राजमार्गे ततः कृष्णः सानुलेपनभाजनाम ददर्श कुब्जाम आयान्तीं नवयौवनगोचराम ।।

rājamārge tataḥ kṛṣṇaḥ sānulepanabhājanām dadarśa kubjām āyāntīṃ navayauvanagocarām ||

ताम आह ललितं कृष्णः कस्येदम अनुलेपनम भवत्या नीयते सत्यं वदेन्दीवरलोचने ।।

tām āha lalitaṃ kṛṣṇaḥ kasyedam anulepanam bhavatyā nīyate satyaṃ vadendīvaralocane ||

सकामेनैव सा प्रोक्ता सानुरागा हरिं प्रति प्राह सा ललितं कुब्जा तद्दर्शनबलात्कृता ।।

sakāmenaiva sā proktā sānurāgā hariṃ prati prāha sā lalitaṃ kubjā taddarśanabalātkṛtā ||

कान्त कस्मान न जानासि कंसेनाभिनियोजिताम नैकवक्रेति विख्याताम अनुलेपनकर्मणि ।।

kānta kasmān na jānāsi kaṃsenābhiniyojitām naikavakreti vikhyātām anulepanakarmaṇi ||

नान्यपिष्टं हि कंसस्य प्रीतये ह्य अनुलेपनम भवत्य अहम अतीवास्य प्रसादधनभाजनम ।।

nānyapiṣṭaṃ hi kaṃsasya prītaye hy anulepanam bhavaty aham atīvāsya prasādadhanabhājanam ||

सुगन्धम एतद राजार्हं रुचिरं रुचिरानने आवयोर गात्रसदृशं दीयताम अनुलेपनम ।।

sugandham etad rājārhaṃ ruciraṃ rucirānane āvayor gātrasadṛśaṃ dīyatām anulepanam ||

श्रुत्वैतद आह सा कुब्जा गृह्यताम इति सादरम अनुलेपनं च ददौ गात्रयोग्यम अथोभयोः ।।

śrutvaitad āha sā kubjā gṛhyatām iti sādaram anulepanaṃ ca dadau gātrayogyam athobhayoḥ ||

भक्तिच्छेदानुलिप्ताङ्गौ ततस तौ पुरुषर्षभौ सेन्द्रचापौ विराजेतां सितकृष्णाव इवाम्बुदौ ।।

bhakticchedānuliptāṅgau tatas tau puruṣarṣabhau sendracāpau virājetāṃ sitakṛṣṇāv ivāmbudau ||

ततस तां चिबुके शौरिर उल्लापनविधानवित उत्पाट्य तोलयाम आस द्व्यङ्गुलेनाग्रपाणिना ।।

tatas tāṃ cibuke śaurir ullāpanavidhānavit utpāṭya tolayām āsa dvyaṅgulenāgrapāṇinā ||

चकर्ष पद्भ्यां च तदा ऋजुत्वं केशवो ऽनयत ततः सा ऋजुतां प्राप्ता योषिताम अभवद वरा ।।

cakarṣa padbhyāṃ ca tadā ṛjutvaṃ keśavo 'nayat tataḥ sā ṛjutāṃ prāptā yoṣitām abhavad varā ||

विलासललितं प्राह प्रेमगर्भभरालसम वस्त्रे प्रगृह्य गोविन्दं व्रज गेहं ममेति वै ।।

vilāsalalitaṃ prāha premagarbhabharālasam vastre pragṛhya govindaṃ vraja gehaṃ mameti vai ||

आयास्ये भवतीगेहम इति तां प्रहसन हरिः विससर्ज जहासोच्चै रामस्यालोक्य चाननम ।।

āyāsye bhavatīgeham iti tāṃ prahasan hariḥ visasarja jahāsoccai rāmasyālokya cānanam ||

