इत्युक्तस्तेन भूपाल रामो मतिमतां वरः। निरूप्य मनसा भूयस्तमुवाचाभिविस्मितम।।

ityuktastena bhūpāla rāmo matimatāṃ varaḥ| nirūpya manasā bhūyastamuvācābhivismitam||

कस्त्वं ब्रूहि महाभाग न वै प्राकृतपूरुषः। इन्द्रस्येवानुभावेन वपुरालक्ष्यते तव।।

kastvaṃ brūhi mahābhāga na vai prākṛtapūruṣaḥ| indrasyevānubhāvena vapurālakṣyate tava||

विचित्रार्थपदौदार्यगुणगांभीर्यजातिभिः। सर्वज्ञस्यैव ते वाणी श्रूयते ऽतिमनोहरा।।

vicitrārthapadaudāryaguṇagāṃbhīryajātibhiḥ| sarvajñasyaiva te vāṇī śrūyate 'timanoharā||

इन्द्रो वह्निर्यमो धाता वरुणो वा धनाधिपः। ईशानस्तपनो ब्रह्मा वायुः सोमो गुरुर्गुहः।।

indro vahniryamo dhātā varuṇo vā dhanādhipaḥ| īśānastapano brahmā vāyuḥ somo gururguhaḥ||

एषामन्यतमः प्रायो भवान्भवितुमर्हति। अनुभावेन जातिस्ते हृदिशङ्कां तनोति मे।।

eṣāmanyatamaḥ prāyo bhavānbhavitumarhati| anubhāvena jātiste hṛdiśaṅkāṃ tanoti me||

मायावी भगवान्विष्णुः श्रूयते पुरुषोत्तमः। को वा त्वं वपुषानेन ब्रूहि मां समुपागतः।।

māyāvī bhagavānviṣṇuḥ śrūyate puruṣottamaḥ| ko vā tvaṃ vapuṣānena brūhi māṃ samupāgataḥ||

अथ वा जगतां नाथः सर्वज्ञः परमेश्वरः। परमात्मात्मसंभूतिरात्मारामः सनातनः।।

atha vā jagatāṃ nāthaḥ sarvajñaḥ parameśvaraḥ| paramātmātmasaṃbhūtirātmārāmaḥ sanātanaḥ||

स्वच्छन्दचारी भगवाञ्छिवः सर्वजगन्मयः। वपुषानेन संयुक्ते भवान्भवितुमर्हति।।

svacchandacārī bhagavāñchivaḥ sarvajaganmayaḥ| vapuṣānena saṃyukte bhavānbhavitumarhati||

नान्यस्येदृग्भवेल्लोके प्रभावानुगतं वपुः। जात्यर्थसौष्ठवोपेता वाणी चौदार्यशालिनी।।

nānyasyedṛgbhavelloke prabhāvānugataṃ vapuḥ| jātyarthasauṣṭhavopetā vāṇī caudāryaśālinī||

मन्ये ऽहं भक्तवात्सल्याद्वानेन वपुषाहरः। प्रत्यक्षतामुपगतो संदेहो ऽस्मत्परीक्षया।।

manye 'haṃ bhaktavātsalyādvānena vapuṣāharaḥ| pratyakṣatāmupagato saṃdeho 'smatparīkṣayā||

न केवलं भवान व्याधस्तेषां नेदृग्विधाकृतिः। तस्मात्तुभ्यं नमस्तस्मै सुरुपं संप्रदर्शय।।

na kevalaṃ bhavān vyādhasteṣāṃ nedṛgvidhākṛtiḥ| tasmāttubhyaṃ namastasmai surupaṃ saṃpradarśaya||

आविष्कुर्वन्प्रसीदात्ममहिमानुगुणं वपुः। ममानेकविधा शङ्कामुच्येत येन मानसी।।

āviṣkurvanprasīdātmamahimānuguṇaṃ vapuḥ| mamānekavidhā śaṅkāmucyeta yena mānasī||

प्रसीद सर्वभावेन बुद्धिमोहौ ममाधुना। प्रणाशय स्वरूपस्य ग्रहणादेव केवलम।।

prasīda sarvabhāvena buddhimohau mamādhunā| praṇāśaya svarūpasya grahaṇādeva kevalam||

