इत्थं स्तुतस तदा तेन मुचुकुन्देन धीमता प्राहेशः सर्वभूतानाम अनादिर भगवान हरिः ।।

itthaṃ stutas tadā tena mucukundena dhīmatā prāheśaḥ sarvabhūtānām anādir bhagavān hariḥ ||

यथाभिवाञ्छितान दिव्यान लोकान गच्छ नरेश्वर अव्याहतपरैश्वर्यो मत्प्रसादोपबृंहितः ।।

yathābhivāñchitān divyān lokān gaccha nareśvara avyāhataparaiśvaryo matprasādopabṛṃhitaḥ ||

भुक्त्वा दिव्यान महाभोगान भविष्यसि महाकुले जातिस्मरो मत्प्रसादात ततो मोक्षम अवाप्स्यसि ।।

bhuktvā divyān mahābhogān bhaviṣyasi mahākule jātismaro matprasādāt tato mokṣam avāpsyasi ||

इत्य उक्तः प्रणिपत्येशं जगताम अच्युतं नृपः गुहामुखाद विनिष्क्रान्तः ददृशे सो ऽल्पकान नरान ।।

ity uktaḥ praṇipatyeśaṃ jagatām acyutaṃ nṛpaḥ guhāmukhād viniṣkrāntaḥ dadṛśe so 'lpakān narān ||

ततः कलियुगं ज्ञात्वा प्राप्तं तप्तुं नृपस तपः नरनारायणस्थानं प्रययौ गन्धमादनम ।।

tataḥ kaliyugaṃ jñātvā prāptaṃ taptuṃ nṛpas tapaḥ naranārāyaṇasthānaṃ prayayau gandhamādanam ||

कृष्णो ऽपि घातयित्वारिम उपायेन हि तद्बलम जग्राह मथुराम एत्य हस्त्यश्वस्यन्दनोज्ज्वलम ।।

kṛṣṇo 'pi ghātayitvārim upāyena hi tadbalam jagrāha mathurām etya hastyaśvasyandanojjvalam ||

आनीय चोग्रसेनाय द्वारवत्यां न्यवेदयत पराभिभवनिःशङ्कं बभूव च यदोः कुलम ।।

ānīya cograsenāya dvāravatyāṃ nyavedayat parābhibhavaniḥśaṅkaṃ babhūva ca yadoḥ kulam ||

बलदेवो ऽपि मैत्रेय प्रशान्ताखिलविग्रहः ज्ञातिदर्शनसोत्कण्ठः प्रययौ नन्दगोकुलम ।।

baladevo 'pi maitreya praśāntākhilavigrahaḥ jñātidarśanasotkaṇṭhaḥ prayayau nandagokulam ||

ततो गोपांश च गोपीश च यथापूर्वम अमित्रजित तथैवाभ्यवदत प्रेम्णा बहुमानपुरःसरम ।।

tato gopāṃś ca gopīś ca yathāpūrvam amitrajit tathaivābhyavadat premṇā bahumānapuraḥsaram ||

कैश चापि संपरिष्वक्तः कांश्चिच च परिषस्वजे हास्यं चक्रे समं कैश्चिद गोपैर गोपीजनैस तथा ।।

kaiś cāpi saṃpariṣvaktaḥ kāṃścic ca pariṣasvaje hāsyaṃ cakre samaṃ kaiścid gopair gopījanais tathā ||

प्रियाण्य अनेकान्य अवदन गोपास तत्र हलायुधम गोप्यश च प्रेमकुपिताः प्रोचुः सेर्ष्यम अथापराः ।।

priyāṇy anekāny avadan gopās tatra halāyudham gopyaś ca premakupitāḥ procuḥ serṣyam athāparāḥ ||

गोप्यः पप्रच्छुर अपरा नागरीजनवल्लभः कच्चिद आस्ते सुखं कृष्णश चलत्प्रेमलवात्मकः ।।

gopyaḥ papracchur aparā nāgarījanavallabhaḥ kaccid āste sukhaṃ kṛṣṇaś calatpremalavātmakaḥ ||

अस्मच्चेष्टाम अपहसन न कच्चित पुरयोषिताम सौभाग्यमानम अधिकं करोति क्षणसौहृदः ।।

asmacceṣṭām apahasan na kaccit purayoṣitām saubhāgyamānam adhikaṃ karoti kṣaṇasauhṛdaḥ ||

कच्चित स्मरति नः कृष्णो गीतानुगमनं कलम अप्य असौ मातरं द्रष्टुं सकृद अप्य आगमिष्यति ।।

kaccit smarati naḥ kṛṣṇo gītānugamanaṃ kalam apy asau mātaraṃ draṣṭuṃ sakṛd apy āgamiṣyati ||

अथ वा किं तदालापैर अपरा क्रियतां कथा यस्यास्माभिर विना तेन विनास्माकं भविष्यति ।।

atha vā kiṃ tadālāpair aparā kriyatāṃ kathā yasyāsmābhir vinā tena vināsmākaṃ bhaviṣyati ||

पिता माता तथा भ्राता भर्ता बन्धुजनश च किम न त्यक्तस तत्कृते ऽस्माभिर अकृतज्ञध्वजो हि सः ।।

pitā mātā tathā bhrātā bhartā bandhujanaś ca kim na tyaktas tatkṛte 'smābhir akṛtajñadhvajo hi saḥ ||

तथापि कच्चिद आलापम इहागमनसंश्रयम करोति कृष्णो वक्तव्यं भवता राम नानृतम ।।

tathāpi kaccid ālāpam ihāgamanasaṃśrayam karoti kṛṣṇo vaktavyaṃ bhavatā rāma nānṛtam ||

दामोदरः स गोविन्दः पुरस्त्रीसक्तमानसः अपेतप्रीतिर अस्मासु दुर्दर्शः प्रतिभाति नः ।।

dāmodaraḥ sa govindaḥ purastrīsaktamānasaḥ apetaprītir asmāsu durdarśaḥ pratibhāti naḥ ||

आमन्त्रितः स कृष्णेति पुनर दामोदरेति च रुरुदुः सस्वरं गोप्यो हरिणा हृतचेतसः ।।

āmantritaḥ sa kṛṣṇeti punar dāmodareti ca ruruduḥ sasvaraṃ gopyo hariṇā hṛtacetasaḥ ||

संदेशैः साममधुरैः प्रेमगर्भैर अगर्वितैः रामेणाश्वासिता गोप्यः कृष्णस्यातिमनोहरैः ।।

saṃdeśaiḥ sāmamadhuraiḥ premagarbhair agarvitaiḥ rāmeṇāśvāsitā gopyaḥ kṛṣṇasyātimanoharaiḥ ||

गोपैश च पूर्ववद रामः परिहासमनोरमाः कथाश चकार रेमे च सह तैर व्रजभूमिषु ।।

gopaiś ca pūrvavad rāmaḥ parihāsamanoramāḥ kathāś cakāra reme ca saha tair vrajabhūmiṣu ||