[Sita prays Rama to take her along with him to the forest.] एवमुक्ता तु वैदेही प्रियार्हा प्रियवादिनी। प्रणयादेव संक्रुद्धा भर्तारमिदमब्रवीत्।।

[Sita prays Rama to take her along with him to the forest.] ēvamuktā tu vaidēhī priyārhā priyavādinī. praṇayādēva saṅkruddhā bhartāramidamabravīt৷৷

किमिदं भाषसे राम वाक्यं लघुतया ध्रुवम्। त्वया यदपहास्यं मे श्रुत्वा नरवरात्मज।।

kimidaṅ bhāṣasē rāma! vākyaṅ laghutayā dhruvam. tvayā yadapahāsyaṅ mē śrutvā naravarātmaja!৷৷

आर्यपुत्र पिता माता भ्राता पुत्रस्तथा स्नुषा। स्वानि पुण्यानि भुञ्जानाः स्वं स्वं भाग्यमुपासते।।

āryaputra pitā mātā bhrātā putrastathā snuṣā. svāni puṇyāni bhuñjānāḥ svaṅ svaṅ bhāgyamupāsatē৷৷

भर्तुर्भाग्यं तु भार्यैका प्राप्नोति पुरुषर्षभ। अतश्चैवाहमादिष्टा वने वस्तव्यमित्यपि।।

bharturbhāgyaṅ tu bhāryaikā prāpnōti puruṣarṣabha!. ataścaivāhamādiṣṭā vanē vastavyamityapi৷৷

न पिता नात्मजो नात्मा न माता न सखीजनः। इह प्रेत्य च नारीणां पतिरेको गतिस्सदा।।

na pitā nātmajō nātmā na mātā na sakhījanaḥ. iha prētya ca nārīṇāṅ patirēkō gatissadā৷৷

यदि त्वं प्रस्थितो दुर्गं वनमद्यैव राघव। अग्रतस्ते गमिष्यामि मृद्नन्ती कुशकण्टकान्।।

yadi tvaṅ prasthitō durgaṅ vanamadyaiva rāghava!. agratastē gamiṣyāmi mṛdnantī kuśakaṇṭakān৷৷

ईर्ष्यारोषौ बहिष्कृत्य भुक्तशेषमिवोदकम्। नय मां वीर विस्रब्धः पापं मयि न विद्यते।।

īrṣyārōṣau bahiṣkṛtya bhuktaśēṣamivōdakam. naya māṅ vīra! visrabdhaḥ pāpaṅ mayi na vidyatē৷৷

प्रासादाग्रैर्विमानैर्वा वैहायसगतेन वा। सर्वावस्थागता भर्तुः पादच्छाया विशिष्यते।।

prāsādāgrairvimānairvā vaihāyasagatēna vā. sarvāvasthāgatā bhartuḥ pādacchāyā viśiṣyatē৷৷

अनुशिष्टाऽस्मि मात्रा च पित्रा च विविधाश्रयम्। नाऽस्मि सम्प्रति वक्तव्या वर्तितव्यं यथा मया।।

anuśiṣṭā.smi mātrā ca pitrā ca vividhāśrayam. nā.smi samprati vaktavyā vartitavyaṅ yathā mayā৷৷

अहं दुर्गं गमिष्यामि वनं पुरुषवर्जितम्। नानामृगगणाकीर्णं शार्दूलवृकसेवितम्।।

ahaṅ durgaṅ gamiṣyāmi vanaṅ puruṣavarjitam. nānāmṛgagaṇākīrṇaṅ śārdūlavṛkasēvitam৷৷

सुखं वने निवत्स्यामि यथैव भवने पितुः। अचिन्तयन्ती त्रीन्लोकांश्च्चिन्तयन्ती पतिव्रतम्।।

sukhaṅ vanē nivatsyāmi yathaiva bhavanē pituḥ. acintayantī trīnlōkāṅśccintayantī pativratam৷৷

शुश्रूषमाणा ते नित्यं नियता ब्रह्मचारिणी। सह रंस्ये त्वया वीर वनेषु मधुगन्धिषु।।

śuśrūṣamāṇā tē nityaṅ niyatā brahmacāriṇī. saha raṅsyē tvayā vīra! vanēṣu madhugandhiṣu৷৷