प्रार्थयेत्वां महाभाग प्रणम्य शिरसासकृत। कस्त्वं मे दर्शयात्मानं बद्धो ऽयं ते मयाञ्जलिः।।

prārthayetvāṃ mahābhāga praṇamya śirasāsakṛt| kastvaṃ me darśayātmānaṃ baddho 'yaṃ te mayāñjaliḥ||

इत्युक्त्वा तं महाभाग ज्ञातुमिच्छन्भृगूद्वहः। उपविश्य ततो भूमौ ध्यानमास्ते समाहितः।।

ityuktvā taṃ mahābhāga jñātumicchanbhṛgūdvahaḥ| upaviśya tato bhūmau dhyānamāste samāhitaḥ||

बद्धपद्मासनो मौनी यतवाक्कायमानसः। निरुद्धप्राणसंचारो दध्यौ चिरमुदारधीः।।

baddhapadmāsano maunī yatavākkāyamānasaḥ| niruddhaprāṇasaṃcāro dadhyau ciramudāradhīḥ||

सन्नियम्येन्द्रियग्रामं मनो हृदि निरुध्य च। चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम।।

sanniyamyendriyagrāmaṃ mano hṛdi nirudhya ca| cintayāmāsa deveśaṃ dhyānadṛṣṭyā jagadgurum||

अपश्यच्च जगन्नाथमात्मसंधानचक्षुषा। स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम।।

apaśyacca jagannāthamātmasaṃdhānacakṣuṣā| svabhaktānugrahakaraṃ mṛgavyādhasvarūpiṇam||

तत उन्मील्य नयने शीघ्रमुत्थाय भार्गवः। ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम।।

tata unmīlya nayane śīghramutthāya bhārgavaḥ| dadarśa devaṃ tenaiva vapuṣā purataḥ sthitam||

आत्मनो ऽनुग्रहार्थाय शरण्यं भक्तवत्सलम। आविर्भूतं महाराज दृष्ट्वा रामः ससंभ्रमम।।

ātmano 'nugrahārthāya śaraṇyaṃ bhaktavatsalam| āvirbhūtaṃ mahārāja dṛṣṭvā rāmaḥ sasaṃbhramam||

रोमाञ्छोद्भिन्नसर्वाङ्गो हर्षाश्रुप्लुतलोचनः। पपात पादयोर्भूमौ भक्त्या तस्य महामतिः।।

romāñchodbhinnasarvāṅgo harṣāśruplutalocanaḥ| papāta pādayorbhūmau bhaktyā tasya mahāmatiḥ||

स गद्गदमुवाचैनं संभ्रमाकुलया गिरा। शरणं भव शर्वेति शङ्करेत्यसकृन्नृप।।

sa gadgadamuvācainaṃ saṃbhramākulayā girā| śaraṇaṃ bhava śarveti śaṅkaretyasakṛnnṛpa||

ततः स्वरुपधृक शंभुस्तद्भक्तिपरितोषितः। राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि।।

tataḥ svarupadhṛk śaṃbhustadbhaktiparitoṣitaḥ| rāmamutthāpayāmāsa praṇā māvanataṃ bhuvi||

उत्थापितो जगद्धात्रा स्वहस्ताभ्यां भृगूद्वहः। तुष्टाव देवदेवेशं पुरः स्थित्वा कृताजलिः।।

utthāpito jagaddhātrā svahastābhyāṃ bhṛgūdvahaḥ| tuṣṭāva devadeveśaṃ puraḥ sthitvā kṛtājaliḥ||

नमस्ते देवदेवाय शङ्करायादिमूर्त्तये। नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमोनमः।।

namaste devadevāya śaṅkarāyādimūrttaye| namaḥ śarvāya śāntāya śāśvatāya namonamaḥ||

नमस्ते नीलकण्ठाय नीललोहितमूर्त्तये। नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः।।

namaste nīlakaṇṭhāya nīlalohitamūrttaye| namaste bhūtanāthāya bhūtavāsāya te namaḥ||

