वाक्ष्यामि भोगमोक्षार्थं दीक्षां पापक्षयङ्करीं । मलमायादिपाशानां विश्लेषः क्रियते यया ।।

vākṣyāmi bhogamokṣārthaṃ dīkṣāṃ pāpakṣayaṅkarīṃ | malamāyādipāśānāṃ viśleṣaḥ kriyate yayā ||

ज्ञानञ्च जन्यते शिष्ये सा दीक्षा भुक्तिमुक्तिदा । विज्ञातकलनामैको द्वितीयः प्रलयाकलः ।।

jñānañca janyate śiṣye sā dīkṣā bhuktimuktidā | vijñātakalanāmaiko dvitīyaḥ pralayākalaḥ ||

तृतीयः सकलः शास्त्रे ऽनुग्राह्यस्त्रिविधो मतः । तत्राद्यो मलमात्रेण मुक्तो ऽन्यो मलकर्मभिः ।।

tṛtīyaḥ sakalaḥ śāstre 'nugrāhyastrividho mataḥ | tatrādyo malamātreṇa mukto 'nyo malakarmabhiḥ ||

कलादिभूमिपर्यन्तं स्तवैस्तु सकलो यतः । निराधाराथ साधारा दीक्षापि द्विविधा मता ।।

kalādibhūmiparyantaṃ stavaistu sakalo yataḥ | nirādhārātha sādhārā dīkṣāpi dvividhā matā ||

निराधारा द्वयोस्तेषां साधारा सकलस्य तु । आधारनिरपेक्षेण क्रियते शम्भुचर्यया ।।

nirādhārā dvayosteṣāṃ sādhārā sakalasya tu | ādhāranirapekṣeṇa kriyate śambhucaryayā ||

तीव्रशक्तिनिपातेन निराधारेति सा स्मृता । आचार्यमूर्तिमास्थाय मायातीव्रादिभेदया ।।

tīvraśaktinipātena nirādhāreti sā smṛtā | ācāryamūrtimāsthāya māyātīvrādibhedayā ||

शक्त्या यां कुरुते शम्भुः सा साधिकरणोच्यते । इयं चतुर्विधा प्रोक्ता सवीजा वीजवर्जिता ।।

śaktyā yāṃ kurute śambhuḥ sā sādhikaraṇocyate | iyaṃ caturvidhā proktā savījā vījavarjitā ||

साधिकारानधिकारा यथा तदभिधीयते । समयाचारसंयुक्ता सवीजा जायते नृणां ।।

sādhikārānadhikārā yathā tadabhidhīyate | samayācārasaṃyuktā savījā jāyate nṛṇāṃ ||

निर्वीजा त्वसमर्थानां समयाचारवर्जिता । नित्ये नैमित्तिके काम्ये यतः स्यादधिकारिता ।।

nirvījā tvasamarthānāṃ samayācāravarjitā | nitye naimittike kāmye yataḥ syādadhikāritā ||

साधिकारा भवेद्दीक्षा साधकाचार्ययोरतः । निर्वीजा दीक्षितानान्तु यदास मम पुत्रयोः ।।

sādhikārā bhaveddīkṣā sādhakācāryayorataḥ | nirvījā dīkṣitānāntu yadāsa mama putrayoḥ ||

नित्यमात्राधिकारत्वद्दीक्षा निरधिकारिका । द्विविधेयं द्विरूपा हि प्रत्येकमुपजायते ।।

nityamātrādhikāratvaddīkṣā niradhikārikā | dvividheyaṃ dvirūpā hi pratyekamupajāyate ||

एका क्रियावती तत्र कुण्डमण्डलपूर्विका । मनोव्यापारमात्रेण या सा ज्ञानवती मता ।।

ekā kriyāvatī tatra kuṇḍamaṇḍalapūrvikā | manovyāpāramātreṇa yā sā jñānavatī matā ||

इत्थं लब्धाधिकारेण दीक्षा.अचार्येण साध्यते । स्कन्ददीक्षां गुरुः कुर्यात कृत्वा नित्यक्रियां ततः ।।

itthaṃ labdhādhikāreṇa dīkṣā.acāryeṇa sādhyate | skandadīkṣāṃ guruḥ kuryāt kṛtvā nityakriyāṃ tataḥ ||

