श्रुत्वा हनुमतो वाक्यं यथावदभिभाषितम् । रामः प्रीतिसमायुक्तो वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ।।

śrutvā hanumatō vākyaṅ yathāvadabhibhāṣitam . rāmaḥ prītisamāyuktō vākyamuttaramabravīt ।।

कृतं हनुमता कार्यं सुमहद्भुवि दुर्लभम् । मनसापि यदन्येन न शक्यं धरणीतले ।।

kṛtaṅ hanumatā kāryaṅ sumahadbhuvi durlabham . manasāpi yadanyēna na śakyaṅ dharaṇītalē ।।

न हि तं परिपश्यामि यस्तरेत महार्णवम् । अन्यत्र गरुडाद्वायोरन्यत्र च हनूमतः ।।

na hi taṅ paripaśyāmi yastarēta mahārṇavam . anyatra garuḍādvāyōranyatra ca hanūmataḥ ।।

देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् । अप्रधृष्यां पुरीं लङ्कां रावणेन सुरक्षिताम् । प्रवष्ट स्सत्त्वमाश्रित्यश्वसन्को नाम निष्क्रमेत् ।।

dēvadānavayakṣāṇāṅ gandharvōragarakṣasām . apradhṛṣyāṅ purīṅ laṅkāṅ rāvaṇēna surakṣitām . pravaṣṭa ssattvamāśrityaśvasankō nāma niṣkramēt ।।

को विशेत्सुदुराधर्षां राक्षसैश्च सुरक्षिताम् । यो वीर्यबलसम्पन्नो न समस्याद्धनूमतः ।।

kō viśētsudurādharṣāṅ rākṣasaiśca surakṣitām . yō vīryabalasampannō na samasyāddhanūmataḥ ।।

भृत्यकार्यं हनुमता सुग्रीवस्य कृतंमहत् । स्वयं विधाय स्वबलं सदृशं विक्रमस्य च ।।

bhṛtyakāryaṅ hanumatā sugrīvasya kṛtaṅmahat . svayaṅ vidhāya svabalaṅ sadṛśaṅ vikramasya ca ।।

यो हि भृत्यो नियुक्तस्सन्भर्त्रा कर्मणि दुष्करे । कुर्यात्तदनुरागेण तमाहुः पुरुषोत्तमम् ।।

yō hi bhṛtyō niyuktassanbhartrā karmaṇi duṣkarē . kuryāttadanurāgēṇa tamāhuḥ puruṣōttamam ।।

नियुक्तोय: परं कार्यं न कुर्यान्नृपतेः प्रियम् । भृत्योऽभृत्यस्समर्थोऽपि तमाहुर्मध्यमं नरम् ।।

niyuktōya: paraṅ kāryaṅ na kuryānnṛpatēḥ priyam . bhṛtyō.bhṛtyassamarthō.pi tamāhurmadhyamaṅ naram ।।

नियुक्तो नृपतेः कार्यं न कुर्याद्यस्समाहितः । भृत्यो युक्तस्समर्थश्च तमाहुः पुरुषाधमम् ।।

niyuktō nṛpatēḥ kāryaṅ na kuryādyassamāhitaḥ . bhṛtyō yuktassamarthaśca tamāhuḥ puruṣādhamam ।।

तन्नियोगे नियुक्तेन कृतं कृत्यं हनूमता । न चात्मा लघुतां नीतस्सुग्रीवश्चापि तोषितः ।।

tanniyōgē niyuktēna kṛtaṅ kṛtyaṅ hanūmatā . na cātmā laghutāṅ nītassugrīvaścāpi tōṣitaḥ ।।

अहं च रघुवंशश्च लक्ष्मणश्च महाबलः । वैदेह्या दर्शनेनाद्य धर्मतः परिरक्षिताः ।।

ahaṅ ca raghuvaṅśaśca lakṣmaṇaśca mahābalaḥ . vaidēhyā darśanēnādya dharmataḥ parirakṣitāḥ ।।

इदं तु मम दीनस्य मनो भूयः प्रकर्षति । यदिहास्य प्रियाख्यातुर्न कुर्मि सदृशं प्रियम् ।।

idaṅ tu mama dīnasya manō bhūyaḥ prakarṣati . yadihāsya priyākhyāturna kurmi sadṛśaṅ priyam ।।

एष सर्वस्वभूते परिष्वङ्गो हनूमतः । मया कालमिमं प्राप्य दत्तस्तस्य महात्मनः ।।

ēṣa sarvasvabhūtē pariṣvaṅgō hanūmataḥ . mayā kālamimaṅ prāpya dattastasya mahātmanaḥ ।।

इत्युक्त्वा प्रीतिहृष्टाङ्गो रामस्तं परिषस्वजे । हनूमन्तं कृतात्मानं कृतकार्यमुपागतम् ।।

ityuktvā prītihṛṣṭāṅgō rāmastaṅ pariṣasvajē . hanūmantaṅ kṛtātmānaṅ kṛtakāryamupāgatam ।।

ध्यात्वा पुनरुवाचेदं वचनं रघुनन्दनः । हरीणामीश्वरस्यापि सुग्रीवस्योपशृण्वतः ।।

dhyātvā punaruvācēdaṅ vacanaṅ raghunandanaḥ . harīṇāmīśvarasyāpi sugrīvasyōpaśṛṇvataḥ ।।

सर्वथा सुकृतं तावत्सीतायाः परिमार्गणम् । सागरं तु समासाद्य पुनर्नष्टं मनो मम ।।

sarvathā sukṛtaṅ tāvatsītāyāḥ parimārgaṇam . sāgaraṅ tu samāsādya punarnaṣṭaṅ manō mama ।।

कथं नाम समुद्रस्य दुष्पारस्य महाम्भसः । हरयो दक्षिणं पारं गमिष्यन्ति समागताः ।।

kathaṅ nāma samudrasya duṣpārasya mahāmbhasaḥ . harayō dakṣiṇaṅ pāraṅ gamiṣyanti samāgatāḥ ।।

यद्यप्येष तु वृत्तान्तो वैदेह्या गदितो मम । समुद्रपारगमने हरीणां किमिहोत्तरम् ।।

yadyapyēṣa tu vṛttāntō vaidēhyā gaditō mama . samudrapāragamanē harīṇāṅ kimihōttaram ।।

इत्युक्तवा शोकसम्भ्रान्तो राम श्शत्रुनिबर्हणः । हनूमन्तं महाबाहुस्ततो ध्यानमुपागमत् ।।

ityuktavā śōkasambhrāntō rāma śśatrunibarhaṇaḥ . hanūmantaṅ mahābāhustatō dhyānamupāgamat ।।