त्वं हि शक्तो वने कर्तुं राम सम्परिपालनम्। अन्यस्यापि जनस्येह किं पुनर्मम मानद।।

tvaṅ hi śaktō vanē kartuṅ rāma! samparipālanam. anyasyāpi janasyēha kiṅ punarmama mānada!৷৷

सह त्वया गमिष्यामि वनमद्य न संशयः। नाहं शक्या महाभाग निवर्तयितुमुद्यता।।

saha tvayā gamiṣyāmi vanamadya na saṅśayaḥ. nāhaṅ śakyā mahābhāga! nivartayitumudyatā৷৷

फलमूलाशना नित्यं भविष्यामि न संशयः। न ते दुःखं करिष्यामि निवसन्ती सह त्वया।।

phalamūlāśanā nityaṅ bhaviṣyāmi na saṅśayaḥ. na tē duḥkhaṅ kariṣyāmi nivasantī saha tvayā৷৷

इच्छामि सरितश्शैलान्पल्वलानि वनानि च। द्रष्टुं सर्वत्र निर्भीता त्वया नाथेन धीमता।।

icchāmi saritaśśailānpalvalāni vanāni ca. draṣṭuṅ sarvatra nirbhītā tvayā nāthēna dhīmatā৷৷

हंसकारण्डवाकीर्णाः पद्मिनीस्साधुपुष्पिताः। इच्छेयं सुखिनी द्रष्टुं त्वया वीरेण सङ्गता।।

haṅsakāraṇḍavākīrṇāḥ padminīssādhupuṣpitāḥ. icchēyaṅ sukhinī draṣṭuṅ tvayā vīrēṇa saṅgatā৷৷

अभिषेकं करिष्यामि तासु नित्यं यतव्रता। सह त्वया विशालाक्ष रंस्ये परमनन्दिनी ।।

abhiṣēkaṅ kariṣyāmi tāsu nityaṅ yatavratā. saha tvayā viśālākṣa! raṅsyē paramanandinī ৷৷

एवं वर्षसहस्राणां शतं वाऽहं त्वया सह। व्यतिक्रमं न वेत्स्यामि स्वर्गोऽपि न हि मे मतः।।

ēvaṅ varṣasahasrāṇāṅ śataṅ vā.haṅ tvayā saha. vyatikramaṅ na vētsyāmi svargō.pi na hi mē mataḥ৷৷

स्वर्गेऽपि च विना वासो भविता यदि राघव। त्वया मम नरव्याघ्र नाहं तमपि रोचये।।

svargē.pi ca vinā vāsō bhavitā yadi rāghava. tvayā mama naravyāghra! nāhaṅ tamapi rōcayē৷৷

अहं गमिष्यामि वनं सुदुर्गमं मृगायुतं वानरवारणैर्युतम्। वने निवत्स्यामि यथा पितुर्गृहे तवैव पादावुपगृह्य संयता।।

ahaṅ gamiṣyāmi vanaṅ sudurgamaṅ mṛgāyutaṅ vānaravāraṇairyutam. vanē nivatsyāmi yathā piturgṛhē tavaiva pādāvupagṛhya saṅyatā৷৷

अनन्यभावामनुरक्तचेतसं त्वया वियुक्तां मरणायनिश्चिताम्। नयस्व मां साधु कुरुष्व याचनाम् न ते मयाऽतो गुरुता भविष्यति।।

ananyabhāvāmanuraktacētasaṅ tvayā viyuktāṅ maraṇāyaniścitām. nayasva māṅ sādhu kuruṣva yācanām na tē mayā.tō gurutā bhaviṣyati৷৷

तथा ब्रुवाणामपि धर्मवत्सलो न च स्म सीतां नृवरो निनीषति। उवाच चैनां बहु सन्निवर्तने वने निवासस्य च दुःखितां प्रति।।

tathā bruvāṇāmapi dharmavatsalō na ca sma sītāṅ nṛvarō ninīṣati. uvāca caināṅ bahu sannivartanē vanē nivāsasya ca duḥkhitāṅ prati৷৷