द्वारवत्यां ततः शौरिं शक्रस त्रिभुवनेश्वरः आजगामाथ मैत्रेय मत्तैरावतपृष्ठगः ।।

dvāravatyāṃ tataḥ śauriṃ śakras tribhuvaneśvaraḥ ājagāmātha maitreya mattairāvatapṛṣṭhagaḥ ||

प्रविश्य द्वारकां सो ऽथ समेत्य हरिणा ततः कथयाम आस दैत्यस्य नरकस्य विचेष्टितम ।।

praviśya dvārakāṃ so 'tha sametya hariṇā tataḥ kathayām āsa daityasya narakasya viceṣṭitam ||

त्वया नाथेन देवानां मनुष्यत्वे ऽपि तिष्ठता प्रशमं सर्वदुःखानि नीतानि मधुसूदन ।।

tvayā nāthena devānāṃ manuṣyatve 'pi tiṣṭhatā praśamaṃ sarvaduḥkhāni nītāni madhusūdana ||

तपस्विजननाशाय सो ऽरिष्टो धेनुकस तथा प्रवृत्तो यस तथा केशी ते सर्वे निहतास त्वया ।।

tapasvijananāśāya so 'riṣṭo dhenukas tathā pravṛtto yas tathā keśī te sarve nihatās tvayā ||

कंसः कुवलयापीडः पूतना बालघातिनी नाशं नीतास त्वया सर्वे ये ऽन्ये जगदुपद्रवाः ।।

kaṃsaḥ kuvalayāpīḍaḥ pūtanā bālaghātinī nāśaṃ nītās tvayā sarve ye 'nye jagadupadravāḥ ||

युष्मद्दोर्दण्डसद्बुद्धिपरित्राते जगत्त्रये यज्वियज्ञांशसंप्राप्त्या तृप्तिं यान्ति दिवौकसः ।।

yuṣmaddordaṇḍasadbuddhiparitrāte jagattraye yajviyajñāṃśasaṃprāptyā tṛptiṃ yānti divaukasaḥ ||

सो ऽहं साम्प्रतम आयातो यन्निमित्तं जनार्दन तच छ्रुत्वा तत्प्रतीकारप्रयत्नं कर्तुम अर्हसि ।।

so 'haṃ sāmpratam āyāto yannimittaṃ janārdana tac chrutvā tatpratīkāraprayatnaṃ kartum arhasi ||

भौमो ऽयं नरको नाम प्राग्ज्योतिषपुरेश्वरः करोति सर्वभूतानाम उपघातम अरिंदम ।।

bhaumo 'yaṃ narako nāma prāgjyotiṣapureśvaraḥ karoti sarvabhūtānām upaghātam ariṃdama ||

देवसिद्धासुरादीनां नृपाणां च जनार्दन हृत्वा हि सो ऽसुरः कन्या रुरोध निजमन्दिरे ।।

devasiddhāsurādīnāṃ nṛpāṇāṃ ca janārdana hṛtvā hi so 'suraḥ kanyā rurodha nijamandire ||

छत्रं यत सलिलस्रावि तज जहार प्रचेतसः मन्दरस्य तथा शृङ्गं हृतवान मणिपर्वतम ।।

chatraṃ yat salilasrāvi taj jahāra pracetasaḥ mandarasya tathā śṛṅgaṃ hṛtavān maṇiparvatam ||

अमृतस्राविणी दिव्ये मन्मातुः कृष्ण कुण्डले जहार सो ऽसुरो ऽदित्या वाञ्छत्य ऐरावतं गजम ।।

amṛtasrāviṇī divye manmātuḥ kṛṣṇa kuṇḍale jahāra so 'suro 'dityā vāñchaty airāvataṃ gajam ||

दुर्नीतम एतद गोविन्द मया तस्य तवोदितम यद अत्र प्रतिकर्तव्यं तत स्वयं परिमृश्यताम ।।

durnītam etad govinda mayā tasya tavoditam yad atra pratikartavyaṃ tat svayaṃ parimṛśyatām ||

