Sanskrit Original

तया चैवम उक्तः परितुष्टान्तःकरणो ऽपि कृष्णः सत्यभामाम अमर्षताम्रलोचनः प्राह। सत्ये ममैवैषावहासना। नाहम एतां तस्य दुरात्मनः सहिष्ये। न ह्य अनुल्लङ्घ्य वरपादपं तत्कृतनीडाश्रयिणो विहंगा वध्यन्ते। तद अलम अत्यर्थम अमुनास्मत्पुरतः शोकप्रेरितवाक्यपरिकरेणेत्य उक्त्वा द्वारकाम अभ्येत्य बलदेवम एकान्ते वासुदेवः प्राह। मृगयागतं प्रसेनम अटव्यां मृगपतिर जघान। सत्राजितो ऽप्य अधुना शतधन्वना निधनं प्रापितः। तदुभयविनाशात तन मणिरत्नम आवाभ्यां सामान्यं भविष्यति।।

tayā caivam uktaḥ parituṣṭāntaḥkaraṇo 'pi kṛṣṇaḥ satyabhāmām amarṣatāmralocanaḥ prāha| satye mamaivaiṣāvahāsanā| nāham etāṃ tasya durātmanaḥ sahiṣye| na hy anullaṅghya varapādapaṃ tatkṛtanīḍāśrayiṇo vihaṃgā vadhyante| tad alam atyartham amunāsmatpurataḥ śokapreritavākyaparikareṇety uktvā dvārakām abhyetya baladevam ekānte vāsudevaḥ prāha| mṛgayāgataṃ prasenam aṭavyāṃ mṛgapatir jaghāna| satrājito 'py adhunā śatadhanvanā nidhanaṃ prāpitaḥ| tadubhayavināśāt tan maṇiratnam āvābhyāṃ sāmānyaṃ bhaviṣyati||