निहतं दूषणं दृष्ट्वा रणे त्रिशिरसा सह। खरस्याप्यभवत्त्रासो दृष्ट्वा रामस्य विक्रमम्।।

nihataṅ dūṣaṇaṅ dṛṣṭvā raṇē triśirasā saha. kharasyāpyabhavattrāsō dṛṣṭvā rāmasya vikramam৷৷

स दृष्ट्वा राक्षसं सैन्यमविसह्यं महाबलः। हतमेकेन रामेण त्रिशिरोदूषणावपि।।

sa dṛṣṭvā rākṣasaṅ sainyamavisahyaṅ mahābalaḥ. hatamēkēna rāmēṇa triśirōdūṣaṇāvapi৷৷

।। तद्बलं हतभूयिष्ठं विमनाः प्रेक्ष्य राक्षसः। आससाद खरो रामं नमुचिर्वासवं यथा।।

৷৷ tadbalaṅ hatabhūyiṣṭhaṅ vimanāḥ prēkṣya rākṣasaḥ. āsasāda kharō rāmaṅ namucirvāsavaṅ yathā৷৷

विकृष्य बलवच्चापं नाराचान्रक्तभोजनान्। खरश्चिक्षेप रामाय क्रुद्धानाशीविषानिव।।

vikṛṣya balavaccāpaṅ nārācānraktabhōjanān. kharaścikṣēpa rāmāya kruddhānāśīviṣāniva৷৷

ज्यां विधून्वंसुबहुशश्शिक्षयास्त्राणि दर्शयन्। चचार समरे मार्गाञ्छरै रथगतः खरः।।

jyāṅ vidhūnvaṅsubahuśaśśikṣayāstrāṇi darśayan. cacāra samarē mārgāñcharai rathagataḥ kharaḥ৷৷

स सर्वाश्च दिशो बाणैः प्रदिशश्च महारथः। पूरयामास तं दृष्ट्वा रामोऽपि सुमहद्धनुः।।

sa sarvāśca diśō bāṇaiḥ pradiśaśca mahārathaḥ. pūrayāmāsa taṅ dṛṣṭvā rāmō.pi sumahaddhanuḥ৷৷

स सायकैर्दुर्विसहैस्सस्फुलिङ्गैरिवाग्निभिः। नभश्चकाराविवरं पर्जन्य इव वृष्टिभिः।।

sa sāyakairdurvisahaissasphuliṅgairivāgnibhiḥ. nabhaścakārāvivaraṅ parjanya iva vṛṣṭibhiḥ৷৷

तद्बभूव शितैर्बाणैः खररामविसर्जितैः। पर्याकाशमनाकाशं सर्वतश्शरसङ्कुलम्।।

tadbabhūva śitairbāṇaiḥ khararāmavisarjitaiḥ. paryākāśamanākāśaṅ sarvataśśarasaṅkulam৷৷

शरजालावृतस्सूर्यो न तदा स्म प्रकाशते। अन्योन्यवधसंरम्भादुभयोस्संप्रयुध्यतोः।।

śarajālāvṛtassūryō na tadā sma prakāśatē. anyōnyavadhasaṅrambhādubhayōssaṅprayudhyatōḥ৷৷

ततो नालीकनाराचैस्तीक्ष्णाग्रैश्च विकर्णिभिः। आजघान खरो रामं तोत्रैरिव महाद्विपम्।।

tatō nālīkanārācaistīkṣṇāgraiśca vikarṇibhiḥ. ājaghāna kharō rāmaṅ tōtrairiva mahādvipam৷৷

तं रथस्थं धनुष्पाणिं राक्षसं पर्यवस्थितम्। ददृशुस्सर्वभूतानि पाशहस्तमिवान्तकम्।।

taṅ rathasthaṅ dhanuṣpāṇiṅ rākṣasaṅ paryavasthitam. dadṛśussarvabhūtāni pāśahastamivāntakam৷৷

हन्तारं सर्वसैन्यस्य पौरुषे पर्यवस्थितम्। परिश्रान्तं महासत्वं मेने रामं खरस्तदा।।

hantāraṅ sarvasainyasya pauruṣē paryavasthitam. pariśrāntaṅ mahāsatvaṅ mēnē rāmaṅ kharastadā৷৷

तं सिंहमिव विक्रान्तं सिंहविक्रान्तगामिनम्। दृष्ट्वा नोद्विजते रामः सिंहः क्षुद्रमृगं यथा।।

taṅ siṅhamiva vikrāntaṅ siṅhavikrāntagāminam. dṛṣṭvā nōdvijatē rāmaḥ siṅhaḥ kṣudramṛgaṅ yathā৷৷

ततः सूर्यनिकाशेन रथेन महता खरः। आससाद रणे रामं पतङ्ग इव पावकम्।।

tataḥ sūryanikāśēna rathēna mahatā kharaḥ. āsasāda raṇē rāmaṅ pataṅga iva pāvakam৷৷

ततोऽस्य सशरं चापं मुष्टिदेशे महात्मनः। खरश्चिच्छेद रामस्य दर्शयन्पाणिलाघवम्।।

tatō.sya saśaraṅ cāpaṅ muṣṭidēśē mahātmanaḥ. kharaścicchēda rāmasya darśayanpāṇilāghavam৷৷

स पुनस्त्वपरान्सप्त शरानादाय वर्मणि। निजघान खरः क्रुद्धश्शक्राशनिसमप्रभान्।।

sa punastvaparānsapta śarānādāya varmaṇi. nijaghāna kharaḥ kruddhaśśakrāśanisamaprabhān৷৷

