एवम अन्तर जले विष्णुम अभिष्टूय स यादवः अर्चयाम आस सर्वेशं पुष्पधूपैर मनोमयैः ।।

evam antar jale viṣṇum abhiṣṭūya sa yādavaḥ arcayām āsa sarveśaṃ puṣpadhūpair manomayaiḥ ||

परित्यक्तान्यविषयं मनस तत्र निवेश्य सः ब्रह्मभूते चिरं स्थित्वा विरराम समाधितः ।।

parityaktānyaviṣayaṃ manas tatra niveśya saḥ brahmabhūte ciraṃ sthitvā virarāma samādhitaḥ ||

कृतकृत्यम इवात्मानं मन्यमानो महामतिः आजगाम रथं भूयो निर्गम्य यमुनाम्भसः ।।

kṛtakṛtyam ivātmānaṃ manyamāno mahāmatiḥ ājagāma rathaṃ bhūyo nirgamya yamunāmbhasaḥ ||

रामकृष्णौ च ददृशे यथापूर्वं रथे स्थितौ विस्मिताक्षस तदाक्रूरस तं च कृष्णो ऽभ्यभाषत ।।

rāmakṛṣṇau ca dadṛśe yathāpūrvaṃ rathe sthitau vismitākṣas tadākrūras taṃ ca kṛṣṇo 'bhyabhāṣata ||

नूनं ते दृष्टम आश्चर्यम अक्रूर यमुनाजले विस्मयोत्फुल्लनयनो भवान संलक्ष्यते यतः ।।

nūnaṃ te dṛṣṭam āścaryam akrūra yamunājale vismayotphullanayano bhavān saṃlakṣyate yataḥ ||

अन्तर जले यद आश्चर्यं दृष्टं तत्र मयाच्युत तद अत्रापि हि पश्यामि मूर्तिमत पुरतः स्थितम ।।

antar jale yad āścaryaṃ dṛṣṭaṃ tatra mayācyuta tad atrāpi hi paśyāmi mūrtimat purataḥ sthitam ||

जगद एतन महाश्चर्यं रूपं यस्य महात्मनः तेनाश्चर्यपरेणाहं भवता कृष्ण संगतः ।।

jagad etan mahāścaryaṃ rūpaṃ yasya mahātmanaḥ tenāścaryapareṇāhaṃ bhavatā kṛṣṇa saṃgataḥ ||

तत किम एतेन मथुरां प्रयामो मधुसूदन बिभेमि कंसाद धिग जन्म परपिण्डोपजीविनाम ।।

tat kim etena mathurāṃ prayāmo madhusūdana bibhemi kaṃsād dhig janma parapiṇḍopajīvinām ||

इत्य उक्त्वा चोदयाम आस तान हयान वातरंहसः संप्राप्तश चातिसायाह्ने सो ऽक्रूरो मथुरां पुरीम ।।

ity uktvā codayām āsa tān hayān vātaraṃhasaḥ saṃprāptaś cātisāyāhne so 'krūro mathurāṃ purīm ||

विलोक्य मथुरां रामं कृष्णं चाह स यादवः पद्भ्यां यातं महावीर्यौ रथेनैको विशाम्य अहम ।।

vilokya mathurāṃ rāmaṃ kṛṣṇaṃ cāha sa yādavaḥ padbhyāṃ yātaṃ mahāvīryau rathenaiko viśāmy aham ||

गन्तव्यं वसुदेवस्य न भवद्भ्यां तथा गृहम युवयोर हि कृते वृद्धः स कंसेन निरस्यते ।।

gantavyaṃ vasudevasya na bhavadbhyāṃ tathā gṛham yuvayor hi kṛte vṛddhaḥ sa kaṃsena nirasyate ||

इत्य उक्त्वा प्रविवेशाथ सो ऽक्रूरो मथुरां पुरीम प्रविष्टौ रामकृष्णौ च राजमार्गम उपागतौ ।।

ity uktvā praviveśātha so 'krūro mathurāṃ purīm praviṣṭau rāmakṛṣṇau ca rājamārgam upāgatau ||

स्त्रीभिर नरैश च सानन्दं लोचनैर अभिवीक्षितौ जग्मतुर लीलया वीरौ मत्तौ बालगजाव इव ।।

strībhir naraiś ca sānandaṃ locanair abhivīkṣitau jagmatur līlayā vīrau mattau bālagajāv iva ||

भ्रममाणौ तु तौ दृष्ट्वा रजकं रङ्गकारकम अयाचेतां सुरूपाणि वासांसि रुचिराननौ ।।

bhramamāṇau tu tau dṛṣṭvā rajakaṃ raṅgakārakam ayācetāṃ surūpāṇi vāsāṃsi rucirānanau ||

