Aranya Kanda Sarga 67
अरण्यकाण्डम् सर्गः 67
Sarga 67 of the Aranya Kanda.
Shlokas (29)
+ Add ShlokaAranya Kanda 67.1
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 1
पूर्वजोऽप्युक्तमात्रस्तु लक्ष्मणेन सुभाषितम्। सारग्राही महासारं प्रतिजग्राह राघवः।।
pūrvajō.pyuktamātrastu lakṣmaṇēna subhāṣitam. sāragrāhī mahāsāraṅ pratijagrāha rāghavaḥ৷৷
Even though Rama was elder, he could grasp the quintessence of the wise counsel only after Lakshmana had said it.
Aranya Kanda 67.2
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 2
सन्निगृह्य महाबाहुः प्रवृत्तं कोपमात्मनः। अवष्टभ्य धनुश्चित्रं रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।।
sannigṛhya mahābāhuḥ pravṛttaṅ kōpamātmanaḥ. avaṣṭabhya dhanuścitraṅ rāmō lakṣmaṇamabravīt৷৷
Restraining his anger, the longarmed Rama leaned over his wonderful bow and spoke to Lakshmana:
Aranya Kanda 67.3
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 3
किं करिष्यावहे वत्स क्व वा गच्छाव लक्ष्मण। केनोपायेन गच्छेयं सीतामिति विचिन्तय।।
kiṅ kariṣyāvahē vatsa kva vā gacchāva lakṣmaṇa. kēnōpāyēna gacchēyaṅ sītāmiti vicintaya৷৷
O dear Lakshmana, what shall we do? Where do we go ? Think of some means by which we can reach Sita.
Aranya Kanda 67.4
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 4
तं तथा परितापार्तं लक्ष्मणो राममब्रवीत्। इदमेव जनस्थानं त्वमन्वेषितुमर्हसि।।
taṅ tathā paritāpārtaṅ lakṣmaṇō rāmamabravīt. idamēva janasthānaṅ tvamanvēṣitumarhasi৷৷
Lakshmana said to Rama, afflicted with grief, It is proper for you to (first) search in this Janasthana, covered with different kinds of trees and creepers, and teeming with demons.
Aranya Kanda 67.5
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 5
सन्तीह गिरिदुर्गाणि निर्दराः कन्दराणि च।।
santīha giridurgāṇi nirdarāḥ kandarāṇi ca৷৷
Here are difficult mountains, caves, valleys, dreadful caves full of different animals, dwellingplaces of kinneras and mansions of gandharvas.
Aranya Kanda 67.6
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 6
।। गुहाश्च विविधा घोरा नानामृगगणाकुलाः। आवासाः किन्नराणां च गन्धर्वभवनानि च।।
৷৷ guhāśca vividhā ghōrā nānāmṛgagaṇākulāḥ. āvāsāḥ kinnarāṇāṅ ca gandharvabhavanāni ca৷৷
Here are difficult mountains, caves, valleys, dreadful caves full of different animals, dwellingplaces of kinneras and mansions of gandharvas.
Aranya Kanda 67.7
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 7
तानि युक्तो मया सार्धं त्वमन्वेषितुमर्हसि। त्वद्विधा बुद्धिसम्पन्ना महात्मानो नरर्षभ।।
tāni yuktō mayā sārdhaṅ tvamanvēṣitumarhasi. tvadvidhā buddhisampannā mahātmānō nararṣabha৷৷
Accompanied by me you should search for her in those spots. Great people endowed with wisdom do not destabilise in difficulties just as mountains are not shaken by the speed of the wind.
Aranya Kanda 67.8
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 8
इत्युक्तस्तद्वनं सर्वं विचचार सलक्ष्मणः।।
ityuktastadvanaṅ sarvaṅ vicacāra salakṣmaṇaḥ৷৷
Thus advised, the angry Rama fixed a sharp arrow to his bow and roamed in the forest accompanied by Lakshmana.
Aranya Kanda 67.9
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 9
ततः पर्वतकूटाभं महाभागं द्विजोत्तमम्।।
tataḥ parvatakūṭābhaṅ mahābhāgaṅ dvijōttamam৷৷
Then he saw the great Jatayu, a wonderful bird, looking like a mountain top, drenched in blood and fallen on the ground.
Aranya Kanda 67.10
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 10
तं दृष्ट्वा गिरिशृङ्गाभं रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।।
taṅ dṛṣṭvā giriśṛṅgābhaṅ rāmō lakṣmaṇamabravīt৷৷
On seeing Jatayu looking like the peak of a mountain, Rama said to Lakshmana, There is no doubt that this bird has devoured Vaidehi.
Aranya Kanda 67.11
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 11
गृध्ररूपमिदं रक्षो व्यक्तं भवति कानने।।
gṛdhrarūpamidaṅ rakṣō vyaktaṅ bhavati kānanē৷৷
This demon in the guise of a vulture has evidently eaten away the largeeyed Sita and is happily relaxing in the forest. With my terrific arrows with burning tips that can go straight I will kill him.
