सुरकार्यमिदं रम्भे कर्तव्यं सुमहत्त्वया। लोभनं कौशिकस्येह काममोहसमन्वितम्।।

surakāryamidaṅ rambhē kartavyaṅ sumahattvayā. lōbhanaṅ kauśikasyēha kāmamōhasamanvitam৷৷

तथोक्ता साऽप्सरा राम सहस्राक्षेण धीमता। व्रीडिता प्राञ्जलिर्वाक्यं प्रत्युवाच सुरेश्वरम्।।

tathōktā sā.psarā rāma sahasrākṣēṇa dhīmatā. vrīḍitā prāñjalirvākyaṅ pratyuvāca surēśvaram৷৷

अयं सुरपते घोरो विश्वामित्रो महामुनि:। घोरमुत्सृजते क्रोधं मयि देव न संशय:।।

ayaṅ surapatē ghōrō viśvāmitrō mahāmuni:. ghōramutsṛjatē krōdhaṅ mayi dēva na saṅśaya:৷৷

एवमुक्तस्तया राम रम्भया भीतया तदा।।

ēvamuktastayā rāma rambhayā bhītayā tadā৷৷

माभैषी रम्भे भद्रं ते कुरुष्व मम शासनम्।।

mābhaiṣī rambhē bhadraṅ tē kuruṣva mama śāsanam৷৷

।। कोकिलो हृदयग्राही माधवे रुचिरद्रुमे। अहं कन्दर्पसहित स्स्थास्यामि तव पार्श्वत:।।

৷৷ kōkilō hṛdayagrāhī mādhavē ruciradrumē. ahaṅ kandarpasahita ssthāsyāmi tava pārśvata:৷৷

त्वं हि रूपं बहुगुणं कृत्वा परमभास्वरम्। तमृषिं कौशिकं रम्भे भेदयस्व तपस्विनम्।।

tvaṅ hi rūpaṅ bahuguṇaṅ kṛtvā paramabhāsvaram. tamṛṣiṅ kauśikaṅ rambhē bhēdayasva tapasvinam৷৷

सा श्रुत्वा वचनं तस्य कृत्वा रूपमनुत्तमम्। लोभयामास ललिता विश्वामित्रं शुचिस्मिता।।

sā śrutvā vacanaṅ tasya kṛtvā rūpamanuttamam. lōbhayāmāsa lalitā viśvāmitraṅ śucismitā৷৷

कोकिलस्य च शुश्राव वल्गु व्याहरत: स्वनम्। सम्प्रहृष्टेन मनसा तत एनामुदैक्षत।।

kōkilasya ca śuśrāva valgu vyāharata: svanam. samprahṛṣṭēna manasā tata ēnāmudaikṣata৷৷

अथ तस्य च शब्देन गीतेनाप्रतिमेन च। दर्शनेन च रम्भाया मुनिस्सन्देहमागत:।।

atha tasya ca śabdēna gītēnāpratimēna ca. darśanēna ca rambhāyā munissandēhamāgata:৷৷

सहस्राक्षस्य तत्कर्म विज्ञाय मुनिपुङ्गव:। रम्भां क्रोधसमाविष्ट श्शशाप कुशिकात्मज:।।

sahasrākṣasya tatkarma vijñāya munipuṅgava:. rambhāṅ krōdhasamāviṣṭa śśaśāpa kuśikātmaja:৷৷

यन्मां लोभयसे रम्भे कामक्रोधजयैषिणम्। दशवर्षसहस्राणि शैली स्थास्यसि दुर्भगे ।।

yanmāṅ lōbhayasē rambhē kāmakrōdhajayaiṣiṇam. daśavarṣasahasrāṇi śailī sthāsyasi durbhagē ৷৷

ब्राह्मण स्सुमहातेजा स्तपोबलसमन्वित:। उद्धरिष्यति रम्भे त्वां मत्क्रोधकलुषीकृताम्।।

brāhmaṇa ssumahātējā stapōbalasamanvita:. uddhariṣyati rambhē tvāṅ matkrōdhakaluṣīkṛtām৷৷

एवमुक्त्वा महातेजा विश्वामित्रो महामुनि:। अशक्नुवन् धारयितुं क्रोधं सन्तापमागत:।।

ēvamuktvā mahātējā viśvāmitrō mahāmuni:. aśaknuvan dhārayituṅ krōdhaṅ santāpamāgata:৷৷

तस्य शापेन महता रम्भा शैली तदाऽभवत्। वचश्शृत्वा च कन्दर्पो महर्षेस्स च निर्गत:।।

tasya śāpēna mahatā rambhā śailī tadā.bhavat. vacaśśṛtvā ca kandarpō maharṣēssa ca nirgata:৷৷

कोपेन स महातेजास्तपोऽपहरणे कृते। इन्द्रियैरजितै राम न लेभे शान्तिमात्मन:।।

kōpēna sa mahātējāstapō.paharaṇē kṛtē. indriyairajitai rāma! na lēbhē śāntimātmana:৷৷

बभूवास्य मनश्चिन्ता तपोऽपहरणे कृते । नैव क्रोधं गमिष्यामि न च वक्ष्ये कथञ्चन।।

babhūvāsya manaścintā tapō.paharaṇē kṛtē . naiva krōdhaṅ gamiṣyāmi na ca vakṣyē kathañcana৷৷

अथवा नोच्छवसिष्यामि संवत्सरशतान्यपि। अहं विशोषयिष्यामि ह्यात्मानं विजितेन्द्रिय:।।

athavā nōcchavasiṣyāmi saṅvatsaraśatānyapi. ahaṅ viśōṣayiṣyāmi hyātmānaṅ vijitēndriya:৷৷

तावद्यावद्धि मे प्राप्तं ब्राह्मण्यं तपसाऽऽर्जितम्। अनुच्छवसन्नभुञ्जान स्तिष्ठेयं शाश्वतीस्समा:।।

tāvadyāvaddhi mē prāptaṅ brāhmaṇyaṅ tapasā৷৷rjitam. anucchavasannabhuñjāna stiṣṭhēyaṅ śāśvatīssamā:৷৷

एवं वर्षसहस्रस्य दीक्षां स मुनिपुङ्गव:।।

ēvaṅ varṣasahasrasya dīkṣāṅ sa munipuṅgava:৷৷