तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा हनुमान्हरिपुङ्गवः। दुःखाद्दुःखाभिभूताया स्सान्त्वमुत्तरमब्रवीत्।।

tasyāstadvacanaṅ śrutvā hanumānharipuṅgavaḥ. duḥkhādduḥkhābhibhūtāyā ssāntvamuttaramabravīt৷৷

अहं रामस्य सन्देशाद्देवि दूतस्तवागतः। वैदेहि कुशली रामस्त्वां च कौशलमब्रवीत्।।

ahaṅ rāmasya sandēśāddēvi dūtastavāgataḥ. vaidēhi kuśalī rāmastvāṅ ca kauśalamabravīt৷৷

यो ब्रह्ममस्त्रं वेदांश्च वेद वेदविदांवरः। स त्वां दाशरथी रामो देवि कौशलमब्रवीत्।।

yō brahmamastraṅ vēdāṅśca vēda vēdavidāṅvaraḥ. sa tvāṅ dāśarathī rāmō dēvi kauśalamabravīt৷৷

लक्ष्मणश्च महातेजा भर्तुस्तेऽनुचरः प्रियः। कृतवान्शोकसन्तप्तश्शिरसा तेऽभिवादनम्।।

lakṣmaṇaśca mahātējā bhartustē.nucaraḥ priyaḥ. kṛtavānśōkasantaptaśśirasā tē.bhivādanam৷৷

सा तयोः कुशलं देवी निशम्य नरसिंहयोः। प्रीतिसंहृष्टसर्वाङ्गी हनुमन्तमथाब्रवीत्।।

sā tayōḥ kuśalaṅ dēvī niśamya narasiṅhayōḥ. prītisaṅhṛṣṭasarvāṅgī hanumantamathābravīt৷৷

कल्याणी बत गाथेयं लौकिकी प्रतिभाति मा। एति जीवन्तमानन्दो नरं वर्षशतादपि।।

kalyāṇī bata gāthēyaṅ laukikī pratibhāti mā. ēti jīvantamānandō naraṅ varṣaśatādapi৷৷

तया समागते तस्मिन्प्रीतिरुत्पादिताऽद्भुता। परस्परेण चालापं विश्वस्तौ तौ प्रचक्रतुः।।

tayā samāgatē tasminprītirutpāditā.dbhutā. parasparēṇa cālāpaṅ viśvastau tau pracakratuḥ৷৷

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा हनुमान्हरियूथपः। सीतायाश्शोकदीनायास्समीपमुपचक्रमे।।

tasyāstadvacanaṅ śrutvā hanumānhariyūthapaḥ. sītāyāśśōkadīnāyāssamīpamupacakramē৷৷

यथा यथा समीपं स हनुमानुपसर्पति। तथा तथा रावणं सा तं सीता परिशङ्कते।।

yathā yathā samīpaṅ sa hanumānupasarpati. tathā tathā rāvaṇaṅ sā taṅ sītā pariśaṅkatē৷৷

अहो धिग्दुष्कृतमिदं कथितं हि यदस्य मे। रूपान्तरमुपागम्य स एवायं हि रावणः।।

ahō dhigduṣkṛtamidaṅ kathitaṅ hi yadasya mē. rūpāntaramupāgamya sa ēvāyaṅ hi rāvaṇaḥ৷৷

तामशोकस्य शाखां सा विमुक्त्वा शोककर्शिता। तस्यामेवानवद्याङ्गी धरण्यां समुपाविशत्।।

tāmaśōkasya śākhāṅ sā vimuktvā śōkakarśitā. tasyāmēvānavadyāṅgī dharaṇyāṅ samupāviśat৷৷

हनुमानपि दुःखार्तां तां दृष्ट्वा भयमोहिताम्। अवन्दत महाबाहुस्ततस्तां जनकात्मजाम्।।

hanumānapi duḥkhārtāṅ tāṅ dṛṣṭvā bhayamōhitām. avandata mahābāhustatastāṅ janakātmajām৷৷

