इत्युक्त्वा लक्ष्मणश्श्रीमान्विराधे प्रहसन्निव। कोभवान्वनमभ्येत्य चरिष्यसि यथासुखम्।।

ityuktvā lakṣmaṇaśśrīmānvirādhē prahasanniva. kōbhavānvanamabhyētya cariṣyasi yathāsukham৷৷

अथोवाच पुनर्वाक्यं विराधः पूरयन्वनम्। पृच्छतो मम हि ब्रूतं कौ युवां क्व गमिष्यथः।।

athōvāca punarvākyaṅ virādhaḥ pūrayanvanam. pṛcchatō mama hi brūtaṅ kau yuvāṅ kva gamiṣyathaḥ৷৷

तमुवाच ततो रामो राक्षसं ज्वलिताननम्। पृच्छन्तं सुमहातेजा इक्ष्वाकुकुलमात्मनः।।

tamuvāca tatō rāmō rākṣasaṅ jvalitānanam. pṛcchantaṅ sumahātējā ikṣvākukulamātmanaḥ৷৷

क्षत्रियौ वृत्तसम्पन्नौ विद्धि नौ वनगोचरौ। त्वां तु वेदितुमिच्छावः कस्त्वं चरसि दण्डकान्।।

kṣatriyau vṛttasampannau viddhi nau vanagōcarau. tvāṅ tu vēditumicchāvaḥ kastvaṅ carasi daṇḍakān৷৷

तमुवाच विराधस्तु रामं सत्यपराक्रमम्। हन्त वक्ष्यामि ते राजन्निबोध मम राघव।।

tamuvāca virādhastu rāmaṅ satyaparākramam. hanta vakṣyāmi tē rājannibōdha mama rāghava৷৷

पुत्रः किल जयस्याहं माता मम शतह्रदा। विराध इति मामाहुः पृथिव्यां सर्वराक्षसाः।।

putraḥ kila jayasyāhaṅ mātā mama śatahradā. virādha iti māmāhuḥ pṛthivyāṅ sarvarākṣasāḥ৷৷

तपसा चाभिसम्प्राप्ता ब्रह्मणो हि प्रसादजा। शस्त्रेणावध्यता लोकेऽच्छेद्याभेद्यत्वमेव च।।

tapasā cābhisamprāptā brahmaṇō hi prasādajā. śastrēṇāvadhyatā lōkē.cchēdyābhēdyatvamēva ca৷৷

उत्सृज्य प्रमदामेनामनपेक्षौ यथागतम्। त्वरमाणौ पलायेथां न वां जीवितमाददे।।

utsṛjya pramadāmēnāmanapēkṣau yathāgatam. tvaramāṇau palāyēthāṅ na vāṅ jīvitamādadē৷৷

तं रामः प्रत्युवाचेदं कोपसंरक्तलोचनः। राक्षसं विकृताकारं विराधं पापचेतसम्।।

taṅ rāmaḥ pratyuvācēdaṅ kōpasaṅraktalōcanaḥ. rākṣasaṅ vikṛtākāraṅ virādhaṅ pāpacētasam৷৷

क्षुद्र धिक्त्वां तु हीनार्थं मृत्युमन्वेषसे ध्रुवम्। रणे प्राप्स्यसे सन्तिष्ठ न मे जीवन् गमिष्यासि।।

kṣudra! dhiktvāṅ tu hīnārthaṅ mṛtyumanvēṣasē dhruvam. raṇē prāpsyasē santiṣṭha na mē jīvan gamiṣyāsi৷৷

ततः सज्यं धनुः कृत्वा रामस्सुनिशिताञ्छरान्। सुशीघ्रमभिसन्धाय राक्षसं निजघान ह।।

tataḥ sajyaṅ dhanuḥ kṛtvā rāmassuniśitāñcharān. suśīghramabhisandhāya rākṣasaṅ nijaghāna ha৷৷

धनुषा ज्यागुणवता सप्त बाणान्मुमोच ह। रुक्मपुङ्खान्महावेगान्सुपर्णानिलतुल्यगान्।।

dhanuṣā jyāguṇavatā sapta bāṇānmumōca ha. rukmapuṅkhānmahāvēgānsuparṇānilatulyagān৷৷

ते शरीरं विराधस्य भित्त्वाबर्हिणवाससः। निपेतुश्शोणितादिग्धा धरण्यां पावकोपमाः।।

tē śarīraṅ virādhasya bhittvābarhiṇavāsasaḥ. nipētuśśōṇitādigdhā dharaṇyāṅ pāvakōpamāḥ৷৷

स विद्धो न्यस्य वैदेहीं शूलमुद्यम्य राक्षसः। अभ्यद्रवत्सुसङ्कृद्धस्तदा रामं सलक्ष्मणम्।।

sa viddhō nyasya vaidēhīṅ śūlamudyamya rākṣasaḥ. abhyadravatsusaṅkṛddhastadā rāmaṅ salakṣmaṇam৷৷