प्रणवार्ग्यकराम्भोजकृतद्वाराधिपार्चणः । विघ्नानुत्सार्य देहल्यां न्यस्यास्त्रं स्वासने स्थितः ।।

praṇavārgyakarāmbhojakṛtadvārādhipārcaṇaḥ | vighnānutsārya dehalyāṃ nyasyāstraṃ svāsane sthitaḥ ||

कुर्वीत भूतसंशुद्धिं मन्त्रयोगं यथोदितं । तिलतण्डुलसिद्धार्थकुशदूर्वाक्षतोदकं ।।

kurvīta bhūtasaṃśuddhiṃ mantrayogaṃ yathoditaṃ | tilataṇḍulasiddhārthakuśadūrvākṣatodakaṃ ||

सयवक्षीरनीरञ्च विशेषार्घ्यमिदन्ततः । तदम्बुना द्रव्यशुद्धिं तिलकं स्वासनात्मनोः ।।

sayavakṣīranīrañca viśeṣārghyamidantataḥ | tadambunā dravyaśuddhiṃ tilakaṃ svāsanātmanoḥ ||

पूजनं मन्त्रशिद्धिञ्च पञ्चगव्यञ्च पूर्ववत । लाजचन्दनसिद्धार्थभस्मदूर्वाक्षतं कुशान ।।

pūjanaṃ mantraśiddhiñca pañcagavyañca pūrvavat | lājacandanasiddhārthabhasmadūrvākṣataṃ kuśān ||

विकिरान शुद्धलाजांस्तान सधूपानस्त्रमन्त्रितान । शस्त्राम्बुप्रोक्षितानेतान कवचेनावगुण्ठितान ।।

vikirān śuddhalājāṃstān sadhūpānastramantritān | śastrāmbuprokṣitānetān kavacenāvaguṇṭhitān ||

नानाग्रहणाकारान विघ्नौघविनिवारकान । दर्भाणान्तालमानेन कृत्वा षट्त्रिंशता दलैः ।।

nānāgrahaṇākārān vighnaughavinivārakān | darbhāṇāntālamānena kṛtvā ṣaṭtriṃśatā dalaiḥ ||

सप्तजप्तं शिवास्त्रेण वेणीं बोधासिमुत्तमं । शिवमात्मनि विन्यस्य सृष्ट्याधारमभीप्सितं ।।

saptajaptaṃ śivāstreṇa veṇīṃ bodhāsimuttamaṃ | śivamātmani vinyasya sṛṣṭyādhāramabhīpsitaṃ ||

निष्कलं च शिवं न्यस्य शिवो ऽहमिति भावयेत । उष्णीषं शिरसि न्यस्य अलं कुर्यात्स्वदेहकं ।।

niṣkalaṃ ca śivaṃ nyasya śivo 'hamiti bhāvayet | uṣṇīṣaṃ śirasi nyasya alaṃ kuryātsvadehakaṃ ||

गन्धमण्डनकं स्वीये विदध्याद्दक्षिणे करे । विधिनात्रार्चयेदीशमित्थं स्याच्छिवमस्तकं ।।

gandhamaṇḍanakaṃ svīye vidadhyāddakṣiṇe kare | vidhinātrārcayedīśamitthaṃ syācchivamastakaṃ ||

विन्यस्य शिवमन्त्रेण भास्वरं निजमस्तके । शिवादभिन्नमात्मानं कर्तारं भावयेद्यथा ।।

vinyasya śivamantreṇa bhāsvaraṃ nijamastake | śivādabhinnamātmānaṃ kartāraṃ bhāvayedyathā ||

मण्डले कर्मणां साक्षी कलशे यज्ञरक्षकः । होमाधिकरणं वह्नौ शिष्ये पाशविमोचकः ।।

maṇḍale karmaṇāṃ sākṣī kalaśe yajñarakṣakaḥ | homādhikaraṇaṃ vahnau śiṣye pāśavimocakaḥ ||

स्वात्मन्यनुगृहीतेति षडाधारो य ईश्वरः । सो ऽहमेवेति कुर्वीत भावं स्थिरतरं पुनः ।।

svātmanyanugṛhīteti ṣaḍādhāro ya īśvaraḥ | so 'hameveti kurvīta bhāvaṃ sthirataraṃ punaḥ ||

