विमुक्तो वसुदेवो ऽपि नन्दस्य शकटं गतः प्रहृष्टं दृष्टवान नन्दं पुत्रो जातो ममेति वै ।।

vimukto vasudevo 'pi nandasya śakaṭaṃ gataḥ prahṛṣṭaṃ dṛṣṭavān nandaṃ putro jāto mameti vai ||

वसुदेवो ऽपि तं प्राह दिष्ट्या दिष्ट्येति सादरम वार्द्धके ऽपि समुत्पन्नस तनयो यत तवाधुना ।।

vasudevo 'pi taṃ prāha diṣṭyā diṣṭyeti sādaram vārddhake 'pi samutpannas tanayo yat tavādhunā ||

दत्तो हि वार्षिकः सर्वो भवद्भिर नृपतेः करः यदर्थम आगतास तस्मान नात्र स्थेयं महाधनाः ।।

datto hi vārṣikaḥ sarvo bhavadbhir nṛpateḥ karaḥ yadartham āgatās tasmān nātra stheyaṃ mahādhanāḥ ||

यदर्थम आगताः कार्यं तन निष्पन्नं किम आस्यते भवद्भिर गम्यतां नन्द तच छीघ्रं निजगोकुलम ।।

yadartham āgatāḥ kāryaṃ tan niṣpannaṃ kim āsyate bhavadbhir gamyatāṃ nanda tac chīghraṃ nijagokulam ||

ममापि बालकस तत्र रोहिणीप्रसवो हि यः स रक्षणीयो भवता यथायं तनयो निजः ।।

mamāpi bālakas tatra rohiṇīprasavo hi yaḥ sa rakṣaṇīyo bhavatā yathāyaṃ tanayo nijaḥ ||

इत्य उक्ताः प्रययुर गोपा नन्दगोपपुरोगमाः शकटारोपितैर भाण्डैः करं दत्त्वा महाबलाः ।।

ity uktāḥ prayayur gopā nandagopapurogamāḥ śakaṭāropitair bhāṇḍaiḥ karaṃ dattvā mahābalāḥ ||

वसतां गोकुले तेषां पूतना बालघातिनी सुप्तं कृष्णम उपादाय रात्रौ तस्मै ददौ स्तनम ।।

vasatāṃ gokule teṣāṃ pūtanā bālaghātinī suptaṃ kṛṣṇam upādāya rātrau tasmai dadau stanam ||

यस्मै यस्मै स्तनं रात्रौ पूतना संप्रयच्छति तस्य तस्य क्षणेनाङ्गं बालकस्योपहन्यते ।।

yasmai yasmai stanaṃ rātrau pūtanā saṃprayacchati tasya tasya kṣaṇenāṅgaṃ bālakasyopahanyate ||

कृष्णस तस्याः स्तनं गाढं कराभ्याम अतिपीडितम गृहीत्वा प्राणसहितं पपौ कोपसमन्वितः ।।

kṛṣṇas tasyāḥ stanaṃ gāḍhaṃ karābhyām atipīḍitam gṛhītvā prāṇasahitaṃ papau kopasamanvitaḥ ||

सा विमुक्तमहारावा विच्छिन्नस्नायुबन्धना पपात पूतना भूमौ म्रियमाणातिभीषणा ।।

sā vimuktamahārāvā vicchinnasnāyubandhanā papāta pūtanā bhūmau mriyamāṇātibhīṣaṇā ||

तन्नादश्रुतिसंत्रासात प्रबुद्धास ते व्रजौकसः ददृशुः पूतनोत्सङ्गे कृष्णं तां च निपातिताम ।।

tannādaśrutisaṃtrāsāt prabuddhās te vrajaukasaḥ dadṛśuḥ pūtanotsaṅge kṛṣṇaṃ tāṃ ca nipātitām ||

आदाय कृष्णं संत्रस्ता यशोदापि द्विजोत्तम गोपुच्छं भ्राम्य हस्तेन बालदोषम अपाकरोत ।।