कंसस्य रजकः सो ऽथ प्रसादारूढविस्मयः बहून्य आक्षेपवाक्यानि प्राहोच्चै रामकेशवौ ।।

kaṃsasya rajakaḥ so 'tha prasādārūḍhavismayaḥ bahūny ākṣepavākyāni prāhoccai rāmakeśavau ||

ततस तलप्रहारेण कृष्णस तस्य दुरात्मनः पातयाम आस कोपेन रजकस्य शिरो भुवि ।।

tatas talaprahāreṇa kṛṣṇas tasya durātmanaḥ pātayām āsa kopena rajakasya śiro bhuvi ||

हत्वादाय च वस्त्राणि पीतनीलाम्बरौ ततः कृष्णरामौ मुदा युक्तौ मालाकारगृहं गतौ ।।

hatvādāya ca vastrāṇi pītanīlāmbarau tataḥ kṛṣṇarāmau mudā yuktau mālākāragṛhaṃ gatau ||

विकासिनेत्रयुगलो मालाकारो ऽपि विस्मितः एतौ कस्य कुतो वैतौ मैत्रेयाचिन्तयत ततः ।।

vikāsinetrayugalo mālākāro 'pi vismitaḥ etau kasya kuto vaitau maitreyācintayat tataḥ ||

पीतनीलाम्बरधरौ तौ दृष्ट्वातिमनोहरौ स तर्कयाम आस तदा भुवं देवाव उपागतौ ।।

pītanīlāmbaradharau tau dṛṣṭvātimanoharau sa tarkayām āsa tadā bhuvaṃ devāv upāgatau ||

विकासिमुखपद्माभ्यां ताभ्यां पुष्पाणि याचितः भुवं विष्टभ्य हस्ताभ्यां पस्पर्श शिरसा महीम ।।

vikāsimukhapadmābhyāṃ tābhyāṃ puṣpāṇi yācitaḥ bhuvaṃ viṣṭabhya hastābhyāṃ pasparśa śirasā mahīm ||

प्रसादपरमौ नाथौ मम गेहम उपागतौ धन्यो ऽहम अर्चयिष्यामीत्य आह तौ माल्यजीवकः ।।

prasādaparamau nāthau mama geham upāgatau dhanyo 'ham arcayiṣyāmīty āha tau mālyajīvakaḥ ||

ततः प्रहृष्टवदनस तयोः पुष्पाणि कामतः चारूण्य एतान्य अथैतानि प्रददौ स विलोभयन ।।

tataḥ prahṛṣṭavadanas tayoḥ puṣpāṇi kāmataḥ cārūṇy etāny athaitāni pradadau sa vilobhayan ||

पुनः पुनः प्रणम्यासौ मालाकारो नरोत्तमौ ददौ पुष्पाणि चारूणि गन्धवन्त्य अमलानि च ।।

punaḥ punaḥ praṇamyāsau mālākāro narottamau dadau puṣpāṇi cārūṇi gandhavanty amalāni ca ||

मालाकाराय कृष्णो ऽपि प्रसन्नः प्रददौ वरम श्रीस त्वां मत्संश्रया भद्र न कदाचित त्यजिष्यति ।।

mālākārāya kṛṣṇo 'pi prasannaḥ pradadau varam śrīs tvāṃ matsaṃśrayā bhadra na kadācit tyajiṣyati ||

बलहानिर न ते सौम्य धनहानिस तथैव च यावद दिनानि तावच च न नशिष्यति संततिः ।।

balahānir na te saumya dhanahānis tathaiva ca yāvad dināni tāvac ca na naśiṣyati saṃtatiḥ ||

भुक्त्वा च भोगान विपुलांस त्वम अन्ते मत्प्रसादजम ममानुस्मरणं प्राप्य दिव्यं लोकम अवाप्स्यसि ।।

bhuktvā ca bhogān vipulāṃs tvam ante matprasādajam mamānusmaraṇaṃ prāpya divyaṃ lokam avāpsyasi ||

धर्मे मनश च ते भद्र सर्वकालं भविष्यति युष्मत्संततिजातानां दीर्घम आयुर भविष्यति ।।

dharme manaś ca te bhadra sarvakālaṃ bhaviṣyati yuṣmatsaṃtatijātānāṃ dīrgham āyur bhaviṣyati ||

नोपसर्गादिकं दोषं युष्मत्संततिसंभवः संप्राप्स्यति महाभाग यावत सूर्यो भविष्यति ।।

nopasargādikaṃ doṣaṃ yuṣmatsaṃtatisaṃbhavaḥ saṃprāpsyati mahābhāga yāvat sūryo bhaviṣyati ||

इत्य उक्त्वा तद्गृहात कृष्णो बलदेवसहायवान निर्जगाम मुनिश्रेष्ठ मालाकारेण पूजितः ।।

ity uktvā tadgṛhāt kṛṣṇo baladevasahāyavān nirjagāma muniśreṣṭha mālākāreṇa pūjitaḥ ||