ज्ञानखड्गकरः स्थित्वा नैरृत्याभिमुखो नरः । सार्घ्याम्बुपञ्चगव्याभ्यां प्रोक्षयेद्यागमण्डपं ।।

jñānakhaḍgakaraḥ sthitvā nairṛtyābhimukho naraḥ | sārghyāmbupañcagavyābhyāṃ prokṣayedyāgamaṇḍapaṃ ||

चतुष्पथान्तसंस्कारैः संस्कुर्यादीक्षणादिभिः । विक्षिप्य विकरांस्तत्र कुशकूर्चोपसंहरेत ।।

catuṣpathāntasaṃskāraiḥ saṃskuryādīkṣaṇādibhiḥ | vikṣipya vikarāṃstatra kuśakūrcopasaṃharet ||

तानीशदिशि वर्धन्यामासनायोपकल्पयेत । नैरृते वास्तुगीर्वाणान द्वारे लक्ष्मीं प्रपूजयेत ।।

tānīśadiśi vardhanyāmāsanāyopakalpayet | nairṛte vāstugīrvāṇān dvāre lakṣmīṃ prapūjayet ||

आप्ये रत्नैः पूरयन्तीं हृदा मण्डपरूपिणीं । साम्बुवस्त्रे सरत्ने च धान्यस्थे पश्चिमानने ।।

āpye ratnaiḥ pūrayantīṃ hṛdā maṇḍaparūpiṇīṃ | sāmbuvastre saratne ca dhānyasthe paścimānane ||

ऐशे कुम्भे यजेच्छम्भुं शक्तिं कुम्भस्य दक्षिणे । पश्चिमस्यान्तु सिंहस्थां वर्धनीं खड्गरूपिणीं ।।

aiśe kumbhe yajecchambhuṃ śaktiṃ kumbhasya dakṣiṇe | paścimasyāntu siṃhasthāṃ vardhanīṃ khaḍgarūpiṇīṃ ||

दिक्षु शक्रादिदिक्पालान्विष्ण्वन्तान प्रणवासनान । वाहनायुधसंयुक्तान हृदाभ्यर्च्य स्वनामभिः ।।

dikṣu śakrādidikpālānviṣṇvantān praṇavāsanān | vāhanāyudhasaṃyuktān hṛdābhyarcya svanāmabhiḥ ||

प्रथमन्तां समादाय कुम्भस्याग्राभिगामिनीं । अविच्छिन्नपयोधरां भ्रामयित्वा प्रदक्षिणं ।।

prathamantāṃ samādāya kumbhasyāgrābhigāminīṃ | avicchinnapayodharāṃ bhrāmayitvā pradakṣiṇaṃ ||

शिवाज्ञां लोकपालानां श्रावयेन्मूलमुच्चरन । संरक्षत यथायोगं कुम्भं धृत्वाथ तां धारेत ।।

śivājñāṃ lokapālānāṃ śrāvayenmūlamuccaran | saṃrakṣata yathāyogaṃ kumbhaṃ dhṛtvātha tāṃ dhāret ||

ततः स्थिरासने कुम्भे साङ्गं सम्पूज्य शङ्करं । विन्यस्य शोध्यमध्वानं वर्धन्यामस्त्रमर्चयेत ।।

tataḥ sthirāsane kumbhe sāṅgaṃ sampūjya śaṅkaraṃ | vinyasya śodhyamadhvānaṃ vardhanyāmastramarcayet ||

चतुर्वक्त्रं सदंष्ट्रञ्च स्मरेदस्त्रं सशक्तिकं । समुद्गरत्रिशूलासिं सूर्यकोटिसमप्रभं ।।

caturvaktraṃ sadaṃṣṭrañca smaredastraṃ saśaktikaṃ | samudgaratriśūlāsiṃ sūryakoṭisamaprabhaṃ ||

भगलिङ्गसमायोगं विदध्याल्लिङ्गमुद्रया । अग्गुष्ठेन स्पृशेत कुम्भं हृदा मुष्ट्यास्त्रवर्धनीं ।।

bhagaliṅgasamāyogaṃ vidadhyālliṅgamudrayā | agguṣṭhena spṛśet kumbhaṃ hṛdā muṣṭyāstravardhanīṃ ||

