[Sugriva becomes perturbed seeing Rama and Lakshmana -- gives directions to Hanuman to find out their details] तौ तु दृष्ट्वा महात्मानौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ। वरायुधधरौ वीरौ सुग्रीवश्शङ्कितोऽभवत्

[Sugriva becomes perturbed seeing Rama and Lakshmana --- gives directions to Hanuman to find out their details] tau tu dṛṣṭvā mahātmānau bhrātarau rāmalakṣmaṇau. varāyudhadharau vīrau sugrīvaśśaṅkitō.bhavat

उद्विग्नहृदयस्सर्वा दिशस्समवलोकयन्। न व्यतिष्ठत कस्मिंश्चिद्देशे वानरपुङ्गवः।

udvignahṛdayassarvā diśassamavalōkayan. na vyatiṣṭhata kasmiṅściddēśē vānarapuṅgavaḥ.

नैव चक्रे मनः स्थातुं वीक्षमाणो महाबलौ। कपेः परमभीतस्य चित्तं व्यवससाद ह

naiva cakrē manaḥ sthātuṅ vīkṣamāṇō mahābalau. kapēḥ paramabhītasya cittaṅ vyavasasāda ha

चिन्तयित्वा स धर्मात्मा विमृश्य गुरुलाघवम्। सुग्रीवः परमोद्विग्नस्सर्वैरनुचरैस्सह

cintayitvā sa dharmātmā vimṛśya gurulāghavam. sugrīvaḥ paramōdvignassarvairanucaraissaha

ततस्स सचिवेभ्यस्तु सुग्रीवः प्लवगाधिपः। शशंस परमोद्विग्नः पश्यंस्तौ रामलक्ष्मणौ

tatassa sacivēbhyastu sugrīvaḥ plavagādhipaḥ. śaśaṅsa paramōdvignaḥ paśyaṅstau rāmalakṣmaṇau

एतौ वनमिदं दुर्गं वालिप्रणिहितौ ध्रुवम्। छद्मना चीरवसनौ प्रचरन्ताविहागतौ

ētau vanamidaṅ durgaṅ vālipraṇihitau dhruvam. chadmanā cīravasanau pracarantāvihāgatau

ततस्सुग्रीवसचिवा दृष्ट्वा परमधन्विनौ। जग्मुर्गिरितटात्तस्मादन्यच्छिखरमुत्तमम्

tatassugrīvasacivā dṛṣṭvā paramadhanvinau. jagmurgiritaṭāttasmādanyacchikharamuttamam

ते क्षिप्रमधिगम्याथ यूथपा यूथपर्षभम्। हरयो वानरश्रेष्ठं परिवार्योपतस्थिरे

tē kṣipramadhigamyātha yūthapā yūthaparṣabham. harayō vānaraśrēṣṭhaṅ parivāryōpatasthirē

एकमेकायनगताः प्लवमाना गिरेर्गिरिम्। प्रकम्पयन्तो वेगेन गिरीणां शिखराण्यपि

ēkamēkāyanagatāḥ plavamānā girērgirim. prakampayantō vēgēna girīṇāṅ śikharāṇyapi

ततश्शाखामृगास्सर्वे प्लवमाना महाबलाः। बभञ्जुश्च नगांस्तत्र पुष्पितान्दुर्गसंश्रितान्

tataśśākhāmṛgāssarvē plavamānā mahābalāḥ. babhañjuśca nagāṅstatra puṣpitāndurgasaṅśritān

आप्लवन्तो हरिवरास्सर्वतस्तं महागिरिम्। मृगमार्जारशार्दूलांस्त्रासयन्तो ययुस्तदा

āplavantō harivarāssarvatastaṅ mahāgirim. mṛgamārjāraśārdūlāṅstrāsayantō yayustadā

ततस्सुग्रीवसचिवाः पर्वतेन्द्रं समाश्रिताः। सङ्गम्य कपिमुख्येन सर्वे प्राञ्जलय स्थिताः।।

tatassugrīvasacivāḥ parvatēndraṅ samāśritāḥ. saṅgamya kapimukhyēna sarvē prāñjalaya sthitāḥ৷৷

ततस्तं भयसंविग्नं वालिकिल्बिषशङ्कितम्। उवाच हनुमान्वाक्यं सुग्रीवं वाक्यकोविदः

tatastaṅ bhayasaṅvignaṅ vālikilbiṣaśaṅkitam. uvāca hanumānvākyaṅ sugrīvaṅ vākyakōvidaḥ

सम्भ्रमस्त्यज्यतामेष सर्वैर्वालिकृते महान्। मलयोऽयं गिरिवरो भयं नेहास्ति वालिनः

sambhramastyajyatāmēṣa sarvairvālikṛtē mahān. malayō.yaṅ girivarō bhayaṅ nēhāsti vālinaḥ

यस्मादुद्विग्नचेतास्त्वं प्रद्रुतो हरिपुङ्गव। तं क्रूरदर्शनं क्रूरं नेह पश्यामि वालिनम्

yasmādudvignacētāstvaṅ pradrutō haripuṅgava. taṅ krūradarśanaṅ krūraṅ nēha paśyāmi vālinam

