चिन्तयन्न इति गोविन्दम उपगम्य स यादवः अक्रूरो ऽस्मीति चरणौ ननाम शिरसा हरेः ।।

cintayann iti govindam upagamya sa yādavaḥ akrūro 'smīti caraṇau nanāma śirasā hareḥ ||

सो ऽप्य एनं ध्वजवज्राब्जकृतचिह्नेन पाणिना संस्पृश्याकृष्य च प्रीत्या सुगाढं परिषस्वजे ।।

so 'py enaṃ dhvajavajrābjakṛtacihnena pāṇinā saṃspṛśyākṛṣya ca prītyā sugāḍhaṃ pariṣasvaje ||

कृतसंवन्दनौ तेन यथावद बलकेशवौ ततः प्रविष्टौ संहृष्टौ तम आदायात्ममन्दिरम ।।

kṛtasaṃvandanau tena yathāvad balakeśavau tataḥ praviṣṭau saṃhṛṣṭau tam ādāyātmamandiram ||

सह ताभ्यां तदाक्रूरः कृतसंवन्दनादिकः भुक्तभोज्यो यथान्यायम आचचक्षे ततस तयोः ।।

saha tābhyāṃ tadākrūraḥ kṛtasaṃvandanādikaḥ bhuktabhojyo yathānyāyam ācacakṣe tatas tayoḥ ||

यथा निर्भर्त्स्यते तेन कंसेनानकदुन्दुभिः यथा च देवकी देवी दानवेन दुरात्मना ।।

yathā nirbhartsyate tena kaṃsenānakadundubhiḥ yathā ca devakī devī dānavena durātmanā ||

उग्रसेने यथा कंसः सुदुरात्मा च वर्तते यं चैवार्थं समुद्दिश्य स कंसेन विसर्जितः ।।

ugrasene yathā kaṃsaḥ sudurātmā ca vartate yaṃ caivārthaṃ samuddiśya sa kaṃsena visarjitaḥ ||

तत सर्वं विस्तराच छ्रुत्वा भगवान केशिसूदनः उवाचाखिलम अप्य एतज ज्ञातं दानपते मया ।।

tat sarvaṃ vistarāc chrutvā bhagavān keśisūdanaḥ uvācākhilam apy etaj jñātaṃ dānapate mayā ||

करिष्ये च महाभाग यद अत्रौपयिकं मतम विचिन्त्यं नान्यथैतत ते विद्धि कंसं हतं मया ।।

kariṣye ca mahābhāga yad atraupayikaṃ matam vicintyaṃ nānyathaitat te viddhi kaṃsaṃ hataṃ mayā ||

अहं रामश च मथुरां श्वो यास्यावः समं त्वया गोपवृद्धाश च यास्यन्ति ह्य आदायोपायनं बहु ।।

ahaṃ rāmaś ca mathurāṃ śvo yāsyāvaḥ samaṃ tvayā gopavṛddhāś ca yāsyanti hy ādāyopāyanaṃ bahu ||

निशेयं नीयतां वीर न चिन्तां कर्तुम अर्हसि त्रिरात्राभ्यन्तरे कंसं हनिष्यामि सहानुगम ।।

niśeyaṃ nīyatāṃ vīra na cintāṃ kartum arhasi trirātrābhyantare kaṃsaṃ haniṣyāmi sahānugam ||

समादिश्य ततो गोपान अक्रूरो ऽपि सकेशवः सुष्वाप बलभद्रश च नन्दगोपगृहे ततः ।।

samādiśya tato gopān akrūro 'pi sakeśavaḥ suṣvāpa balabhadraś ca nandagopagṛhe tataḥ ||

ततः प्रभाते विमले कृष्णरामौ महामती अक्रूरेण समं गन्तुम उद्यतौ मथुरां प्रति ।।

tataḥ prabhāte vimale kṛṣṇarāmau mahāmatī akrūreṇa samaṃ gantum udyatau mathurāṃ prati ||