भक्तिच्छेदानुलिप्ताङ्गौ नीलपीताम्बरौ च तौ धनुःशालां ततो यातौ चित्रमाल्योपशोभितौ ।।

bhakticchedānuliptāṅgau nīlapītāmbarau ca tau dhanuḥśālāṃ tato yātau citramālyopaśobhitau ||

आयोगवं धनूरत्नं ताभ्यां पृष्टैस तु रक्षिभिः आख्याते सहसा कृष्णो गृहीत्वापूरयद धनुः ।।

āyogavaṃ dhanūratnaṃ tābhyāṃ pṛṣṭais tu rakṣibhiḥ ākhyāte sahasā kṛṣṇo gṛhītvāpūrayad dhanuḥ ||

ततः पूरयता तेन भज्यमानं बलाद धनुः चकार सुमहाशब्दं मथुरा येन पूरिता ।।

tataḥ pūrayatā tena bhajyamānaṃ balād dhanuḥ cakāra sumahāśabdaṃ mathurā yena pūritā ||

अनुयुक्तौ ततस तौ तु भग्ने धनुषि रक्षिभिः रक्षिसैन्यं निकृत्योभौ निष्क्रान्तौ कार्मुकालयात ।।

anuyuktau tatas tau tu bhagne dhanuṣi rakṣibhiḥ rakṣisainyaṃ nikṛtyobhau niṣkrāntau kārmukālayāt ||

अक्रूरागमवृत्तान्तम उपलभ्य तथा धनुः भग्नं श्रुत्वाथ कंसो ऽपि प्राह चाणूरमुष्टिकौ ।।

akrūrāgamavṛttāntam upalabhya tathā dhanuḥ bhagnaṃ śrutvātha kaṃso 'pi prāha cāṇūramuṣṭikau ||

गोपालदारकौ प्राप्तौ भवद्भ्यां तौ ममाग्रतः मल्लयुद्धे निहन्तव्यौ मम प्राणहरौ हि तौ ।।

gopāladārakau prāptau bhavadbhyāṃ tau mamāgrataḥ mallayuddhe nihantavyau mama prāṇaharau hi tau ||

नियुद्धे तद्विनाशेन भवद्भ्यां तोषितो ह्य अहम दास्याम्य अभिमतान कामान नान्यथैतन महाबलौ ।।

niyuddhe tadvināśena bhavadbhyāṃ toṣito hy aham dāsyāmy abhimatān kāmān nānyathaitan mahābalau ||

न्यायतो ऽन्यायतो वापि भवद्भ्यां तौ ममाहितौ हन्तव्यौ तद्वधाद राज्यं सामान्यं वो भविष्यति ।।

nyāyato 'nyāyato vāpi bhavadbhyāṃ tau mamāhitau hantavyau tadvadhād rājyaṃ sāmānyaṃ vo bhaviṣyati ||

इत्य आदिश्य स तौ मल्लौ ततश चाहूय हस्तिपम प्रोवाचोच्चैस त्वया मल्लसमाजद्वारि कुञ्जरः ।।

ity ādiśya sa tau mallau tataś cāhūya hastipam provācoccais tvayā mallasamājadvāri kuñjaraḥ ||

स्थाप्यः कुवलयापीडस तेन तौ गोपदारकौ घातनीयौ नियुद्धाय रङ्गद्वारम उपागतौ ।।

sthāpyaḥ kuvalayāpīḍas tena tau gopadārakau ghātanīyau niyuddhāya raṅgadvāram upāgatau ||

तम अप्य आज्ञाप्य दृष्ट्वा च मञ्चान सर्वान उपाकृतान आसन्नमरणः कंसः सूर्योदयम उदैक्षत ।।

tam apy ājñāpya dṛṣṭvā ca mañcān sarvān upākṛtān āsannamaraṇaḥ kaṃsaḥ sūryodayam udaikṣata ||