Aranya Kanda 67.12
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 12
।। भक्षयित्वा विशालाक्षीमास्ते सीतां यथासुखम्। एनं वधिष्ये दीप्तास्यैर्घोरैर्बाणैरजिह्मगैः।।
৷৷ bhakṣayitvā viśālākṣīmāstē sītāṅ yathāsukham. ēnaṅ vadhiṣyē dīptāsyairghōrairbāṇairajihmagaiḥ৷৷
This demon in the guise of a vulture has evidently eaten away the largeeyed Sita and is happily relaxing in the forest. With my terrific arrows with burning tips that can go straight I will kill him.
Aranya Kanda 67.13
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 13
इत्युक्त्वाभ्यपतद्गृध्रं सन्धाय धनुषि क्षुरम्। क्रुद्धो रामस्समुद्रान्तां कम्पयन्निव मेदिनीम्।।
ityuktvābhyapatadgṛdhraṅ sandhāya dhanuṣi kṣuram. kruddhō rāmassamudrāntāṅ kampayanniva mēdinīm৷৷
Having siad so, Rama took his bow, fixed the sharp arrow, and aimed at the vulture. The seabound earth trembled.
Aranya Kanda 67.14
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 14
तं दीनं दीनया वाचा सफेनं रुधिरं वमन्। अभ्यभाषत पक्षी तु रामं दशरथात्मजम्।।
taṅ dīnaṅ dīnayā vācā saphēnaṅ rudhiraṅ vaman. abhyabhāṣata pakṣī tu rāmaṅ daśarathātmajam৷৷
But the vulture who was in a piteous state, vomitting foamy blood, spoke these words pathetically to Rama, son of Dasaratha:
Aranya Kanda 67.15
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 15
यामोषधिमिवायुष्मन्नन्वेषसि महावने। सा देवी मम च प्राणा रावणेनोभयं हृतम्।।
yāmōṣadhimivāyuṣmannanvēṣasi mahāvanē. sā dēvī mama ca prāṇā rāvaṇēnōbhayaṅ hṛtam৷৷
O Longlived one she who you are searching in the forest like herbal medicine has been carried away by Ravana along with my life.
Aranya Kanda 67.16
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 16
त्वया विरहिता देवी लक्ष्मणेन च राघव। ह्रियमाणा मया दृष्टा रावणेन बलीयसा।।
tvayā virahitā dēvī lakṣmaṇēna ca rāghava. hriyamāṇā mayā dṛṣṭā rāvaṇēna balīyasā৷৷
I have seen her snatched from you and from Lakshmana and carried off by powerful Ravana.
Aranya Kanda 67.17
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 17
सीतामभ्यवपन्नोऽहं रावणश्च रणे मया। विध्वंसितरथश्चात्र पातितो धरणीतले।।
sītāmabhyavapannō.haṅ rāvaṇaśca raṇē mayā. vidhvaṅsitarathaścātra pātitō dharaṇītalē৷৷
I descended down to protect Sita, and in the battle with Ravana his chariot destroyed fell down here on the ground.
Aranya Kanda 67.18
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 18
एतदस्य धनुर्भग्नमेतदस्य शरावरम्। अयमस्य रथो राम भग्नसाङ्ग्रामिको मया।।
ētadasya dhanurbhagnamētadasya śarāvaram. ayamasya rathō rāma bhagnasāṅgrāmikō mayā৷৷
O Rama this is his broken bow, this is his quiver and this is his warchariot all devastated by me.
Aranya Kanda 67.19
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 19
अयं तु सारथिस्तस्य मत्पक्षनिहतो युधि। परिश्रान्तस्य मे पक्षौ छित्त्वा खड्गेन रावणः।।
ayaṅ tu sārathistasya matpakṣanihatō yudhi. pariśrāntasya mē pakṣau chittvā khaḍgēna rāvaṇaḥ৷৷
He is Ravana's charioteer slain by my wings in the battle. As I was exhausted in the encounter Ravana clipped my wings, took Sita, and flew into the sky. You need not kill me. I am already slain by the demon.
Aranya Kanda 67.20
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 20
।। सीतामादाय वैदेहीमुत्पपात विहायसम्। रक्षसा निहतं पूर्वं न मां हन्तुं त्वमर्हसि।।
৷৷ sītāmādāya vaidēhīmutpapāta vihāyasam. rakṣasā nihataṅ pūrvaṅ na māṅ hantuṅ tvamarhasi৷৷
He is Ravana's charioteer slain by my wings in the battle. As I was exhausted in the encounter Ravana clipped my wings, took Sita, and flew into the sky. You need not kill me. I am already slain by the demon.