दृष्ट्वा गोपीजनः सास्रः श्लथद्वलयबाहुकः निशश्वासातिदुःखार्तः प्राह चेदं परस्परम ।।

dṛṣṭvā gopījanaḥ sāsraḥ ślathadvalayabāhukaḥ niśaśvāsātiduḥkhārtaḥ prāha cedaṃ parasparam ||

मथुरां प्राप्य गोविन्दः कथं गोकुलम एष्यति नागरस्त्रीकलालापमधु श्रोत्रेण पास्यति ।।

mathurāṃ prāpya govindaḥ kathaṃ gokulam eṣyati nāgarastrīkalālāpamadhu śrotreṇa pāsyati ||

विलासिवाक्यपानेषु नागरीणां कृतास्पदम चित्तम अस्य कथं भूयो ग्राम्यगोपीषु यास्यति ।।

vilāsivākyapāneṣu nāgarīṇāṃ kṛtāspadam cittam asya kathaṃ bhūyo grāmyagopīṣu yāsyati ||

सारं समस्तगोष्ठस्य विधिना हरता हरिम प्रहृतं गोपयोषित्सु निर्घृणेन दुरात्मना ।।

sāraṃ samastagoṣṭhasya vidhinā haratā harim prahṛtaṃ gopayoṣitsu nirghṛṇena durātmanā ||

भावगर्भस्मितं वाक्यं विलासललिता गतिः नागरीणाम अतीवैतत कटाक्षेक्षितम एव च ।।

bhāvagarbhasmitaṃ vākyaṃ vilāsalalitā gatiḥ nāgarīṇām atīvaitat kaṭākṣekṣitam eva ca ||

ग्राम्यो हरिर अयं तासां विलासनिगडैर युतः भवतीनां पुनः पार्श्वं कया युक्त्या समेष्यति ।।

grāmyo harir ayaṃ tāsāṃ vilāsanigaḍair yutaḥ bhavatīnāṃ punaḥ pārśvaṃ kayā yuktyā sameṣyati ||

एषएष रथम आरुह्य मथुरां याति केशवः क्रूरेणाक्रूरकेणात्र निराशेन प्रतारितः ।।

eṣaeṣa ratham āruhya mathurāṃ yāti keśavaḥ krūreṇākrūrakeṇātra nirāśena pratāritaḥ ||

किं न वेत्ति नृशंसो ऽयम अनुरागपरं जनम येनेमम अक्ष्णोर आह्लादं नयत्य अन्यत्र नो हरिम ।।

kiṃ na vetti nṛśaṃso 'yam anurāgaparaṃ janam yenemam akṣṇor āhlādaṃ nayaty anyatra no harim ||

एष रामेण सहितः प्रयात्य अत्यन्तनिर्घृणः रथम आरुह्य गोविन्दस त्वर्यताम अस्य वारणे ।।

eṣa rāmeṇa sahitaḥ prayāty atyantanirghṛṇaḥ ratham āruhya govindas tvaryatām asya vāraṇe ||

गुरूणाम अग्रतो वक्तुं किं ब्रवीषि न नः क्षमम गुरवः किं करिष्यन्ति दग्धानां विरहाग्निना ।।

gurūṇām agrato vaktuṃ kiṃ bravīṣi na naḥ kṣamam guravaḥ kiṃ kariṣyanti dagdhānāṃ virahāgninā ||

नन्दगोपमुखा गोपा गन्तुम एते समुद्यताः नोद्यमं कुरुते कश्चिद गोविन्दविनिवर्तने ।।

nandagopamukhā gopā gantum ete samudyatāḥ nodyamaṃ kurute kaścid govindavinivartane ||

सुप्रभाताद्य रजनी मथुरावासियोषिताम पास्यन्त्य अच्युतवक्त्राब्जं यासां नेत्रालिपङ्क्तयः ।।

suprabhātādya rajanī mathurāvāsiyoṣitām pāsyanty acyutavaktrābjaṃ yāsāṃ netrālipaṅktayaḥ ||

