तस्मिन रासभदैतेये सानुगे विनिपातिते सेव्यं गोगोपगोपीनां रम्यं तालवनं बभौ ।।

tasmin rāsabhadaiteye sānuge vinipātite sevyaṃ gogopagopīnāṃ ramyaṃ tālavanaṃ babhau ||

ततस तौ जातहर्षौ तु वसुदेवसुताव उभौ हत्वा धेनुकदैतेयं भाण्डीरवटम आगतौ ।।

tatas tau jātaharṣau tu vasudevasutāv ubhau hatvā dhenukadaiteyaṃ bhāṇḍīravaṭam āgatau ||

क्ष्वेलमानौ प्रगायन्तौ विचिन्वन्तौ च पादपान चारयन्तौ च गा दूरे व्याहरन्तौ च नामभिः ।।

kṣvelamānau pragāyantau vicinvantau ca pādapān cārayantau ca gā dūre vyāharantau ca nāmabhiḥ ||

निर्योगपाशस्कन्धौ तौ वनमालाविभूषितौ शुशुभाते महात्मानौ बालशृङ्गाव इवर्षभौ ।।

niryogapāśaskandhau tau vanamālāvibhūṣitau śuśubhāte mahātmānau bālaśṛṅgāv ivarṣabhau ||

सुवर्णाञ्जनचूर्णाभ्यां तौ तदा रुषिताम्बरौ महेन्द्रायुधसंयुक्तौ श्वेतकृष्णाव इवाम्बुदौ ।।

suvarṇāñjanacūrṇābhyāṃ tau tadā ruṣitāmbarau mahendrāyudhasaṃyuktau śvetakṛṣṇāv ivāmbudau ||

चेरतुर लोकसिद्धाभिः क्रीडाभिर इतरेतरम समस्तलोकनाथानां नाथभूतौ भुवं गतौ ।।

ceratur lokasiddhābhiḥ krīḍābhir itaretaram samastalokanāthānāṃ nāthabhūtau bhuvaṃ gatau ||

मनुष्यधर्माभिरतौ मानयन्तौ मनुष्यताम तज्जातिगुणयुक्ताभिः क्रीडाभिश चेरतुर वनम ।।

manuṣyadharmābhiratau mānayantau manuṣyatām tajjātiguṇayuktābhiḥ krīḍābhiś ceratur vanam ||

ततश चान्दोलिकाभिश च नियुद्धैश च महाबलौ व्यायामं चक्रतुस तत्र क्षेपणीयैस तथाश्मभिः ।।

tataś cāndolikābhiś ca niyuddhaiś ca mahābalau vyāyāmaṃ cakratus tatra kṣepaṇīyais tathāśmabhiḥ ||

तल्लिप्सुर असुरस तत्र ह्य उभयो रममाणयोः आजगाम प्रलम्बाख्यो गोपवेषतिरोहितः ।।

tallipsur asuras tatra hy ubhayo ramamāṇayoḥ ājagāma pralambākhyo gopaveṣatirohitaḥ ||

सो ऽवगाहत निःशङ्कस तेषां मध्यम अमानुषः मानुषं वपुर आस्थाय प्रलम्बो दानवोत्तमः ।।

so 'vagāhata niḥśaṅkas teṣāṃ madhyam amānuṣaḥ mānuṣaṃ vapur āsthāya pralambo dānavottamaḥ ||

तयोश छिद्रान्तरप्रेप्सुर अविषह्यम अमन्यत कृष्णं ततो रौहिणेयं हन्तुं चक्रे मनोरथम ।।

tayoś chidrāntaraprepsur aviṣahyam amanyata kṛṣṇaṃ tato rauhiṇeyaṃ hantuṃ cakre manoratham ||

हरिणाक्रीडनं नाम बालक्रीडनकं ततः प्रकुर्वन्तो हि ते सर्वे द्वौ द्वौ युगपद उत्पतन ।।

hariṇākrīḍanaṃ nāma bālakrīḍanakaṃ tataḥ prakurvanto hi te sarve dvau dvau yugapad utpatan ||

श्रीदाम्ना सह गोविन्दः प्रलम्बेन तथा बलः गोपालैर अपरैश चान्ये गोपालाः सह पुप्लुवुः ।।

śrīdāmnā saha govindaḥ pralambena tathā balaḥ gopālair aparaiś cānye gopālāḥ saha pupluvuḥ ||

श्रीदामानं ततः कृष्णः प्रलम्बं रोहिणीसुतः जितवान कृष्णपक्षीयैर गोपैर अन्ये पराजिताः ।।

