एवं संस्तूयमाना सा देवैर देवम अधारयत गर्भेण पुण्डरीकाक्षं जगतां त्राणकारणम ।।

evaṃ saṃstūyamānā sā devair devam adhārayat garbheṇa puṇḍarīkākṣaṃ jagatāṃ trāṇakāraṇam ||

ततो ऽखिलजगत्पद्मबोधायाच्युतभानुना देवकीपूर्वसंध्यायाम आविर्भूतं महात्मना ।।

tato 'khilajagatpadmabodhāyācyutabhānunā devakīpūrvasaṃdhyāyām āvirbhūtaṃ mahātmanā ||

तज्जन्मदिनम अत्यर्थम आह्लाद्य अमलदिङ्मुखम बभूव सर्वलोकस्य कौमुदी शशिनो यथा ।।

tajjanmadinam atyartham āhlādy amaladiṅmukham babhūva sarvalokasya kaumudī śaśino yathā ||

सन्तः संतोषम अधिकं प्रशमं चण्डमारुताः प्रसादं निम्नगा याता जायमाने जनार्दने ।।

santaḥ saṃtoṣam adhikaṃ praśamaṃ caṇḍamārutāḥ prasādaṃ nimnagā yātā jāyamāne janārdane ||

सिन्धवो निजशब्देन वाद्यं चक्रुर मनोहरम जगुर गन्धर्वपतयो ननृतुश चाप्सरोगणाः ।।

sindhavo nijaśabdena vādyaṃ cakrur manoharam jagur gandharvapatayo nanṛtuś cāpsarogaṇāḥ ||

ससृजुः पुष्पवर्षाणि देवा भुव्य अन्तरिक्षगाः जज्वलुश चाग्नयः शान्ता जायमाने जनार्दने ।।

sasṛjuḥ puṣpavarṣāṇi devā bhuvy antarikṣagāḥ jajvaluś cāgnayaḥ śāntā jāyamāne janārdane ||

मध्यरात्रे ऽखिलाधारे जायमाने जनार्दने मन्दं जगर्जुर जलदाः पुष्पवृष्टिमुचो द्विज ।।

madhyarātre 'khilādhāre jāyamāne janārdane mandaṃ jagarjur jaladāḥ puṣpavṛṣṭimuco dvija ||

फुल्लेन्दीवरपत्राभं चतुर्बाहुम उदीक्ष्य तम श्रीवत्सवक्षसं जातं तुष्टावानकदुन्दुभिः ।।

phullendīvarapatrābhaṃ caturbāhum udīkṣya tam śrīvatsavakṣasaṃ jātaṃ tuṣṭāvānakadundubhiḥ ||

अभिष्टूय च तं वाग्भिः प्रसन्नाभिर महामतिः विज्ञापयाम आस तदा कंसाद भीतो द्विजोत्तम ।।

abhiṣṭūya ca taṃ vāgbhiḥ prasannābhir mahāmatiḥ vijñāpayām āsa tadā kaṃsād bhīto dvijottama ||

ज्ञातो ऽसि देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधरम दिव्यं रूपम इदं देव प्रसादेनोपसंहर ।।

jñāto 'si devadeveśa śaṅkhacakragadādharam divyaṃ rūpam idaṃ deva prasādenopasaṃhara ||

अद्यैव देव कंसो ऽयं कुरुते मम यातनाम अवतीर्णम इति ज्ञात्वा त्वम अस्मिन मम मन्दिरे ।।

adyaiva deva kaṃso 'yaṃ kurute mama yātanām avatīrṇam iti jñātvā tvam asmin mama mandire ||

यो ऽनन्तरूपो ऽखिलविश्वरूपो गर्भे ऽपि लोकान वपुषा बिभर्ति प्रसीदताम एष स देवदेवः स्वमाययाविष्कृतबालरूपः ।।

yo 'nantarūpo 'khilaviśvarūpo garbhe 'pi lokān vapuṣā bibharti prasīdatām eṣa sa devadevaḥ svamāyayāviṣkṛtabālarūpaḥ ||

उपसंहर सर्वात्मन रूपम एतच चतुर्भुजम जानातु मावतारं ते कंसो ऽयं दितिजात्मजः ।।

upasaṃhara sarvātman rūpam etac caturbhujam jānātu māvatāraṃ te kaṃso 'yaṃ ditijātmajaḥ ||

स्तुतो ऽहं यत त्वया पूर्वं पुत्रार्थिन्या तद अद्य ते सफलं देवि संजातं जातो ऽहं यत तवोदरात ।।

stuto 'haṃ yat tvayā pūrvaṃ putrārthinyā tad adya te saphalaṃ devi saṃjātaṃ jāto 'haṃ yat tavodarāt ||

