मारीचेन तु तद्वाक्यं क्षमं युक्तं च निशाचरः। उक्तो न प्रतिजग्राह मर्तुकाम इवौषधम्।।

mārīcēna tu tadvākyaṅ kṣamaṅ yuktaṅ ca niśācaraḥ. uktō na pratijagrāha martukāma ivauṣadham৷৷

तं पथ्यहितवक्तारं मारीचं राक्षसाधिपः। अब्रवीत्परुषं वाक्यमयुक्तं कालचोदितः।।

taṅ pathyahitavaktāraṅ mārīcaṅ rākṣasādhipaḥ. abravītparuṣaṅ vākyamayuktaṅ kālacōditaḥ৷৷

यत्किलैतदयुक्तार्थं मारीच मयि कथ्यते। वाक्यं निष्फलमत्यर्थमुप्तं बीजमिवोषरे।।

yatkilaitadayuktārthaṅ mārīca mayi kathyatē. vākyaṅ niṣphalamatyarthamuptaṅ bījamivōṣarē৷৷

त्वद्वाक्यैर्न तु मां शक्यं भेत्तुं रामस्य संयुगे। पापशीलस्य मूर्खस्य मानुषस्य विशेषतः।।

tvadvākyairna tu māṅ śakyaṅ bhēttuṅ rāmasya saṅyugē. pāpaśīlasya mūrkhasya mānuṣasya viśēṣataḥ৷৷

यस्त्यक्त्वा सुहृदो राज्यं मातरं पितरं तथा। स्त्रीवाक्यं प्राकृतं श्रुत्वा वनमेकपदे गतः।।

yastyaktvā suhṛdō rājyaṅ mātaraṅ pitaraṅ tathā. strīvākyaṅ prākṛtaṅ śrutvā vanamēkapadē gataḥ৷৷

अवश्यन्तु मया तस्य संयुगे खरघातिनः। प्राणैः प्रियतरा सीता हर्तव्या तव सन्निधौ।।

avaśyantu mayā tasya saṅyugē kharaghātinaḥ. prāṇaiḥ priyatarā sītā hartavyā tava sannidhau৷৷

एवं मे निश्चिता बुद्धिर्हृदि मारीच वर्तते। न व्यावर्तयितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः।।

ēvaṅ mē niścitā buddhirhṛdi mārīca vartatē. na vyāvartayituṅ śakyā sēndrairapi surāsuraiḥ৷৷

दोषं गुणं वा सम्पृष्टस्त्वमेवं वक्तुमर्हसि। अपायं वाप्युपायं वा कार्यस्यास्य विनिश्चये।।

dōṣaṅ guṇaṅ vā sampṛṣṭastvamēvaṅ vaktumarhasi. apāyaṅ vāpyupāyaṅ vā kāryasyāsya viniścayē৷৷

सम्पृष्टेन तु वक्तव्यं सचिवेन विपश्चिता। उद्यताञ्जलिना राज्ञे य इच्छेद्भूतिमात्मनः।।

sampṛṣṭēna tu vaktavyaṅ sacivēna vipaścitā. udyatāñjalinā rājñē ya icchēdbhūtimātmanaḥ৷৷

वाक्यमप्रितकूलं तु मृदुपूर्वं हितं शुभम्। उपचारेण युक्तं च वक्तव्यो वसुधाधिपः।।

vākyamapritakūlaṅ tu mṛdupūrvaṅ hitaṅ śubham. upacārēṇa yuktaṅ ca vaktavyō vasudhādhipaḥ৷৷

सावमर्दं तु यद्वाक्यं मारीच हितमुच्यते। नाभिनन्दति तद्राजा मानार्हो मानवर्जितम्।।

sāvamardaṅ tu yadvākyaṅ mārīca hitamucyatē. nābhinandati tadrājā mānārhō mānavarjitam৷৷

पञ्च रूपाणि राजानो धारयन्त्यमितौजसः। अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य वरुणस्य यमस्य च।।

pañca rūpāṇi rājānō dhārayantyamitaujasaḥ. agnērindrasya sōmasya varuṇasya yamasya ca৷৷

औष्ण्यं तथा विक्रमं च सौम्यं दण्डं प्रसन्नताम्। धारयन्ति महात्मानो राजानः क्षणदाचर।।

auṣṇyaṅ tathā vikramaṅ ca saumyaṅ daṇḍaṅ prasannatām. dhārayanti mahātmānō rājānaḥ kṣaṇadācara৷৷

त्वं तु धर्ममविज्ञाय केवलं मोहमास्थितः। अभ्यागतं मां दौरात्म्यात्परुषं वक्तुमिच्छसि।।

tvaṅ tu dharmamavijñāya kēvalaṅ mōhamāsthitaḥ. abhyāgataṅ māṅ daurātmyātparuṣaṅ vaktumicchasi৷৷

