ततः प्रभातसमये दिवसेऽथ चतुर्दशे। समेत्य राजकर्तारो भरतं वाक्यमब्रुवन्।।

tataḥ prabhātasamayē divasē.tha caturdaśē. samētya rājakartārō bharataṅ vākyamabruvan৷৷

गतो दशरथस्स्वर्गं यो नो गुरुतरो गुरुः। रामं प्रव्राज्य वै ज्येष्ठं लक्ष्मणं च महाबलम्।।

gatō daśarathassvargaṅ yō nō gurutarō guruḥ. rāmaṅ pravrājya vai jyēṣṭhaṅ lakṣmaṇaṅ ca mahābalam৷৷

त्वमद्य भव नो राजा राजपुत्र महायशः। सङ्गत्या नापराध्नोति राज्यमेतदनायकम्।।

tvamadya bhava nō rājā rājaputra! mahāyaśaḥ. saṅgatyā nāparādhnōti rājyamētadanāyakam৷৷

अभिषेचनिकं सर्वमिदमादाय राघव। प्रतीक्षते त्वां स्वजनश्श्रेणयश्च नृपात्मज।।

abhiṣēcanikaṅ sarvamidamādāya rāghava!. pratīkṣatē tvāṅ svajanaśśrēṇayaśca nṛpātmaja৷৷

राज्यं गृहाण भरत पितृपैतामहं ध्रुवम्। अभिषेचय चात्मानं पाहि चास्मान्नरर्षभ।।

rājyaṅ gṛhāṇa bharata! pitṛpaitāmahaṅ dhruvam. abhiṣēcaya cātmānaṅ pāhi cāsmānnararṣabha!৷৷

अभिषेचनिकं भाण्डं कृत्वा सर्वं प्रदक्षिणम्। भरतस्तं जनं सर्वं प्रत्युवाच धृतव्रतः।।

abhiṣēcanikaṅ bhāṇḍaṅ kṛtvā sarvaṅ pradakṣiṇam. bharatastaṅ janaṅ sarvaṅ pratyuvāca dhṛtavrataḥ৷৷

ज्येष्ठस्य राजता नित्यमुचिता हि कुलस्य नः। नैवं भवन्तो मां वक्तुमर्हन्ति कुशला जनाः।।

jyēṣṭhasya rājatā nityamucitā hi kulasya naḥ. naivaṅ bhavantō māṅ vaktumarhanti kuśalā janāḥ৷৷

रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति महीपतिः। अहं त्वरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पञ्च च।।

rāmaḥ pūrvō hi nō bhrātā bhaviṣyati mahīpatiḥ. ahaṅ tvaraṇyē vatsyāmi varṣāṇi nava pañca ca৷৷

युज्यतां महती सेना चतुरङ्गमहाबला। आनयिष्याम्यहं ज्येष्ठं भ्रातरं राघवं वनात्।।

yujyatāṅ mahatī sēnā caturaṅgamahābalā. ānayiṣyāmyahaṅ jyēṣṭhaṅ bhrātaraṅ rāghavaṅ vanāt৷৷

अभिषेचनिकं चैव सर्वमेतदुपस्कृतम्। पुरस्कृत्य गमिष्यामि रामहेतोर्वनं प्रति।।

abhiṣēcanikaṅ caiva sarvamētadupaskṛtam. puraskṛtya gamiṣyāmi rāmahētōrvanaṅ prati৷৷

तत्रैवं तं नरव्याघ्रमभिषिच्य पुरस्कृतम्। आनेष्यामि तु वै रामं हव्यवाहमिवाध्वरात्।।

tatraivaṅ taṅ naravyāghramabhiṣicya puraskṛtam. ānēṣyāmi tu vai rāmaṅ havyavāhamivādhvarāt৷৷

न सकामां करिष्यामि स्वामिमां मातृगन्धिनीम्। वने वत्स्याम्यहं दुर्गे रामो राजा भविष्यति।।

na sakāmāṅ kariṣyāmi svāmimāṅ mātṛgandhinīm. vanē vatsyāmyahaṅ durgē rāmō rājā bhaviṣyati৷৷

क्रियतां शिल्पिभिः पन्था स्समानि विषमाणि च। रक्षिणश्चानुसम्यान्तु पथि दुर्गविचारकाः।।

kriyatāṅ śilpibhiḥ panthā ssamāni viṣamāṇi ca. rakṣiṇaścānusamyāntu pathi durgavicārakāḥ৷৷

एवं सम्भाषमाणं तं रामहेतोर्नृपात्मजम्। प्रत्युवाच जनस्सर्व श्श्रीमद्वाक्यमनुत्तमम्।।

ēvaṅ sambhāṣamāṇaṅ taṅ rāmahētōrnṛpātmajam. pratyuvāca janassarva śśrīmadvākyamanuttamam৷৷

एवं ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीरुपतिष्ठतात्। यस्त्वं ज्येष्ठे नृपसुते पृथिवीं दातुमिच्छसि।।

ēvaṅ tē bhāṣamāṇasya padmā śrīrupatiṣṭhatāt. yastvaṅ jyēṣṭhē nṛpasutē pṛthivīṅ dātumicchasi৷৷

अनुत्तमं तद्वचनं नृपात्मजप्रभाषितं संश्रवणे निशम्य च। प्रहर्षजास्तं प्रति बाष्पबिन्दवो निपेतुरार्यानननेत्रसम्भवाः।।

anuttamaṅ tadvacanaṅ nṛpātmajaprabhāṣitaṅ saṅśravaṇē niśamya ca. praharṣajāstaṅ prati bāṣpabindavō nipēturāryānananētrasambhavāḥ৷৷

ऊचुस्ते वचनमिदं निशम्य हृष्टा स्सामात्या स्सपरिषदो वियातशोकाः। पन्थानं नरवर भक्तिमान् जनश्च व्यादिष्टस्तव वचनाच्च शिल्पिवर्गः।।

ūcustē vacanamidaṅ niśamya hṛṣṭā ssāmātyā ssapariṣadō viyātaśōkāḥ. panthānaṅ naravara! bhaktimān janaśca vyādiṣṭastava vacanācca śilpivargaḥ৷৷