भुक्तये मुक्तये त्वादौ मुष्टिना वर्धनीं स्पृशेत । कुम्भस्य मुखरक्षार्थं ज्ञानखड्गं समर्पयेत ।।

bhuktaye muktaye tvādau muṣṭinā vardhanīṃ spṛśet | kumbhasya mukharakṣārthaṃ jñānakhaḍgaṃ samarpayet ||

शस्त्रञ्च मूलमन्त्रस्य शतं कुम्भे निवेशयेत । तद्दशांशेन वर्धन्यां रक्षां विज्ञापयेत्ततः ।।

śastrañca mūlamantrasya śataṃ kumbhe niveśayet | taddaśāṃśena vardhanyāṃ rakṣāṃ vijñāpayettataḥ ||

यथेदं कृतयत्नेन भगवन्मखमन्दिरं । रक्षणीयं जगन्नाथ सर्वाध्वरधर त्वया ।।

yathedaṃ kṛtayatnena bhagavanmakhamandiraṃ | rakṣaṇīyaṃ jagannātha sarvādhvaradhara tvayā ||

प्रणवस्थं चतुर्बाहुं वायव्ये गणमर्चयेत । स्थण्डिले शिवमभ्यर्च्य सार्घ्यकुण्डं व्रजेन्नरः ।।

praṇavasthaṃ caturbāhuṃ vāyavye gaṇamarcayet | sthaṇḍile śivamabhyarcya sārghyakuṇḍaṃ vrajennaraḥ ||

निविष्टो मन्त्रतृप्त्यर्थमर्घ्यगन्धघृतादिकं । वामे ऽसव्ये तु विन्यस्य समिद्दर्भतिलादिकं ।।

niviṣṭo mantratṛptyarthamarghyagandhaghṛtādikaṃ | vāme 'savye tu vinyasya samiddarbhatilādikaṃ ||

कुण्डवह्निस्रुगाज्यादि प्राग्वत संस्कृत्य भावयेत । मुख्यतामूर्ध्ववक्त्रस्य हृदि वह्नौ शिवं यजेत ।।

kuṇḍavahnisrugājyādi prāgvat saṃskṛtya bhāvayet | mukhyatāmūrdhvavaktrasya hṛdi vahnau śivaṃ yajet ||

स्वमूर्तौ शिवकुम्भे च स्थण्डिले त्वग्निशिष्ययोः । सृष्टिन्यासेन विन्यस्य शोध्याध्वानं यथाविधि ।।

svamūrtau śivakumbhe ca sthaṇḍile tvagniśiṣyayoḥ | sṛṣṭinyāsena vinyasya śodhyādhvānaṃ yathāvidhi ||

कुण्डमानं मुखं ध्यात्वा हृदाहुतिभिरीप्सितं । वीजानि सप्तजिह्वानामग्नेर्होमाय भण्यते ।।

kuṇḍamānaṃ mukhaṃ dhyātvā hṛdāhutibhirīpsitaṃ | vījāni saptajihvānāmagnerhomāya bhaṇyate ||

विरेफावन्तिमौवर्णौ रेफषष्ठस्वरान्वितौ । इन्दुविन्दुशिखायुक्तौ जिह्वावीजानुपक्रमात ।।

virephāvantimauvarṇau rephaṣaṣṭhasvarānvitau | induvinduśikhāyuktau jihvāvījānupakramāt ||

हिरण्या वनका रक्ता कृष्णा तदनु सुप्रभा । अतिरिक्ता बहुरूपा रुद्रेन्द्राग्न्याप्यदिङ्मुखा ।।

hiraṇyā vanakā raktā kṛṣṇā tadanu suprabhā | atiriktā bahurūpā rudrendrāgnyāpyadiṅmukhā ||

क्षीरादिमधुरैर होमं कुर्याच्छान्तिकपौष्टिके । अभिचारे तु पिण्याकसक्तुकञ्चुककाञ्चिकैः ।।

kṣīrādimadhurair homaṃ kuryācchāntikapauṣṭike | abhicāre tu piṇyākasaktukañcukakāñcikaiḥ ||

