ततः कृतोदकं स्नातं तं गृध्रं हरियूथपाः। उपविष्टा गिरौ रम्ये परिवार्य समन्ततः।।

tataḥ kṛtōdakaṅ snātaṅ taṅ gṛdhraṅ hariyūthapāḥ. upaviṣṭā girau ramyē parivārya samantataḥ৷৷

तमङ्गदमुपासीनं तैस्सर्वैर्हरिभिर्वृतम्। जनितप्रत्ययो हर्षात्सम्पातिः पुनरब्रवीत्।।

tamaṅgadamupāsīnaṅ taissarvairharibhirvṛtam. janitapratyayō harṣātsampātiḥ punarabravīt৷৷

कृत्वा निश्शब्दमेकाग्रा श्श्रुण्वन्तु हरयो मम। तत्वं सङ्कीर्तयिष्यामि यथा जानामि मैथिलीम्।।

kṛtvā niśśabdamēkāgrā śśruṇvantu harayō! mama. tatvaṅ saṅkīrtayiṣyāmi yathā jānāmi maithilīm৷৷

अस्य विन्ध्यस्य शिखरे पतितोऽस्मि पुरावने। सूर्यतपपरीताङ्गो निर्दग्धस्सूर्यरश्मिभिः।।

asya vindhyasya śikharē patitō.smi purāvanē. sūryatapaparītāṅgō nirdagdhassūryaraśmibhiḥ৷৷

लब्धसंज्ञस्तु षड्रात्राद्विवशो विह्वलन्निव। वीक्षमाणो दिशस्सर्वा नाभिजानामि किञ्चन।।

labdhasaṅjñastu ṣaḍrātrādvivaśō vihvalanniva. vīkṣamāṇō diśassarvā nābhijānāmi kiñcana৷৷

ततस्तु सागरान् शैलान्नदीस्सर्वास्सरांसि च। वनानि च प्रदेशांश्च नीरीक्ष्य मतिरागता।।

tatastu sāgarān śailānnadīssarvāssarāṅsi ca. vanāni ca pradēśāṅśca nīrīkṣya matirāgatā৷৷

हृष्टपक्षिगणाकीर्णः कन्दरान्तरकूटवान्। दक्षिणस्योदधेस्तीरे विन्ध्योऽयमिति निश्चितः।।

hṛṣṭapakṣigaṇākīrṇaḥ kandarāntarakūṭavān. dakṣiṇasyōdadhēstīrē vindhyō.yamiti niścitaḥ৷৷

आसीच्चात्राश्रमं पुण्यं सुरैरपि सुपूजितम्। ऋषिर्निशाकरो नाम यस्मिन्नुग्रतपाभवत्।।

āsīccātrāśramaṅ puṇyaṅ surairapi supūjitam. ṛṣirniśākarō nāma yasminnugratapābhavat৷৷

अष्टौ वर्षसहस्राणि तेनास्मिन्नृषिणा विना। वसतो मम धर्मज्ञा स्वर्गते तु निशाकरे।।

aṣṭau varṣasahasrāṇi tēnāsminnṛṣiṇā vinā. vasatō mama dharmajñā! svargatē tu niśākarē৷৷

अवतीर्य तु विन्ध्याग्रात्कृच्छ्रेण विषमाच्छनैः। तीक्ष्णदर्भां वसुमतीं दुःखेन पुनरागतः।।

avatīrya tu vindhyāgrātkṛcchrēṇa viṣamācchanaiḥ. tīkṣṇadarbhāṅ vasumatīṅ duḥkhēna punarāgataḥ৷৷

तमृषिं द्रष्टुकामोऽस्मि दुःखेनाभ्यागतो भृशम्। जटायुषा मया चैव बहुशोऽभिगतो हि सः।।

tamṛṣiṅ draṣṭukāmō.smi duḥkhēnābhyāgatō bhṛśam. jaṭāyuṣā mayā caiva bahuśō.bhigatō hi saḥ৷৷