धन्यास ते पथि ये कृष्णम इतो यान्त्य अनिवारिताः उद्वहिष्यन्ति पश्यन्तः स्वदेहं पुलकाञ्चितम ।।

dhanyās te pathi ye kṛṣṇam ito yānty anivāritāḥ udvahiṣyanti paśyantaḥ svadehaṃ pulakāñcitam ||

मथुरानगरीपौरनयनानां महोत्सवः गोविन्दावयवैर दृष्टैर अतीवाद्य भविष्यति ।।

mathurānagarīpauranayanānāṃ mahotsavaḥ govindāvayavair dṛṣṭair atīvādya bhaviṣyati ||

को नु स्वप्नः सभाग्याभिर दृष्टस ताभिर अधोक्षजम विस्तारिकान्तिनयना या द्रक्ष्यन्त्य अनिवारितम ।।

ko nu svapnaḥ sabhāgyābhir dṛṣṭas tābhir adhokṣajam vistārikāntinayanā yā drakṣyanty anivāritam ||

अहो गोपीजनस्यास्य दर्शयित्वा महानिधिम उद्धृतान्य अत्र नेत्राणि विधात्राकरुणात्मना ।।

aho gopījanasyāsya darśayitvā mahānidhim uddhṛtāny atra netrāṇi vidhātrākaruṇātmanā ||

अनुरागेण शैथिल्यम अस्मासु व्रजतो हरेः शैथिल्यम उपयान्त्य आशु करेषु वलयान्य अपि ।।

anurāgeṇa śaithilyam asmāsu vrajato hareḥ śaithilyam upayānty āśu kareṣu valayāny api ||

अक्रूरः क्रूरहृदयः शीघ्रं प्रेरयते हयान एवम आर्तासु योषित्सु घृणा कस्य न जायते ।।

akrūraḥ krūrahṛdayaḥ śīghraṃ prerayate hayān evam ārtāsu yoṣitsu ghṛṇā kasya na jāyate ||

एष कृष्णरथस्योच्चैश चक्ररेणुर निरीक्ष्यताम दूरीभूतो हरिर येन सो ऽपि रेणुर न लक्ष्यते ।।

eṣa kṛṣṇarathasyoccaiś cakrareṇur nirīkṣyatām dūrībhūto harir yena so 'pi reṇur na lakṣyate ||

इत्य एवम अतिहार्देन गोपीजननिरीक्षितः तत्याज व्रजभूभागं सह रामेण केशवः ।।

ity evam atihārdena gopījananirīkṣitaḥ tatyāja vrajabhūbhāgaṃ saha rāmeṇa keśavaḥ ||

गच्छन्तो जवनाश्वेन रथेन यमुनातटम प्राप्ता मध्याह्नसमये रामाक्रूरजनार्दनाः ।।

gacchanto javanāśvena rathena yamunātaṭam prāptā madhyāhnasamaye rāmākrūrajanārdanāḥ ||

अथाह कृष्णम अक्रूरो भवद्भ्यां तावद आस्यताम यावत करोमि कालिन्द्याम आह्निकार्हणम अम्भसि ।।

athāha kṛṣṇam akrūro bhavadbhyāṃ tāvad āsyatām yāvat karomi kālindyām āhnikārhaṇam ambhasi ||

तथेत्य उक्तस ततः स्नातः स्वाचान्तः स महामतिः दध्यौ ब्रह्म परं विप्र प्रविश्य यमुनाजले ।।

tathety uktas tataḥ snātaḥ svācāntaḥ sa mahāmatiḥ dadhyau brahma paraṃ vipra praviśya yamunājale ||

फणासहस्रमालाढ्यं बलभद्रं ददर्श सः कुन्दामलाङ्गम उन्निद्रपद्मपत्रारुणेक्षणम ।।

phaṇāsahasramālāḍhyaṃ balabhadraṃ dadarśa saḥ kundāmalāṅgam unnidrapadmapatrāruṇekṣaṇam ||

