Sanskrit Original

सत्यं कथयास्माकम अतिसुभगे कस्यायम आत्मजः सोमस्याथ बृहस्पतेः पुत्रः। इत्युक्तापि सा तारा ह्रिया न किंचिद उवाच। बहुशो ऽप्य अभिहिता यदासौ देवेभ्यो नाचचक्षे ततश च स कुमारस तां शप्तुम उद्यतः प्राह च। दुष्टे कस्मान मम तातं नाख्यासि। अद्यैव ते ऽलीकलज्जावत्यास तथा शास्तिम अयम अहं करोमि यथा नैवम अन्याप्य अतिमन्थरवचना भविष्यतीति अथ भगवान पितामहस तं कुमारं संनिवार्य स्वयम अपृच्छत ताराम। कथय वत्से कस्यायम आत्मजः सोमस्य अथ बृहस्पतेर इत्य उक्ता लज्जाजडम आह सोमस्येति।।

satyaṃ kathayāsmākam atisubhage kasyāyam ātmajaḥ somasyātha bṛhaspateḥ putraḥ| ityuktāpi sā tārā hriyā na kiṃcid uvāca| bahuśo 'py abhihitā yadāsau devebhyo nācacakṣe tataś ca sa kumāras tāṃ śaptum udyataḥ prāha ca| duṣṭe kasmān mama tātaṃ nākhyāsi| adyaiva te 'līkalajjāvatyās tathā śāstim ayam ahaṃ karomi yathā naivam anyāpy atimantharavacanā bhaviṣyatīti atha bhagavān pitāmahas taṃ kumāraṃ saṃnivārya svayam apṛcchat tārām| kathaya vatse kasyāyam ātmajaḥ somasya atha bṛhaspater ity uktā lajjājaḍam āha somasyeti||