व्यक्ताव्यक्तस्वरूपाय महादेवाय मीढुषे। शिवाय बहुरूपाय त्रिनेत्राय नमोनमः।।

vyaktāvyaktasvarūpāya mahādevāya mīḍhuṣe| śivāya bahurūpāya trinetrāya namonamaḥ||

शरणं भव मे शर्व त्वद्भक्तस्य जगत्पते। भूयो ऽनन्याश्रयाणां तु त्वमेव हि परायणम।।

śaraṇaṃ bhava me śarva tvadbhaktasya jagatpate| bhūyo 'nanyāśrayāṇāṃ tu tvameva hi parāyaṇam||

यन्मयापकृतं देव दुरुक्तं वापि शङ्कर। अजानता त्वां भगवन्मम तत्क्षन्तुमर्हसि।।

yanmayāpakṛtaṃ deva duruktaṃ vāpi śaṅkara| ajānatā tvāṃ bhagavanmama tatkṣantumarhasi||

अनन्यवेद्यरुपस्य सद्भावमिहकः पुमान। त्वामृते तव सर्वेश सम्यक शक्रोति वेदितुम।।

ananyavedyarupasya sadbhāvamihakaḥ pumān| tvāmṛte tava sarveśa samyak śakroti veditum||

तस्मात्त्वं सर्वभावेन प्रसीद मम शङ्कर। नान्यास्ति मे गतिस्तुभ्यं नमो भूयो नमो नमः।।

tasmāttvaṃ sarvabhāvena prasīda mama śaṅkara| nānyāsti me gatistubhyaṃ namo bhūyo namo namaḥ||

इति संस्तूयमानस्तु कृताञ्जलिपुटं पुरः। तिष्ठन्तमाह भगवान्प्रसन्नात्मा जगन्मयः।।

iti saṃstūyamānastu kṛtāñjalipuṭaṃ puraḥ| tiṣṭhantamāha bhagavānprasannātmā jaganmayaḥ||

प्रीतो ऽस्मि भवते तात तपसानेन सांप्रतम। भक्त्या चैवानपायिन्या ह्यपि भार्गवसत्तम।।

prīto 'smi bhavate tāta tapasānena sāṃpratam| bhaktyā caivānapāyinyā hyapi bhārgavasattama||

दास्ये चाभि मतं सवे भवते ऽहं त्वया वृतम। भक्तो हि मे त्वमत्यर्थं नात्र कार्या विचारणा।।

dāsye cābhi mataṃ save bhavate 'haṃ tvayā vṛtam| bhakto hi me tvamatyarthaṃ nātra kāryā vicāraṇā||

मयैवावगतं सर्वं त्दृदि वत्ते ऽद्यवर्त्तते। तस्माद्ब्रवीमि यत्त्वाहं तत्कुरुष्वाविशङ्कितम।।

mayaivāvagataṃ sarvaṃ tdṛdi vatte 'dyavarttate| tasmādbravīmi yattvāhaṃ tatkuruṣvāviśaṅkitam||

नास्त्राणां धारणे वत्स विद्यते शक्तिरद्य ते। रौद्राणां तेन भूयो ऽपि तपो घोरं समाचर।।

nāstrāṇāṃ dhāraṇe vatsa vidyate śaktiradya te| raudrāṇāṃ tena bhūyo 'pi tapo ghoraṃ samācara||

परीत्य पृथिवीं सर्वां सर्वतीर्थेषु च क्रमात। स्रात्वा पवित्रदेहस्त्तवं सर्वाण्यस्त्राण्यवाप्स्यसि।।

parītya pṛthivīṃ sarvāṃ sarvatīrtheṣu ca kramāt| srātvā pavitradehasttavaṃ sarvāṇyastrāṇyavāpsyasi||

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवस्तेनैव वपुषा विभुः। रामस्य पश्यतो राजन्क्षणेन भवभागकृत।।

ityuktvāntardadhe devastenaiva vapuṣā vibhuḥ| rāmasya paśyato rājankṣaṇena bhavabhāgakṛt||