वृतं वासुकिरम्भाद्यैर महद्भिः पवनाशिभिः संस्तूयमानं गन्धर्वैर वनमालाविभूषितम ।।

vṛtaṃ vāsukirambhādyair mahadbhiḥ pavanāśibhiḥ saṃstūyamānaṃ gandharvair vanamālāvibhūṣitam ||

दधानम असिते वस्त्रे चारुपद्मावतंसकम चारुकुण्डलिनं मत्तम अन्तर जलतले स्थितम ।।

dadhānam asite vastre cārupadmāvataṃsakam cārukuṇḍalinaṃ mattam antar jalatale sthitam ||

तस्योत्सङ्गे घनश्यामम आताम्रायतलोचनम चतुर्बाहुम उदाराङ्गं चक्राद्यायुधभूषणम ।।

tasyotsaṅge ghanaśyāmam ātāmrāyatalocanam caturbāhum udārāṅgaṃ cakrādyāyudhabhūṣaṇam ||

पीते वसानं वसने चित्रमाल्यविभूषणम शक्रचापतडिन्मालाविचित्रम इव तोयदम ।।

pīte vasānaṃ vasane citramālyavibhūṣaṇam śakracāpataḍinmālāvicitram iva toyadam ||

श्रीवत्सवक्षसं चारुकेयूरमुकुटोज्ज्वलम ददर्श कृष्णम अक्लिष्टं पुण्डरीकावतंसकम ।।

śrīvatsavakṣasaṃ cārukeyūramukuṭojjvalam dadarśa kṛṣṇam akliṣṭaṃ puṇḍarīkāvataṃsakam ||

सनन्दनाद्यैर मुनिभिः सिद्धयोगैर अकल्मषैः विचिन्त्यमानं तत्रस्थैर नासाग्रन्यस्तलोचनैः ।।

sanandanādyair munibhiḥ siddhayogair akalmaṣaiḥ vicintyamānaṃ tatrasthair nāsāgranyastalocanaiḥ ||

बलकृष्णौ तथाक्रूरः प्रत्यभिज्ञाय विस्मितः सो ऽचिन्तयद रथाच छीघ्रं कथम अत्रागताव इति ।।

balakṛṣṇau tathākrūraḥ pratyabhijñāya vismitaḥ so 'cintayad rathāc chīghraṃ katham atrāgatāv iti ||

विवक्षोः स्तम्भयाम आस वाचं तस्य जनार्दनः ततो निष्क्रम्य सलिलाद रथम अभ्यागतः पुनः ।।

vivakṣoḥ stambhayām āsa vācaṃ tasya janārdanaḥ tato niṣkramya salilād ratham abhyāgataḥ punaḥ ||

ददर्श तत्र चैवोभौ रथस्योपर्य अधिष्ठितौ रामकृष्णौ यथापूर्वं मनुष्यवपुषान्वितौ ।।

dadarśa tatra caivobhau rathasyopary adhiṣṭhitau rāmakṛṣṇau yathāpūrvaṃ manuṣyavapuṣānvitau ||

निमग्नश च पुनस तोये स ददर्श तथैव तौ संस्तूयमानौ गन्धर्वमुनिसिद्धमहोरगैः ।।

nimagnaś ca punas toye sa dadarśa tathaiva tau saṃstūyamānau gandharvamunisiddhamahoragaiḥ ||

ततो विज्ञातसद्भावः स तु दानपतिस तदा तुष्टाव सर्वविज्ञान,,मयम अच्युतम ईश्वरम ।।

tato vijñātasadbhāvaḥ sa tu dānapatis tadā tuṣṭāva sarvavijñāna,,mayam acyutam īśvaram ||

सन्मात्ररूपिणे ऽचिन्त्यमहिम्ने परमात्मने व्यापिने नैकरूपैकस्वरूपाय नमो नमः ।।

sanmātrarūpiṇe 'cintyamahimne paramātmane vyāpine naikarūpaikasvarūpāya namo namaḥ ||

