प्रदोषार्धे कदाचित तु रासासक्ते जनार्दने त्रासयन समदो गोष्ठम अरिष्टः समुपागतः ।।

pradoṣārdhe kadācit tu rāsāsakte janārdane trāsayan samado goṣṭham ariṣṭaḥ samupāgataḥ ||

सतोयतोयदच्छायस तीक्ष्णशृङ्गो ऽर्कलोचनः खुराग्रपातैर अत्यर्थं दारयन वसुधातलम ।।

satoyatoyadacchāyas tīkṣṇaśṛṅgo 'rkalocanaḥ khurāgrapātair atyarthaṃ dārayan vasudhātalam ||

लेलिहानः सनिष्पेषं जिह्वयौष्ठौ पुनः पुनः संरम्भाविद्धलाङ्गूलः कठिनस्कन्धबन्धनः ।।

lelihānaḥ saniṣpeṣaṃ jihvayauṣṭhau punaḥ punaḥ saṃrambhāviddhalāṅgūlaḥ kaṭhinaskandhabandhanaḥ ||

उदग्रककुदाभोगः प्रमाणाद दुरतिक्रमः विण्मूत्रलिप्तपृष्ठाङ्गो गवाम उद्वेगकारकः ।।

udagrakakudābhogaḥ pramāṇād duratikramaḥ viṇmūtraliptapṛṣṭhāṅgo gavām udvegakārakaḥ ||

प्रलम्बकण्ठो ऽतिमुखस तरुघाताङ्किताननः पातयन स गवां गर्भान दैत्यो वृषभरूपधृक ।।

pralambakaṇṭho 'timukhas tarughātāṅkitānanaḥ pātayan sa gavāṃ garbhān daityo vṛṣabharūpadhṛk ||

सूदयंस तापसान उग्रो वनान्य अटति यः सदा ।।

sūdayaṃs tāpasān ugro vanāny aṭati yaḥ sadā ||

ततस तम अतिघोराक्षम अवेक्ष्यातिभयातुराः गोपा गोपस्त्रियश चैव कृष्ण कृष्णेति चुक्रुशुः ।।

tatas tam atighorākṣam avekṣyātibhayāturāḥ gopā gopastriyaś caiva kṛṣṇa kṛṣṇeti cukruśuḥ ||

सिंहनादं ततश चक्रे तलशब्दं च केशवः तच्छब्दश्रवणाच चासौ दामोदरमुखं ययौ ।।

siṃhanādaṃ tataś cakre talaśabdaṃ ca keśavaḥ tacchabdaśravaṇāc cāsau dāmodaramukhaṃ yayau ||

अग्रन्यस्तविषाणाग्रः कृष्णकुक्षिकृतेक्षणः अभ्यधावत दुष्टात्मा कृष्णं वृषभदानवः ।।

agranyastaviṣāṇāgraḥ kṛṣṇakukṣikṛtekṣaṇaḥ abhyadhāvata duṣṭātmā kṛṣṇaṃ vṛṣabhadānavaḥ ||

आयान्तं दैत्यवृषभं दृष्ट्वा कृष्णो महाबलः न चचाल ततः स्थानाद अवज्ञास्मितलीलया ।।

āyāntaṃ daityavṛṣabhaṃ dṛṣṭvā kṛṣṇo mahābalaḥ na cacāla tataḥ sthānād avajñāsmitalīlayā ||

आसन्नं चैव जग्राह ग्राहवन मधुसूदनः जघान जानुना कुक्षौ विषाणग्रहणाचलम ।।

āsannaṃ caiva jagrāha grāhavan madhusūdanaḥ jaghāna jānunā kukṣau viṣāṇagrahaṇācalam ||

तस्य दर्पबलं भङ्क्त्वा गृहीतस्य विषाणयोः अपीडयद अरिष्टस्य कण्ठं क्लिन्नम इवाम्बरम ।।

tasya darpabalaṃ bhaṅktvā gṛhītasya viṣāṇayoḥ apīḍayad ariṣṭasya kaṇṭhaṃ klinnam ivāmbaram ||

उत्पाट्य शृङ्गम एकं तु तेनैवाताडयत ततः ममार सहसा दैत्यो मुखाच छोणितम उद्वमन ।।

utpāṭya śṛṅgam ekaṃ tu tenaivātāḍayat tataḥ mamāra sahasā daityo mukhāc choṇitam udvaman ||

तुष्टुवुर निहते तस्मिन दैत्ये गोपा जनार्दनम जम्भे हते सहस्राक्षं पुरा देवगणा यथा ।।

tuṣṭuvur nihate tasmin daitye gopā janārdanam jambhe hate sahasrākṣaṃ purā devagaṇā yathā ||