ādāya kṛṣṇaṃ saṃtrastā yaśodāpi dvijottama gopucchaṃ bhrāmya hastena bāladoṣam apākarot ||

गोपुरीषम उपादाय नन्दगोपो ऽपि मस्तके कृष्णस्य प्रददौ रक्षां कुर्वंश चैतद उदीरयन ।।

gopurīṣam upādāya nandagopo 'pi mastake kṛṣṇasya pradadau rakṣāṃ kurvaṃś caitad udīrayan ||

रक्षतु त्वाम अशेषाणां भूतानां प्रभवो हरिः यस्य नाभिसमुद्भूतपङ्कजाद अभवज जगत ।।

rakṣatu tvām aśeṣāṇāṃ bhūtānāṃ prabhavo hariḥ yasya nābhisamudbhūtapaṅkajād abhavaj jagat ||

येन दंष्ट्राग्रविधृता धारयत्य अवनी जगत वराहरूपधृग देवः स त्वां रक्षतु केशवः ।।

yena daṃṣṭrāgravidhṛtā dhārayaty avanī jagat varāharūpadhṛg devaḥ sa tvāṃ rakṣatu keśavaḥ ||

नखाङ्कुरविनिर्भिन्नवैरिवक्षःस्थलो विभुः नृसिंहरूपी सर्वत्र स त्वां रक्षतु केशवः ।।

nakhāṅkuravinirbhinnavairivakṣaḥsthalo vibhuḥ nṛsiṃharūpī sarvatra sa tvāṃ rakṣatu keśavaḥ ||

वामनो रक्षतु सदा भवन्तं यः क्षणाद अभूत त्रिविक्रमक्रमाक्रान्तत्रैलोक्यः स्फुरदायुधः ।।

vāmano rakṣatu sadā bhavantaṃ yaḥ kṣaṇād abhūt trivikramakramākrāntatrailokyaḥ sphuradāyudhaḥ ||

शिरस ते पातु गोविन्दः कण्ठं रक्षतु केशवः गुह्यं सजठरं विष्णुर जङ्घे पादौ जनार्दनः ।।

śiras te pātu govindaḥ kaṇṭhaṃ rakṣatu keśavaḥ guhyaṃ sajaṭharaṃ viṣṇur jaṅghe pādau janārdanaḥ ||

मुखं बाहू प्रबाहू च मनः सर्वेन्द्रियाणि च रक्षत्व अव्याहतैश्वर्यस तव नारायणो ऽव्ययः ।।

mukhaṃ bāhū prabāhū ca manaḥ sarvendriyāṇi ca rakṣatv avyāhataiśvaryas tava nārāyaṇo 'vyayaḥ ||

शार्ङ्गचक्रगदापाणेः शङ्खनादहताः क्षयम गच्छन्तु प्रेतकूष्माण्डराक्षसा ये तवाहिताः ।।

śārṅgacakragadāpāṇeḥ śaṅkhanādahatāḥ kṣayam gacchantu pretakūṣmāṇḍarākṣasā ye tavāhitāḥ ||

त्वां पातु दिक्षु वैकुण्ठो विदिक्षु मधुसूदनः हृषीकेशो ऽम्बरे भूमौ रक्षतु त्वां महीधरः ।।

tvāṃ pātu dikṣu vaikuṇṭho vidikṣu madhusūdanaḥ hṛṣīkeśo 'mbare bhūmau rakṣatu tvāṃ mahīdharaḥ ||

एवं कृतस्वस्त्ययनो नन्दगोपेन बालकः शायितः शकटस्याधो बालपर्यङ्किकातले ।।

evaṃ kṛtasvastyayano nandagopena bālakaḥ śāyitaḥ śakaṭasyādho bālaparyaṅkikātale ||

ते च गोपा महद दृष्ट्वा पूतनायाः कलेवरम मृतायाः परमं त्रासं विस्मयं च तदा ययुः ।।

te ca gopā mahad dṛṣṭvā pūtanāyāḥ kalevaram mṛtāyāḥ paramaṃ trāsaṃ vismayaṃ ca tadā yayuḥ ||