ततः समस्तमञ्चेषु नागरः स तदा जनः राजमञ्चेषु चारूढाः सह भृत्यैर महीभृतः ।।

tataḥ samastamañceṣu nāgaraḥ sa tadā janaḥ rājamañceṣu cārūḍhāḥ saha bhṛtyair mahībhṛtaḥ ||

मल्लप्राश्निकवर्गश च रङ्गमध्यसमीपतः कृतः कंसेन कंसो ऽपि तुङ्गमञ्चे व्यवस्थितः ।।

mallaprāśnikavargaś ca raṅgamadhyasamīpataḥ kṛtaḥ kaṃsena kaṃso 'pi tuṅgamañce vyavasthitaḥ ||

अन्तःपुराणां मञ्चाश च तथान्ये परिकल्पिताः अन्ये च वारमुख्यानाम अन्ये नागरयोषिताम ।।

antaḥpurāṇāṃ mañcāś ca tathānye parikalpitāḥ anye ca vāramukhyānām anye nāgarayoṣitām ||

नन्दगोपादयो गोपा मञ्चेष्व अन्येष्व अवस्थिताः अक्रूरवसुदेवौ च मञ्चप्रान्ते व्यवस्थितौ ।।

nandagopādayo gopā mañceṣv anyeṣv avasthitāḥ akrūravasudevau ca mañcaprānte vyavasthitau ||

नागरीयोषितां मध्ये देवकी पुत्रगृद्धिनी अन्तकाले ऽपि पुत्रस्य द्रक्ष्यामि रुचिरं मुखम ।।

nāgarīyoṣitāṃ madhye devakī putragṛddhinī antakāle 'pi putrasya drakṣyāmi ruciraṃ mukham ||

वाद्यमानेषु तूर्येषु चाणूरे चातिवल्गति हाहाकारपरे लोके आस्फोटयति मुष्टिके ।।

vādyamāneṣu tūryeṣu cāṇūre cātivalgati hāhākārapare loke āsphoṭayati muṣṭike ||

हत्वा कुवलयापीडं हस्त्यारोहप्रचोदितम मदासृगनुलिप्ताङ्गौ गजदन्तवरायुधौ ।।

hatvā kuvalayāpīḍaṃ hastyārohapracoditam madāsṛganuliptāṅgau gajadantavarāyudhau ||

मृगमध्ये यथा सिम्हौ गर्वलीलावलोकिनौ प्रविष्टौ सुमहारङ्गं बलभद्रजनार्दनौ ।।

mṛgamadhye yathā simhau garvalīlāvalokinau praviṣṭau sumahāraṅgaṃ balabhadrajanārdanau ||

हाहाकारो महाञ जज्ञे सर्वमञ्चेष्व अनन्तरम कृष्णो ऽयं बलभद्रो ऽयम इति लोकस्य विस्मयात ।।

hāhākāro mahāñ jajñe sarvamañceṣv anantaram kṛṣṇo 'yaṃ balabhadro 'yam iti lokasya vismayāt ||

सो ऽयं येन हता घोरा पूतना सा निशाचरी क्षिप्तं तु शकटं येन भग्नौ च यमलार्जुनौ ।।

so 'yaṃ yena hatā ghorā pūtanā sā niśācarī kṣiptaṃ tu śakaṭaṃ yena bhagnau ca yamalārjunau ||

सो ऽयं यः कालियं नागं ननर्तारुह्य बालकः धृतो गोवर्धनो येन सप्तरात्रं महागिरिः ।।

so 'yaṃ yaḥ kāliyaṃ nāgaṃ nanartāruhya bālakaḥ dhṛto govardhano yena saptarātraṃ mahāgiriḥ ||

अरिष्टो धेनुकः केशी लीलयैव महात्मना निहता येन दुर्वृत्ता दृश्यतां सो ऽयम अच्युतः ।।

ariṣṭo dhenukaḥ keśī līlayaiva mahātmanā nihatā yena durvṛttā dṛśyatāṃ so 'yam acyutaḥ ||