सत्यरूपाय ते ऽचिन्त्य हविर्भूताय ते नमः नमो ऽविज्ञेयरूपाय पराय प्रकृतेः प्रभो ।।

satyarūpāya te 'cintya havirbhūtāya te namaḥ namo 'vijñeyarūpāya parāya prakṛteḥ prabho ||

भूतात्मा चेन्द्रियात्मा च प्रधानात्मा तथा भवान आत्मा च परमात्मा च त्वम एकः पञ्चधा स्थितः ।।

bhūtātmā cendriyātmā ca pradhānātmā tathā bhavān ātmā ca paramātmā ca tvam ekaḥ pañcadhā sthitaḥ ||

प्रसीद सर्वसर्वात्मन क्षराक्षरमयेश्वर ब्रह्मविष्णुशिवाख्याभिः कल्पनाभिर उदीरितः ।।

prasīda sarvasarvātman kṣarākṣaramayeśvara brahmaviṣṇuśivākhyābhiḥ kalpanābhir udīritaḥ ||

अनाख्येयस्वरूपात्मन्न अनाख्येयप्रयोजन अनाख्येयाभिधानं त्वां नतो ऽस्मि परमेश्वर ।।

anākhyeyasvarūpātmann anākhyeyaprayojana anākhyeyābhidhānaṃ tvāṃ nato 'smi parameśvara ||

न यत्र नाथ विद्यन्ते नामजात्यादिकल्पनाः तद ब्रह्म परमं नित्यम अविकारि भवान अज ।।

na yatra nātha vidyante nāmajātyādikalpanāḥ tad brahma paramaṃ nityam avikāri bhavān aja ||

न कल्पनाम ऋते ऽर्थस्य सर्वस्याधिगमो यतः ततः कृष्णाच्युतानन्तविष्णुसंज्ञाभिर ईड्यसे ।।

na kalpanām ṛte 'rthasya sarvasyādhigamo yataḥ tataḥ kṛṣṇācyutānantaviṣṇusaṃjñābhir īḍyase ||

सर्वार्थास त्वम अज विकल्पनाभिर एतद देवाद्यं जगद अखिलं त्वम एव विश्वम विश्वात्मंस त्वम इति विकारभावहीनः सर्वस्मिन न हि भवतो ऽस्ति किंचिद अन्यत ।।

sarvārthās tvam aja vikalpanābhir etad devādyaṃ jagad akhilaṃ tvam eva viśvam viśvātmaṃs tvam iti vikārabhāvahīnaḥ sarvasmin na hi bhavato 'sti kiṃcid anyat ||

त्वं ब्रह्मा पशुपतिर अर्यमा विधाता धाता त्वं त्रिदशपतिः समीरणो ऽग्निः तोयेशो धनपतिर अन्तकस त्वम एको भिन्नार्थैर जगद अभिपासि शक्तिभेदैः ।।

tvaṃ brahmā paśupatir aryamā vidhātā dhātā tvaṃ tridaśapatiḥ samīraṇo 'gniḥ toyeśo dhanapatir antakas tvam eko bhinnārthair jagad abhipāsi śaktibhedaiḥ ||

विश्वं भवान सृजति सूर्यगभस्तिरूपो विश्वं च ते गुणमयो ऽयम अज प्रपञ्चः रूपं परं सद इति वाचकम अक्षरं यज ज्ञानात्मने सदसते प्रणतो ऽस्मि तस्मै ।।

viśvaṃ bhavān sṛjati sūryagabhastirūpo viśvaṃ ca te guṇamayo 'yam aja prapañcaḥ rūpaṃ paraṃ sad iti vācakam akṣaraṃ yaj jñānātmane sadasate praṇato 'smi tasmai ||

ओं नमो वासुदेवाय नमः संकर्षणाय ते प्रद्युम्नाय नमस तुभ्यम अनिरुद्धाय ते नमः ।।

oṃ namo vāsudevāya namaḥ saṃkarṣaṇāya te pradyumnāya namas tubhyam aniruddhāya te namaḥ ||