तं दृष्ट्वा वन्दमानं तु सीता शशिनिभानना।।

taṅ dṛṣṭvā vandamānaṅ tu sītā śaśinibhānanā৷৷

मायां प्रविष्टो मायावी यदि त्वं रावणस्स्वयम्।।

māyāṅ praviṣṭō māyāvī yadi tvaṅ rāvaṇassvayam৷৷

स्वं परित्यज्य रूपं यः परिव्राजकरूपध्रुत्। जनस्थाने मया दृष्टस्त्वं स एवासि रावणः।।

svaṅ parityajya rūpaṅ yaḥ parivrājakarūpadhrut. janasthānē mayā dṛṣṭastvaṅ sa ēvāsi rāvaṇaḥ৷৷

उपवासकृशां दीनां कामरूप निशाचर। सन्तापयसि मां भूयस्सन्तप्तां तन्न शोभनम्।।

upavāsakṛśāṅ dīnāṅ kāmarūpa niśācara. santāpayasi māṅ bhūyassantaptāṅ tanna śōbhanam৷৷

अथवा नैतदेवं हि यन्मया परिशङ्कितम्।।

athavā naitadēvaṅ hi yanmayā pariśaṅkitam৷৷

यदि रामस्य दूतस्त्वमागतो भद्रमस्तु ते।।

yadi rāmasya dūtastvamāgatō bhadramastu tē৷৷

गुणान्रामस्य कथय प्रियस्य मम वानर।।

guṇānrāmasya kathaya priyasya mama vānara৷৷

अहो स्वप्नस्य सुखता याहमेवं चिराहृता।।

ahō svapnasya sukhatā yāhamēvaṅ cirāhṛtā৷৷

स्वप्नेऽपि यद्यहं वीरं राघवं सहलक्ष्मणम्।।

svapnē.pi yadyahaṅ vīraṅ rāghavaṅ sahalakṣmaṇam৷৷

नाहं स्वप्नमिमं मन्ये स्वप्ने दृष्ट्वा हि वानरम्।।

nāhaṅ svapnamimaṅ manyē svapnē dṛṣṭvā hi vānaram৷৷

किन्नु स्याचित्तमोहोऽयं भवेद्वातगतिस्त्वियम्।।

kinnu syācittamōhō.yaṅ bhavēdvātagatistviyam৷৷

अथवा नायमुन्मादो मोहोऽप्युन्मादलक्षणः।।

athavā nāyamunmādō mōhō.pyunmādalakṣaṇaḥ৷৷

इत्येवं बहुधा सीता सम्प्रधार्य बलाबलम्।।

ityēvaṅ bahudhā sītā sampradhārya balābalam৷৷

एतां बुद्धिं तदा कृत्वा सीता सा तनुमध्यमा।।

ētāṅ buddhiṅ tadā kṛtvā sītā sā tanumadhyamā৷৷

सीतायाश्चिन्तितं बुद्ध्वा हनुमान्मारुतात्मजः।।

sītāyāścintitaṅ buddhvā hanumānmārutātmajaḥ৷৷

आदित्य इव तेजस्वी लोककान्तश्शशी यथा।।

āditya iva tējasvī lōkakāntaśśaśī yathā৷৷

।। राजा सर्वस्य लोकस्य देवो वैश्रवणो यथा। विक्रमेणोपपन्नश्च यथा विष्णुर्महायशाः।।

৷৷ rājā sarvasya lōkasya dēvō vaiśravaṇō yathā. vikramēṇōpapannaśca yathā viṣṇurmahāyaśāḥ৷৷

सत्यवादी मधुरवाग्देवो वाचस्पतिर्यथा। रूपवान्सुभग श्रीमान् कन्दर्प इव मूर्तिमान्।।

satyavādī madhuravāgdēvō vācaspatiryathā. rūpavānsubhaga śrīmān kandarpa iva mūrtimān৷৷

