महे प्रतिहते शक्रो मैत्रेयातिरुषान्वितः संवर्तकं नाम गणं तोयदानाम अथाब्रवीत ।।

mahe pratihate śakro maitreyātiruṣānvitaḥ saṃvartakaṃ nāma gaṇaṃ toyadānām athābravīt ||

भो भो मेघा निशम्यैतद वचनं वदतो मम आज्ञानन्तरम एवाशु क्रियताम अविचारितम ।।

bho bho meghā niśamyaitad vacanaṃ vadato mama ājñānantaram evāśu kriyatām avicāritam ||

नन्दगोपः सुदुर्बुद्धिर गोपैर अन्यैः सहायवान कृष्णाश्रयबलाध्मातो महभङ्गम अचीकरत ।।

nandagopaḥ sudurbuddhir gopair anyaiḥ sahāyavān kṛṣṇāśrayabalādhmāto mahabhaṅgam acīkarat ||

आजीवो यः परस तेषां गोपत्वस्य च कारणम ता गावो वृष्टिपातेन पीड्यन्तां वचनान मम ।।

ājīvo yaḥ paras teṣāṃ gopatvasya ca kāraṇam tā gāvo vṛṣṭipātena pīḍyantāṃ vacanān mama ||

अहम अप्य अद्रिशृङ्गाभं तुङ्गम आरुह्य वारणम साहाय्यं वः करिष्यामि वाय्वम्बूत्सर्गयोजितम ।।

aham apy adriśṛṅgābhaṃ tuṅgam āruhya vāraṇam sāhāyyaṃ vaḥ kariṣyāmi vāyvambūtsargayojitam ||

इत्य आज्ञप्ताः सुरेन्द्रेण मुमुचुस ते बलाहकाः वातवर्षं महाभीमम अभावाय गवां द्विज ।।

ity ājñaptāḥ surendreṇa mumucus te balāhakāḥ vātavarṣaṃ mahābhīmam abhāvāya gavāṃ dvija ||

ततः क्षणेन धरणी ककुभो ऽम्बरम एव च एकं धारामहासारपूरणेनाभवन मुने ।।

tataḥ kṣaṇena dharaṇī kakubho 'mbaram eva ca ekaṃ dhārāmahāsārapūraṇenābhavan mune ||

विद्युल्लताकषाघातत्रस्तैर इव घनैर घनम नादापूरितदिक्चक्रैर धारासारम अपात्यत ।।

vidyullatākaṣāghātatrastair iva ghanair ghanam nādāpūritadikcakrair dhārāsāram apātyata ||

अन्धकारीकृते लोके वर्षद्भिर अनिशं घनैः अधश चोर्ध्वं च तिर्यक च जगद आप्यम इवाभवत ।।

andhakārīkṛte loke varṣadbhir aniśaṃ ghanaiḥ adhaś cordhvaṃ ca tiryak ca jagad āpyam ivābhavat ||

गावस तु तेन पतता वर्षवातेन वेगिना धूताः प्राणाञ जहुः सन्नत्रिकसक्थिशिरोधराः ।।

gāvas tu tena patatā varṣavātena veginā dhūtāḥ prāṇāñ jahuḥ sannatrikasakthiśirodharāḥ ||

क्रोडेन वत्सान आक्रम्य तस्थुर अन्या महामुने गावो विवत्साश च कृता वारिपूरेण चापराः ।।

kroḍena vatsān ākramya tasthur anyā mahāmune gāvo vivatsāś ca kṛtā vāripūreṇa cāparāḥ ||

वत्साश च दीनवदना पवनाकम्पिकन्धराः त्राहि त्राहीत्य अल्पशब्दाः कृष्णम ऊचुर इवार्तकाः ।।

vatsāś ca dīnavadanā pavanākampikandharāḥ trāhi trāhīty alpaśabdāḥ kṛṣṇam ūcur ivārtakāḥ ||

ततस तद गोकुलं सर्वं गोगोपीगोपसंकुलम अतीवार्तं हरिर दृष्ट्वा मैत्रेयाचिन्तयत तदा ।।

tatas tad gokulaṃ sarvaṃ gogopīgopasaṃkulam atīvārtaṃ harir dṛṣṭvā maitreyācintayat tadā ||

