnute ||

ततोपि पङ्क्तिं सम्मृज्य तद्वत षोडशभद्रकं । लिखित्वा परितः पङ्क्तिं विमृज्याथ प्रकल्पयेत । संशुद्धभूततन्मात्रः सकामो योगमभ्यसन । अणिमादिमवाप्नोति विरक्तः प्रविलङ्घ्य च । देवात्मके भूतमात्रान्मुच्यते चेन्द्रियग्रहात ।।

tatopi paṅktiṃ sammṛjya tadvat ṣoḍaśabhadrakaṃ | likhitvā paritaḥ paṅktiṃ vimṛjyātha prakalpayet | saṃśuddhabhūtatanmātraḥ sakāmo yogamabhyasan | aṇimādimavāpnoti viraktaḥ pravilaṅghya ca | devātmake bhūtamātrānmucyate cendriyagrahāt ||

द्वारद्वादशकं दिक्षु त्रीणि त्रीणि यथाक्रमं । षड्भिः परिलुप्यान्तर्मध्ये चत्वारि पार्श्वयोः ।।

dvāradvādaśakaṃ dikṣu trīṇi trīṇi yathākramaṃ | ṣaḍbhiḥ parilupyāntarmadhye catvāri pārśvayoḥ ||

चत्वार्यन्तर्वहिर्द्वे तु शोभार्थं परिमृज्य तु । उपद्वारसिद्ध्यर्थं त्रीण्यन्तः पञ्च वाह्यतः ।।

catvāryantarvahirdve tu śobhārthaṃ parimṛjya tu | upadvārasiddhyarthaṃ trīṇyantaḥ pañca vāhyataḥ ||

परिमृज्य तथा शोभां पूर्ववत परिकल्पयेत । वहिः कोणेषु सप्तान्तस्त्रीणि कोष्ठानि मार्जयेत ।।

parimṛjya tathā śobhāṃ pūrvavat parikalpayet | vahiḥ koṇeṣu saptāntastrīṇi koṣṭhāni mārjayet ||

पञ्चविंशतिकव्यूहे परं ब्रह्म यजेत कजे । मध्ये पूर्वादितः पद्मे वासुदेवादयः क्रमात ।।

pañcaviṃśatikavyūhe paraṃ brahma yajet kaje | madhye pūrvāditaḥ padme vāsudevādayaḥ kramāt ||

वराहं पूजयित्वा च पूर्वपद्मे ततः क्रमात । व्यूहान सम्पूजयेत्तावत यावत षड्विंशमो भवेत ।।

varāhaṃ pūjayitvā ca pūrvapadme tataḥ kramāt | vyūhān sampūjayettāvat yāvat ṣaḍviṃśamo bhavet ||

यथोक्तं व्यूहमखिलमेकस्मिन पङ्कजे क्रमात । यष्टव्यमिति यत्नेन प्रचेता मन्यते ऽध्वरं ।।

yathoktaṃ vyūhamakhilamekasmin paṅkaje kramāt | yaṣṭavyamiti yatnena pracetā manyate 'dhvaraṃ ||

सत्पन्तु मूर्तिभेदेन विभक्तं मन्यते ऽच्युतं । चत्वारिंशत करं क्षेत्रं ह्य उत्तरं विभजेत क्रमात ।।

satpantu mūrtibhedena vibhaktaṃ manyate 'cyutaṃ | catvāriṃśat karaṃ kṣetraṃ hy uttaraṃ vibhajet kramāt ||

एकैकं सप्तधा भूयस्तथैवैकं द्विधा पुनः । चतुःषष्ट्युत्तरं सप्तशतान्येकं सहस्रकं ।।

ekaikaṃ saptadhā bhūyastathaivaikaṃ dvidhā punaḥ | catuḥṣaṣṭyuttaraṃ saptaśatānyekaṃ sahasrakaṃ ||

कोष्ठकानां भद्रकञ्च मध्ये षोडशकोष्ठकैः । पार्श्वे वीथीं ततश्चाष्टभद्राण्यथ च वीथिका ।।

koṣṭhakānāṃ bhadrakañca madhye ṣoḍaśakoṣṭhakaiḥ | pārśve vīthīṃ tataścāṣṭabhadrāṇyatha ca vīthikā ||

षोडशाब्जान्यथो वीथी चतुर्विंशतिपङ्कजं । वीथीपद्मानि द्वात्रिंशत पङ्क्तिवीथिकजान्यथ ।।

ṣoḍaśābjānyatho vīthī caturviṃśatipaṅkajaṃ | vīthīpadmāni dvātriṃśat paṅktivīthikajānyatha ||

चत्वारिंशत्ततो वीथी शेषपङ्क्तित्रयेण च । द्वारशोभोपशोभाः स्युर्दिक्षु मध्ये विलोप्य च ।।

catvāriṃśattato vīthī śeṣapaṅktitrayeṇa ca | dvāraśobhopaśobhāḥ syurdikṣu madhye vilopya ca ||

द्विचतुःषड्द्वारसिद्ध्यै चतुर्दिक्षु विलोपयेत । पञ्च त्रीण्येककं वाह्ये शोभोपद्वारसिद्धये ।।

dvicatuḥṣaḍdvārasiddhyai caturdikṣu vilopayet | pañca trīṇyekakaṃ vāhye śobhopadvārasiddhaye ||

द्वाराणां पार्श्वयोरन्तः षड वा चत्वारि मध्यतः । द्वे द्वे लुम्पेदेवमेव षड भवन्त्युपशोभिकाः ।।

dvārāṇāṃ pārśvayorantaḥ ṣaḍ vā catvāri madhyataḥ | dve dve lumpedevameva ṣaḍ bhavantyupaśobhikāḥ ||

//49 ।।

//49 ||

एकैकस्यां दिशि त्रीणि द्वाराण्यपि भवन्त्युत । पञ्च पञ्च तु कोणेषु पङ्क्तौ पङ्क्तौ क्रमात मृजेत । कोष्टकानि भवेदेवं मर्त्येष्ट्यं मण्डलं शुभं ।।

ekaikasyāṃ diśi trīṇi dvārāṇyapi bhavantyuta | pañca pañca tu koṇeṣu paṅktau paṅktau kramāt mṛjet | koṣṭakāni bhavedevaṃ martyeṣṭyaṃ maṇḍalaṃ śubhaṃ ||