अन्तर्हिते जगन्नाथे रामो नत्वा तु शङ्करम। परीत्यवसुधां सर्वां तीर्थस्नाने ऽकरोन्मनः।।

antarhite jagannāthe rāmo natvā tu śaṅkaram| parītyavasudhāṃ sarvāṃ tīrthasnāne 'karonmanaḥ||

ततः स पृथिवीं सर्वां परिक्रम्य यथाक्रमम। चकार सर्वतीर्थेषु स्नानं विधिवदात्मवान।।

tataḥ sa pṛthivīṃ sarvāṃ parikramya yathākramam| cakāra sarvatīrtheṣu snānaṃ vidhivadātmavān||

तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु तथा देवालयेषु च। पितॄन्देवांश्च विधिवदतर्पयदतन्द्रितः।।

tīrtheṣu kṣetramukhyeṣu tathā devālayeṣu ca| pitṝndevāṃśca vidhivadatarpayadatandritaḥ||

उपवासतपोहोमजपस्नानादिसुक्रियाः। तीर्थेषु विधिवत्कुर्वन्परिचक्राम मेदिनीम।।

upavāsatapohomajapasnānādisukriyāḥ| tīrtheṣu vidhivatkurvanparicakrāma medinīm||

एवं क्रमेण तीर्थेषु स्नात्वा चैव वसुंधराम। प्रदक्षिणीकृत्य शनैः शुद्धदेहो ऽभवन्नृप।।

evaṃ krameṇa tīrtheṣu snātvā caiva vasuṃdharām| pradakṣiṇīkṛtya śanaiḥ śuddhadeho 'bhavannṛpa||

परीत्यैवं वसुमतीं भार्गवः शंभुशासनात। जगाम भूयस्तं देशं यत्र पूर्वमुवास सः।।

parītyaivaṃ vasumatīṃ bhārgavaḥ śaṃbhuśāsanāt| jagām bhūyastaṃ deśaṃ yatra pūrvamuvāsa saḥ||

गत्वा राजन्सतत्रैव स्थित्वा देवमुमापतिम। भक्त्या संपूजयामास तपोभिर्न्नियमैरपि।।

gatvā rājansatatraiva sthitvā devamumāpatim| bhaktyā saṃpūjayāmāsa tapobhirnniyamairapi||

एतस्मिन्नेव काले तु देवानामसुरैः सह। बभूव सुचिरं राजन्संग्रामो रोमहर्षणः।।

etasminneva kāle tu devānāmasuraiḥ saha| babhūva suciraṃ rājansaṃgrāmo romaharṣaṇaḥ||

ततो देवान्पराजित्य युद्धे ऽतिबलिनो ऽसुराः। अवापुरमरैश्वर्यमशेषमकुतोभयाः।।

tato devānparājitya yuddhe 'tibalino 'surāḥ| avāpuramaraiśvaryamaśeṣamakutobhayāḥ||

युद्धे पराजिता देवाः सकला वासवादयः। शङ्करं शरणं चग्मुर्हतैश्वर्या ह्यरातिभिः।।

yuddhe parājitā devāḥ sakalā vāsavādayaḥ| śaṅkaraṃ śaraṇaṃ cagmurhataiśvaryā hyarātibhiḥ||

तोषयित्वा जगन्नाथं प्रणामजय संस्तवैः। प्रार्थयामासुरसुरान्हन्तुं देवाः पिनाकिनम।।

toṣayitvā jagannāthaṃ praṇāmajaya saṃstavaiḥ| prārthayāmāsurasurānhantuṃ devāḥ pinākinam||

ततस्तेषां प्रतिश्रुत्य दानवानां वधं नृप। देवानां वरदः शंभुर्महो दरमुवाच ह।।

tatasteṣāṃ pratiśrutya dānavānāṃ vadhaṃ nṛpa| devānāṃ varadaḥ śaṃbhurmaho daramuvāca ha||

हिमद्रेर्दक्षिणे भागे रामो नाम महातपाः। मुनिपुत्रो ऽतितेजस्वी मामुद्दिश्य तपस्यति।।

himadrerdakṣiṇe bhāge rāmo nāma mahātapāḥ| muniputro 'titejasvī māmuddiśya tapasyati||