एतत कृतं महेन्द्रेण महभङ्गविरोधिना तद एतद अखिलं गोष्ठं त्रातव्यम अधुना मया ।।

etat kṛtaṃ mahendreṇa mahabhaṅgavirodhinā tad etad akhilaṃ goṣṭhaṃ trātavyam adhunā mayā ||

इमम अद्रिम अहं धैर्याद उत्पाट्योरुशिलाघनम धारयिष्यामि गोष्ठस्य पृथुच्छत्रम इवोपरि ।।

imam adrim ahaṃ dhairyād utpāṭyoruśilāghanam dhārayiṣyāmi goṣṭhasya pṛthucchatram ivopari ||

इति कृत्वा मतिं कृष्णो गोवर्धनमहीधरम उत्पाट्यैककरेणैव धारयाम आस लीलया ।।

iti kṛtvā matiṃ kṛṣṇo govardhanamahīdharam utpāṭyaikakareṇaiva dhārayām āsa līlayā ||

गोपांश चाह जगन्नाथः समुत्पाटितभूधरः विशध्वम अत्र सहिताः कृतं वर्षनिवारणम ।।

gopāṃś cāha jagannāthaḥ samutpāṭitabhūdharaḥ viśadhvam atra sahitāḥ kṛtaṃ varṣanivāraṇam ||

सुनिवातेषु देशेषु यथाजोषम इहास्यताम प्रविश्यतां न भेतव्यं गिरिपातस्य निर्भयैः ।।

sunivāteṣu deśeṣu yathājoṣam ihāsyatām praviśyatāṃ na bhetavyaṃ giripātasya nirbhayaiḥ ||

इत्य उक्तास तेन ते गोपा विविशुर गोधनैः सह शकटारोपितैर भाण्डैर गोप्यश चासारपीडिताः ।।

ity uktās tena te gopā viviśur godhanaiḥ saha śakaṭāropitair bhāṇḍair gopyaś cāsārapīḍitāḥ ||

कृष्णो ऽपि तं दधारैव शैलम अत्यन्तनिश्चलम व्रजौकोवासिभिर हर्षविस्मिताक्षैर निरीक्षितः ।।

kṛṣṇo 'pi taṃ dadhāraiva śailam atyantaniścalam vrajaukovāsibhir harṣavismitākṣair nirīkṣitaḥ ||

गोपगोपीजनैर हृष्टैः प्रीतिविस्तारितेक्षणैः संस्तूयमानचरितः कृष्णः शैलम अधारयत ।।

gopagopījanair hṛṣṭaiḥ prītivistāritekṣaṇaiḥ saṃstūyamānacaritaḥ kṛṣṇaḥ śailam adhārayat ||

सप्तरात्रं महामेघा ववर्षुर नन्दगोकुले इन्द्रेण चोदिता विप्र गोपानां नाशकारिणः ।।

saptarātraṃ mahāmeghā vavarṣur nandagokule indreṇa coditā vipra gopānāṃ nāśakāriṇaḥ ||

ततो धृते महाशैले परित्राते च गोकुले मिथ्याप्रतिज्ञो बलभिद वारयाम आस तान घनान ।।

tato dhṛte mahāśaile paritrāte ca gokule mithyāpratijño balabhid vārayām āsa tān ghanān ||

व्यभ्रे नभसि देवेन्द्रे वितथात्मवचस्य अथ निष्क्रम्य गोकुलं हृष्टं स्वस्थानं पुनर आगमत ।।

vyabhre nabhasi devendre vitathātmavacasy atha niṣkramya gokulaṃ hṛṣṭaṃ svasthānaṃ punar āgamat ||

मुमोच कृष्णो ऽपि तदा गोवर्धनमहाचलम स्वस्थाने विस्मितमुखैर दृष्टस तैस तु व्रजौकसैः ।।

mumoca kṛṣṇo 'pi tadā govardhanamahācalam svasthāne vismitamukhair dṛṣṭas tais tu vrajaukasaiḥ ||