लवणैर आजिकातक्रकटुतैलैश च कण्टकैः । समिद्भिरपि वक्राभिः क्रुद्धो भाष्याणुना यजेत ।।

lavaṇair ājikātakrakaṭutailaiś ca kaṇṭakaiḥ | samidbhirapi vakrābhiḥ kruddho bhāṣyāṇunā yajet ||

कदम्बकलिकाहोमाद्यक्षिणी सिद्ध्यति ध्रुवं । बन्धूककिंशुकादीनि वश्याकर्षाय होमयेत ।।

kadambakalikāhomādyakṣiṇī siddhyati dhruvaṃ | bandhūkakiṃśukādīni vaśyākarṣāya homayet ||

बिल्वं राज्याय लक्ष्मार्थं पाटलांश चम्पकानपि । पद्मानि चक्रवर्तित्वे भक्ष्यभोज्यानि सम्पदे ।।

bilvaṃ rājyāya lakṣmārthaṃ pāṭalāṃś campakānapi | padmāni cakravartitve bhakṣyabhojyāni sampade ||

दूर्वा व्याधिविनाशाय सर्वसत्त्ववशीकृते । प्रियङ्गुपाटलीपुष्पं चूतपत्रं ज्वरान्तकं ।।

dūrvā vyādhivināśāya sarvasattvavaśīkṛte | priyaṅgupāṭalīpuṣpaṃ cūtapatraṃ jvarāntakaṃ ||

मृत्युञ्जयो मृत्युजित स्याद वृद्धिः स्यात्तिलहोमतः । रुद्रशान्तिः सर्वशान्त्यै अथ प्रस्तुतमुच्यते ।।

mṛtyuñjayo mṛtyujit syād vṛddhiḥ syāttilahomataḥ | rudraśāntiḥ sarvaśāntyai atha prastutamucyate ||

आहुत्यष्टशतैर मूलमङ्गानि तु दशांशतः । सन्तर्पयेत मूलेन दद्यात पूर्णां यथा पुरा ।।

āhutyaṣṭaśatair mūlamaṅgāni tu daśāṃśataḥ | santarpayeta mūlena dadyāt pūrṇāṃ yathā purā ||

तथा शिष्यप्रवेशाय प्रतिशिष्यं शतं जपेत । दुर निमित्तापसाराय सुनिमित्तकृते तथा ।।

tathā śiṣyapraveśāya pratiśiṣyaṃ śataṃ japet | dur nimittāpasārāya sunimittakṛte tathā ||

शतद्वयञ्च होतव्यं मूलमन्त्रेण पूर्ववत । मूलाद्यष्टास्त्रमन्त्राणां स्वाहान्तैस्तर्पणं सकृत ।।

śatadvayañca hotavyaṃ mūlamantreṇa pūrvavat | mūlādyaṣṭāstramantrāṇāṃ svāhāntaistarpaṇaṃ sakṛt ||

शिखासम्पुटितैर वीजैर ह्रूं फडन्तैश च दीपनं । ओं हौं शिवाय स्वाहेत्यादिमन्त्रैश च तर्पणं ।।

śikhāsampuṭitair vījair hrūṃ phaḍantaiś ca dīpanaṃ | oṃ hauṃ śivāya svāhetyādimantraiś ca tarpaṇaṃ ||

ओं ह्रूं ह्रौं ह्रीं शिवाय ह्रूं फडित्यादिदीपनं । ततः शिवाम्भसा स्थालीं क्षालितां वर्मगुण्ठितां ।।

oṃ hrūṃ hrauṃ hrīṃ śivāya hrūṃ phaḍityādidīpanaṃ | tataḥ śivāmbhasā sthālīṃ kṣālitāṃ varmaguṇṭhitāṃ ||

चन्दनादिसमालब्धां बध्नीयात कटकं गले । वर्मास्त्रजप्तसद्दर्भपत्राभ्यां चरुसिद्धये ।।

candanādisamālabdhāṃ badhnīyāt kaṭakaṃ gale | varmāstrajaptasaddarbhapatrābhyāṃ carusiddhaye ||