तत्र गत्वात्वमद्यैव निवेद्य मम शासनम। महोदर तपस्यन्तं तमिहानय माचिरम।।

tatra gatvātvamadyaiva nivedya mama śāsanam| mahodara tapasyantaṃ tamihānaya māciram||

इत्याज्ञप्रस्तथेत्युक्त्वा प्रणभ्येशं महोदरः। जगाम वायुवेगेन यत्र रामो व्यवस्थितः।।

ityājñaprastathetyuktvā praṇabhyeśaṃ mahodaraḥ| jagāma vāyuvegena yatra rāmo vyavasthitaḥ||

समासाद्य स तं देशं दृष्ट्वा रामं महामुनिम। तपस्यन्तमिदं वाक्यमुवाच विनयान्वितः।।

samāsādya sa taṃ deśaṃ dṛṣṭvā rāmaṃ mahāmunim| tapasyantamidaṃ vākyamuvāca vinayānvitaḥ||

द्रष्टुमिच्छति शम्भुस्त्वां भृगुवर्यं तदाज्ञया। आगतो ऽहं तदागच्छ तत्पादांबुजसन्निधिम।।

draṣṭumicchati śambhustvāṃ bhṛguvaryaṃ tadājñayā| āgato 'haṃ tadāgaccha tatpādāṃbujasannidhim||

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शीघ्रमुत्थाय भार्गवः। तदाज्ञां शिरसानन्द्य तथेति प्रत्यभाषत।।

tacchrutvā vacanaṃ tasya śīghramutthāya bhārgavaḥ| tadājñāṃ śirasānandya tatheti pratyabhāṣata||

ततो रामं त्वरोपेतः शंभुपार्श्वं महोदरः। प्रापयामास सहसा कैलासे नागसत्तमे।।

tato rāmaṃ tvaropetaḥ śaṃbhupārśvaṃ mahodaraḥ| prāpayāmāsa sahasā kailāse nāgasattame||

सहितं सकलैर्भूतैरिन्द्राद्यैश्च सहामरैः। ददर्श भार्गवश्रेष्ठः शङ्करं भक्तवत्सलम।।

sahitaṃ sakalairbhūtairindrādyaiśca sahāmaraiḥ| dadarśa bhārgavaśreṣṭhaḥ śaṅkaraṃ bhaktavatsalam||

संस्तूयमानं मुनिभिर्नारदाद्यैस्तपोधनैः। गन्धर्वैरुपगायद्भिर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः।।

saṃstūyamānaṃ munibhirnāradādyaistapodhanaiḥ| gandharvairupagāyadbhirnṛtyadbhiścāpsarogaṇaiḥ||

उपास्यमानं देवेशं गजचर्मधृताम्बरम। भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम।।

upāsyamānaṃ deveśaṃ gajacarmadhṛtāmbaram| bhasmoddhūlitasarvāṅgaṃ trinetraṃ candraśekharam||

धृतपिङ्गजटाभारं नागाभरमभूषितम। प्रलम्बोष्ठभुजं सौम्यं प्रसन्नमुखपङ्कजम।।

dhṛtapiṅgajaṭābhāraṃ nāgābharamabhūṣitam| pralamboṣṭhabhujaṃ saumyaṃ prasannamukhapaṅkajam||

आस्थितं काञ्चने पट्टे गीर्वाणसमितौ नृप। उपासर्पत्तु देवेशं भृगुवर्यः कृताञ्जलिः।।

āsthitaṃ kāñcane paṭṭe gīrvāṇasamitau nṛpa| upāsarpattu deveśaṃ bhṛguvaryaḥ kṛtāñjaliḥ||

श्रीकण्ठदर्शनोद्वत्तरोमाञ्चाञ्चितविग्रहः। बाष्पत्तु सिक्तकायेन स तु गत्वा हरान्तिकम।।

śrīkaṇṭhadarśanodvattaromāñcāñcitavigrahaḥ| bāṣpattu siktakāyena sa tu gatvā harāntikam||

भक्त्या ससंभ्रमं वाचा हर्षगद्गदयासकृत। नमस्ते देवदेवेति व्यालपन्नाकुलाक्षरम।।

bhaktyā sasaṃbhramaṃ vācā harṣagadgadayāsakṛt| namaste devadeveti vyālapannākulākṣaram||