अयं चास्य महाबाहुर बलभद्रो ऽग्रजो ऽग्रतः प्रयाति लीलया योषिन्मनोनयननन्दनः ।।

ayaṃ cāsya mahābāhur balabhadro 'grajo 'grataḥ prayāti līlayā yoṣinmanonayananandanaḥ ||

अयं स कथ्यते प्राज्ञैः पुराणार्थावलोकिभिः गोपालो यादवं वंशं मग्नम अभ्युद्धरिष्यति ।।

ayaṃ sa kathyate prājñaiḥ purāṇārthāvalokibhiḥ gopālo yādavaṃ vaṃśaṃ magnam abhyuddhariṣyati ||

अयं स सर्वभूतस्य विष्णोर अखिलजन्मनः अवतीर्णो महीम अंशो नूनं भारहरो भुवः ।।

ayaṃ sa sarvabhūtasya viṣṇor akhilajanmanaḥ avatīrṇo mahīm aṃśo nūnaṃ bhāraharo bhuvaḥ ||

इत्य एवं वर्णिते पौरै रामे कृष्णे च तत्क्षणात ।। उरस तताप देवक्याः स्नेहस्नुतपयोधरम ।।

ity evaṃ varṇite paurai rāme kṛṣṇe ca tatkṣaṇāt || uras tatāpa devakyāḥ snehasnutapayodharam ||

महोत्सवम इवासाद्य पुत्राननविलोकनम युवेव वसुदेवो ऽभूद विहायाभ्यागतां जराम ।।

mahotsavam ivāsādya putrānanavilokanam yuveva vasudevo 'bhūd vihāyābhyāgatāṃ jarām ||

विस्तारिताक्षियुगलो राजान्तःपुरयोषितः नागरस्त्रीसमूहश च द्रष्टुं न विरराम तम ।।

vistāritākṣiyugalo rājāntaḥpurayoṣitaḥ nāgarastrīsamūhaś ca draṣṭuṃ na virarāma tam ||

सख्यः पश्यत कृष्णस्य मुखम अत्यरुणेक्षणम गजयुद्धकृतायासस्वेदाम्बुकणिकाचितम ।।

sakhyaḥ paśyata kṛṣṇasya mukham atyaruṇekṣaṇam gajayuddhakṛtāyāsasvedāmbukaṇikācitam ||

विकासिशरदम्भोजम अवश्यायजलोक्षितम परिभूय स्थितं जन्म सफलं क्रियतां दृशः ।।

vikāsiśaradambhojam avaśyāyajalokṣitam paribhūya sthitaṃ janma saphalaṃ kriyatāṃ dṛśaḥ ||

श्रीवत्साङ्कं महद्धाम बालस्यैतद विलोक्यताम विपक्षक्षपणं वक्षो भुजयुग्मं च भामिनि ।।

śrīvatsāṅkaṃ mahaddhāma bālasyaitad vilokyatām vipakṣakṣapaṇaṃ vakṣo bhujayugmaṃ ca bhāmini ||

किं न पश्यसि कुन्देन्दुमृणालधवलाननम बलभद्रम इमं नीलपरिधानम उपागतम ।।

kiṃ na paśyasi kundendumṛṇāladhavalānanam balabhadram imaṃ nīlaparidhānam upāgatam ||

वल्गता मुष्टिकेनैतच चाणूरेण तथा सखि क्रियते बलभद्रस्य हास्यम एतद विलोक्यताम ।।

valgatā muṣṭikenaitac cāṇūreṇa tathā sakhi kriyate balabhadrasya hāsyam etad vilokyatām ||

सख्यः पश्यत चाणूरं नियुद्धार्थम अयं हरिः समुपैति न सन्त्य अत्र किं वृद्धा युक्तकारिणः ।।

sakhyaḥ paśyata cāṇūraṃ niyuddhārtham ayaṃ hariḥ samupaiti na santy atra kiṃ vṛddhā yuktakāriṇaḥ ||