स्थानक्रोधः प्रहर्ता च श्रेष्ठो लोके महारथः। बाहुच्छायामवष्टब्धो यस्य लोको महात्मनः।।

sthānakrōdhaḥ prahartā ca śrēṣṭhō lōkē mahārathaḥ. bāhucchāyāmavaṣṭabdhō yasya lōkō mahātmanaḥ৷৷

अपकृष्याश्रमपदान्मृगरूपेण राघवम्। शून्ये येनापनीतासि तस्य द्रक्ष्यसि यत्फलम्।।

apakṛṣyāśramapadānmṛgarūpēṇa rāghavam. śūnyē yēnāpanītāsi tasya drakṣyasi yatphalam৷৷

न चिराद्रावणं संख्ये यो वधिष्यति वीर्यवान्। रोषप्रमुक्तैरिषुभिर्ज्वलद्भिरिव पावकैः।।

na cirādrāvaṇaṅ saṅkhyē yō vadhiṣyati vīryavān. rōṣapramuktairiṣubhirjvaladbhiriva pāvakaiḥ৷৷

।। तेनाहं प्रेषितो दूत स्त्वत्सकाशमिहागतः। त्वद्वियोगेन दुःखार्त स्स त्वां कौशलमब्रवीत्।।

৷৷ tēnāhaṅ prēṣitō dūta stvatsakāśamihāgataḥ. tvadviyōgēna duḥkhārta ssa tvāṅ kauśalamabravīt৷৷

लक्ष्मणश्च महातेजास्सुमित्रानन्दवर्धनः। अभिवाद्य महाबाहुस्स त्वां कौशलमब्रवीत्।।

lakṣmaṇaśca mahātējāssumitrānandavardhanaḥ. abhivādya mahābāhussa tvāṅ kauśalamabravīt৷৷

रामस्य च सखा देवि सुग्रीवो नाम वानरः। राजा वानरमुख्यानां स त्वां कौशलमब्रवीत्।।

rāmasya ca sakhā dēvi sugrīvō nāma vānaraḥ. rājā vānaramukhyānāṅ sa tvāṅ kauśalamabravīt৷৷

नित्यं स्मरति रामस्त्वां ससुग्रीव स्सलक्ष्मणः। दिष्ट्या जीवसि वैदेहि राक्षसीवशमागता।।

nityaṅ smarati rāmastvāṅ sasugrīva ssalakṣmaṇaḥ. diṣṭyā jīvasi vaidēhi rākṣasīvaśamāgatā৷৷

नचिराद्द्रक्ष्यसे रामं लक्ष्मणं च महाबलम्। मध्ये वानरकोटीनां सुग्रीवं चामितौजसम्।।

nacirāddrakṣyasē rāmaṅ lakṣmaṇaṅ ca mahābalam. madhyē vānarakōṭīnāṅ sugrīvaṅ cāmitaujasam৷৷

अहं सुग्रीवसचिवो हनुमान्नाम वानरः। प्रविष्टो नगरीं लङ्कां लङ्घयित्वा महोदधिम्।।

ahaṅ sugrīvasacivō hanumānnāma vānaraḥ. praviṣṭō nagarīṅ laṅkāṅ laṅghayitvā mahōdadhim৷৷

कृत्वा मूर्ध्नि पदन्यासं रावणस्य दुरात्मनः। त्वां द्रष्टुमुपयातोऽहं समाश्रित्य पराक्रमम्।।

kṛtvā mūrdhni padanyāsaṅ rāvaṇasya durātmanaḥ. tvāṅ draṣṭumupayātō.haṅ samāśritya parākramam৷৷

नाहमस्मि तथा देवि यथा मामवगच्छसि। विशङ्का त्यज्यतामेषा श्रद्धत्स्व वदतो मम।।

nāhamasmi tathā dēvi yathā māmavagacchasi. viśaṅkā tyajyatāmēṣā śraddhatsva vadatō mama৷৷