वर्माद्यैर आसने दत्ते सार्धेन्दुकृतमण्डले । न्यस्तायां मूर्तिभूतायां भावपुष्पैः शिवं यजेत ।।

varmādyair āsane datte sārdhendukṛtamaṇḍale | nyastāyāṃ mūrtibhūtāyāṃ bhāvapuṣpaiḥ śivaṃ yajet ||

वस्त्रबद्धमुखायां वा स्थाल्यां पुष्पैर वहिर्भवैः । चुल्ल्यां पश्चिमवक्त्रायां न्यस्तायां मानुषात्मना ।।

vastrabaddhamukhāyāṃ vā sthālyāṃ puṣpair vahirbhavaiḥ | cullyāṃ paścimavaktrāyāṃ nyastāyāṃ mānuṣātmanā ||

न्यस्ताहङ्कारवीजायां शुद्धायां वीक्षणादिभिः । धर्माधर्मशरीरायां जप्तायां मानुषात्मना ।।

nyastāhaṅkāravījāyāṃ śuddhāyāṃ vīkṣaṇādibhiḥ | dharmādharmaśarīrāyāṃ japtāyāṃ mānuṣātmanā ||

स्थालीमारोपयेदस्त्रजप्तां गव्याम्बुमार्जितां । गव्यं पयो ऽस्त्रसंशुद्धं प्रासादशतमन्त्रितं ।।

sthālīmāropayedastrajaptāṃ gavyāmbumārjitāṃ | gavyaṃ payo 'strasaṃśuddhaṃ prāsādaśatamantritaṃ ||

तुण्डलान श्यामकादीनां निक्षिपेत्तत्र तद्यथा । एकशिष्यविधानाय तेषां प्रसृतिपञ्चकं ।।

tuṇḍalān śyāmakādīnāṃ nikṣipettatra tadyathā | ekaśiṣyavidhānāya teṣāṃ prasṛtipañcakaṃ ||

प्रसृतिं प्रसृतिं पश्चाद्वर्धयेद द्व्यादिषु क्रमात । कुर्याच्चानलमन्त्रेण पिधानं कवचाणुना ।।

prasṛtiṃ prasṛtiṃ paścādvardhayed dvyādiṣu kramāt | kuryāccānalamantreṇa pidhānaṃ kavacāṇunā ||

शिवाग्नौ मूलमन्त्रेण पूर्वास्यश चरुकं पचेत । सुखिन्ने तत्र तच्चुल्ल्यां श्रुवमापूर्य सर्पिषा ।।

śivāgnau mūlamantreṇa pūrvāsyaś carukaṃ pacet | sukhinne tatra taccullyāṃ śruvamāpūrya sarpiṣā ||

स्वाहान्तैः संहितामन्त्रैर दत्वा तप्ताभिघारणं । संस्थाप्य मण्डले स्थालीं सद्दर्भे ऽस्त्राणुना कृते ।।

svāhāntaiḥ saṃhitāmantrair datvā taptābhighāraṇaṃ | saṃsthāpya maṇḍale sthālīṃ saddarbhe 'strāṇunā kṛte ||

प्रणवेन पिधायास्यां तद्देहलेपनं हृदा । सुशीतलो भवत्येवम प्राप्य शीताभिघारणं ।।

praṇavena pidhāyāsyāṃ taddehalepanaṃ hṛdā | suśītalo bhavatyevam prāpya śītābhighāraṇaṃ ||

विदध्यात्संहितामन्त्रैः शिष्यं प्रति सकृत सकृत । धर्माद्यासनके हुत्वा कुण्डमण्डलपश्चिमे ।।

vidadhyātsaṃhitāmantraiḥ śiṣyaṃ prati sakṛt sakṛt | dharmādyāsanake hutvā kuṇḍamaṇḍalapaścime ||

सम्पातञ्च स्रुचा हुत्वा शुद्धिं संहितया चरेत । चरुकं सकृदालभ्य तयैव वषडन्तया ।।

sampātañca srucā hutvā śuddhiṃ saṃhitayā caret | carukaṃ sakṛdālabhya tayaiva vaṣaḍantayā ||

