एवमुक्तो हनुमता रामो दशरथात्मज:। तं मणिं हृदये कृत्वा प्ररुरोद सलक्ष्मणः।।

ēvamuktō hanumatā rāmō daśarathātmaja:. taṅ maṇiṅ hṛdayē kṛtvā prarurōda salakṣmaṇaḥ৷৷

तं तु दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं राघव श्शोककर्शितः। नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां सुग्रीवमिदमब्रवीत्।।

taṅ tu dṛṣṭvā maṇiśrēṣṭhaṅ rāghava śśōkakarśitaḥ. nētrābhyāmaśrupūrṇābhyāṅ sugrīvamidamabravīt৷৷

यथैव धेनु स्स्रवति स्नेहाद्वत्सस्य वत्सला। तथा ममापि हृदयं मणिरत्नस्य दर्शनात्।।

yathaiva dhēnu ssravati snēhādvatsasya vatsalā. tathā mamāpi hṛdayaṅ maṇiratnasya darśanāt৷৷

मणिरत्नमिदं दत्तं वैदेह्याश्श्वशुरेण मे। वधूकाले यथाबद्धमधिकं मूर्ध्नि शोभते।।

maṇiratnamidaṅ dattaṅ vaidēhyāśśvaśurēṇa mē. vadhūkālē yathābaddhamadhikaṅ mūrdhni śōbhatē৷৷

अयं हि जलसम्भूतो मणिस्सज्जनपूजितः। यज्ञे परमतुष्टेन दत्तश्शक्रेण धीमता।।

ayaṅ hi jalasambhūtō maṇissajjanapūjitaḥ. yajñē paramatuṣṭēna dattaśśakrēṇa dhīmatā৷৷

इमं दृष्ट्वा मणिश्रेष्ठं यथा तातस्य दर्शनम्। अद्यास्म्यवगतस्सौम्य वैदेहस्य तथा विभोः।।

imaṅ dṛṣṭvā maṇiśrēṣṭhaṅ yathā tātasya darśanam. adyāsmyavagatassaumya vaidēhasya tathā vibhōḥ৷৷

अयं हि शोभते तस्याः प्रियाया मूर्ध्नि मे मणिः। अस्याद्य दर्शने नाहं प्राप्तां तामिव चिन्तये।।

ayaṅ hi śōbhatē tasyāḥ priyāyā mūrdhni mē maṇiḥ. asyādya darśanē nāhaṅ prāptāṅ tāmiva cintayē৷৷

किमाह सीता वैदेही ब्रूहि सौम्य पुनः पुनः। पिपासुमिव तोयेन सिञ्चन्ती वाक्यवारिणा।।

kimāha sītā vaidēhī brūhi saumya punaḥ punaḥ. pipāsumiva tōyēna siñcantī vākyavāriṇā৷৷

इतस्तु किं दुःखतरं यदिमं वारिसम्भवम्। मणिं पश्यामि सौमित्रे वैदेहीमागतां विना।।

itastu kiṅ duḥkhataraṅ yadimaṅ vārisambhavam. maṇiṅ paśyāmi saumitrē vaidēhīmāgatāṅ vinā৷৷

चिरं जीवति वैदेही यदि मासं धरिष्यति। क्षणं सौम्य न जीवेयं विना तामसितेक्षणाम्।।

ciraṅ jīvati vaidēhī yadi māsaṅ dhariṣyati. kṣaṇaṅ saumya na jīvēyaṅ vinā tāmasitēkṣaṇām৷৷

नय मामपि तं देशं यत्र दृष्टा मम प्रिया। न तिष्ठेयं क्षणमपि प्रवृत्तिमुपलभ्य च।।

naya māmapi taṅ dēśaṅ yatra dṛṣṭā mama priyā. na tiṣṭhēyaṅ kṣaṇamapi pravṛttimupalabhya ca৷৷

कथं सा मम सुश्रोणी भीरुभीरु स्सती सदा। भयावहानां घोराणां मध्ये तिष्ठति रक्षसाम्।।

kathaṅ sā mama suśrōṇī bhīrubhīru ssatī sadā. bhayāvahānāṅ ghōrāṇāṅ madhyē tiṣṭhati rakṣasām৷৷

शारद स्तिमिरोन्मुक्तो नूनं चन्द्रं इवांबुधैः। आवृतं वदनं तस्या न विराजति राक्षसैः।।

śārada stimirōnmuktō nūnaṅ candraṅ ivāṅbudhaiḥ. āvṛtaṅ vadanaṅ tasyā na virājati rākṣasaiḥ৷৷

किमाह सीता हनुमंस्तत्त्वतः कथयाद्य मे। एतेन खलु जीविष्ये भेषजेनातुरो यथा।।

kimāha sītā hanumaṅstattvataḥ kathayādya mē. ētēna khalu jīviṣyē bhēṣajēnāturō yathā৷৷

मधुरा मधुरालापा किमाह मम भामिनी। मद्विहीना वरारोहा हनुमन् कथयस्व मे।।

madhurā madhurālāpā kimāha mama bhāminī. madvihīnā varārōhā hanuman kathayasva mē৷৷