[Sugriva speaks very highly of Hanuman to Rama -- Rama hands in his ring to Hanuman as a mark of identification.] विशेषेण तु सुग्रीवो हनूमत्यर्थमुक्तवान्। स हि तस्मिन्हरिश्रेष्ठे निश्चितार्थोऽर्थसाधने।।

[Sugriva speaks very highly of Hanuman to Rama --- Rama hands in his ring to Hanuman as a mark of identification.] viśēṣēṇa tu sugrīvō hanūmatyarthamuktavān. sa hi tasminhariśrēṣṭhē niścitārthō.rthasādhanē৷৷

अब्रवीच्च हनूमन्तं विक्रान्तमनिलात्मजम्। सुग्रीवः परमप्रीतः प्रभु स्सर्ववनौकसाम्।।

abravīcca hanūmantaṅ vikrāntamanilātmajam. sugrīvaḥ paramaprītaḥ prabhu ssarvavanaukasām৷৷

न भूमौ नान्तरिक्षे वा नाम्बरे नामरालये। नाप्सु वा गतिसङ्गं ते पश्यामि हरिपुङ्गव।।

na bhūmau nāntarikṣē vā nāmbarē nāmarālayē. nāpsu vā gatisaṅgaṅ tē paśyāmi haripuṅgava!৷৷

सासुरास्सहगन्धर्वास्सनागनरदेवताः। विदिता स्सर्वलोकास्ते ससागरधराधराः।।

sāsurāssahagandharvāssanāganaradēvatāḥ. viditā ssarvalōkāstē sasāgaradharādharāḥ৷৷

गतिर्वेगश्च तेजश्च लाघवं च महाकपे। पितुस्ते सदृशं वीर मारुतस्य महौजसः।।

gatirvēgaśca tējaśca lāghavaṅ ca mahākapē. pitustē sadṛśaṅ vīra! mārutasya mahaujasaḥ৷৷

तेजसा वापि ते भूतं न समं भुवि न विद्यते। तद्यथा लभ्यते सीता तत्त्वमेवोपपादय।।

tējasā vāpi tē bhūtaṅ na samaṅ bhuvi na vidyatē. tadyathā labhyatē sītā tattvamēvōpapādaya৷৷

त्वय्येव हनुम न्नस्ति बलं बुद्धिः पराक्रमः। देशकालानुवृत्तिश्च नयश्च नयपण्डित।।

tvayyēva hanuma! nnasti balaṅ buddhiḥ parākramaḥ. dēśakālānuvṛttiśca nayaśca nayapaṇḍita৷৷

ततः कार्यसमासङ्गमवगम्य हनूमति। विदित्वा हनुमन्तं च चिन्तयामास राघवः।।

tataḥ kāryasamāsaṅgamavagamya hanūmati. viditvā hanumantaṅ ca cintayāmāsa rāghavaḥ৷৷

सर्वथा निश्चितार्थोऽयं हनूमति हरीश्वरः। निश्चितार्थकरश्चापि हनूमान्कार्यसाधने।।

sarvathā niścitārthō.yaṅ hanūmati harīśvaraḥ. niścitārthakaraścāpi hanūmānkāryasādhanē৷৷

तदेवं प्रस्थितस्यास्य परिज्ञातस्य कर्मभिः। भर्त्रा परिगृहीतस्य ध्रुवः कार्यफलोदयः।।

tadēvaṅ prasthitasyāsya parijñātasya karmabhiḥ. bhartrā parigṛhītasya dhruvaḥ kāryaphalōdayaḥ৷৷

तं समीक्ष्य महातेजा व्यवसायोत्तरं हरिम्। कृतार्थ इव संवृत्तः प्रहृष्टेन्द्रियमानसः।।

taṅ samīkṣya mahātējā vyavasāyōttaraṅ harim. kṛtārtha iva saṅvṛttaḥ prahṛṣṭēndriyamānasaḥ৷৷

ददौ तस्य ततः प्रीतस्स्वनामाङ्कोपशोभितम्। अङ्गुलीयमभिज्ञानं राजपुत्र्याः परन्तपः।।

dadau tasya tataḥ prītassvanāmāṅkōpaśōbhitam. aṅgulīyamabhijñānaṅ rājaputryāḥ parantapaḥ৷৷

अनेन त्वां हरिश्रेष्ठ चिह्नेन जनकात्मजा। मत्सकाशादनुप्राप्तमनुद्विग्नाऽनुपश्यति।।

anēna tvāṅ hariśrēṣṭha! cihnēna janakātmajā. matsakāśādanuprāptamanudvignā.nupaśyati৷৷

व्यवसायश्च ते वीर सत्त्वयुक्तश्च विक्रमः। सुग्रीवस्य च सन्देशस्सिद्धिं कथयतीव मे।।

vyavasāyaśca tē vīra! sattvayuktaśca vikramaḥ. sugrīvasya ca sandēśassiddhiṅ kathayatīva mē৷৷

स तद्गृह्य हरिश्रेष्ठः स्थाप्य मूर्ध्नि कृताञ्जलिः। वन्दित्वा चरणौ चैव प्रस्थितः प्लवगोत्तमः।।

sa tadgṛhya hariśrēṣṭhaḥ sthāpya mūrdhni kṛtāñjaliḥ. vanditvā caraṇau caiva prasthitaḥ plavagōttamaḥ৷৷

स तत्प्रकर्षन् हरीणां महद्बलं बभूव वीरः पवनात्मजः कपिः। गताम्बुदे व्योम्नि विशुद्धमण्डलः शशीव नक्षत्रगणोपशोभितः।।

sa tatprakarṣan harīṇāṅ mahadbalaṅ babhūva vīraḥ pavanātmajaḥ kapiḥ. gatāmbudē vyōmni viśuddhamaṇḍalaḥ śaśīva nakṣatragaṇōpaśōbhitaḥ৷৷

अतिबल बलमाश्रितस्तवाहं हरिवरविक्रम विक्रमैरनल्पैः। पवनसुत यथाऽभिगम्यते सा जनकसुता हनुमं स्तथा कुरुष्व।।

atibala! balamāśritastavāhaṅ harivaravikrama vikramairanalpaiḥ. pavanasuta! yathā.bhigamyatē sā janakasutā hanumaṅ! stathā kuruṣva৷৷