क्व यौवनोन्मुखीभूतसुकुमारतनुर हरिः क्व वज्रकठिनाभोगशरीरो ऽयं महासुरः ।।

kva yauvanonmukhībhūtasukumāratanur hariḥ kva vajrakaṭhinābhogaśarīro 'yaṃ mahāsuraḥ ||

इमौ सुललितौ रङ्गे वर्तेते नवयौवनौ दैतेयमल्लाश चाणूरप्रमुखास त्व अतिदारुणाः ।।

imau sulalitau raṅge vartete navayauvanau daiteyamallāś cāṇūrapramukhās tv atidāruṇāḥ ||

नियुद्धप्राश्निकानां तु महान एष व्यतिक्रमः यद बालबलिनोर युद्धं मध्यस्थैः समुपेक्ष्यते ।।

niyuddhaprāśnikānāṃ tu mahān eṣa vyatikramaḥ yad bālabalinor yuddhaṃ madhyasthaiḥ samupekṣyate ||

इत्थं पुरस्त्रीलोकस्य वदतश चालयन भुवम ।। ववल्ग बद्धकक्ष्यो ऽन्तर जनस्य भगवान हरिः ।।

itthaṃ purastrīlokasya vadataś cālayan bhuvam || vavalga baddhakakṣyo 'ntar janasya bhagavān hariḥ ||

बलभद्रो ऽपि चास्फोट्य ववल्ग ललितं यदा पदे पदे तदा भूमिर यन न शीर्णा तद अद्भुतम ।।

balabhadro 'pi cāsphoṭya vavalga lalitaṃ yadā pade pade tadā bhūmir yan na śīrṇā tad adbhutam ||

चाणूरेण ततः कृष्णो युयुधे ऽमितविक्रमः नियुद्धकुशलो दैत्यो बलभद्रेण मुष्टिकः ।।

cāṇūreṇa tataḥ kṛṣṇo yuyudhe 'mitavikramaḥ niyuddhakuśalo daityo balabhadreṇa muṣṭikaḥ ||

संनिपातावधूतैस तु चाणूरेण समं हरिः क्षेपणैर मुष्टिभिश चैव कीलवज्रनिपातनैः ।।

saṃnipātāvadhūtais tu cāṇūreṇa samaṃ hariḥ kṣepaṇair muṣṭibhiś caiva kīlavajranipātanaiḥ ||

पादोद्धूतैः प्रमृष्टैश च तयोर युद्धम अभून महत ।।

pādoddhūtaiḥ pramṛṣṭaiś ca tayor yuddham abhūn mahat ||

अशस्त्रम अतिघोरं तत तयोर युद्धं सुदारुणम बलप्राणविनिष्पाद्यं समाजोत्सवसंनिधौ ।।

aśastram atighoraṃ tat tayor yuddhaṃ sudāruṇam balaprāṇaviniṣpādyaṃ samājotsavasaṃnidhau ||

यावद यावच च चाणूरो युयुधे हरिणा सह प्राणहानिम अवापाग्र्यां तावत तावल लवाल लवम ।।

yāvad yāvac ca cāṇūro yuyudhe hariṇā saha prāṇahānim avāpāgryāṃ tāvat tāval lavāl lavam ||

कृष्णो ऽपि युयुधे तेन लीलयैव जगन्मयः खेदाच चालयता कोपान निजशेखरकेसरम ।।

kṛṣṇo 'pi yuyudhe tena līlayaiva jaganmayaḥ khedāc cālayatā kopān nijaśekharakesaram ||

बलक्षयं विवृद्धिं च दृष्ट्वा चाणूरकृष्णयोः वारयाम आस तूर्याणि कंसः कोपपरायणः ।।

balakṣayaṃ vivṛddhiṃ ca dṛṣṭvā cāṇūrakṛṣṇayoḥ vārayām āsa tūryāṇi kaṃsaḥ kopaparāyaṇaḥ ||