गुणदोषौ न पृच्छामि क्षमं चात्मनि राक्षस। मयोक्तं तव चैतावत्संप्रत्यमितविक्रमः।।

guṇadōṣau na pṛcchāmi kṣamaṅ cātmani rākṣasa. mayōktaṅ tava caitāvatsaṅpratyamitavikramaḥ৷৷

अस्मिंस्तु त्वं महाकृत्ये साहाय्यं कर्तुमर्हसि। शृणु तत्कर्म साहाय्ये यत्कार्यं वचनान्मम।।

asmiṅstu tvaṅ mahākṛtyē sāhāyyaṅ kartumarhasi. śṛṇu tatkarma sāhāyyē yatkāryaṅ vacanānmama৷৷

सौवर्णस्त्वं मृगो भूत्वा चित्रो रजतबिन्दुभिः । आश्रमे तस्य रामस्य सीतायाः प्रमुखे चर ।।

sauvarṇastvaṅ mṛgō bhūtvā citrō rajatabindubhiḥ . āśramē tasya rāmasya sītāyāḥ pramukhē cara ৷৷

सौवर्णस्त्वं मृगो भूत्वा चित्रो रजतबिन्दुभिः। आश्रमे तस्य रामस्य सीतायाः प्रमुखे चर। प्रलोभयित्वा वैदेहीं यथेष्टं गन्तुमर्हसि।।

sauvarṇastvaṅ mṛgō bhūtvā citrō rajatabindubhiḥ. āśramē tasya rāmasya sītāyāḥ pramukhē cara. pralōbhayitvā vaidēhīṅ yathēṣṭaṅ gantumarhasi৷৷

त्वां तु मायामृगं दृष्ट्वा काञ्चनं जातविस्मया। आनयैनमिति क्षिप्रं रामं वक्ष्यति मैथिली।।

tvāṅ tu māyāmṛgaṅ dṛṣṭvā kāñcanaṅ jātavismayā. ānayainamiti kṣipraṅ rāmaṅ vakṣyati maithilī৷৷

अपक्रान्ते तु काकुत्स्थे दूरं यात्वाप्युदाहर। हा सीते लक्ष्मणेत्येवं रामवाक्यानुरूपकम्।।

apakrāntē tu kākutsthē dūraṅ yātvāpyudāhara. hā sītē lakṣmaṇētyēvaṅ rāmavākyānurūpakam৷৷

तच्छ्रुत्वा रामपदवीं सीतया च प्रचोदितः। अनुगच्छति सम्भ्रान्तः सौमित्रिरपि सौहृदात्।।

tacchrutvā rāmapadavīṅ sītayā ca pracōditaḥ. anugacchati sambhrāntaḥ saumitrirapi sauhṛdāt৷৷

अपक्रान्ते च काकुत्स्थे लक्ष्मणे च यथासुखम्। आनयिष्यामि वैदेहीं सहस्राक्षश्शचीमिव।।

apakrāntē ca kākutsthē lakṣmaṇē ca yathāsukham. ānayiṣyāmi vaidēhīṅ sahasrākṣaśśacīmiva৷৷

एवं कृत्वा त्विदं कार्यं यथेष्टं गच्छ राक्षस। राज्यस्यार्धं प्रयच्छामि मारीच तव सुव्रत।।

ēvaṅ kṛtvā tvidaṅ kāryaṅ yathēṣṭaṅ gaccha rākṣasa. rājyasyārdhaṅ prayacchāmi mārīca tava suvrata৷৷

गच्छ सौम्य शिवं मार्गं कार्यस्यास्य विवृद्धये। अहं त्वानुगमिष्यामि सरथो दण्डकावनम्।।

gaccha saumya śivaṅ mārgaṅ kāryasyāsya vivṛddhayē. ahaṅ tvānugamiṣyāmi sarathō daṇḍakāvanam৷৷

प्राप्य सीतामयुद्धेन वञ्चयित्वा तु राघवम्। लङ्कां प्रतिगमिष्यामि कृतकार्यस्सह त्वया।।

prāpya sītāmayuddhēna vañcayitvā tu rāghavam. laṅkāṅ pratigamiṣyāmi kṛtakāryassaha tvayā৷৷

न चेत्करोषि मारीच हन्मि त्वामहमद्य वै। एतत्कार्यमवश्यं मे बलादपि करिष्यसि। राज्ञो हि प्रतिकूलस्थो न जातु सुखमेधते।।

na cētkarōṣi mārīca hanmi tvāmahamadya vai. ētatkāryamavaśyaṅ mē balādapi kariṣyasi. rājñō hi pratikūlasthō na jātu sukhamēdhatē৷৷

आसाद्य तं जीवितसंशयस्ते मृत्युर्ध्रुवो ह्यद्य मया विरुध्य। एतद्यथावत्प्रतिगृह्य बुद्ध्या यदत्र पथ्यं कुरु तत्तथा त्वम्।।

āsādya taṅ jīvitasaṅśayastē mṛtyurdhruvō hyadya mayā virudhya. ētadyathāvatpratigṛhya buddhyā yadatra pathyaṅ kuru tattathā tvam৷৷