तस्याश्रमपदाभ्याशे ववुर्वातास्सुगन्धिनः। वृक्षो वापुष्पितः कश्चिदफलो वा न विद्यते।।

tasyāśramapadābhyāśē vavurvātāssugandhinaḥ. vṛkṣō vāpuṣpitaḥ kaścidaphalō vā na vidyatē৷৷

उपेत्य चाश्रमं पुण्यं वृक्षमूलमुपाश्रितः। द्रष्टुकामः प्रतीक्षेऽहं भगवन्तं निशाकरम्।।

upētya cāśramaṅ puṇyaṅ vṛkṣamūlamupāśritaḥ. draṣṭukāmaḥ pratīkṣē.haṅ bhagavantaṅ niśākaram৷৷

अथापश्यमदूरस्थमृषिं ज्वलिततेजसम्। कृताभिषेकं दुर्धर्षमुपावृत्तमुदङ्मुखम्।।

athāpaśyamadūrasthamṛṣiṅ jvalitatējasam. kṛtābhiṣēkaṅ durdharṣamupāvṛttamudaṅmukham৷৷

तमृक्षास्सृमरा व्याघ्रास्सिंहा नागास्सरीसृपाः। परिवार्योपगच्छन्ति धातारं प्राणिनो यथा।।

tamṛkṣāssṛmarā vyāghrāssiṅhā nāgāssarīsṛpāḥ. parivāryōpagacchanti dhātāraṅ prāṇinō yathā৷৷

ततः प्राप्तमृषिं ज्ञात्वा तानि सत्त्वानि वै ययुः। प्रविष्टे राजनि यथा सर्वं सामात्यकं बलम्।।

tataḥ prāptamṛṣiṅ jñātvā tāni sattvāni vai yayuḥ. praviṣṭē rājani yathā sarvaṅ sāmātyakaṅ balam৷৷

ऋषिस्तु दृष्ट्वा मां प्रीतः प्रविष्टश्चाश्रमं पुनः। मुहूर्तमात्रान्निष्क्रम्य ततः कार्यमपृच्छत।।

ṛṣistu dṛṣṭvā māṅ prītaḥ praviṣṭaścāśramaṅ punaḥ. muhūrtamātrānniṣkramya tataḥ kāryamapṛcchata৷৷

सौम्य वैकल्यतां दृष्ट्वा रोम्णां ते नावगम्यते। अग्निदग्धाविमौ पक्षौ व्रणाश्चापि शरीरके।।

saumya! vaikalyatāṅ dṛṣṭvā rōmṇāṅ tē nāvagamyatē. agnidagdhāvimau pakṣau vraṇāścāpi śarīrakē৷৷

गृध्रौ द्वौ दृष्टपूर्वौ मे मातरिश्वसमौ जवे। गृध्राणां चैव राजानौ भ्रातरौ कामरूपिणौ।।

gṛdhrau dvau dṛṣṭapūrvau mē mātariśvasamau javē. gṛdhrāṇāṅ caiva rājānau bhrātarau kāmarūpiṇau৷৷

ज्येष्ठो हि त्वं तु सम्पाते जटायुरनुजस्तव। मानुषं रूपमास्थाय गृह्णीतां चरणौ मम।।

jyēṣṭhō hi tvaṅ tu sampātē! jaṭāyuranujastava. mānuṣaṅ rūpamāsthāya gṛhṇītāṅ caraṇau mama৷৷

किं ते व्याधिसमुत्थानं पक्षयोः पतनं कथम्। दण्डोऽयंच कृतः केन सर्वमाख्याहि पृच्छतः।।

kiṅ tē vyādhisamutthānaṅ pakṣayōḥ patanaṅ katham. daṇḍō.yaṅca kṛtaḥ kēna sarvamākhyāhi pṛcchataḥ৷৷