पपात संस्पृशन्मूर्ध्ना चरणौ पुरविद्विषः। पश्यतां देववृन्दानां मध्ये भृगुकुलोद्वहम।।

papāta saṃspṛśanmūrdhnā caraṇau puravidviṣaḥ| paśyatāṃ devavṛndānāṃ madhye bhṛgukulodvaham||

तमुत्थाप्य शिवः प्रीतः प्रसन्नमुखपङ्कजम। रामं मधुरया वाचा प्रहसन्नाह सादरम।।

tamutthāpya śivaḥ prītaḥ prasannamukhapaṅkajam| rāmaṃ madhurayā vācā prahasannāha sādaram||

इमे दैत्यगणैः क्रान्ताः स्वाधिष्ठानात्परिच्युताः। अशक्रुवन्तस्तान्हन्तुं गीर्वाणा मामुपागताः।।

ime daityagaṇaiḥ krāntāḥ svādhiṣṭhānātparicyutāḥ| aśakruvantastānhantuṃ gīrvāṇā māmupāgatāḥ||

तस्मान्ममाज्ञया राम देवानां च प्रियेप्सया। जहि दैत्यगणान्सर्वान्समर्थस्त्वं हि मे मतः।।

tasmānmamājñayā rāma devānāṃ ca priyepsayā| jahi daityagaṇānsarvānsamarthastvaṃ hi me mataḥ||

ततो रामो ऽब्रवीच्छर्वं प्रणिपत्य कृताञ्जलिः। शृण्वतां सर्वदेवानां सप्रश्रयमिदं वचः।।

tato rāmo 'bravīccharvaṃ praṇipatya kṛtāñjaliḥ| śṛṇvatāṃ sarvadevānāṃ sapraśrayamidaṃ vacaḥ||

स्वामिन्न विदितं किं ते सर्वज्ञस्याखिलात्मनः। तथापि विज्ञापयतो वचनं मे ऽवधारय।।

svāminna viditaṃ kiṃ te sarvajñasyākhilātmanaḥ| tathāpi vijñāpayato vacanaṃ me 'vadhāraya||

यदि शक्रादिभिर्देवैरखिलैरमरारयः। न शक्या हन्तुमेकस्य शक्याः स्यस्ते कथं मम।।

yadi śakrādibhirdevairakhilairamarārayaḥ| na śakyā hantumekasya śakyāḥ syaste kathaṃ mama||

अनस्त्रज्ञो ऽस्मि देवेश युद्धानामप्यकोविदः। कथं हनिष्ये सकलान्सुरशत्रूननायुधः।।

anastrajño 'smi deveśa yuddhānāmapyakovidaḥ| kathaṃ haniṣye sakalānsuraśatrūnanāyudhaḥ||

इत्युक्तस्तेन देवेशः सितं कालाग्निसप्रभम। शैवमस्त्रमयं तेजो ददौ तस्मै महात्मने।।

ityuktastena deveśaḥ sitaṃ kālāgnisaprabham| śaivamastramayaṃ tejo dadau tasmai mahātmane||

आत्मीयं परशुं दत्वा सर्वशस्त्राभिभावकम। रामपाह प्रसन्नात्मा गीर्वाणानां तु शृण्वतम।।

ātmīyaṃ paraśuṃ datvā sarvaśastrābhibhāvakam| rāmapāha prasannātmā gīrvāṇānāṃ tu śṛṇvatam||

मत्प्रसादेन सकलान्सुरशत्रून्विनिघ्नतः। शक्तिर्भवतु ते सौम्य समस्तारिदुरासदा।।

matprasādena sakalānsuraśatrūnvinighnataḥ| śaktirbhavatu te saumya samastāridurāsadā||

अनेनैवायुधेन त्वं गच्छ युध्यस्व शत्रुभिः। स्वयमेव च वेत्सि त्वं यथावद्युद्धकौशलम।।

anenaivāyudhena tvaṃ gaccha yudhyasva śatrubhiḥ| svayameva ca vetsi tvaṃ yathāvadyuddhakauśalam||