स विनद्य महानादं शूलं शक्रध्वजोपमम्। प्रगृह्याशोभत तदा व्यात्तानन इवान्तकः।।

sa vinadya mahānādaṅ śūlaṅ śakradhvajōpamam. pragṛhyāśōbhata tadā vyāttānana ivāntakaḥ৷৷

अथ तौ भ्रातरौ दीप्तं शरवर्षं ववर्षतुः। विराधे राक्षसे तस्मिन् कालान्तकयमोपमे।।

atha tau bhrātarau dīptaṅ śaravarṣaṅ vavarṣatuḥ. virādhē rākṣasē tasmin kālāntakayamōpamē৷৷

स प्रहस्य महारौद्रः स्थित्वाजृम्भत राक्षसः। जृम्भमाणस्य ते बाणाः कायान्निष्पेतुराशुगाः।।

sa prahasya mahāraudraḥ sthitvājṛmbhata rākṣasaḥ. jṛmbhamāṇasya tē bāṇāḥ kāyānniṣpēturāśugāḥ৷৷

स्पर्शात्तु वरदानेन प्राणान्सम्रोध्य राक्षसः। विराधः शूलमुद्यम्य राघवावभ्यधावत।।

sparśāttu varadānēna prāṇānsamrōdhya rākṣasaḥ. virādhaḥ śūlamudyamya rāghavāvabhyadhāvata৷৷

तच्छूलं वज्रसङ्काशं गगने ज्वलनोपमम्। द्वाभ्यां शराभ्यां चिच्छेद रामः शस्त्रभृतांवरः।।

tacchūlaṅ vajrasaṅkāśaṅ gaganē jvalanōpamam. dvābhyāṅ śarābhyāṅ cicchēda rāmaḥ śastrabhṛtāṅvaraḥ৷৷

तद्रामविशिखच्छिन्नं शूलं तस्यकराद्भुवि। पपाताशनिना छिन्नं मेरोरिव शिलातलम्।।

tadrāmaviśikhacchinnaṅ śūlaṅ tasyakarādbhuvi. papātāśaninā chinnaṅ mērōriva śilātalam৷৷

तौ खड्गौ क्षिप्रमुद्यम्य कृष्णसर्पोपमौशुभौ। तूर्णमापेततुस्तस्य तदा प्रहरतां बलात्।।

tau khaḍgau kṣipramudyamya kṛṣṇasarpōpamauśubhau. tūrṇamāpētatustasya tadā praharatāṅ balāt৷৷

स वध्यमानः सुभृशं भुजाभ्यां परिरभ्यतौ। अप्रकम्प्यौ नरव्याघ्रौ रौद्रः प्रस्थातुमैच्छत।।

sa vadhyamānaḥ subhṛśaṅ bhujābhyāṅ parirabhyatau. aprakampyau naravyāghrau raudraḥ prasthātumaicchata৷৷

तस्याभिप्रायमाज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत्। वहत्वयमलं तावत्पथाऽनेन तु राक्षसः।।

tasyābhiprāyamājñāya rāmō lakṣmaṇamabravīt. vahatvayamalaṅ tāvatpathā.nēna tu rākṣasaḥ৷৷

यथा चेच्छति सौमित्रे तथा वहतु राक्षसः। अयमेव हि नः पन्था येन याति निशाचरः।।

yathā cēcchati saumitrē! tathā vahatu rākṣasaḥ. ayamēva hi naḥ panthā yēna yāti niśācaraḥ৷৷

स तु स्वबलवीर्येण समुत्क्षिप्य निशाचरः। बालाविव स्कन्धगतौ चकारातिबलोद्धतः।।

sa tu svabalavīryēṇa samutkṣipya niśācaraḥ. bālāviva skandhagatau cakārātibalōddhataḥ৷৷

तावारोप्य ततः स्कन्धं राघवौ रजनीचरः। विराधो विनदन्घोरं जगामाभिमुखो वनम्।।

tāvārōpya tataḥ skandhaṅ rāghavau rajanīcaraḥ. virādhō vinadanghōraṅ jagāmābhimukhō vanam৷৷

वनं महामेघनिभं प्रविष्टो द्रुमैर्महद्भिर्विविधैरुपेतम्। नानाविधैः पक्षिकुलैर्विचित्रं शिवायुतं व्यालमृगैर्विकीर्णम्।।

vanaṅ mahāmēghanibhaṅ praviṣṭō drumairmahadbhirvividhairupētam. nānāvidhaiḥ pakṣikulairvicitraṅ śivāyutaṅ vyālamṛgairvikīrṇam৷৷