śrīdāmānaṃ tataḥ kṛṣṇaḥ pralambaṃ rohiṇīsutaḥ jitavān kṛṣṇapakṣīyair gopair anye parājitāḥ ||

ते वाहयन्तस त्व अन्योन्यं भाण्डीरस्कन्धम एत्य वै पुनर निववृतुः सर्वे ये ये तत्र पराजिताः ।।

te vāhayantas tv anyonyaṃ bhāṇḍīraskandham etya vai punar nivavṛtuḥ sarve ye ye tatra parājitāḥ ||

संकर्षणं तु स्कन्धेन शीघ्रम उत्क्षिप्य दानवः न तस्थौ प्रजगामैव सचन्द्र इव वारिदः ।।

saṃkarṣaṇaṃ tu skandhena śīghram utkṣipya dānavaḥ na tasthau prajagāmaiva sacandra iva vāridaḥ ||

असहन रौहिणेयस्य स भारं दानवोत्तमः ववृधे सुमहाकायः प्रावृषीव बलाहकः ।।

asahan rauhiṇeyasya sa bhāraṃ dānavottamaḥ vavṛdhe sumahākāyaḥ prāvṛṣīva balāhakaḥ ||

संकर्षणस तु तं दृष्ट्वा दग्धशैलोपमाकृतिम स्रग्दामलम्बाभरणं मुकुटाटोपिमस्तकम ।।

saṃkarṣaṇas tu taṃ dṛṣṭvā dagdhaśailopamākṛtim sragdāmalambābharaṇaṃ mukuṭāṭopimastakam ||

रौद्रं शकटचक्राक्षं पादन्यासचलत्क्षितिम ।। ह्रियमाणस ततः कृष्णम इदं वचनम अब्रवीत ।।

raudraṃ śakaṭacakrākṣaṃ pādanyāsacalatkṣitim || hriyamāṇas tataḥ kṛṣṇam idaṃ vacanam abravīt ||

कृष्ण कृष्ण ह्रियाम्य एष पर्वतोदग्रमूर्तिना केनापि पश्य दैत्येन गोपालछद्मरूपिणा ।।

kṛṣṇa kṛṣṇa hriyāmy eṣa parvatodagramūrtinā kenāpi paśya daityena gopālachadmarūpiṇā ||

यद अत्र साम्प्रतं कार्यं मया मधुनिषूदन तत कथ्यतां प्रयात्य एष दुरात्मातित्वरान्वितः ।।

yad atra sāmprataṃ kāryaṃ mayā madhuniṣūdana tat kathyatāṃ prayāty eṣa durātmātitvarānvitaḥ ||

तम आह रामं गोविन्दः स्मितभिन्नौष्ठसंपुटः महात्मा रौहिणेयस्य बलवीर्यप्रमाणवित ।।

tam āha rāmaṃ govindaḥ smitabhinnauṣṭhasaṃpuṭaḥ mahātmā rauhiṇeyasya balavīryapramāṇavit ||

किम अयं मानुषो भावो व्यक्तम एवावलम्ब्यते सर्वात्मन सर्वगुह्यानां गुह्यगुह्यात्मना त्वया ।।

kim ayaṃ mānuṣo bhāvo vyaktam evāvalambyate sarvātman sarvaguhyānāṃ guhyaguhyātmanā tvayā ||

स्मराशेषजगन्नाथ कारणं कारणाग्रजम आत्मानम एकं तद्वच च जगत्य एकार्णवे च यत ।।

smarāśeṣajagannātha kāraṇaṃ kāraṇāgrajam ātmānam ekaṃ tadvac ca jagaty ekārṇave ca yat ||

किं न वेत्सि यथाहं च त्वं चैकं कारणं भुवः भारावतारणार्थाय मर्त्यलोकम उपागतौ ।।

kiṃ na vetsi yathāhaṃ ca tvaṃ caikaṃ kāraṇaṃ bhuvaḥ bhārāvatāraṇārthāya martyalokam upāgatau ||

नभः शिरस ते ऽम्बुमयी च मूर्तिः पादौ क्षितिर वक्त्रम अनन्त वह्निः सोमो मनस ते श्वसितं समीरो दिशश चतस्रो ऽव्यय बाहवस ते ।।

nabhaḥ śiras te 'mbumayī ca mūrtiḥ pādau kṣitir vaktram ananta vahniḥ somo manas te śvasitaṃ samīro diśaś catasro 'vyaya bāhavas te ||