इति श्रुत्वा स्मितं कृत्वा भगवान देवकीसुतः गृहीत्वा वासवं हस्ते समुत्तस्थौ वरासनात ।।

iti śrutvā smitaṃ kṛtvā bhagavān devakīsutaḥ gṛhītvā vāsavaṃ haste samuttasthau varāsanāt ||

संचिन्तितम उपारुह्य गरुडं गगनेचरम सत्यभामां समारोप्य ययौ प्राग्ज्योतिषं पुरम ।।

saṃcintitam upāruhya garuḍaṃ gaganecaram satyabhāmāṃ samāropya yayau prāgjyotiṣaṃ puram ||

आरुह्यैरावतं नागं शक्रो ऽपि त्रिदिशालयम ततो जगाम मैत्रेय पश्यतां द्वारकौकसाम ।।

āruhyairāvataṃ nāgaṃ śakro 'pi tridiśālayam tato jagāma maitreya paśyatāṃ dvārakaukasām ||

प्राग्ज्योतिषपुरस्यासीत समन्ताच छतयोजनम आचिता मौरवैः पाशैः क्षुरान्तैर भूर द्विजोत्तम ।।

prāgjyotiṣapurasyāsīt samantāc chatayojanam ācitā mauravaiḥ pāśaiḥ kṣurāntair bhūr dvijottama ||

तांश चिच्छेद हरिः पाशान क्षिप्त्वा चक्रं सुदर्शनम ततो मुरुः समुत्तस्थौ तं जघान च केशवः ।।

tāṃś ciccheda hariḥ pāśān kṣiptvā cakraṃ sudarśanam tato muruḥ samuttasthau taṃ jaghāna ca keśavaḥ ||

मुरोस तु तनयान सप्त सहस्रांस तांस ततो हरिः चक्रधाराग्निनिर्दग्धांश चकार शलभान इव ।।

muros tu tanayān sapta sahasrāṃs tāṃs tato hariḥ cakradhārāgninirdagdhāṃś cakāra śalabhān iva ||

हत्वा मुरुं हयग्रीवं तथा पञ्चजनं द्विज प्राग्ज्योतिषपुरं धीमांस त्वरावान समुपाद्रवत ।।

hatvā muruṃ hayagrīvaṃ tathā pañcajanaṃ dvija prāgjyotiṣapuraṃ dhīmāṃs tvarāvān samupādravat ||

नरकेणास्य तत्राभून महासैन्येन संयुगः कृष्णस्य यत्र गोविन्दो जघ्ने दैत्यान सहस्रशः ।।

narakeṇāsya tatrābhūn mahāsainyena saṃyugaḥ kṛṣṇasya yatra govindo jaghne daityān sahasraśaḥ ||

शस्त्रास्त्रवर्षं मुञ्चन्तं तं भौमं नरकं बली क्षिप्त्वा चक्रं द्विधा चक्रे चक्री दैतेयचक्रहा ।।

śastrāstravarṣaṃ muñcantaṃ taṃ bhaumaṃ narakaṃ balī kṣiptvā cakraṃ dvidhā cakre cakrī daiteyacakrahā ||

हते तु नरके भूमिर गृहीत्वादितिकुण्डले उपतस्थे जगन्नाथं वाक्यं चेदम अथाब्रवीत ।।

hate tu narake bhūmir gṛhītvāditikuṇḍale upatasthe jagannāthaṃ vākyaṃ cedam athābravīt ||

यदाहम उद्धृता नाथ त्वया सूकरमूर्तिना त्वत्स्पर्शसंभवः पुत्रस तदायं मय्य अजायत ।।

yadāham uddhṛtā nātha tvayā sūkaramūrtinā tvatsparśasaṃbhavaḥ putras tadāyaṃ mayy ajāyata ||

