[Viswamitra accompanied by the two princes departs for Mithila they halt on the bank of Sona on their way] अथ तां रजनीं तत्र कृतार्थौ रामलक्ष्मणौ। ऊषतुर्मुदितौ वीरौ प्रहृष्टेनान्तरात्मना।।

[Viswamitra accompanied by the two princes departs for Mithila they halt on the bank of Sona on their way] atha tāṅ rajanīṅ tatra kṛtārthau rāmalakṣmaṇau. ūṣaturmuditau vīrau prahṛṣṭēnāntarātmanā৷৷

प्रभातायां तु शर्वर्यां कृतपौर्वाह्णिकक्रियौ। विश्वामित्रमृषींश्चान्यान् सहितावभिजग्मतु:।।

prabhātāyāṅ tu śarvaryāṅ kṛtapaurvāhṇikakriyau. viśvāmitramṛṣīṅścānyān sahitāvabhijagmatu:৷৷

अभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं ज्वलन्तमिव पावकम्। ऊचतुर्मधुरोदारं वाक्यं मधुरभाषिणौ।।

abhivādya muniśrēṣṭhaṅ jvalantamiva pāvakam. ūcaturmadhurōdāraṅ vākyaṅ madhurabhāṣiṇau৷৷

इमौ स्म मुनिशार्दूल किङ्करौ समुपस्थितौ। आज्ञापय यथेष्टं वै शासनं करवाव किम्।।

imau sma muniśārdūla kiṅkarau samupasthitau. ājñāpaya yathēṣṭaṅ vai śāsanaṅ karavāva kim৷৷

एवमुक्ता स्ततस्ताभ्यां सर्व एव महर्षय:। विश्वामित्रं पुरस्कृत्य रामं वचनमब्रुवन्।।

ēvamuktā statastābhyāṅ sarva ēva maharṣaya:. viśvāmitraṅ puraskṛtya rāmaṅ vacanamabruvan৷৷

मैथिलस्य नरश्रेष्ठ जनकस्य भविष्यति। यज्ञ: परमधर्मिष्ठस्तस्य यास्यामहे वयम्।।

maithilasya naraśrēṣṭha! janakasya bhaviṣyati. yajña: paramadharmiṣṭhastasya yāsyāmahē vayam৷৷

त्वं चैव नरशार्दूल सहास्माभिर्गमिष्यसि। अद्भुतं धनुरत्नं च तत्र तद्रष्टुमर्हसि।।

tvaṅ caiva naraśārdūla! sahāsmābhirgamiṣyasi. adbhutaṅ dhanuratnaṅ ca tatra tadraṣṭumarhasi৷৷

तद्धि पूर्वं नरश्रेष्ठ दत्तं सदसि दैवतै:। अप्रमेयबलं घोरं मखे परमभास्वरम्।।

taddhi pūrvaṅ naraśrēṣṭha! dattaṅ sadasi daivatai:. apramēyabalaṅ ghōraṅ makhē paramabhāsvaram৷৷

नास्य देवा न गन्धर्वा नासुरा न च राक्षसा:। कर्तुमारोपणं शक्ता न कथञ्चन मानुषा:।।

nāsya dēvā na gandharvā nāsurā na ca rākṣasā:. kartumārōpaṇaṅ śaktā na kathañcana mānuṣā:৷৷

धनुषस्तस्य वीर्यं तु जिज्ञासन्तो महीक्षित:। न शेकुरारोपयितुं राजपुत्रा महाबला:।।

dhanuṣastasya vīryaṅ tu jijñāsantō mahīkṣita:. na śēkurārōpayituṅ rājaputrā mahābalā:৷৷

तद्धनुर्नरशार्दूल मैथिलस्य महात्मन:। तत्र द्रक्ष्यसि काकुत्स्थ यज्ञं चाद्भुतदर्शनम्।।

taddhanurnaraśārdūla! maithilasya mahātmana:. tatra drakṣyasi kākutstha! yajñaṅ cādbhutadarśanam৷৷