मृदङ्गादिषु तूर्येषु प्रतिषिद्धेषु तत्क्षणात खे संगतान्य अवाद्यन्त देवतूर्याण्य अनेकशः ।।

mṛdaṅgādiṣu tūryeṣu pratiṣiddheṣu tatkṣaṇāt khe saṃgatāny avādyanta devatūryāṇy anekaśaḥ ||

जय गोविन्द चाणूरं जहि केशव दानवम इत्य अन्तर्धानगा देवास तदोचुर अतिहर्षिताः ।।

jaya govinda cāṇūraṃ jahi keśava dānavam ity antardhānagā devās tadocur atiharṣitāḥ ||

चाणूरेण चिरं कालं क्रीडित्वा मधुसूदनः उत्पाट्य भ्रामयाम आस तद्वधाय कृतोद्यमः ।।

cāṇūreṇa ciraṃ kālaṃ krīḍitvā madhusūdanaḥ utpāṭya bhrāmayām āsa tadvadhāya kṛtodyamaḥ ||

भ्रामयित्वा शतगुणं दैत्यमल्लम अमित्रजित भूमाव आस्फोटयाम आस गगने गतजीवितम ।।

bhrāmayitvā śataguṇaṃ daityamallam amitrajit bhūmāv āsphoṭayām āsa gagane gatajīvitam ||

भूमाव आस्फोटितस तेन चाणूरः शतधाव्रजत रक्तस्रावमहापङ्कां चकार स तदा भुवम ।।

bhūmāv āsphoṭitas tena cāṇūraḥ śatadhāvrajat raktasrāvamahāpaṅkāṃ cakāra sa tadā bhuvam ||

बलदेवो ऽपि तत्कालं मुष्टिकेन महाबलः युयुधे दैत्यमल्लेन चाणूरेण यथा हरिः ।।

baladevo 'pi tatkālaṃ muṣṭikena mahābalaḥ yuyudhe daityamallena cāṇūreṇa yathā hariḥ ||

सो ऽप्य एनं मुष्टिना मूर्ध्नि वक्षस्य आहत्य जानुना पातयित्वा धरापृष्ठे निष्पिपेष गतायुषम ।।

so 'py enaṃ muṣṭinā mūrdhni vakṣasy āhatya jānunā pātayitvā dharāpṛṣṭhe niṣpipeṣa gatāyuṣam ||

कृष्णस तोशलकं भूयो मल्लराजं महाबलम वाममुष्टिप्रहारेण पातयाम आस भूतले ।।

kṛṣṇas tośalakaṃ bhūyo mallarājaṃ mahābalam vāmamuṣṭiprahāreṇa pātayām āsa bhūtale ||

चाणूरे निहते मल्ले मुष्टिके विनिपातिते नीते क्षयं तोशलके सर्वे मल्लाः प्रदुद्रुवुः ।।

cāṇūre nihate malle muṣṭike vinipātite nīte kṣayaṃ tośalake sarve mallāḥ pradudruvuḥ ||

ववल्गतुस तदा रङ्गे कृष्णसंकर्षणाव उभौ समानवयसो गोपान बलाद आकृष्य हर्षितौ ।।

vavalgatus tadā raṅge kṛṣṇasaṃkarṣaṇāv ubhau samānavayaso gopān balād ākṛṣya harṣitau ||

कंसो ऽपि कोपरक्ताक्षः प्राहोच्चैर व्यापृतान नरान गोपाव एतौ समाजौघान निष्क्राम्येतां बलाद इतः ।।

kaṃso 'pi koparaktākṣaḥ prāhoccair vyāpṛtān narān gopāv etau samājaughān niṣkrāmyetāṃ balād itaḥ ||