Aranya Kanda 67.21
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 21
रामस्तस्य तु विज्ञाय बाष्पपूर्णमुखस्तदा। द्विगुणीकृततापार्तस्सीतासक्तां प्रियां कथाम्।।
rāmastasya tu vijñāya bāṣpapūrṇamukhastadā. dviguṇīkṛtatāpārtassītāsaktāṅ priyāṅ kathām৷৷
Having known from Jatayu the story of his beloved Sita, Rama was full of tears, his grief redoubled.
Aranya Kanda 67.22
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 22
गृध्रराजं परिष्वज्य परित्यज्य महद्धनुः। निपपातावशो भूमौ रुरोद सहलक्ष्मणः।।
gṛdhrarājaṅ pariṣvajya parityajya mahaddhanuḥ. nipapātāvaśō bhūmau rurōda sahalakṣmaṇaḥ৷৷
Rama dropped the bow and embraced the king of birds. He fell down despondent on the ground and began crying along with Lakshmana.
Aranya Kanda 67.23
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 23
एकमेकायने दुर्गे निश्श्वसन्तं कथञ्चन। समीक्ष्य दुःखिततरो रामस्सौमित्रिमब्रवीत्।।
ēkamēkāyanē durgē niśśvasantaṅ kathañcana. samīkṣya duḥkhitatarō rāmassaumitrimabravīt৷৷
Rama saw Jatayu breathing with difficulty in that solitary, inaccessible place.Overcome by greater grief he said to Lakshmana:
Aranya Kanda 67.24
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 24
राज्यं भ्रष्टं वने वासस्सीता नष्टा हतो द्विजः। ईदृशीयं ममालक्ष्मीर्निर्दहेदपि पावकम्।।
rājyaṅ bhraṣṭaṅ vanē vāsassītā naṣṭā hatō dvijaḥ. īdṛśīyaṅ mamālakṣmīrnirdahēdapi pāvakam৷৷
I have been expelled from the kingdom. I am made to stay in the forest. I have lost Sita (my beloved wife). This bird (who was my wellwisher) has been slain. Such misfortune will burn even fire.
Aranya Kanda 67.25
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 25
सम्पूर्णमपि चेदद्य प्रविशेयं महोदधिम्। सोऽपि नूनं ममालक्ष्म्या विशुष्येत्सरितांपतिः।।
sampūrṇamapi cēdadya praviśēyaṅ mahōdadhim. sō.pi nūnaṅ mamālakṣmyā viśuṣyētsaritāṅpatiḥ৷৷
Now if I enter even the great sea, the lord of the rivers filled with water, it will also dry up due to my misfortune.
Aranya Kanda 67.26
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 26
नास्त्यभाग्यतरो लोके मत्तोऽस्मिन्सचराचरे। येनेयं महती प्राप्ता मया व्यसनवागुरा।।
nāstyabhāgyatarō lōkē mattō.sminsacarācarē. yēnēyaṅ mahatī prāptā mayā vyasanavāgurā৷৷
In this world of the animate and the inanimate there is no one more unfortunate than me fallen into the trap of adversities.
Aranya Kanda 67.27
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 27
अयं पितृवयस्यो मे गृध्रराजो जरान्वितः। शेते विनिहतो भूमौ मम भाग्यविपर्ययात्।।
ayaṅ pitṛvayasyō mē gṛdhrarājō jarānvitaḥ. śētē vinihatō bhūmau mama bhāgyaviparyayāt৷৷
This aged king of birds is my father's friend. To my illluck, he is struck down and is lying on the ground.
Aranya Kanda 67.28
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 28
इत्येवमुक्त्वा बहुशो राघवस्सहलक्ष्मणः। जटायुषं च पस्पर्श पितृस्नेहं विदर्शयन्।।
ityēvamuktvā bahuśō rāghavassahalakṣmaṇaḥ. jaṭāyuṣaṅ ca pasparśa pitṛsnēhaṅ vidarśayan৷৷
Saying such words and showing filial affection, he caressed Jatayu repeatedly with Lakshmana.
Aranya Kanda 67.29
Valmiki Ramayanam (IIT Kanpur) · Chapter Aranya Kanda 67 · Verse 29
निकृत्तपक्षं रुधिरावसिक्तं स गृध्रराजं परिरभ्य रामः। क्व मैथिली प्राणसमा ममेति विमुच्य वाचं निपपात भूमौ।।
nikṛttapakṣaṅ rudhirāvasiktaṅ sa gṛdhrarājaṅ parirabhya rāmaḥ. kva maithilī prāṇasamā mamēti vimucya vācaṅ nipapāta bhūmau৷৷
Rama hugged the king of vultures with servered wings, drenched in blood and asking him where Sita who was as dear to him as his life was, he dropped him and fell down on the ground. इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीय आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे सप्तषष्टितमस्सर्गः।। Thus ends the sixtyseventh sarga of Aranyakanda of the holy Ramayana the first epic composed by sage Valmiki.