धेनुमुद्रामृतीभूतं स्थण्डिलेशान्तिकं नयेत । साज्यभागं स्वशिष्याणां भागो देवाय वह्नये ।।

dhenumudrāmṛtībhūtaṃ sthaṇḍileśāntikaṃ nayet | sājyabhāgaṃ svaśiṣyāṇāṃ bhāgo devāya vahnaye ||

कुर्यात्तु स्तोकपालादेः समध्वाज्यमितिदं त्रयं । नमो ऽन्तेन हृदा दद्यात्तेनैवाचमनीयकं ।।

kuryāttu stokapālādeḥ samadhvājyamitidaṃ trayaṃ | namo 'ntena hṛdā dadyāttenaivācamanīyakaṃ ||

साज्यं मन्त्रशतं हुत्वा दद्यात पूर्णां यथाविधि । मण्डलं कुण्डतः पूर्वे मध्ये वा शम्भुकुम्भयोः ।।

sājyaṃ mantraśataṃ hutvā dadyāt pūrṇāṃ yathāvidhi | maṇḍalaṃ kuṇḍataḥ pūrve madhye vā śambhukumbhayoḥ ||

रुद्रमातृगणादीनां निर्वर्त्यान्तर्बलिं हृदा । शिवमध्ये ऽप्यलब्धाज्ञो विधायैकत्वभावनं ।।

rudramātṛgaṇādīnāṃ nirvartyāntarbaliṃ hṛdā | śivamadhye 'pyalabdhājño vidhāyaikatvabhāvanaṃ ||

सर्वज्ञतादियुक्तो ऽहं समन्ताच्चोपरि स्थितः । ममांशो योजनास्थानमधिष्ठाहमध्वरे ।।

sarvajñatādiyukto 'haṃ samantāccopari sthitaḥ | mamāṃśo yojanāsthānamadhiṣṭhāhamadhvare ||

शिवो ऽहमित्यहङ्कारी निष्क्रमेद यागमण्डपात । न्यस्तपूर्वाग्रसन्धर्भे शस्त्राणुकृतमण्डले ।।

śivo 'hamityahaṅkārī niṣkramed yāgamaṇḍapāt | nyastapūrvāgrasandharbhe śastrāṇukṛtamaṇḍale ||

प्रणवासनके शिष्यं शुक्लवस्त्रोत्तरीयकं । स्नातञ्चोदङ्मुखं मुक्त्यै पूर्ववक्त्रन्तु भुक्तये ।।

praṇavāsanake śiṣyaṃ śuklavastrottarīyakaṃ | snātañcodaṅmukhaṃ muktyai pūrvavaktrantu bhuktaye ||

ऊर्ध्वं कायं समारोप्य पूर्वास्यं प्रविलोकयेत । चरणादिशिखां यावन्मुक्तौ भुक्तौ विलोमतः ।।

ūrdhvaṃ kāyaṃ samāropya pūrvāsyaṃ pravilokayet | caraṇādiśikhāṃ yāvanmuktau bhuktau vilomataḥ ||

चक्षुषा सप्रसादेन शैवं धाम विवृण्वता । अस्त्रोदकेन सम्मोक्ष्य मन्त्राम्बुस्नानसिद्दये ।।

cakṣuṣā saprasādena śaivaṃ dhāma vivṛṇvatā | astrodakena sammokṣya mantrāmbusnānasiddaye ||

भस्मस्नानाय विघ्नानां शान्तये पापभित्तये । सृष्टिसंहारयोगेन ताडयेदस्त्रभस्मना ।।

bhasmasnānāya vighnānāṃ śāntaye pāpabhittaye | sṛṣṭisaṃhārayogena tāḍayedastrabhasmanā ||

पुनरस्त्राम्बुना प्रोक्ष्य सकलीकरणाय तं । नाभेरूर्ध्वं कुशाग्रेण मार्जनीयास्त्रमुच्चरन ।।

punarastrāmbunā prokṣya sakalīkaraṇāya taṃ | nābherūrdhvaṃ kuśāgreṇa mārjanīyāstramuccaran ||

त्रिधा.अलभेत तन्मूलैर अघमर्षाय नाभ्यधः । द्वैविध्याय च पाशानां आलभेत शराणुना ।।

tridhā.alabheta tanmūlair aghamarṣāya nābhyadhaḥ | dvaividhyāya ca pāśānāṃ ālabheta śarāṇunā ||