यस्मात्तव भयं सौम्य पूर्वजात्पापकर्मणः। स नेह वाली दुष्टात्मा न ते पश्याम्यहं भयम्

yasmāttava bhayaṅ saumya! pūrvajātpāpakarmaṇaḥ. sa nēha vālī duṣṭātmā na tē paśyāmyahaṅ bhayam

अहो शाखामृगत्वं ते व्यक्तमेव प्लवङ्गम। लघुचित्ततयाऽत्मानं न स्थापयसि यो मतौ

ahō śākhāmṛgatvaṅ tē vyaktamēva plavaṅgama. laghucittatayā.tmānaṅ na sthāpayasi yō matau

बुद्धिविज्ञानसम्पन्न इङ्गितैस्सर्वमाचर। न ह्यबुद्धिं गतो राजा सर्वभूतानि शास्ति हि

buddhivijñānasampanna iṅgitaissarvamācara. na hyabuddhiṅ gatō rājā sarvabhūtāni śāsti hi

सुग्रीवस्तु शुभं वाक्यं श्रुत्वा सर्वं हनूमतः। ततश्शुभतरं वाक्यं हनूमन्तमुवाच ह

sugrīvastu śubhaṅ vākyaṅ śrutvā sarvaṅ hanūmataḥ. tataśśubhataraṅ vākyaṅ hanūmantamuvāca ha

दीर्घबाहू विशालाक्षौ शरचापासिधारिणौ। कस्य न स्याद्भयं दृष्ट्वा ह्येतौ सुरसुतोपमौ

dīrghabāhū viśālākṣau śaracāpāsidhāriṇau. kasya na syādbhayaṅ dṛṣṭvā hyētau surasutōpamau

वालिप्रणिहितावेतौ शङ्केऽहं पुरुषोत्तमौ। राजानो बहुमित्राश्च विश्वासो नात्र हि क्षमः

vālipraṇihitāvētau śaṅkē.haṅ puruṣōttamau. rājānō bahumitrāśca viśvāsō nātra hi kṣamaḥ

अरयश्च मनुष्येण विज्ञेयाश्छद्मचारिणः। विश्वस्तानामविश्वस्तारन्ध्रेषु प्रहरन्ति हि

arayaśca manuṣyēṇa vijñēyāśchadmacāriṇaḥ. viśvastānāmaviśvastārandhrēṣu praharanti hi

कृत्येषु वाली मेधावी राजानो बहुदर्शिनः। भवन्ति परहन्तारस्ते ज्ञेयाः प्राकृतैर्नरैः

kṛtyēṣu vālī mēdhāvī rājānō bahudarśinaḥ. bhavanti parahantārastē jñēyāḥ prākṛtairnaraiḥ

तौ त्वया प्राकृतेनैव गत्वा ज्ञेयौ प्लवङ्गम। इङ्गितानां प्रकारैश्च रूपव्याभाषणेन च

tau tvayā prākṛtēnaiva gatvā jñēyau plavaṅgama. iṅgitānāṅ prakāraiśca rūpavyābhāṣaṇēna ca

लक्षयस्व तयोर्भावं प्रहृष्टमनसौ यदि। विश्वासयन्प्रशंसाभिरिङ्गितैश्च पुनः पुनः

lakṣayasva tayōrbhāvaṅ prahṛṣṭamanasau yadi. viśvāsayanpraśaṅsābhiriṅgitaiśca punaḥ punaḥ

।। ममैवाभिमुखं स्थित्वा पृच्छ त्वं हरिपुङ्गव । प्रयोजनं प्रवेशस्य वनस्यास्य धनुर्धरौ

৷৷ mamaivābhimukhaṅ sthitvā pṛccha tvaṅ haripuṅgava !. prayōjanaṅ pravēśasya vanasyāsya dhanurdharau

शुद्धात्मानौ यदि त्वेतौ जानीहि त्वं प्लवङ्गम। व्याभाषितैर्वा विज्ञेया स्याद्दुष्टाऽदुष्टता तयोः

śuddhātmānau yadi tvētau jānīhi tvaṅ plavaṅgama. vyābhāṣitairvā vijñēyā syādduṣṭā.duṣṭatā tayōḥ

इत्येवं कपिराजेन सन्दिष्टो मारुतात्मजः। चकार गमने बुद्धिं यत्र तौ रामलक्ष्मणौ

ityēvaṅ kapirājēna sandiṣṭō mārutātmajaḥ. cakāra gamanē buddhiṅ yatra tau rāmalakṣmaṇau

तथेति सम्पूज्य वचस्तु तस्य तत्कपेस्सुभीमस्य दुरासदस्य च। महानुभावो हनुमान्ययौ तदा स यत्र रामोऽतिबलश्च लक्ष्मणः

tathēti sampūjya vacastu tasya tatkapēssubhīmasya durāsadasya ca. mahānubhāvō hanumānyayau tadā sa yatra rāmō.tibalaśca lakṣmaṇaḥ