इत्य उक्त्वा भगवांस तूष्णीं बभूव मुनिसत्तम वसुदेवो ऽपि तं रात्राव आदाय प्रययौ बहिः ।।

ity uktvā bhagavāṃs tūṣṇīṃ babhūva munisattama vasudevo 'pi taṃ rātrāv ādāya prayayau bahiḥ ||

मोहिताश चाभवंस तत्र रक्षिणो योगनिद्रया मथुराद्वारपालाश च व्रजत्य आनकदुन्दुभौ ।।

mohitāś cābhavaṃs tatra rakṣiṇo yoganidrayā mathurādvārapālāś ca vrajaty ānakadundubhau ||

वर्षतां जलदानां च तोयम अत्युल्बणं निशि संच्छाद्यानुययौ शेषः फणैर आनकदुन्दुभिम ।।

varṣatāṃ jaladānāṃ ca toyam atyulbaṇaṃ niśi saṃcchādyānuyayau śeṣaḥ phaṇair ānakadundubhim ||

यमुनां चातिगम्भीरां नानावर्तशताकुलाम वसुदेवो वहन विष्णुं जानुमात्रवहां ययौ ।।

yamunāṃ cātigambhīrāṃ nānāvartaśatākulām vasudevo vahan viṣṇuṃ jānumātravahāṃ yayau ||

कंसस्य करम आदाय तत्रैवाभ्यागतांस तटे नन्दादीन गोपवृद्धांश च यमुनायां ददर्श सः ।।

kaṃsasya karam ādāya tatraivābhyāgatāṃs taṭe nandādīn gopavṛddhāṃś ca yamunāyāṃ dadarśa saḥ ||

तस्मिन काले यशोदापि मोहिता योगनिद्रया ताम एव कन्यां मैत्रेय प्रसूता मोहिते जने ।।

tasmin kāle yaśodāpi mohitā yoganidrayā tām eva kanyāṃ maitreya prasūtā mohite jane ||

वसुदेवो ऽपि विन्यस्य बालम आदाय दारिकाम यशोदाशयने तूर्णम आजगामामितद्युतिः ।।

vasudevo 'pi vinyasya bālam ādāya dārikām yaśodāśayane tūrṇam ājagāmāmitadyutiḥ ||

ददृशे च प्रबुद्धा सा यशोदा जातम आत्मजम नीलोत्पलदलश्यामं ततो ऽत्यर्थं मुदं ययौ ।।

dadṛśe ca prabuddhā sā yaśodā jātam ātmajam nīlotpaladalaśyāmaṃ tato 'tyarthaṃ mudaṃ yayau ||

आदाय वसुदेवो ऽपि दारिकां निजमन्दिरे देवकीशयने न्यस्य यथापूर्वम अतिष्ठत ।।

ādāya vasudevo 'pi dārikāṃ nijamandire devakīśayane nyasya yathāpūrvam atiṣṭhata ||

ततो बालध्वनिं श्रुत्वा रक्षिणः सहसोत्थिताः कंसायावेदयाम आसुर देवकीप्रसवं द्विज ।।

tato bāladhvaniṃ śrutvā rakṣiṇaḥ sahasotthitāḥ kaṃsāyāvedayām āsur devakīprasavaṃ dvija ||

कंसस तूर्णम उपेत्यैनां ततो जग्राह बालिकाम मुञ्च मुञ्चेति देवक्या सन्नकण्ठ्या निवारितः ।।

kaṃsas tūrṇam upetyaināṃ tato jagrāha bālikām muñca muñceti devakyā sannakaṇṭhyā nivāritaḥ ||

चिक्षेप च शिलापृष्ठे सा क्षिप्ता वियति स्थितिम अवाप रूपं च महत सायुधाष्टमहाभुजम ।।

cikṣepa ca śilāpṛṣṭhe sā kṣiptā viyati sthitim avāpa rūpaṃ ca mahat sāyudhāṣṭamahābhujam ||

प्रजहास तथैवोच्चैः कंसं च रुषिताब्रवीत किं मया क्षिप्तया कंस जातो यस त्वां वधिष्यति ।।

prajahāsa tathaivoccaiḥ kaṃsaṃ ca ruṣitābravīt kiṃ mayā kṣiptayā kaṃsa jāto yas tvāṃ vadhiṣyati ||

सर्वस्वभूतो देवानाम आसीन मृत्युः पुरा स ते तद एतत संप्रधार्याशु क्रियतां हितम आत्मनः ।।

sarvasvabhūto devānām āsīn mṛtyuḥ purā sa te tad etat saṃpradhāryāśu kriyatāṃ hitam ātmanaḥ ||

इत्य उक्त्वा प्रययौ देवी दिव्यस्रग्गन्धभूषणा पश्यतो भोजराजस्य स्तुता सिद्धैर विहायसा ।।

ity uktvā prayayau devī divyasraggandhabhūṣaṇā paśyato bhojarājasya stutā siddhair vihāyasā ||