नन्दो ऽपि गृह्यतां पापो निगडैर आयसैर इह अवृद्धार्हेण दण्डेन वसुदेवो ऽपि हन्यताम ।।

nando 'pi gṛhyatāṃ pāpo nigaḍair āyasair iha avṛddhārheṇa daṇḍena vasudevo 'pi hanyatām ||

वल्गन्ति गोपाः कृष्णेन ये चेमे सहिताः पुरः गावो ह्रियन्ताम एतेषां यच चास्ति वसु किंचन ।।

valganti gopāḥ kṛṣṇena ye ceme sahitāḥ puraḥ gāvo hriyantām eteṣāṃ yac cāsti vasu kiṃcana ||

एवम आज्ञापयानं तु प्रहस्य मधुसूदनः उत्प्लुत्यारुह्य तं मञ्चं कंसं जग्राह वेगतः ।।

evam ājñāpayānaṃ tu prahasya madhusūdanaḥ utplutyāruhya taṃ mañcaṃ kaṃsaṃ jagrāha vegataḥ ||

केशेष्व आकृष्य विगलत्किरीटम अवनीतले कंसं स पातयाम आस तस्योपरि पपात च ।।

keśeṣv ākṛṣya vigalatkirīṭam avanītale kaṃsaṃ sa pātayām āsa tasyopari papāta ca ||

निःशेषजगदाधारगुरुणा पततोपरि कृष्णेन त्याजितः प्राणान उग्रसेनात्मजो नृपः ।।

niḥśeṣajagadādhāraguruṇā patatopari kṛṣṇena tyājitaḥ prāṇān ugrasenātmajo nṛpaḥ ||

मृतस्य केशेषु तदा गृहीत्वा मधुसूदनः चकर्ष देहं कंसस्य रङ्गमध्ये महाबलः ।।

mṛtasya keśeṣu tadā gṛhītvā madhusūdanaḥ cakarṣa dehaṃ kaṃsasya raṅgamadhye mahābalaḥ ||

गौरवेणातिमहता परिखा तेन कृष्यता कृता कंसस्य देहेन वेगेनेव महाम्भसः ।।

gauraveṇātimahatā parikhā tena kṛṣyatā kṛtā kaṃsasya dehena vegeneva mahāmbhasaḥ ||

कंसे गृहीते कृष्णेन तद्भ्राताभ्यागतो रुषा सुनामा बलभद्रेण लीलयैव निपातितः ।।

kaṃse gṛhīte kṛṣṇena tadbhrātābhyāgato ruṣā sunāmā balabhadreṇa līlayaiva nipātitaḥ ||

ततो हाहाकृतं सर्वम आसीत तद रङ्गमण्डलम अवज्ञया हतं दृष्ट्वा कृष्णेन मथुरेश्वरम ।।

tato hāhākṛtaṃ sarvam āsīt tad raṅgamaṇḍalam avajñayā hataṃ dṛṣṭvā kṛṣṇena mathureśvaram ||

कृष्णो ऽपि वसुदेवस्य पादौ जग्राह सत्वरः देवक्याश च महाबाहुर बलदेवसहायवान ।।

kṛṣṇo 'pi vasudevasya pādau jagrāha satvaraḥ devakyāś ca mahābāhur baladevasahāyavān ||

उत्थाप्य वसुदेवस तं देवकी च जनार्दनम स्मृतजन्मोक्तवचनौ ताव एव प्रणतौ स्थितौ ।।

utthāpya vasudevas taṃ devakī ca janārdanam smṛtajanmoktavacanau tāv eva praṇatau sthitau ||

प्रसीद सीदतां देव देवानां वरद प्रभो तथावयोः प्रसादेन कृतोद्धारश च केशव ।।

prasīda sīdatāṃ deva devānāṃ varada prabho tathāvayoḥ prasādena kṛtoddhāraś ca keśava ||

