Sanskrit Original

त ननाम महादेवो ब्रह्माणञ्च ननाम सः । ननाम सूर्य्यो भक्त्याच संत्रस्तश्चन््रशेखरम. । *२६ ॥ कद्यपश्च महाभक्त्या तुष्टाव च ननाम च । शिवः संस्तूय सवंश्चं समूवास सुखासने २७१ २०६ |] [ ब्रह्यवंवत्तपुराणम तुलस्युपाख्यानम. | [ २०७ वृषध्वजच्च मद्धक्तं मम प्राणाधिकप्रियम्‌ । स्यः शशाप इतिमे कारण त्रासकोपयोः । ३५ ॥ पुत्रवात्‌ 'ल्यशोकेन सूर्य्यं हन्तु समूद्यतः । स ब्रह्माणं प्रपन्नश्च ससृ्येश्च विधिस्त्वयि ॥ ३६ ॥ त्वयि ये शरणापन्त । ध्यानेन वचसापि वा । २०८ | [ ब्रह्यवैवक्तेपुराणम्‌ कालोऽतियातो दवेन युगानामक विशतिः ॥ वैकुण्ठे घटिकाद्धेन शीघ्र ययौ नृपालयम्‌ । ४० ॥ वृषध्वजो मृतः कालाद्‌ दुनिबार््यात्‌ । हंसध्वजश्च तत्‌ पुत्रो मृतःसोऽपि धिया हेतः. ॥ ४९ तत्‌ पूत्रौ च महाभागो धर्मध्वजकुश्ञध्वजौ । हतधियो सृथ्यंशापात्त च परमवेष्णवौ । \*२्‌ ॥ राज्य म्रष्टौश्रियाश्रष्टौ कमलातापसावुभौ । तयोश्चभाय्येयोलेक्ष्मीः कलया चज निष्नति ॥ ४३ ॥