तच्छरीरे शिवं साङ्गं सासनं विन्यसेत्ततः । पुष्पादिपूजितस्यास्य नेत्रे नेत्रेण वा हृदा ।।

taccharīre śivaṃ sāṅgaṃ sāsanaṃ vinyasettataḥ | puṣpādipūjitasyāsya netre netreṇa vā hṛdā ||

प्रदक्षिणक्रमादेनं प्रवेश्य शिवदक्षिणं ।।

pradakṣiṇakramādenaṃ praveśya śivadakṣiṇaṃ ||

सवस्त्रमासनं दद्यात यथावर्णं निवेदयेत । संहारमुद्रयात्मानं मूर्त्या तस्य हृदम्बुजे ।।

savastramāsanaṃ dadyāt yathāvarṇaṃ nivedayet | saṃhāramudrayātmānaṃ mūrtyā tasya hṛdambuje ||

निरुध्य शोधिते काये न्यासं कृत्वा तमर्चयेत । पूर्वाननस्य शिष्यस्य मूलमन्त्रेण मस्तके ।।

nirudhya śodhite kāye nyāsaṃ kṛtvā tamarcayet | pūrvānanasya śiṣyasya mūlamantreṇa mastake ||

शिवहस्तं प्रदातव्यं रुद्रेशपददायकं । शिवसेवाग्रहोपायं दत्तहस्तं शिवाणुना ।।

śivahastaṃ pradātavyaṃ rudreśapadadāyakaṃ | śivasevāgrahopāyaṃ dattahastaṃ śivāṇunā ||

शिवे प्रक्षेपयेत पुष्पमपनीयार्चकन्तारं । तत्पात्रस्थानमन्त्राढ्यं शिवदेवगणानुगं ।।

śive prakṣepayet puṣpamapanīyārcakantāraṃ | tatpātrasthānamantrāḍhyaṃ śivadevagaṇānugaṃ ||

विप्रादीनां क्रमान्नाम कुर्याद्वा स्वेच्छया गुरुः । प्रणतिं कुम्भवर्धन्योः कारयित्वानलान्तिकं ।।

viprādīnāṃ kramānnāma kuryādvā svecchayā guruḥ | praṇatiṃ kumbhavardhanyoḥ kārayitvānalāntikaṃ ||

सदक्षिणासने तद्वत सौम्यास्यमुपवेशयेत । शिष्यदेहविनिष्क्रान्तां सुषुम्णामिव चिन्तयेत ।।

sadakṣiṇāsane tadvat saumyāsyamupaveśayet | śiṣyadehaviniṣkrāntāṃ suṣumṇāmiva cintayet ||

निजग्रहलीनाञ्च दर्भमूलेन मन्त्रितं । दर्भाग्रं दक्षिणे तस्य विधाय करपल्लवे ।।

nijagrahalīnāñca darbhamūlena mantritaṃ | darbhāgraṃ dakṣiṇe tasya vidhāya karapallave ||

तम्मूलमात्मजङ्घायामग्रञ्चेति शिखिध्वजे । शिष्यस्य हृदयं गत्वा रेचकेन शिवाणुना ।।

tammūlamātmajaṅghāyāmagrañceti śikhidhvaje | śiṣyasya hṛdayaṃ gatvā recakena śivāṇunā ||

पुरकेण समागत्य स्वकीयं हृद्यान्तरं । शिवाग्निना पुनः कृत्वा नाडीसन्धानमीदृशं ।।

purakeṇa samāgatya svakīyaṃ hṛdyāntaraṃ | śivāgninā punaḥ kṛtvā nāḍīsandhānamīdṛśaṃ ||

हृदा तत्सन्निधानार्थञ्जुहुयादाहुतित्रयं । शिवहस्तस्थिरत्वार्थं शतं मूलेन होमयेत । इत्थं समयदीक्षायां भवेद्योग्यो भवार्चने ।।

hṛdā tatsannidhānārthañjuhuyādāhutitrayaṃ | śivahastasthiratvārthaṃ śataṃ mūlena homayet | itthaṃ samayadīkṣāyāṃ bhavedyogyo bhavārcane ||