भूय एव हि राजेन्द्र शृणु मे वचनं हितम्। यथा स देवप्रवर: कथायामेवमब्रवीत्।।

bhūya ēva hi rājēndra! śṛṇu mē vacanaṅ hitam. yathā sa dēvapravara: kathāyāmēvamabravīt৷৷

इक्ष्वाकूणां कुले जातो भविष्यति सुधार्मिक:। राजा दशरथो नाम्ना श्रीमान्सत्यप्रतिश्रव:।।

ikṣvākūṇāṅ kulē jātō bhaviṣyati sudhārmika:. rājā daśarathō nāmnā śrīmānsatyapratiśrava:৷৷

अङ्गराजेन सख्यं च तस्य राज्ञो भविष्यति। कन्या चास्य महाभागा शान्ता नाम भविष्यति।।

aṅgarājēna sakhyaṅ ca tasya rājñō bhaviṣyati. kanyā cāsya mahābhāgā śāntā nāma bhaviṣyati৷৷

पुत्रस्तु सोऽङ्गराजस्य रोमपाद इति श्रुत:। तं स राजा दशरथो गमिष्यति महायशा:।।

putrastu sō.ṅgarājasya rōmapāda iti śruta:. taṅ sa rājā daśarathō gamiṣyati mahāyaśā:৷৷

अनपत्योऽस्मि धर्मात्मन् शान्ताभर्ता मम क्रतुम्। आहरेत त्वयाज्ञप्तस्सन्तानार्थं कुलस्य च।।

anapatyō.smi dharmātman! śāntābhartā mama kratum. āharēta tvayājñaptassantānārthaṅ kulasya ca৷৷

श्रुत्वा राज्ञोऽथ तद्वाक्यं मनसा स विचिन्त्य च। प्रदास्यते पुत्रवन्तं शान्ताभर्तारमात्मवान्।।

śrutvā rājñō.tha tadvākyaṅ manasā sa vicintya ca. pradāsyatē putravantaṅ śāntābhartāramātmavān৷৷

प्रतिगृह्य च तं विप्रं स राजा विगतज्वर:। आहरिष्यति तं यज्ञं प्रहृष्टेनान्तरात्मना।।

pratigṛhya ca taṅ vipraṅ sa rājā vigatajvara:. āhariṣyati taṅ yajñaṅ prahṛṣṭēnāntarātmanā৷৷

तं च राजा दशरथो यष्टुकाम: कृताञ्जलि:। ऋश्यशृङ्गं द्विजश्रेष्ठं वरयिष्यति धर्मवित्।।

taṅ ca rājā daśarathō yaṣṭukāma: kṛtāñjali:. ṛśyaśṛṅgaṅ dvijaśrēṣṭhaṅ varayiṣyati dharmavit৷৷

।। यज्ञार्थं प्रसवार्थं च स्वर्गार्थं च नरेश्वर:। लभते च स तं कामं द्विजमुख्याद्विशांपति:।।

৷৷ yajñārthaṅ prasavārthaṅ ca svargārthaṅ ca narēśvara:. labhatē ca sa taṅ kāmaṅ dvijamukhyādviśāṅpati:৷৷

पुत्राश्चास्य भविष्यन्ति चत्वारोऽमितविक्रमा:। वंशप्रतिष्ठानकरास्सर्वलोकेषु विश्रुता:।।

putrāścāsya bhaviṣyanti catvārō.mitavikramā:. vaṅśapratiṣṭhānakarāssarvalōkēṣu viśrutā:৷৷

एवं स देवप्रवर: पूर्वं कथितवान्कथाम्। सनत्कुमारो भगवान्पुरा देवयुगे प्रभु:।।

ēvaṅ sa dēvapravara: pūrvaṅ kathitavānkathām. sanatkumārō bhagavānpurā dēvayugē prabhu:৷৷

स त्वं पुरुषशार्दूल तमानय सुसत्कृतम्। स्वयमेव महाराज गत्वा सबलवाहन:।।

sa tvaṅ puruṣaśārdūla! tamānaya susatkṛtam. svayamēva mahārāja! gatvā sabalavāhana:৷৷

अनुमान्य वसिष्ठं च सूतवाक्यं निशम्य च। सान्त:पुरस्सहामात्य: प्रययौ यत्र स द्विज:।।

anumānya vasiṣṭhaṅ ca sūtavākyaṅ niśamya ca. sānta:purassahāmātya: prayayau yatra sa dvija:৷৷

वनानि सरितश्चैव व्यतिक्रम्य शनैश्शनै:। अभिचक्राम तं देशं यत्र वै मुनिपुङ्गव:।।

vanāni saritaścaiva vyatikramya śanaiśśanai:. abhicakrāma taṅ dēśaṅ yatra vai munipuṅgava:৷৷

आसाद्य तं द्विजश्रेष्ठं रोमपादसमीपगम्। ऋषिपुत्रं ददर्शादौ दीप्यमानमिवानलम्।।

āsādya taṅ dvijaśrēṣṭhaṅ rōmapādasamīpagam. ṛṣiputraṅ dadarśādau dīpyamānamivānalam৷৷