सहस्रवक्त्रो हि भवान महात्मा सहस्रहस्ताङ्घ्रिशरीरभेदः सहस्रपद्मोद्भवयोनिर आद्यः सहस्रशस त्वां मुनयो गृणन्ति ।।

sahasravaktro hi bhavān mahātmā sahasrahastāṅghriśarīrabhedaḥ sahasrapadmodbhavayonir ādyaḥ sahasraśas tvāṃ munayo gṛṇanti ||

दिव्यं हि रूपं तव वेत्ति नान्यो देवैर अशेषैर अवताररूपम तवार्च्यते वेत्सि न किं यद अन्ते त्वय्य एव विश्वं लयम अभ्युपैति ।।

divyaṃ hi rūpaṃ tava vetti nānyo devair aśeṣair avatārarūpam tavārcyate vetsi na kiṃ yad ante tvayy eva viśvaṃ layam abhyupaiti ||

त्वया धृतेयं धरणी बिभर्ति चराचरं विश्वम अनन्तमूर्ते कृतादिभेदैर अज कालरूपो निमेषपूर्वो जगद एतद अत्सि ।।

tvayā dhṛteyaṃ dharaṇī bibharti carācaraṃ viśvam anantamūrte kṛtādibhedair aja kālarūpo nimeṣapūrvo jagad etad atsi ||

अत्तं यथा वाडववह्निनाम्बु हिमस्वरूपं परिगृह्य कास्तम हिमाचले भानुमतो ऽंशुसङ्गाज जलत्वम अभ्येति पुनस तद एव ।।

attaṃ yathā vāḍavavahnināmbu himasvarūpaṃ parigṛhya kāstam himācale bhānumato 'ṃśusaṅgāj jalatvam abhyeti punas tad eva ||

एवं त्वया संहरणे ऽत्तम एतज जगत समस्तं पुनर अप्य अवश्यम तथैव सर्गाय समुद्यतस्य जगत्त्वम अभ्येत्य अनुकल्पम ईश ।।

evaṃ tvayā saṃharaṇe 'ttam etaj jagat samastaṃ punar apy avaśyam tathaiva sargāya samudyatasya jagattvam abhyety anukalpam īśa ||

भवान अहं च विश्वात्मन्न एकम एव हि कारणम जगतो ऽस्य जगत्य अर्थे भेदेनावां व्यवस्थितौ ।।

bhavān ahaṃ ca viśvātmann ekam eva hi kāraṇam jagato 'sya jagaty arthe bhedenāvāṃ vyavasthitau ||

तत स्मर्यताम अमेयात्मंस त्वयात्मा जहि दानवम मानुष्यम एवावलम्ब्य बन्धूनां क्रियतां हितम ।।

tat smaryatām ameyātmaṃs tvayātmā jahi dānavam mānuṣyam evāvalambya bandhūnāṃ kriyatāṃ hitam ||

इति संस्मारितो विप्र कृष्णेन सुमहात्मना विहस्य पीडयाम आस प्रलम्बं बलवान बलः ।।

iti saṃsmārito vipra kṛṣṇena sumahātmanā vihasya pīḍayām āsa pralambaṃ balavān balaḥ ||

मुष्टिना चाहनन मूर्ध्नि कोपसंरक्तलोचनः तेन चास्य प्रहारेण बहिर याते विलोचने ।।

muṣṭinā cāhanan mūrdhni kopasaṃraktalocanaḥ tena cāsya prahāreṇa bahir yāte vilocane ||

स निष्कासितमस्तिष्को मुखाच छोणितम उद्वमन निपपात महीपृष्ठे दैत्यवर्यो ममार च ।।

sa niṣkāsitamastiṣko mukhāc choṇitam udvaman nipapāta mahīpṛṣṭhe daityavaryo mamāra ca ||

प्रलम्बं निहतं दृष्ट्वा बलेनाद्भुतकर्मणा प्रहृष्टास तुष्टुवुर गोपाः साधु साध्व इति चाब्रुवन ।।

pralambaṃ nihataṃ dṛṣṭvā balenādbhutakarmaṇā prahṛṣṭās tuṣṭuvur gopāḥ sādhu sādhv iti cābruvan ||

संस्तूयमानो गोपैस तु रामो दैत्ये निपातिते प्रलम्बे सह कृष्णेन पुनर गोकुलम आययौ ।।

saṃstūyamāno gopais tu rāmo daitye nipātite pralambe saha kṛṣṇena punar gokulam āyayau ||