Sanskrit Original

हुए भे । ३७ ॥ कनद ५०-गरोशदशनार्थं शनेश्चरागमनम्‌ । हरिस्तमाशिषं कृत्वा रत्नसिंहासने वरे । नन्तं नत्तं क्रं णी जगृरेन्धवेकिन्नराः । श्र तिसारं श्र्‌तिसुखं तुष्टुवुः श्रू.तयो हरिम, ॥ ४ । एतस्मिन्नन्तरे तत्र द्रष्टु शङ्कुर्‌नन्दनम. । श्राजगाम महायोगी सू्यंपृत्रः सनेश्चवरः ॥ ५ । ॥ ति 7 श न जः नि न ग न १ स शर स एतथ न य ल प म गरेशदशंनाथः शनश्च रागमनम्‌ [ ४२७ ग्रत्यन्तनस्रवदम ईषनमूद्वितलोचनः । स्तुति कररही थीं । ४ । इसी बीच मंवहां परश्शंकर के पुत्रका ४२८ [ त्रह्मगैवत्तं पुराणम्‌ प्रधानद्वारमासादय' शिवतुल्यपराक्रमम्‌ । दारिणां श्ूलहस्तञ्च ` विरालाक्षमुवाच ह्‌ । *६ । शिवाज्ञया शिशु द्रष्टु यामि शङ्कुरकिद्कुर । विष्युप्रमखेदेवानां मूनीनामनु रोधतः । १० ॥ प्राज्ञां देहि च मां गन्त्‌ पार्वतीसक्चिधि बुध पूनर्यामि शिशु ष्टा विषयासक्तमानसः । *१ । प्राज्ञावहो न देवानां नाहं शङ्धुरकिङ्कुरः दारं दातु न शक्तोऽहं विनाऽऽत्ममातुराज्ञया । १२ । ॥ । इत्युक्त्वाभ्यन्तरमभ्येत्य प्र रितः स दिवाज्ञया । ददौ द्वारं ग्रहेश । यविशालाक्षो मदा ततः ॥ १३ ॥