वने विचरतस तस्य सह गोपैर महात्मनः मानुषछद्मरूपस्य शेषस्य धरणीभृतः ।।

vane vicaratas tasya saha gopair mahātmanaḥ mānuṣachadmarūpasya śeṣasya dharaṇībhṛtaḥ ||

निष्पादितोरुकार्यस्य कार्येणोर्वीविचारिणः उपभोगार्थम अत्यर्थं वरुणः प्राह वारुणीम ।।

niṣpāditorukāryasya kāryeṇorvīvicāriṇaḥ upabhogārtham atyarthaṃ varuṇaḥ prāha vāruṇīm ||

अभीष्टा सर्वदा यस्य मदिरे त्वं महौजसः अनन्तस्योपभोगाय तस्य गच्छ मुदे शुभे ।।

abhīṣṭā sarvadā yasya madire tvaṃ mahaujasaḥ anantasyopabhogāya tasya gaccha mude śubhe ||

इत्य उक्ता वारुणी तेन संनिधानम अथाकरोत वृन्दावनवनोत्पन्नकदम्बतरुकोटरे ।।

ity uktā vāruṇī tena saṃnidhānam athākarot vṛndāvanavanotpannakadambatarukoṭare ||

विचरन बलदेवो ऽपि मदिरागन्धम उत्तमम आघ्राय मदिरातर्षम अवापाथ पुरातनम ।।

vicaran baladevo 'pi madirāgandham uttamam āghrāya madirātarṣam avāpātha purātanam ||

ततः कदम्बात सहसा मद्यधारां स लाङ्गली पतन्तीं वीक्ष्य मैत्रेय प्रययौ परमां मुदम ।।

tataḥ kadambāt sahasā madyadhārāṃ sa lāṅgalī patantīṃ vīkṣya maitreya prayayau paramāṃ mudam ||

पपौ च गोपगोपीभिः समवेतो मुदान्वितः प्रगीयमानो ललितं गीतवाद्यविशारदैः ।।

papau ca gopagopībhiḥ samaveto mudānvitaḥ pragīyamāno lalitaṃ gītavādyaviśāradaiḥ ||

स मत्तो ऽत्यन्तघर्माम्भःकणिकामौक्तिकोज्ज्वलः आगच्छ यमुने स्नातुम इच्छामीत्य आह विह्वलः ।।

sa matto 'tyantagharmāmbhaḥkaṇikāmauktikojjvalaḥ āgaccha yamune snātum icchāmīty āha vihvalaḥ ||

तस्य वाचं नदी सा तु मत्तोक्ताम अवमन्य वै नाजगाम ततः क्रुद्धो हलं जग्राह लाङ्गली ।।

tasya vācaṃ nadī sā tu mattoktām avamanya vai nājagāma tataḥ kruddho halaṃ jagrāha lāṅgalī ||

गृहीत्वा तां तटे तेन चकर्ष मदविह्वलः पापे नायासि नायासि गम्यताम इच्छयान्यतः ।।

gṛhītvā tāṃ taṭe tena cakarṣa madavihvalaḥ pāpe nāyāsi nāyāsi gamyatām icchayānyataḥ ||

साकृष्टा सहसा तेन मार्गं संत्यज्य निम्नगा यत्रास्ते बलभद्रो ऽसौ प्लावयाम आस तद वनम ।।

sākṛṣṭā sahasā tena mārgaṃ saṃtyajya nimnagā yatrāste balabhadro 'sau plāvayām āsa tad vanam ||

शरीरिणी तथोपेत्य त्रासविह्वललोचना प्रसीदेत्य अब्रवीद रामं मुञ्च मां मुसलायुध ।।

śarīriṇī tathopetya trāsavihvalalocanā prasīdety abravīd rāmaṃ muñca māṃ musalāyudha ||

सो ऽब्रवीद अवजानासि मम शौर्यबले नदि सो ऽहं त्वां हलपातेन विनेष्यामि सहस्रधा ।।

so 'bravīd avajānāsi mama śauryabale nadi so 'haṃ tvāṃ halapātena vineṣyāmi sahasradhā ||

इत्य उक्तयातिसंत्रासात तया नद्या प्रसादितः भूभागे प्लाविते तस्मिन मुमोच यमुनां बलः ।।

ity uktayātisaṃtrāsāt tayā nadyā prasāditaḥ bhūbhāge plāvite tasmin mumoca yamunāṃ balaḥ ||

ततः स्नातस्य वै कान्तिर आजगाम महात्मनः अवतंसोत्पलं चारु गृहीत्वैकं च कुण्डलम ।।

tataḥ snātasya vai kāntir ājagāma mahātmanaḥ avataṃsotpalaṃ cāru gṛhītvaikaṃ ca kuṇḍalam ||

वरुणप्रहितां चास्मै मालाम अम्लानपङ्कजाम समुद्राभे तथा वस्त्रे नीले लक्ष्मीर अयच्छत ।।

varuṇaprahitāṃ cāsmai mālām amlānapaṅkajām samudrābhe tathā vastre nīle lakṣmīr ayacchata ||

कृतावतंसः स तदा चारुकुण्डलभूषितः नीलाम्बरधरः स्रग्वी शुशुभे कान्तिसंयुतः ।।

kṛtāvataṃsaḥ sa tadā cārukuṇḍalabhūṣitaḥ nīlāmbaradharaḥ sragvī śuśubhe kāntisaṃyutaḥ ||

इत्थं विभूषितो रेमे तत्र रामस तदा व्रजे मासद्वयेन यातश च पुनः स द्वारकां पुरीम ।।

itthaṃ vibhūṣito reme tatra rāmas tadā vraje māsadvayena yātaś ca punaḥ sa dvārakāṃ purīm ||

रेवतीं नाम तनयां रैवतस्य महीपतेः उपयेमे बलस तस्यां जज्ञाते निशठोल्मुकौ ।।

revatīṃ nāma tanayāṃ raivatasya mahīpateḥ upayeme balas tasyāṃ jajñāte niśaṭholmukau ||