ततो राजा यथान्यायं पूजां चक्रे विशेषत:। सखित्वात्तस्य वै राज्ञ: प्रहृष्टेनान्तरात्मना।।

tatō rājā yathānyāyaṅ pūjāṅ cakrē viśēṣata:. sakhitvāttasya vai rājña: prahṛṣṭēnāntarātmanā৷৷

रोमपादेन चाख्यातमृषिपुत्राय धीमते। सख्यं सम्बन्धकं चैव तदा तं प्रत्यपूजयत्।।

rōmapādēna cākhyātamṛṣiputrāya dhīmatē. sakhyaṅ sambandhakaṅ caiva tadā taṅ pratyapūjayat৷৷

एवं सुसत्कृतस्तेन सहोषित्वा नरर्षभ:। सप्ताष्टदिवसान्राजा राजानमिदमब्रवीत्।।

ēvaṅ susatkṛtastēna sahōṣitvā nararṣabha:. saptāṣṭadivasānrājā rājānamidamabravīt৷৷

शान्ता तव सुता राजन् सह भर्त्रा विशांपते। मदीयनगरं यातु कार्यं हि महदुद्यतम्।।

śāntā tava sutā rājan! saha bhartrā viśāṅpatē. madīyanagaraṅ yātu kāryaṅ hi mahadudyatam৷৷

तथेति राजा संश्रुत्य गमनं तस्य धीमत:। उवाच वचनं विप्रं गच्छ त्वं सह भार्यया।।

tathēti rājā saṅśrutya gamanaṅ tasya dhīmata:. uvāca vacanaṅ vipraṅ gaccha tvaṅ saha bhāryayā৷৷

ऋषिपुत्र: प्रतिश्रुत्य तथेत्याह नृपं तदा। स नृपेणाभ्यनुज्ञात: प्रययौ सह भार्यया।।

ṛṣiputra: pratiśrutya tathētyāha nṛpaṅ tadā. sa nṛpēṇābhyanujñāta: prayayau saha bhāryayā৷৷

तावन्योन्याञ्जलिं कृत्वा स्नेहात्संश्लिष्य चोरसा। ननन्दतुर्दशरथो रोमपादश्च वीर्यवान्।।

tāvanyōnyāñjaliṅ kṛtvā snēhātsaṅśliṣya cōrasā. nanandaturdaśarathō rōmapādaśca vīryavān৷৷

ततस्सुहृदमापृच्छ्य प्रस्थितो रघुनन्दन:। पौरेभ्य: प्रेषयामास दूतान्वै शीघ्रगामिन:।।

tatassuhṛdamāpṛcchya prasthitō raghunandana:. paurēbhya: prēṣayāmāsa dūtānvai śīghragāmina:৷৷

क्रियतां नगरं सर्वं क्षिप्रमेव स्वलङ्कृतम्। धूपितं सिक्तसम्मृष्टं पताकाभिरलङ्कृतम्।।

kriyatāṅ nagaraṅ sarvaṅ kṣipramēva svalaṅkṛtam. dhūpitaṅ siktasammṛṣṭaṅ patākābhiralaṅkṛtam৷৷

तत: प्रहृष्टा: पौरास्ते श्रुत्वा राजानमागतम्। तथा प्रचक्रुस्तत्सर्वं राज्ञा यत्प्रेषितं तदा ।।

tata: prahṛṣṭā: paurāstē śrutvā rājānamāgatam. tathā pracakrustatsarvaṅ rājñā yatprēṣitaṅ tadā ৷৷

ततस्स्वलङ्कृतं राजा नगरं प्रविवेश ह। शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषै: पुरस्कृत्य द्विजर्षभम्।।

tatassvalaṅkṛtaṅ rājā nagaraṅ pravivēśa ha. śaṅkhadundubhinirghōṣai: puraskṛtya dvijarṣabham৷৷

तत: प्रमुदितास्सर्वे दृष्ट्वा तं नागरा द्विजम्। प्रवेश्यमानं सत्कृत्य नरेन्द्रेणेन्द्रकर्मणा।।

tata: pramuditāssarvē dṛṣṭvā taṅ nāgarā dvijam. pravēśyamānaṅ satkṛtya narēndrēṇēndrakarmaṇā৷৷

अन्त:पुरं प्रवेश्यैनं पूजां कृत्वा च शास्त्रत:। कृतकृत्यं तदात्मानं मेने तस्योपवाहनात्।।

anta:puraṅ pravēśyainaṅ pūjāṅ kṛtvā ca śāstrata:. kṛtakṛtyaṅ tadātmānaṅ mēnē tasyōpavāhanāt৷৷

अन्त:पुरस्त्रियस्सर्वाश्शान्तां दृष्ट्वा तथागताम्। सह भर्त्रा विशालाक्षीं प्रीत्यानन्दमुपागमन्।।

anta:purastriyassarvāśśāntāṅ dṛṣṭvā tathāgatām. saha bhartrā viśālākṣīṅ prītyānandamupāgaman৷৷

पूज्यमाना च ताभिस्सा राज्ञा चैव विशेषत:। उवास तत्र सुखिता कञ्चित्कालं सहर्त्विजा।।

pūjyamānā ca tābhissā rājñā caiva viśēṣata:. uvāsa tatra sukhitā kañcitkālaṅ sahartvijā৷৷