तद्धि यज्ञफलं तेन मैथिलेनोत्तमं धनु:। याचितं नरशार्दूल सुनाभं सर्वदैवतै:।।

taddhi yajñaphalaṅ tēna maithilēnōttamaṅ dhanu:. yācitaṅ naraśārdūla! sunābhaṅ sarvadaivatai:৷৷

आयागभूतं नृपतेस्तस्य वेश्मनि राघव। अर्चितं विविधैर्गन्धैर्धूपैश्चागरुगन्धिभि:।।

āyāgabhūtaṅ nṛpatēstasya vēśmani rāghava. arcitaṅ vividhairgandhairdhūpaiścāgarugandhibhi:৷৷

एवमुक्त्वा मुनिवर: प्रस्थानमकरोत्तदा। सर्षिसङ्घ स्सकाकुत्स्थ: आमन्त्र्य वनदेवता:।।

ēvamuktvā munivara: prasthānamakarōttadā. sarṣisaṅgha ssakākutstha: āmantrya vanadēvatā:৷৷

स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि सिद्वस्सिद्धाश्रमादहम्। उत्तरे जाह्नवीतीरे हिमवन्तं शिलोच्चयम्।।

svasti vō.stu gamiṣyāmi sidvassiddhāśramādaham. uttarē jāhnavītīrē himavantaṅ śilōccayam৷৷

प्रदक्षिणं तत: कृत्वा सिद्धाश्रममनुत्तमम्। उत्तरां दिशमुद्दिश्य प्रस्थातुमुपचक्रमे।।

pradakṣiṇaṅ tata: kṛtvā siddhāśramamanuttamam. uttarāṅ diśamuddiśya prasthātumupacakramē৷৷

तं प्रयान्तं मुनिवरमन्वयादनुसारिणम्। शकटीशतमात्रं तु प्रायेण ब्रह्मवादिनाम्।।

taṅ prayāntaṅ munivaramanvayādanusāriṇam. śakaṭīśatamātraṅ tu prāyēṇa brahmavādinām৷৷

मृगपक्षिगणाश्चैव सिद्धाश्रमनिवासिन:। अनुजग्मुर्महात्मानं विश्वामित्रं महामुनिम्।।

mṛgapakṣigaṇāścaiva siddhāśramanivāsina:. anujagmurmahātmānaṅ viśvāmitraṅ mahāmunim৷৷

ते गत्वा दूरमध्वानं लम्बमाने दिवाकरे। वासं चक्रुर्मुनिगणाः शोणाकूले समाहिता:।।

tē gatvā dūramadhvānaṅ lambamānē divākarē. vāsaṅ cakrurmunigaṇāḥ śōṇākūlē samāhitā:৷৷

तेऽस्तं गते दिनकरे स्नात्वा हुतहुताशना:। विश्वामित्रं पुरस्कृत्य निषेदुरमितौजस:।।

tē.staṅ gatē dinakarē snātvā hutahutāśanā:. viśvāmitraṅ puraskṛtya niṣēduramitaujasa:৷৷

रामोऽपि सहसौमित्रिर्मुनीं स्तानभिपूज्य च। अग्रतो निषसादाथ विश्वामित्रस्य धीमत:।।

rāmō.pi sahasaumitrirmunīṅ stānabhipūjya ca. agratō niṣasādātha viśvāmitrasya dhīmata:৷৷

अथ रामो महातेजाः विश्वामित्रं महामुनिम्। पप्रच्छ नरशार्दूल: कौतूहलसमन्वित:।।

atha rāmō mahātējāḥ viśvāmitraṅ mahāmunim. papraccha naraśārdūla: kautūhalasamanvita:৷৷

भगवन् कोऽन्वयं देशस्समृद्धवनशोभित:। श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते वक्तुमर्हसि तत्त्वत:।।

bhagavan kō.nvayaṅ dēśassamṛddhavanaśōbhita:. śrōtumicchāmi bhadraṅ tē vaktumarhasi tattvata:৷৷

चोदितो रामवाक्येन कथयामास सुव्रत:। तस्य देशस्य निखिलमृषिमध्ये महातपा:।।

cōditō rāmavākyēna kathayāmāsa suvrata:. tasya dēśasya nikhilamṛṣimadhyē mahātapā:৷৷