आराधितो यद भगवान अवतीर्णो गृहे मम दुर्वृत्तनिधनार्थाय तेन नः पावितं कुलम ।।

ārādhito yad bhagavān avatīrṇo gṛhe mama durvṛttanidhanārthāya tena naḥ pāvitaṃ kulam ||

त्वम अन्तः सर्वभूतानां सर्वभूतेष्व अवस्थितः प्रवर्तेते समस्तात्मंस त्वत्तो भूतभविष्यती ।।

tvam antaḥ sarvabhūtānāṃ sarvabhūteṣv avasthitaḥ pravartete samastātmaṃs tvatto bhūtabhaviṣyatī ||

यज्ञैस त्वम इज्यसे नित्यं सर्वदेवमयाच्युत त्वम एव यज्ञो यष्टा च यज्ञानां परमेश्वरः ।।

yajñais tvam ijyase nityaṃ sarvadevamayācyuta tvam eva yajño yaṣṭā ca yajñānāṃ parameśvaraḥ ||

सापह्नवं मम मनो यद एतत त्वयि जायते देवक्याश चात्मजप्रीत्या तद अत्यन्तविडम्बना ।।

sāpahnavaṃ mama mano yad etat tvayi jāyate devakyāś cātmajaprītyā tad atyantaviḍambanā ||

क्व कर्ता सर्वभूतानाम अनादिनिधनो भवान क्व मे मनुष्यकस्यैषा जिह्वा पुत्रेति वक्ष्यति ।।

kva kartā sarvabhūtānām anādinidhano bhavān kva me manuṣyakasyaiṣā jihvā putreti vakṣyati ||

जगद एतज जगन्नाथ संभूतम अखिलं यतः कया युक्त्या विना मायां सो ऽस्मत्तः संभविष्यति ।।

jagad etaj jagannātha saṃbhūtam akhilaṃ yataḥ kayā yuktyā vinā māyāṃ so 'smattaḥ saṃbhaviṣyati ||

यस्मिन प्रतिष्ठितं सर्वं जगत स्थावरजङ्गमम स कोष्ठोत्सङ्गशयनो मनुष्याज जायते कथम ।।

yasmin pratiṣṭhitaṃ sarvaṃ jagat sthāvarajaṅgamam sa koṣṭhotsaṅgaśayano manuṣyāj jāyate katham ||

स त्वं प्रसीद परमेश्वर पाहि विश्वम अंशावतारकरणैर न ममासि पुत्रः आब्रह्मपादपम अयं जगद एतद ईश त्वत्तो विमोहयसि किं परमेश्वरात्मन ।।

sa tvaṃ prasīda parameśvara pāhi viśvam aṃśāvatārakaraṇair na mamāsi putraḥ ābrahmapādapam ayaṃ jagad etad īśa tvatto vimohayasi kiṃ parameśvarātman ||

मायाविमोहितदृशा तनयो ममेति कंसाद भयं कृतम अपास्तभयातितीव्रम नीतो ऽसि गोकुलम इतो ऽतिभयाकुलस्य वृद्धिं गतो ऽसि मम नास्ति ममत्वम ईश ।।

māyāvimohitadṛśā tanayo mameti kaṃsād bhayaṃ kṛtam apāstabhayātitīvram nīto 'si gokulam ito 'tibhayākulasya vṛddhiṃ gato 'si mama nāsti mamatvam īśa ||

कर्माणि रुद्रमरुदश्विशतक्रतूनां साध्यानि यानि न भवन्ति निरीक्षितानि त्वं विष्णुर ईश जगताम उपकारहेतोः प्राप्तो ऽसि नः परिगतं विगतो हि मोहः ।।

karmāṇi rudramarudaśviśatakratūnāṃ sādhyāni yāni na bhavanti nirīkṣitāni tvaṃ viṣṇur īśa jagatām upakārahetoḥ prāpto 'si naḥ parigataṃ vigato hi mohaḥ ||