ततस्तत्प्रहतं बाणैः खरमुक्तैस्सुपर्वभिः। पपात कवचं भूमौ रामस्यादित्यवर्चसः।।

tatastatprahataṅ bāṇaiḥ kharamuktaissuparvabhiḥ. papāta kavacaṅ bhūmau rāmasyādityavarcasaḥ৷৷

ततश्शरसहस्रेण राममप्रतिमौजसम्। अर्दयित्वा महानादं ननाद समरे खरः।।

tataśśarasahasrēṇa rāmamapratimaujasam. ardayitvā mahānādaṅ nanāda samarē kharaḥ৷৷

स शरैरर्दितः क्रुद्धस्सर्वगात्रेषु राघवः। रराज समरे रामो विधूमोऽग्निरिव ज्वलन्।।

sa śarairarditaḥ kruddhassarvagātrēṣu rāghavaḥ. rarāja samarē rāmō vidhūmō.gniriva jvalan৷৷

ततो गम्भीरनिर्ह्रादं रामश्शत्रुनिबर्हणः। चकारान्ताय स रिपोस्सज्यमन्यन्महद्धनुः।।

tatō gambhīranirhrādaṅ rāmaśśatrunibarhaṇaḥ. cakārāntāya sa ripōssajyamanyanmahaddhanuḥ৷৷

सुमहद्वैष्णवं यत्तदतिसृष्टं महर्षिणा। वरं तद्धनुरुद्यम्य खरं समभिधावत।।

sumahadvaiṣṇavaṅ yattadatisṛṣṭaṅ maharṣiṇā. varaṅ taddhanurudyamya kharaṅ samabhidhāvata৷৷

ततः कनकपुङ्खैस्तु शरैस्सन्नतपर्वभिः। बिभेद रामस्सङ्क्रुद्धः खरस्य समरे ध्वजम्।।

tataḥ kanakapuṅkhaistu śaraissannataparvabhiḥ. bibhēda rāmassaṅkruddhaḥ kharasya samarē dhvajam৷৷

स दर्शनीयो बहुधा विकीर्णः काञ्चनध्वजः। जगाम धरणीं सूर्यो देवतानामिवाज्ञया।।

sa darśanīyō bahudhā vikīrṇaḥ kāñcanadhvajaḥ. jagāma dharaṇīṅ sūryō dēvatānāmivājñayā৷৷

तं चतुर्भिः खरः क्रुद्धो रामं गात्रेषु मार्गणैः। विव्याध युधि मर्मज्ञो मातङ्गमिव तोमरैः।।

taṅ caturbhiḥ kharaḥ kruddhō rāmaṅ gātrēṣu mārgaṇaiḥ. vivyādha yudhi marmajñō mātaṅgamiva tōmaraiḥ৷৷

स रामो बहुभिर्बाणैः खरकार्मुकनिस्सृतैः। विद्धो रुधिरसिक्ताङ्गो बभूव रुषितो भृशम्।।

sa rāmō bahubhirbāṇaiḥ kharakārmukanissṛtaiḥ. viddhō rudhirasiktāṅgō babhūva ruṣitō bhṛśam৷৷

स धनुर्धन्विनां श्रेष्ठः प्रगृह्य परमाहवे। मुमोच परमेष्वासष्षट्छरानभिलक्षितान्।।

sa dhanurdhanvināṅ śrēṣṭhaḥ pragṛhya paramāhavē. mumōca paramēṣvāsaṣṣaṭcharānabhilakṣitān৷৷

शिरस्येकेन बाणेन द्वाभ्यां बह्वोरथार्दयत्। त्रिभिश्चन्द्रार्धवक्त्रैश्च वक्षस्यभिजघान ह।।

śirasyēkēna bāṇēna dvābhyāṅ bahvōrathārdayat. tribhiścandrārdhavaktraiśca vakṣasyabhijaghāna ha৷৷

ततः पश्चान्महातेजा नाराचान्भास्करोपमान्। जिघांसू राक्षसङ्कृद्धस्त्रयोदश समाददे।।

tataḥ paścānmahātējā nārācānbhāskarōpamān. jighāṅsū rākṣasaṅkṛddhastrayōdaśa samādadē৷৷

ततोऽस्य युगमेकेन चतुर्भिश्चतुरो हयान्। षष्ठेन तु शिरस्सङ्ख्ये खरस्य रथसारथेः।।

tatō.sya yugamēkēna caturbhiścaturō hayān. ṣaṣṭhēna tu śirassaṅkhyē kharasya rathasārathēḥ৷৷

।। त्रिभिस्त्रिवेणुं बलवान्द्वाभ्यामक्षं महाबलः। द्वादशेन तु बाणेन खरस्य सशरं धनुः।।

৷৷ tribhistrivēṇuṅ balavāndvābhyāmakṣaṅ mahābalaḥ. dvādaśēna tu bāṇēna kharasya saśaraṅ dhanuḥ৷৷

।। छित्वा वज्रनिकाशेन राघवः प्रहसन्निव। त्रयोदशेनेन्द्रसमो बिभेद समरे खरम्।।

৷৷ chitvā vajranikāśēna rāghavaḥ prahasanniva. trayōdaśēnēndrasamō bibhēda samarē kharam৷৷

प्रभग्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः। गदापाणिरवप्लुत्य तस्थौ भूमौ खरस्तदा।।

prabhagnadhanvā virathō hatāśvō hatasārathiḥ. gadāpāṇiravaplutya tasthau bhūmau kharastadā৷৷

तत्कर्म रामस्य महारथस्य समेत्य देवाश्च महर्षयश्च। अपूजयन्प्राञ्जलयः प्रहृष्टाः तदा विमानाग्रगतास्समेताः।।

tatkarma rāmasya mahārathasya samētya dēvāśca maharṣayaśca. apūjayanprāñjalayaḥ prahṛṣṭāḥ tadā vimānāgragatāssamētāḥ৷৷