एवमुक्तस्ततो रामः शंभुना तं प्रणम्य च। जग्राह परशुं शैव विबुधारिवधोद्यतः।।

evamuktastato rāmaḥ śaṃbhunā taṃ praṇamya ca| jagrāha paraśuṃ śaiva vibudhārivadhodyataḥ||

ततः स शुशुभे रामो विष्णुतेर्ञ्जो ऽशसंभवः। रुद्रभक्त्या समायुक्तो द्युत्येव सवितुर्महः।।

tataḥ sa śuśubhe rāmo viṣṇuterñjo 'śasaṃbhavaḥ| rudrabhaktyā samāyukto dyutyeva saviturmahaḥ||

सो ऽनुज्ञातस्त्रिनेत्रेण देवैः सर्वैः समन्वितः। जगाम हन्तुमसुरान्युद्धाय कृतनिश्चयः।।

so 'nujñātastrinetreṇa devaiḥ sarvaiḥ samanvitaḥ| jagāma hantumasurānyuddhāya kṛtaniścayaḥ||

ततो ऽभवत्पुनर्युद्धं देवानामसुरैः सह। त्रैलोक्यविजयोद्युक्तै राजन्नतिभयङ्करम।।

tato 'bhavatpunaryuddhaṃ devānāmasuraiḥ saha| trailokyavijayodyuktai rājannatibhayaṅkaram||

अथ रामो महाबाहुस्तस्मिन्युद्धे सुदारुणे। कुद्धः परशुना तेन निजघान महासुरान।।

atha rāmo mahābāhustasminyuddhe sudāruṇe| kuddhaḥ paraśunā tena nijaghāna mahāsurān||

प्रहारैरशनिप्रख्यैर्निघ्नन्दैत्यान्सहस्रशः। चचार समरे रामः क्रुद्धः काल इवापरः।।

prahārairaśaniprakhyairnighnandaityānsahasraśaḥ| cacāra samare rāmaḥ kruddhaḥ kāla ivāparaḥ||

हत्वा तु सकलान्दैत्यान्देवान्सर्वानहर्षयत। क्षणेन नाशयामास रामः प्रहरतां वरः।।

hatvā tu sakalāndaityāndevānsarvānaharṣayat| kṣaṇena nāśayāmāsa rāmaḥ praharatāṃ varaḥ||

रामेण हन्यमा नास्तु समस्ता दैत्यदानवाः। ददृशुः सर्वतो रामं हतशेषा भयान्विताः।।

rāmeṇa hanyamā nāstu samastā daityadānavāḥ| dadṛśuḥ sarvato rāmaṃ hataśeṣā bhayānvitāḥ||

हतेष्वसुरसंघेषु विद्रुतेषु च कृत्स्नशः। राममामन्त्र्य विबुधाः प्रययुस्त्रिदिवं पुनः।।

hateṣvasurasaṃgheṣu vidruteṣu ca kṛtsnaśaḥ| rāmamāmantrya vibudhāḥ prayayustridivaṃ punaḥ||

रामो ऽपि हत्वा दितिजानभ्यनुज्ञाप्य चामरान। स्वमाश्रमं समापेदे तपस्यासक्तमानसः।।

rāmo 'pi hatvā ditijānabhyanujñāpya cāmarān| svamāśramaṃ samāpede tapasyāsaktamānasaḥ||

मृगव्याधप्रतिकृतिं कृत्वा शम्भोर्महामतिः। भक्त्या संपूजयामास स तस्मिन्नाश्रमेवशी।।

mṛgavyādhapratikṛtiṃ kṛtvā śambhormahāmatiḥ| bhaktyā saṃpūjayāmāsa sa tasminnāśramevaśī||

गन्धैः पुष्पैस्तथा हृद्यैर्नैवेद्यैरभिवन्दनैः। स्तोत्रैश्च विधिवद्भक्त्या परां प्रीतिमुपानयत।।

gandhaiḥ puṣpaistathā hṛdyairnaivedyairabhivandanaiḥ| stotraiśca vidhivadbhaktyā parāṃ prītimupānayat||