सो ऽयं त्वयैव दत्तो मे त्वयैव विनिपातितः गृहाण कुण्डले चेमे पालयास्य च संततिम ।।

so 'yaṃ tvayaiva datto me tvayaiva vinipātitaḥ gṛhāṇa kuṇḍale ceme pālayāsya ca saṃtatim ||

भारावतरणार्थाय ममैव भगवान इमम अंशेन लोकम आयातः प्रसादसुमुखः प्रभो ।।

bhārāvataraṇārthāya mamaiva bhagavān imam aṃśena lokam āyātaḥ prasādasumukhaḥ prabho ||

त्वं कर्ता च विकर्ता च संहर्ता प्रभवो ऽप्ययः जगतां त्वं जगद्रूपः स्तूयते ऽच्युत किं तव ।।

tvaṃ kartā ca vikartā ca saṃhartā prabhavo 'pyayaḥ jagatāṃ tvaṃ jagadrūpaḥ stūyate 'cyuta kiṃ tava ||

व्यापी व्याप्यः क्रिया कर्ता कार्यं च भगवान यदा सर्वभूतात्मभूतस्य स्तूयते तव किं तदा ।।

vyāpī vyāpyaḥ kriyā kartā kāryaṃ ca bhagavān yadā sarvabhūtātmabhūtasya stūyate tava kiṃ tadā ||

परमात्मा त्वम आत्मा च भूतात्मा चाव्ययो भवान यदा तदा स्तुतिर नास्ति किमर्था ते प्रवर्तते ।।

paramātmā tvam ātmā ca bhūtātmā cāvyayo bhavān yadā tadā stutir nāsti kimarthā te pravartate ||

प्रसीद सर्वभूतात्मन नरकेण कृतं हि यत तत क्षम्यताम अदोषाय त्वत्सुतः स निपातितः ।।

prasīda sarvabhūtātman narakeṇa kṛtaṃ hi yat tat kṣamyatām adoṣāya tvatsutaḥ sa nipātitaḥ ||

तथेति चोक्त्वा धरणीं भगवान भूतभावनः रत्नानि नरकावासाज जग्राह मुनिसत्तम ।।

tatheti coktvā dharaṇīṃ bhagavān bhūtabhāvanaḥ ratnāni narakāvāsāj jagrāha munisattama ||

कन्यापुरे स कन्यानां षोडशातुलविक्रमः शताधिकानि ददृशे सहस्राणि महामुने ।।

kanyāpure sa kanyānāṃ ṣoḍaśātulavikramaḥ śatādhikāni dadṛśe sahasrāṇi mahāmune ||

चतुर्दंष्ट्रान गजांश चोग्रान षट्सहस्रान स दृष्टवान काम्बोजानां तथाश्वानां नियुतान्य एकविंशतिम ।।

caturdaṃṣṭrān gajāṃś cogrān ṣaṭsahasrān sa dṛṣṭavān kāmbojānāṃ tathāśvānāṃ niyutāny ekaviṃśatim ||

कन्यास ताश च तथा नागांस तांश चाश्वान द्वारकां पुरीम प्रेषयाम आस गोविन्दः सद्यो नरककिंकरैः ।।

kanyās tāś ca tathā nāgāṃs tāṃś cāśvān dvārakāṃ purīm preṣayām āsa govindaḥ sadyo narakakiṃkaraiḥ ||

ददृशे वारुणं छत्रं तथैव मणिपर्वतम आरोपयाम आस हरिर गरुडे पतगेश्वरे ।।

dadṛśe vāruṇaṃ chatraṃ tathaiva maṇiparvatam āropayām āsa harir garuḍe patageśvare ||

आरुह्य च स्वयं कृष्णः सत्यभामासहायवान अदित्याः कुण्डले दातुं जगाम त्रिदिवालयम ।।

āruhya ca svayaṃ kṛṣṇaḥ satyabhāmāsahāyavān adityāḥ kuṇḍale dātuṃ jagāma tridivālayam ||